Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၂၄၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p> </p> <p>အဆုံးမဲ့ သွေးရောင်လွင်ပြင်ကြီးတွင် ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ခရီးနှင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရထားလုံး အတွင်းတွင် ကျန်းချန်သည် တင်ပျဥ်ခွေ၍ ထိုင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ တာဝန်ခံကြီးကြပ်ရေးမှုး ဖြစ်သည့် ရှဖေး ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးတို့ ကုန်သွယ်အဖွဲ့မှ အစောင့်အရှောက်များသည် အင်အားသိပ်မကြီးဘဲ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပင် မပါဝင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးအပြင် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ အစောင့်ခေါင်းဆောင်သာ လမ်းစဥ်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိသူများကမူ သန္ဓေဝိညာဥ်အဆင့်နှင့် ဝိညာဥ်ခွဲထွက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူများ တိမ်တိုက်ကဲ့သို့ များပြားသော အင်မော်တယ်ကျင့်ကြံခြင်း စကြဝဠာတွင် ထိုကဲ့သို့သော အင်အားသည် ဘာမှ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအချက်ကြောင့်ပင် ရှဖေးသည် ကျန်းချန်တို့၏ အင်အားက ကပ်‌ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူထက် မနိမ့်ကျသည်ကို ခံစားမိပြီးနောက်တွင် ကျန်းချန် တို့ကို အတူတူ ခရီးသွားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်းသာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆိတ်ငြိမ်သွေးလွင်ပြင်သည် ကောင်းမွန်သောနေရာ မဟုတ်ဘဲ နေရာအနှံ့တွင် ဓားပြတိုက်ခံရနိုင်သည့် အန္တရာယ်များ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကုန်သည်အဖွဲ့တွင်သာ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ပါဝင်လာမည်ဆိုလျှင် သူ့အနေဖြင့် အမှန်တကယ် စိတ်အေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေလေးကျန်းချန်.. ငါတို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ဆိုရင် နောက်သုံးရက်အတွင်း စိမ်းလန်းသောမြစ် ကောင်းကင်နယ်မြေ ဆီကို ရောက်လိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဝါကြင့်ကြင့် မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်ပြီး ကျန်းချန်ကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ရှဖေး ညွှန်ပြထားသည့် မြေပုံပေါ်ရှိ အနီရောင်မျဥ်းကြောင်းကို မြင်လျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီအနီရောင်မျဥ်းက ငါတို့ အခုသွားနေတဲ့ လမ်းကြောင်း မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေး ညွှန်ပြထားသည့် အနီရောင်မျဥ်းသည် မြေပုံပေါ်တွင် သိသိသာသာပင် ကွေ့ဝိုက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ ကွေ့ဝိုက်၍  မသွားခဲ့လျှင် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကောင်းကင်နယ်မြေ ဆီသို့ သွားရမည့် ခရီးသည် အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့နည်းသွားလိမ့်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆိတ်ငြိမ်သွေးလွင်ပြင်ထဲမှာ အန္တရာယ်တွေ အများကြီးရှိတယ်.. ဒီမြေပုံပေါ်က အနီရောင်မျဥ်းက ငါတို့ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က နှစ်ပေါင်းများစွာ စူးစမ်းလေ့လာပြီးမှ မှတ်သားထားတဲ့ ဘေးကင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတွေပဲ.. ငါတို့အခုရောက်နေတဲ့ နေရာအရ ဆိုရင် ဒီအနီရောင်မျဥ်းအတိုင်း သွားတာက ပိုပြီးတော့ ဘေးကင်းပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီးနောက်တွင် ရှဖေးသည် မြေပုံပေါ်မှ ဧရိယာတစ်ခုကို လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ ငါတို့သာ ရှေ့တည့်တည့် ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ခရီးက အများကြီး တိုသွားမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဝမ်ရွှယ်လင်ကို ဖြတ်ရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝမ်ရွှယ်လင်က ဘာလဲ.. အဲဒီနေရာက အန္တရာယ်များလို့လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က နားမလည်သော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝမ်ရှယ်လင် ဆိုတာက ဆိတ်ငြိမ်သွေးလွင်ပြင်ရဲ့ အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာပဲ.. အဲဒီနေရာမှာ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနဲ့ ခွန်အားတန်းတူရှိတဲ့ မြွေနတ်ဆိုးဘုရင် ရှိတယ်.. ဒီမြွေနတ်ဆိုးဘုရင်က ကောက်ကျစ်စဥ်းလဲပြီး အ‌တော်‌လေးလည်း ပါးနပ်တယ်.. သာမန် ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဒီမြွေနတ်ဆိုးဘုရင် နေထိုင်တဲ့ ဝမ်ရွှယ်လင်ကို အလွယ်တကူ ခြေမချဝံ့ကြဘူး.. ဘာလို့လည်းဆိုတော့ ဒီမြွေဘုရင်က အင်အားကြီးရုံတင်မကဘဲ မြွေအမြောက်အများကို စေခိုင်းနိုင်လို့ပဲ.. ဒါ့အပြင် အချို့မြွေတွေရဲ့ အဆိပ်က ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးက လေးနက်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကိုကြားလျှင် ကျန်းချန်သည် ခဏမျှ စဥ်းစားလိုက်ပြီး ရှဖေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီနေရာမှာ ကပ်ဘေးအဆင့် မြွေနတ်ဆိုးတစ်ကောင်လောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ အဲလောက်ထိ အလုပ်ရှုပ်မခံပါနဲ့.. ငါတို့ ဝမ်ရွှယ်လင်ကပဲ ဖြတ်သွားကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကပ်ဘေးအဆင့်မျှသာ ရှိသော မြွေနတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်သည် ကျန်းချန်ကို နောက်ဆုတ်သွားစေရန် မလုံလောက်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် ကပ်ဘေးအဆင့် မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်ကို မဆိုထားနှင့်၊ မဟာယာနတစ်ပိုင်းအဆင့် မြွေနတ်ဆိုးဘုရင် ဖြစ်နေပါစေ၊ သူ့အတွက် အနည်းငယ်မျှပင် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ ဖြတ်သွားမယ် ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၏ စကားကိုကြားလျှင် ရှဖေးသည် တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကျန်းချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ဝမ်ရွှယ်လင်၏ အခြေအနေကို ပြောပြပြီးသည့်တိုင် ကျန်းချန်သည် ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ သွားရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤလူတွင် ဝမ်ရွှယ်လင်ရှိ မြွေနတ်ဆိုးကိုပင် မမှုလောက်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ ရှိနေပါသလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်က ရှဖေး စိုးရိမ်နေသည်ကို ရိပ်စားမိခဲ့ပြီး ခပ်ယဲ့ယဲ့ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မစိုးရိမ်ပါနဲ့.. ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေသာ ဖြတ်သွားလိုက်ပါ.. ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကောင်းကင်နယ်မြေဆီ အထိအခိုက်မရှိဘဲ ရောက်ဖို့ ငါအာမခံတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင် မိတ်ဆွေလေးကျန်းချန် ပြောတဲ့အတိုင်း ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေပဲ ဖြတ်သွားကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေး၏ မျက်ဝန်းများတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသော အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အဆုံးသတ်တွင် သူက ကျန်းချန်ကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ ဖြတ်သန်းရန် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဥ်သည် သူတို့ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ အတွက် အလွန်တရာ အရေးကြီးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းခရီးတွင် အချိန်ပိုကြာလေလေ အခြေအနေက ပို၍ အန္တရာယ်ရှိလေလေ ဖြစ်ရာ သဘာဝကျစွာပင် ရှဖေးသည် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လိုခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့သာ ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ ဖြတ်သွားမည်ဆိုလျှင် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းချန်တို့ နှစ်ဦးက ဝမ်ရွှယ်လင်ရှိ မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်မှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာရန်ပင် ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့မှ လူငယ်သည် ဝမ်ရွှယ်လင်၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးသည့်တိုင် ဖြတ်သွားဝံ့နေသေးသည်ဖြစ်ရာ ထိုလူငယ်တွင် သေချာပေါက် ဖြတ်သွားနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေလောက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ရှဖေးသည် ထပ်မံ မစဥ်းစားတော့ဘဲ ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ဝမ်ရွှယ်လင် ဘက်သို့ ဦးတည်ရန် ချက်ချင်းပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှဖေး.. ဝမ်ရွှယ်လင်မှာ မြွေနတ်ဆိုးရှိတာ မေ့နေပြီလား ဒီမြွေနတ်ဆိုးဘုရင်ကြောင့် ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ဝမ်ရွှယ်လင်ကို ကွေ့ပတ်ပြီး သွားရတယ်.. ငါတို့တွေ ဝမ်ရွှယ်လင်ကနေ ဖြတ်သွားတာက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးတာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းစဥ်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်ရှိ ကုန်သည်အဖွဲ့၏ အစောင့်ခေါင်းဆောင်သည် ရှဖေး၏ စကားကို ကြားလျှင် အလျင်အမြန်ပင် ကန့်ကွက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးက လက်ခါပြလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ.. မင်းတို့ ငါ့အမိန့်အတိုင်းသာ ဆောင်ရွက်ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှဖေး.. မင်းဘာသာမင်း သေလမ်း ရှာချင်နေတာက မင်းရဲ့ကိစ္စပဲ.. ငါ့ရဲ့ ညီနောင်တွေကိုတော့ မင်းနဲ့အတူ အသေမခံခိုင်းနိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစောင့်ခေါင်းဆောင်က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်တို့.. ကြီးကြပ်ရေးမှုရှနဲ့ အတူ အသေမခံချင်ရင် ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျောက်ကွမ်း.. မင်းက စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လျက်နဲ့ အခုလို လုပ်တာက စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်တာနဲ့ ဘာမှမထူးဘူး.. စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို သစ္စာဖောက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းစဥ်းစားမိရဲ့လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးက ဒေါသတကြီး‌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သုန်မှုန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါလည်း စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကနေ ထွက်ချင်တာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ.. လောကကြီးက အကျယ်ကြီးပါ.. စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က လွဲရင် ငါ ကျောက်ကွမ်း အတွက် နေရာမရှိဘူးလို့ ငါမယုံဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်ကွမ်းက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်တွင် ကျယ်လောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ညီနောင်တို့.. ဝမ်ရွှယ်လင် ဆိုတာက ကပ်ဘေးအဆင့်မြွေနတ်ဆိုးဘုရင် ကျက်စားတဲ့နယ်မြေပဲ.. မင်းတို့ ရှဖေးနဲ့အတူ အသေမခံချင်ဘူး ဆိုရင် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေး အဖွဲ့ကနေ ထွက်ပြီး ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ကြ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်ကွမ်းက ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သာမန် အစောင့်အားလုံးနီးပါးသည် ကုန်သည်အဖွဲ့ကို စွန့်ခွာကာ ကျောက်ကွမ်းနှင့်အတူ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျောက်ကွမ်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ပြင်းထန်သော လူသတ်ငွေ့များ တစ်ခဏအတွင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် သူတို့၏ ခရီးစဥ်တွင် အစောင့်အင်အား မတောင့်တင်းပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခု ကျောက်ကွမ်း၏ လုပ်ဆောင်မှုအောက်တွင် အစောင့်အင်အားသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထက်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ရှဖေးသည် မည်ကဲ့သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ ရှဖေး.. မင်းက လက်ပါချင်လို့လား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်ကွမ်းက မထီမဲ့မြင် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကျောက်ကွမ်း.. မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ့ထက် အနည်းငယ် သာပေမဲ့ မင်းက ဆေးလုံးတွေကို အားကိုးပြီး အဆင့်တက်ထားတာပဲ.. တကယ်တမ်း တိုက်ကြမယ်ဆိုရင် မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုမှ အသာစီးရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှဖေးက အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ကျောက်ကွမ်းကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဥ်မှာပင် ရထားလုံးထဲကနေ စကားသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ကြီးကြပ်ရေးမှုးရှ.. သူတို့သွားချင်တယ် ဆိုရင်လည်း သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“..........”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း(၂၄၉၄)ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save