Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း (၃၉၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> လေးရက်တာ ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူတို့တစ်စုသည် မဟာရှနိုင်ငံ၏ မြို့တော်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> ချိုင်ယွီရှင်းက အိမ်ရှင်ကောင်းပီပီ မိမိ၏ဆရာဖြစ်သူကို ကြိုဆိုဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံပွဲ ပြုလုပ်ပေးလိုသော်လည်း လှံနတ်ဘုရားမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို စိတ်မဝင်စားချေ။ သူသည် နန်းတော်ကြီးဆီသို့သာ တမ်းတမ်းတတ စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် - "ယွီရှင်း... ဆရာတို့တွေ အခုပဲ နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး လင်းပိုင်ဖန်ကို သွားတွေ့လို့ ရမလား"</p> <p> "အခုချက်ချင်းကြီးလား ဆရာ" ချိုင်ယွီရှင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင်လည်း ဆရာဖြစ်သူသည် မိမိ၏တပည့်ထက်ပင် ပို၍စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် လင်းပိုင်ဖန်အကြောင်းကို အသေးစိတ် မေးမြန်း စုံစမ်းခဲ့သည်။ ယခု မြို့တော်သို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ချက်ချင်းတွေ့ဆုံရန် လောနေပြန်သည်။</p> <p> "အခုတွေ့ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလား... အင်းလေ..."</p> <p> လှံနတ်ဘုရားက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည် - "သူက တိုင်းပြည်ကို အုပ်ချုပ်နေတဲ့ ဧကရာဇ်မင်းပဲလေ၊ အလုပ်တွေ များနေမှာပေါ့။ ဆရာ့အတွက် အချိန်လေးတစ်ခုလောက် စီစဉ်ပေးလို့ ရမလား"</p> <p> ချိုင်ယွီရှင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး - "ဆရာရယ်... သူက အလုပ်မရှုပ်ပါဘူး၊ ဆရာတွေ့ချင်တဲ့အချိန် အချိန်မရွေး တွေ့လို့ရပါတယ်"</p> <p> ထို့နောက်တွင် ချိုင်ယွီရှင်းသည် လှံနတ်ဘုရားကို နန်းတော်အတွင်းသို့ အတားအဆီးမရှိ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့လေသည်။ နန်းတွင်းဥယျာဉ်သို့ ရောက်သောအခါ လှံနတ်ဘုရားသည် သူတွေ့ဆုံရန် တောင့်တနေခဲ့ရသူကို နောက်ဆုံး၌ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> ထိုအချိန်တွင် လင်းပိုင်ဖန်သည် ဝတ်စုံနက် ဝတ်ထားသည့် အဖိုးအို တစ်ဦးနှင့်အတူ စစ်တုရင်ကစားရင်း အေးအေးလူလူ အရက်သောက်နေလေသည်။</p> <p> ချိုင်ယွီရှင်းက ခပ်တိုးတိုး ပြောပြလိုက်သည် - "ဆရာ... ဟို နန်းတွင်းဝတ်စုံနဲ့ တစ်ယောက်က အရှင်မင်းကြီးပါ၊ စစ်တုရင်ကစားနေတဲ့ ဝတ်စုံနက်နဲ့ အဖိုးအိုကတော့ ကျွန်မတို့နိုင်ငံရဲ့ ဓားအဖိုးအိုပေါ့"</p> <p> လှံနတ်ဘုရားက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း လင်းပိုင်ဖန်ကို သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူထင်မှတ်ထားသည့် အရှိန်အဝါကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနှင့် မတူဘဲ ဘေးနားက ဓားအဖိုးအိုကသာ ဝါရင့်ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးနှင့် ပို၍တူနေသည်။</p> <p> ထိုစဉ် လင်းပိုင်ဖန်က စစ်တုရင်ရုပ်တစ်ခုကို ချလိုက်ရင်း ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည် - "တပည့်ကြီး... မင်း ရှုံးပြန်ပြီ"</p> <p> ဓားအဖိုးအိုက ခဏမျှ ကြည့်နေပြီးမှ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ကာ - "တကယ်ပါပဲ... ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်သွားပြန်ပြီ။ ဆရာ့ရဲ့ စစ်တုရင်ပညာက တကယ့်ကို သာလွန်လွန်းလို့ အံ့ဩချီးကျူးရပါတယ်"</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က - "စစ်တုရင်ကစားတာက ဓားသိုင်းပညာနဲ့ အတူတူပဲ။ အကွက်တိုင်းမှာ စိတ်ကို ကြည်လင်နေရမယ်၊ တစ်ကွက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အကွက်ပေါင်း သုံးဆယ်၊ သုံးရာအထိ ကြိုတွေးထားရမယ်။ စစ်တုရင်ခုံပေါ်က ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသမျှကို မင်းကြိုမြင်နိုင်ပြီဆိုရင် မင်းရဲ့ စစ်တုရင်ပညာက အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားသလို မင်းရဲ့ 'ရီကျန့်ဓားသိုင်း' ကလည်း အလိုအလျောက် ပြည့်စုံသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> " 'စစ်တုရင်ကစားတာက ဓားသိုင်းပညာနဲ့ အတူတူပဲ' တဲ့လား... တကယ့်ကို ထူးချွန်လှတဲ့ အဆိုအမိန့်ပါပဲ" လှံနတ်ဘုရားက ကျယ်လောင်စွာ ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်နှင့် ဓားအဖိုးအိုတို့က လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး - "ဒါက ဘယ်သူများလဲ..."</p> <p> "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်မ မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ"</p> <p> ချိုင်ယွီရှင်းက ရိုသေစွာဖြင့် - "ဒီအဖိုးအိုက ကျွန်မရဲ့ဆရာ 'ဇူဝူဒီ' ပါ၊ သူက ချီဖွဲ့တည်ခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အပြင်လောကမှာတော့ 'ပြိုင်ဘက်ကင်း လှံနတ်ဘုရား' လို့ လူသိများပါတယ်"</p> <p> "စီနီယာဇူ... ကျွန်တော် မမှတ်မိလို့ ခွင့်လွှတ်ပါဦး" လင်းပိုင်ဖန်က အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> ဓားအဖိုးအိုကလည်း ပြုံးရင်း - "ညီနောင်ဇူရဲ့ လှံသိုင်းပညာက လျှပ်စီးလက်သလို ထက်မြက်ပြင်းထန်ပြီး ဖျက်ဆီးအား အလွန်ကောင်းတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ တကယ့်ကို လောကမှာ နံပါတ်တစ် လှံပညာရှင်ပါပဲ"</p> <p> လှံနတ်ဘုရားက အရိုအသေပေးကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည် - "အရှင်မင်းကြီးနဲ့ စီနီယာဓားအဖိုးအိုကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> "စီနီယာ ဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဘာများပါလဲ" လင်းပိုင်ဖန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> "အဓိကကတော့ ကျေးဇူးတင်ဖို့ လာခဲ့တာပါ"</p> <p> လှံနတ်ဘုရားက ရင်ဘတ်ထဲမှ စာလွှာကို ထုတ်ယူလိုက်ရင်း ကျေးဇူးတင်တရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် အသံဖြင့် - "အရှင်မင်းကြီး ပေးလိုက်တဲ့ စာလွှာထဲမှာ နက်နဲဆန်းကြယ်လှတဲ့ လှံသိုင်းပညာရပ်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုးအတွက် တကယ့်ကို အကျိုးကျေးဇူး များလှပါတယ်"</p> <p> "ဪ... ဒီလိုကိုး" လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုး တစ်ခုလောက် ရဲရဲတင်းတင်း မေးပါရစေ၊ အရှင်မင်းကြီးက လှံသိုင်းအကြောင်းကို တကယ်ပဲ နားလည်တာလား"</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းခါပြကာ - " နားမလည်ပါဘူး"</p> <p> "ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးက သိုင်းပညာ တတ်ပါသလား" လှံနတ်ဘုရားက အလျှော့မပေးဘဲ ထပ်မေးပြန်သည်။</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က ခေါင်းခါပြပြန်သည် - " မတတ်ပါဘူး"</p> <p> လှံနတ်ဘုရားမှာ မှင်တက်သွားပြီး - "ဒါဆိုရင် လှံသိုင်းရဲ့ အနှစ်သာရတွေပါဝင်တဲ့ ဒီစာလုံးကို အရှင်မင်းကြီးက ဘယ်လိုလုပ် ရေးနိုင်ခဲ့တာလဲ"</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က သူရေးပေးထားသည့် စာလွှာကို ယူကာ ဘေးနားက ဓားအဖိုးအိုကို ကမ်းပေးလိုက်ရင်း - "တပည့်ကြီး... ကြည့်စမ်း၊ ဒီထဲမှာ ဘာတွေ မြင်ရလဲ"</p> <p> ဓားအဖိုးအိုက ယူကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် အာရုံစိုက်သွားမိသည်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန် ကြာပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာကာ - "ဆရာ... ကျွန်တော်ကတော့ နက်နဲလှတဲ့ ဓားသိုင်းပညာရပ်တွေကို မြင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အရည်အချင်းက နိမ့်ပါးနေသေးလို့ ချက်ချင်း မသင်ယူနိုင်တာကို ရှက်မိပါတယ်"</p> <p> လှံနတ်ဘုရားမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး - "ဘာဓားသိုင်းလဲ... ဒါက အထင်အရှား လှံသိုင်းပညာပဲဥစ္စာ"</p> <p> "ဒါပေမဲ့ ကျုပ် မြင်နေရတာက ဓားသိုင်းပညာပါ" ဟု ဓားအဖိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> "အမ်... ဒါကတော့..."</p> <p> တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ ဖြစ်သည်။ လှံနတ်ဘုရားနှင့် ဓားအဖိုးအိုတို့သည် အဖြေကို ရှာလိုသောကြောင့် လင်းပိုင်ဖန်ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးမှ - "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံး မှန်ပါတယ်၊ လှံသိုင်းလေ့လာတဲ့သူက ဒီစာလုံးထဲမှာ လှံသိုင်းကို မြင်ရမယ်၊ ဓားသိုင်းလေ့လာတဲ့သူကတော့ ဓားသိုင်းကို မြင်ရမှာပဲ"</p> <p> "ဘာကြောင့် အဲ့ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ ဆရာ (အရှင်မင်းကြီး)" နှစ်ယောက်လုံးက ပြိုင်တူ မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> "ဘာလို့လဲဆိုတော့ လမ်းစဉ်တွေက ကွဲပြားပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ 'တာအို' ဆိုတဲ့ နေရာကိုပဲ အတူတူ ရောက်သွားကြလို့ပဲ"</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်က ဆက်လက်ပြီး - "လှံသိုင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဓားသိုင်းပဲဖြစ်ဖြစ် အဆုံးမှာတော့ စစ်မှန်တဲ့ သိုင်းလမ်းစဉ်ကိုပဲ ပြန်ရောက်သွားကြတာပဲ။ သိုင်းလမ်းစဉ်ကနေတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ လမ်းစဉ်ဆီကို ပြန်ရောက်သွားတာပေါ့။ အရာရာတိုင်းဟာ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားတဲ့အခါ တာအိုရဲ့ မူလအစကိုပဲ ဦးတည်သွားတာပဲ"</p> <p> "လှံဆိုတာလည်း လမ်းစဉ်ပဲ၊ ဓားဆိုတာလည်း လမ်းစဉ်ပဲ၊ ဒီစာလုံးကလည်း လမ်းစဉ်တစ်ခုပါပဲ။ လမ်းစဉ်တွေ အားလုံးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေတာမို့ ဒီစာလုံးထဲမှာ ခင်ဗျားတို့ မတူညီတဲ့ အရာတွေကို မြင်နေရတာ မဆန်းဘူး"</p> <p> "အခုမှပဲ နားလည်ပါတော့တယ်... သင်ကြားပြသပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ (အရှင်မင်းကြီး)" နှစ်ယောက်လုံးက တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်ကြသည်။</p> <p> ထိုအချိန်တွင် လှံနတ်ဘုရားက လင်းပိုင်ဖန်ကို ကြည့်သည့် အမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းသည့် စကားအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် သူသည် အမှန်တရားတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထိုးထွင်းသိမြင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> လင်းပိုင်ဖန်သည် သိုင်းပညာ မတတ်သော်လည်း သိုင်းလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> သူ လာခဲ့သည်မှာ တကယ်ကို မှန်သွားလေပြီ။ လှံနတ်ဘုရားသည် ချက်ချင်းပင် နှိမ့်ချစွာဖြင့် လမ်းညွှန်မှု တောင်းခံလိုက်သည် - "အရှင်မင်းကြီး... ကျွန်တော်မျိုးဟာ လှံသိုင်းကို ဆယ်စုနှစ် ၈ ခုကြာအောင် လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပေမဲ့ ရှေ့ကို ထပ်တက်လို့ မရတော့ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ စာလွှာကို မြင်ပြီးမှပဲ ရှေ့လမ်းကို ခပ်ရေးရေးလေး မြင်လိုက်ရလို့ အထူးလာခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးကို သင်ကြားပြသပေးပါဦး၊ ဒီကျေးဇူးကို တစ်သက်လုံး မမေ့ပါဘူး"</p> <p> "ဒီအကြောင်းအရာက ခဏလေးနဲ့ ရှင်းပြလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့တွေ စစ်တုရင် တစ်ပွဲလောက် ကစားကြမလား" ဟု လင်းပိုင်ဖန်က အကြံပြုလိုက်သည်။</p> <p> "စစ်တုရင်လား... ကောင်းပါပြီ"</p> <p> ဓားအဖိုးအိုက နေရာဖယ်ပေးလိုက်ရာ လှံနတ်ဘုရားသည် ဝင်ထိုင်လိုက်ကာ လင်းပိုင်ဖန်နှင့် စစ်တုရင် စတင် ကစားလေတော့သည်။ အစပိုင်းတွင် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အကွက်များကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် ရွှေ့နိုင်ကြသည်။</p> <p> သို့သော် စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အကွက်တွေ များလာသည်နှင့်အမျှ လှံနတ်ဘုရား၏ အရှိန်မှာ နှေးကွေးလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နဖူးပေါ်၌ ချွေးစက်များပင် ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> မိမိကိုယ်မိမိပင် မသိလိုက်ဘဲ သူသည် အဖြူအမဲ ကမ္ဘာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူသည် အဝတ်နက်ကို ဝတ်ဆင်ကာ လှံနက်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ လင်းပိုင်ဖန်မှာမူ အဝတ်ဖြူကို ဝတ်ဆင်ကာ လှံဖြူတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။</p> <p> ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး စတင် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။ လှံနတ်ဘုရားသည် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အားလုံးကို ထုတ်သုံးသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် ပြိုင်ဘက်၏ လှံချက် သုံးချက်အတွင်းမှာပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားရသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံး၏ သိုင်းအဆင့်က တူညီနေသော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်နေရသဖြင့် သူသည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သလို ခံစားလာရသည်။</p> <p> ‘ဘာကြောင့်လဲ... အရည်အချင်းချင်း တူပါလျက်နှင့် သူ၏လှံသိုင်းက ဘာကြောင့် ပြိုင်ဘက်ကို မယှဉ်နိုင်ရတာလဲ။ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားလာခဲ့သမျှက အလကား ဖြစ်သွားရပြီလား’</p> <p> သို့သော်လည်း သူသည် စိတ်ပျက်မသွားဘဲ မိမိကိုယ်မိမိ ပြန်လည် သုံးသပ်ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်မှာ - သူတို့၏ သိုင်းအဆင့် တူညီနေသော်လည်း ပြိုင်ဘက်၏ လှံသိုင်းမှာ အားနည်းချက်မရှိဘဲ ချောမွေ့လွန်းလှပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေကာ ဒဏ္ဍာရီလာ 'တာအို' နှင့် ကိုက်ညီနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> သူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဂုဏ်ယူစွာ လေ့ကျင့်လာခဲ့သည့် လှံသိုင်းမှာလည်း ပြည့်စုံသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း သိမ်မွေ့သည့် ကွာခြားချက်လေးတွေ ရှိနေသေးသည်။ 'ဆံခြည်မျှင်လေးမျှ လွဲချော်ခြင်းသည် ခရီးအကွာအဝေး ထောင်ချီ၍ လွဲချော်သွားခြင်း' ကို ဖြစ်စေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> ထို့ကြောင့် တစ်ဦးက ပြည့်စုံနေပြီး နောက်တစ်ဦးက အားနည်းချက် ရှိနေသောအခါ သူ့အနေဖြင့် မည်သို့မျှ အနိုင်မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> "ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လှံသိုင်းမှာရှိတဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ပြင်ဆင်ပြီး သဘာဝတရားနဲ့ ပိုနီးစပ်အောင်၊ တာအို နဲ့ ပိုနီးစပ်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ လှံသိုင်းက ပြည့်စုံသွားပြီး ကောင်းကင်အဆင့်ကို ရောက်သွားမှာပဲ"</p> <p> ထိုအချိန်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း လှံနတ်ဘုရားသည် သူ လျှောက်လှမ်းရမည့် ရှေ့ခရီးလမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့သွားခဲ့လေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save