Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၂၄၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p> </p> <p>ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ကုန်သည်အဖွဲ့၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရထားလုံး တစ်စီးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုခဏမှာပင် ရထားလုံးအတွင်းကနေ အေးစက်စက်အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ရှဖေးရဲ့ ကုန်သည်အဖွဲ့ကို ငါ စောင့်‌ရှောက်ထားတယ်.. မသေချင်ဘူးဆိုရင် အခုချက်ချင်းထွက်သွားစမ်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံကြောင့် တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ  အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ အမူအရာသည် အလွန်တရာပင် သုန်မှုန်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခြား အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက ရထားလုံးဘက်သို့ လက်သီးဆုပ်၍ ဂါဝရပြုကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မိတ်ဆွေ ဒါက တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့တို့ ကြားက ကိစ္စပါ.. မိတ်ဆွေအနေနဲ့ ကျုပ်တို့ တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို မျက်နှာသာပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ငါက မင်းတို့ တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ မရင်းနှီးဘဲ ဘာလို့ မင်းတို့ တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ကို  မျက်နှာသာပေးရမှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရထားလုံးအတွင်းမှ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အသံက ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းက တကယ်ပဲ ငါတို့ တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ ရန်သူ ဖြစ်ချင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရထားလုံးအတွင်းမှ အားနာမှု မရှိသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရလျှင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ စကားသံများတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ တဖြည်းဖြည်း တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းတို့လို ကပ်ဘေးအစောပိုင်း အဆင့်လောက်က ငါ့ရှေ့မှာ ရမ်းကားဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရထားလုံးအတွင်းမှ ကျန်းချန်၏ လေသံထဲတွင် စိတ်မရှည်သော အငွေ့အသက်များ ပါဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အသက်ဆယ်ရှိုက်စာ အချိန်အတွင်း မထွက်သွားရင် မင်းတို့ သေရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်၏ မောက်မာသော စကားကို ကြားလျှင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် ဒေါသများ အလွန်အမင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးက သတ်ဖြတ်လိုသော အမူအရာဖြင့် ကျန်းချန်၏ ရထားလုံးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့က လူတွေကို ခင်ဗျား ဘယ်လိုကာကွယ်မလဲ ဆိုတာ ကျုပ်တို့ ကြည့်ချင်သေးတယ်.. သတ်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦး၏ အမိန့်ကို ရသည်နှင့် သူတို့နောက်မှ အနက်ရောင်ပုံရိပ်များစွာသည် လက်ထဲရှိ မှော်လက်နက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ထံသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ လူများ စတင် တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်လျှင် ရှဖေး၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရှဖေး တို့က ရန်သူကို ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေသော အချိန်မှာပင် ရွှယ်ချန်ကျဲသည် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှယ်ချန်ကျဲ၏ လက်ဝါးကနေ သွေးရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ လူများသည် ထိုသွေးရောင်အလင်းတန်းနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လေထဲမှာပင် သွေးမှုန်များ အဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအတွင်း တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်ပေါင်း များစွာသည် လေထုထဲတွင် အငွေ့ပျံ သွားသကဲ့သို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်း.. မင်း ဘယ်သူလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာများ မကြုံစဖူး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရထားလုံးအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူအပြင် ရှဖေးနှင့် အတူ ယှဥ်တွဲ‌ လျှောက်လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် လူငယ်တွင်လည်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်းသော အင်အား ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အသက်ဆယ်ရှိူက်စာ အချိန်ပြည့်သွားခဲ့ပြီ.. ငါ့သခင်ကြီးက မင်းတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ မင်းတို့ကောင်တွေ အဲဒီ အခွင့်အရေးကို တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှယ်ချန်ကျဲထံမှ အေးစက်စက် စကားသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အတူတူ တိုက်ကြစို့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှယ်ချန်ကျဲ၏ စကားကိုကြားလျှင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများသည် ရှဖေးတို့ လူစုထံ သက်ရောက်လာသဖြင့် ရှဖေးတို့လူစုသည် အသက်ရှု ရပ်မတတ်ပင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော လူနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ရွှယ်ချန်ကျဲ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ထိုနှစ်ဦးကို ရိုက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်း..”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ ပြင်းထန်သောတိုက်ကွက်သည် ရွှယ်ချန်ကျဲ၏ လက်ဝါးရိပ်များနှင့် တစ်ခဏအတွင်း ထိပ်တိုက် ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်သည် ရွှယ်ချန်ကျဲ၏ လက်ဝါးရိပ်များအောက်တွင် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိဘဲ ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ကွက်ကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ လက်ချောင်းကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သွေးရောင်ဓားအလင်း နှစ်ခုသည် လေထုကို တိုက်ရိုက်ပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး လျှပ်စီးကဲ့သို့ပင် မြန်ဆန်သောအရှိန်အဟုန်ဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို နှစ်ဦးထံ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦးက တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ထိုသွေးရောင်ဓားအလင်း ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်း..”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝုန်း..”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲသံနှစ်သံ ဆက်တိုက် ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်သည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်ကဲ့သို့ပင် အရှက်တကွဲ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ ရှဖေးသည် သူ၏ နှလုံးသားက အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီကပင် ရွှယ်ချန်ကျဲသည် ဝမ်ရွှယ်လင်တွင် မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်ကို တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ဖြိုခွင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို ရှဖေး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းခဲ့သော်လည်း ရွှယ်ချန်ကျဲကို မယှဥ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ခွန်အားသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒီလူက အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်.. ငါတို့ ဆုတ်ကြစို့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်‌ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် ပေရာချီနောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ဟန်ချက်ကို မနည်း ပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အိုမင်းသော မျက်နှာထက်တွင် ဖြူဖျော့သောအမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယင်းနောက်တွင်မူ သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ရှေ့မှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောလူသည် အလွန်တရာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အစွမ်းထက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်တိုင် ထိုလူကို လုံးဝ ယှဥ်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ဆက်လက် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် သူတို့သေချာပေါက် သေရလိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“သွားကြစို့”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုတစ်ဦးကလည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော စွမ်းအားများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အခုမှ ထွက်ပြေးချင်တာလား.. အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေသော အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ရွှယ်ချန်ကျဲသည် ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သွေးရောင်မီးလျှံများ  ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို နှစ်ဦးထံ ချက်ချင်းဆိုသလို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးရောင်မီးလျှံများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးနေသော အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအိုများကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရာ အဘိုးအို နှစ်ဦးသည် ခန္ဓာကိုယ်များ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားခဲ့ပြီး ပါးစပ်ကနေ သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးက သူတို့၏ စစ်မှန်သော အဆီအနှစ် စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကာ ခုခံခဲ့သော်လည်း သွေးရောင်မီးလျှံ၏ စွမ်းအားကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အား..”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လေထုထဲတွင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးသာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဝိညာဥ်ပါမကျန် သွေးရောင် မီးလျှံများအောက်တွင် လောင်ကျွမ်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး သူ့ရှေ့မှာပင် ဝိညာဥ်ပါ မကျန် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်ကို မြင်လျှင် ရှဖေး မှင်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤခရီးစဥ်တွင် ကျန်းချန်တို့ နှစ်ယောက် လိုက်ပါလာခြင်းသည် သူ့အတွက် အလွန်တရာ ကံကောင်းစေခဲ့သည်ဟု သူယူဆမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်းချန်တို့ နှစ်ဦးသာ မပါခဲ့လျှင် တိမ်တိုက်နက်ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏  ကြားဖြတ် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် သူ့​အနေဖြင့် မည်ကဲ့သို့  သေသွားမှန်းပင် သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှယ်ချန်ကျဲက တိမ်တိုက်နက် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့မှ ကပ်ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝမ်ရွှယ်လင် ဆီသို့ ဆန်းကြယ်သော အနက်ရောင်ပုံရိပ် တစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံကနေ ပျံသန်းကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ထိုပုံရိပ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို အာရုံခံမိခဲ့ပြီး ရွှယ်ချန်ကျဲနှင့် မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်တို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့်‌ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် သွေးအိုင်ထဲ၌ နှစ်ပိုင်းပြတ်နေသော မြွေကြီးကို တွေ့လိုက်ရလျှင် ထိုလူသည် မျက်မှောင် ခပ်တင်းတင်း ကြုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ မြင်နိုင်စွမ်းဖြင့် ဆိုလျှင် ထိုမြွေက ကပ်ဘေးအဆင့် မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်၏ အလောင်းဖြစ်မှန်း ခွဲခြားသိမြင်ရန် မခက်ခဲပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီလား”</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိထားရမည့်အချက်မှာ မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်သည် ဝမ်ရွှယ်လင်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အခိုင်အမာ ခြေကုတ်ယူထားသော အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်‌ဘေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲစေသော သားရဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ မြွေနတ်ဆိုးဘုရင်သည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မမျှော်လင့်ဘဲ ခံလိုက်ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤသည်က သိပ်မကြာခင်က ဤနေရာသို့ ဖြတ်သွားခဲ့သည့် စိမ်းလန်းသောမြစ် ကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်ပါသလော။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ.. ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း(၂၄၉၉)ပြီး၏။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save