အဘွားကြီးဝူ နီးကပ်လာသောအခါ နင်ချန့်မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မှတ်စုစာအုပ်ကို အမြန်ပိတ်ကာ တုန်ရီနေသော နင်ရှို့၏ လက်ကို ဘာမှမပြောဘဲ တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။ နင်ရှို့ကတော့ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေခဲ့ပြီး ထျန်မိုင်ကမူ ဘာမှမပြောနိုင်ဘဲ ခေါင်းကိုသာ တရစပ် ခါယမ်းနေခဲ့သည်။
စစ်သည်အိမ်ရာရှိ လူအများစုမှာ နင်မိသားစု၏ အကြောင်းကို သိကြသဖြင့် အဘွားဝူအပေါ် အမြင်မကြည်ကြပေ။ သူမသည် ယောကျ်ားလေးကို အလွန်အမင်း မျက်နှာသာပေးပြီး မိန်းကလေးဆိုလျှင် ပိုက်ဆံဖြုန်းသည့် အပိုလူများဟု ယူဆကာ မွေးကတည်းက ရေအိုးထဲ နှစ်သတ်လိုက်ရမှာဟု ယုံကြည်သူ ဖြစ်သည်။
ထျန်မိုင်သည် ဒေါသတကြီး ထရပ်လိုက်သည်။ "ရှို့အာက ဘယ်တုန်းက အမေ့ပိုက်ဆံကို ခိုးလို့လဲ။ လျှောက်မပြောပါနဲ့။"
အဘွားဝူသည် ထျန်မိုင်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်ဆိုးနေပုံရသည်။ သူမသည် နင်ရှို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ပြောလိုက်သည်။"မနေ့ညက ငါ အိပ်ခါနီးမှာ သူ ငါ့ဖိနပ်ကို ယူသွားတာ။ ငါက ဖိနပ်အောက်ခံမှာ သုံးယွမ် ဝှက်ထားတာလေ၊ ဒီမနက်ကြတော့ ပျောက်နေပြီ။ သူမဟုတ်ရင် ဘယ်သူဖြစ်ဦးမှာလဲ။ နင်ချန့်လား။"
ထို့နောက် သူမသည် နင်ချန့်ကိုပါ လက်ညှိုးထိုးကာ ပြောလိုင်သည်။ "နင်တို့ ညီအစ်မတွေ ပေါင်းပြီး ငါ့ပိုက်ဆံကို ခိုးကြတာလား။"
"ကျွန်မတို့ မခိုးဘူး။"
နင်ချန့်သည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘွားကြီးဝူ၏ ဒေါသမှာ ပို၍ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် နင်ချန့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် ထျန်မိုင်ကို ပြောခဲ့သည်။ "ကြည့်စမ်း၊ နင်မွေးထားတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ကောင်မလေးကို။ ငါ့ကို ပြန်ပြောရဲတဲ့အပြင် ဒီလောက်တောင် ရဲတင်းနေတာ။ ငယ်ငယ်လေးနဲ့တင် ဒီလိုဖြစ်နေတာ၊ ကြီးလာရင် ဘယ်လောက်တောင်ဖြစ်နေလိုက်မလဲ။ ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ ဒီကိစ္စကို ငါ အကြီးအကျယ် လုပ်ပစ်မယ်။ တပ်ရင်းကိုသွားပြီး လုံခြုံရေးဌာနကို တိုင်ပစ်မယ်။ နင်ရှို့က ငါ့ပိုက်ဆံကို ခိုးတဲ့အပြင် သူ့ရဲ့ စာရိတ္တကလည်း မကောင်းတော့တာမို့လို့ သူ့ကို ဖမ်းချုပ်ထားခိုင်းရမယ်။"
နင်ရှို့မှာတော့ "ကျွန်မ မခိုးပါဘူး။"ဟု တစာစာပြောရင်း ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုနေခဲ့သည်။
နင်ချန့်သည် ပို၍ ရဲတင်းစွာဖြင့် နင်ရှို့၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အဘွားကြီးဝူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ထျန်မိုင်၏ ဒေါသမှာလည်း ပေါက်ကွဲလာခဲ့သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊ သွားချင်ရင်လည်း သွားလိုက်ပေါ့။ တပ်ရင်းကိုသွားပြီး အကြီးအကျယ် ပြဿနာရှာလိုက်စမ်းပါ။ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးနင်ရဲ့ အမေက ဘယ်လောက်တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်တဲ့ အဘွားကြီးလဲဆိုတာ တပ်ရင်းက လူတိုင်း သိသွားတာပေါ့။ ရှို့အာက မခိုးဘူးလို့ ပြောရင် မခိုးဘူးပဲ။ အမေ ရဲတိုင်ရင်တောင်၊ ရဲတွေ ရောက်လာရင်တောင် သူ မခိုးဘူးဆိုတာ အမှန်ပဲ။"
ခန်းမအတွင်း၌ လူမရှိသဖြင့် ယောက္ခမနှင့် ချွေးမတို့၏ အငြင်းပွားသံများမှာ ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေခဲ့သည်။
လောလောဆယ်တွင် တတိယတပ်ရင်း၏ တပ်ရင်းမှူးမှာ လုယွီ ဖြစ်သည်။ စစ်တပ်တွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ဘယ်တပ်ဖွဲ့က အကောင်းဆုံးလဲဆိုသည်ကို အကဲဖြတ်လေ့ရှိသည်။ ယခင် တပ်ရင်းမှာတုန်းက တပ်ရင်းမှူးစုန့်သည် ဒုတိယတပ်ရင်းကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့သည်။ လျိုချမ့်၏ ကိစ္စကြောင့် ဒုတိယတပ်ရင်းသည် နှစ်ကုန်ဆုကြေးများနှင့် ထောက်ပံ့ကြေးများကို မရရှိခဲ့ပေ။ တပ်ရင်းမှူးစုန့်သည်လည်း ထိုကိစ္စအတွက် အဝေဖန်ခံခဲ့ရသည်။
ကျန်းနျန်သည် လုယွီကို ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများတွင် နောက်တစ်ကြိမ် မပတ်သက်စေချင်ပေ။
အဘွားဝူက ဇွတ်အတင်း ပြုလုပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းနျန်က အေးစက်စက် လှမ်းမေးလိုက်သည်။ "အဒေါ်က သုံးယွမ် ပျောက်တယ်လို့ ပြောတယ်နော်။ ကျွန်မ မေးပါရစေ၊ အဲဒီ သုံးယွမ်ထဲမှာ အကြွေစေ့က ဘယ်နှစ်ပြား ပါလဲ။"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်မိုင်လည်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ပြောပြစမ်းပါဦး။"
အဘွားကြီးဝူက ဒေါသထွက်နေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ကျန်းနျန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူမသည် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် ကြည့်မကောင်းအောင် ဖြစ်သွားသည်။
သူမသည် ကျန်းနျန်ကို မြင်မြင်ချင်းကတည်းက သဘောမကျခဲ့ပေ။ မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက သတို့သမီးဘက်က အမျိုးတစ်ယောက်မှ မပါလာခဲ့သည်ကို သူမ မှတ်မိနေပြီး ယခုလည်း ကျန်းနျန်က နင်ရှို့ကို ကူညီနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီးနှင့် မစဉ်းစားဘဲ ပြောချလိုက်သည်။
"တိတိကျကျ ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် မှတ်မိမှာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင်ရှို့က ငါ့ပိုက်ဆံကို ခိုးတာပဲ။ ဒါ ငါတို့ နင်မိသားစုရဲ့ ကိစ္စလေ။ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်ပဲ လုပ်စမ်းပါ။"
"ဒါပေမယ့် အဒေါ်က တပ်ရင်းမှာ သွားပြီး ပြဿနာရှာမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်မနဲ့ ဆိုင်သွားပြီလေ" ကျန်းနျန်၏ အကြည့်မှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်သွားပြီး သူမ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားလှသည်။ "ကျွန်မက တပ်ရင်းမှူးလုရဲ့ ဇနီးပါ။ အဒေါ်က တပ်ရင်းမှာ သွားပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက ကျွန်မယောကျ်ားကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ကျွန်မက ဘာမှမပြောဘဲ နေရမှာလား။ ဒါ့အပြင် ဘယ်စစ်သည်ဇနီးသည်မဆို စေတနာကောင်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်စေချင်ကြတာပဲ။ တကယ်လို့ ဒါက အထင်မှားတာ တစ်ခုခုဆိုရင်ရော။ အဲဒီအခါကြရင် ဒီကလေး နင်ရှို့အပေါ်မှာ စွပ်စွဲတာက မတရားရာ မကျဘူးလား။ ဒီနေ့ စစ်သည်ဇနီးသည်တွေ အကုန်လုံး ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်။ ဒီကိစ္စကို အားလုံးရှေ့မှာပဲ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှင်းကြရအောင်။"
သူမသည် ရှိနေသော စစ်သည်ဇနီးသည်များကို အပေါ်ယံ ချီးကျူးစကား ပြောလိုက်ရာ ဘေးကကြည့်နေသော အချို့ဇနီးသည်များကလည်း စတင်ဝင်ရောက် ပြောဆိုလာကြပြီး အဘွားကြီးဝူအနေဖြင့် ကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြရန်နှင့် နင်ရှို့အပေါ် အလျင်စလို အပြစ်မတင်ရန် ပြောကြားခဲ့ကြသည်။
ထျန်မိုင်သည် ကျန်းနျန်ကို ကျေးဇူးတင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ နင်ရှို့နှင့် နင်ချန့်တို့သည် သူမကို ကြည့်နေကြသည်။ နင်ရှို့၏ မျက်လုံးများမှာ ငိုလွန်းသဖြင့် နီရဲနေခဲ့သည်။
အဘွားကြီးဝူသည် ကျန်းနျန်ကို ကြည့်လေလေ ပို၍ စိတ်မရှည်လေလေ ဖြစ်လာသည်။ သူမက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက တပ်ရင်းမှူးရဲ့ မိန်းမဖြစ်တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။ တပ်ရင်းမှူးကတော်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ချင်တာလား။ ငါ ပြောလိုက်မယ်၊ မင်းက တပ်ရင်းမှူးကတော်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သုံးပြီး အဘွားကြီးဖြစ်တဲ့ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်နေပါတယ်လို့ အထက်လူကြီးတွေဆီ သွားတိုင်ပစ်မယ်။"
ကျန်းနျန်သည် အဘွားကြီးဝူ၏ အကျိုးအကြောင်းမရှိသော ပြုမူချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ "ဒီမှာရှိတဲ့ စစ်သည်ဇနီးသည်တွေ အကုန်လုံး ကြည့်နေကြတာပဲ။ ကျွန်မ အဒေါ့်ကို ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်လို့လဲ။ ဒါပေမယ့် အဒေါ့်ဝူ၊ အဒေါ့်ရဲ့ ပါးစပ်က ထွက်သမျှ စကားတိုင်းက ကိုယ့်မြေးအရင်းကို ဆဲဆိုနေတာပဲ။ ကျွန်မတို့အမျိုးသမီးတွေကို ဘာလို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလို့ သတ်မှတ်ရမှာလဲ။ ကျွန်မတို့က ကလေးတွေကို မွေးဖွားပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးရတာလေ။ သူရဲကောင်း ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ မွေးဖွားမလာခဲ့လို့လဲ။ အမျိုးသားတွေက ရှေ့တန်းမှာ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်မှာ ကျွန်မတို့အမျိုးသမီးတွေက အိမ်မှာ ရှိသမျှအရာအားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲပြီး ကောင်းကင်တစ်ဝက်ကို မိုးပေးထားကြတာလေ။"
ကျန်းနျန်၏ စကားများသည် စစ်သည်ဇနီးသည် အများအပြား၏ စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ ဤအိမ်ထောင်စု အတော်များများတွင် ယောကျ်ားလေးကို ပို၍ မျက်နှာသာပေးသည့် အလေ့အထ ရှိနေကြသည်။ အချို့မိသားစုများမှာ ယောကျ်ားလေး ရစေရန်အတွက် သမီးဖြစ်သူကို "ကျောက်တိ" ဟု အမည်ပေးလေ့ ရှိကြသည်။
ဤခေတ်နောက်ကျသော အတွေးအခေါ်များသည် အမျိုးသမီး မျိုးဆက်များစွာကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ အချို့မိသားစုများတွင် ယောကျ်ားလေးများ ကိုယ်တိုင်ကလည်း သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ သူတို့ညီမများထက် ပိုမြင့်သည်ဟု ထင်မြင်လာကြသကဲ့သို့ လူကြီးသူမများကလည်း မိန်းကလေးများကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဟုသာ ယူဆလာကြသည်။
အချို့စစ်သည်ဇနီးသည်များသည် ကျန်းနျန်၏ စကားကို ထောက်ခံလာကြပြီး အဘွားကြီးဝူကို ပြန်ချေပလာကြသည်။
"တပ်ရင်းမှူးလုရဲ့ မိန်းမက ဘယ်တုန်းက အဘွားကို အနိုင်ကျင့်လို့လဲ။ ကျွန်မတို့တွေတော့ မမြင်မိပါဘူး။"
"ဟုတ်တယ်လေ၊ အဘွားက ဘာလို့ မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ လိမ်ပြောနေရတာလဲ။"
"အဘွားကိုယ်တိုင်လည်း အမျိုးသမီးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ့်မြေးကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလို့ ခေါ်နေပြီး အဘွားကိုယ်တိုင်ကရော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဟုတ်ဘူးလား။"
"ဒီလောက် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းတဲ့ စကားတွေ ပြောထွက်ရတာလဲ။"
သူတို့သည် တစ်ယောက်တစ်ပေါက်နှင့် ပြောဆိုလိုက်ကြရာ ထွက်လာသော တံတွေးစက်များဖြင့်ပင် အဘွားကြီးဝူကို နှစ်သတ်ပစ်နိုင်လောက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်ထွက်မတတ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ကျန်းနျန်သည် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ပြောလိုက်သည်။
"အဒေါ်ဝူ၊ ကျွန်မ အဒေါ့်ပိုက်ဆံကို တကယ်ပဲ ရှာပေးချင်တာပါ။ အဒေါ်က သုံးယွမ် ပျောက်တယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲဒီထဲမှာ အကြွေ ဘယ်လောက်ပါလဲဆိုတာ တိတိကျကျ ပြောပြနိုင်မလား။ တကယ်လို့ နင်ရှို့ဆီမှာ အဲဒီပိုက်ဆံကို တွေ့ခဲ့မယ်ဆိုရင် အဒေါ်ပြောတာနဲ့ တိုက်ဆိုင်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား။"
နင်ရှို့က ငိုယိုနေခဲ့သည်။ "ကျွန်မ မယူပါဘူး။"
သူမသည် ထိုစကားကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေပြီး ထျန်မိုင်ကလည်း နှစ်သိမ့်ပေးနေခဲ့သည်။ "မေမေ သမီးကို ယုံတယ်၊ သမီး မယူပါဘူး။"
အဘွားကြီးဝူ ပြောလိုက်သည်။ "သုံးယွမ်ပါဆိုမှ။"
ကျန်းနျန် ထပ်မေးလိုက်သည်။ "အတိအကျ သုံးယွမ်လား။"
အဘွားကြီးဝူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။"ငါ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိမှာလဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သုံးယွမ်ပဲ။"
စစ်သည်ဇနီးသည်များမှာ အကြပ်ရိုက်သွားကြသည်။ လူတိုင်းက နင်ရှို့ကို ကြည့်နေကြသည်။ လူအများကြီးရှေ့မှာ ကလေးရဲ့ အိတ်တွေကို နှိုက်ကြည့်ဖို့ကလည်း မသင့်တော်ဘူး မဟုတ်လား။
အဘွားကြီးဝူက ထပ်ပြောပြန်သည်။ "ငါ အိမ်မှာ နှံ့နေအောင် ရှာပြီးပြီ။ အဲဒီပိုက်ဆံက နင်ရှို့ဆီမှာ မရှိရင် သူ တစ်နေရာရာမှာ ဝှက်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
အတိုချုပ်ပြောရလျှင် သူမကတော့ နင်ရှို့ယူသည်ဟုသာ ဇွတ်အတင်း စွပ်စွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။
နင်ရှို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး အထူးသဖြင့် ခန်းမအတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက သူမအပေါ်သို့ စုပြုံရောက်ရှိနေသဖြင့် သူမသည် လူအများရှေ့တွင် အဝတ်အစားမပါဘဲ အကြည့်ခံနေရကာ အဝေဖန်ခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ သူမသည် ခေါင်းကိုသာ ငုံ့ထားနိုင်ပြီး ငိုသာငိုနေခဲ့သည်။
လန်ဟွေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကျန်းနျန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဘွားကြီးက တကယ်ကို ကိုင်တွယ်ရခက်တာပဲ။ ဒီကိစ္စက ဖြေရှင်းဖို့ မလွယ်ဘူး။ တပ်ရင်းမှူးလုလည်း ဒီမှာ မရှိဘူးဆိုတော့ ကျွန်မတို့တွေ နိုင်ငံရေးမှူးကုကိုပဲ ခေါ်ရတော့မယ် ထင်တယ်။"
ဟဲယွဲ့လည်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါ လက်ထောက်တပ်ရင်းမှူးနင်ကို သွားရှာလိုက်မယ်။"
ကျန်းနျန်သည် အဘွားကြီးဝူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "အဒေါ်က အဲဒီ ပိုက်ဆံဝှက်ထားတဲ့ ဖိနပ်ကို နေ့တိုင်း ဝတ်လား။"
အဘွားကြီးဝူမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ "ဝတ်တာပေါ့၊ ခြေထောက်မှာ မစွပ်ရင် ဘယ်မှာ သွားထားရမှာလဲ။"
ကျန်းနျန်က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ပိုက်ဆံကို ဖိနပ်အောက်ခံမှာ ဝှက်ထားပြီး နေ့တိုင်း ဝတ်နေတယ်ဆိုမှတော့ ညဘက်ကြရင် ပိုက်ဆံ ရှိမရှိ အမြဲ စစ်မှာပေါ့။ ပြီးတော့ အဒေါ်က အဲဒီပိုက်ဆံကို နည်းနည်းချင်းစီ စုထားတာလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတိအကျ သုံးယွမ် ဖြစ်နေရတာလဲ။"
အဘွားကြီးဝူက စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းနျန်က ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ အဒေါ်က အဲဒီပိုက်ဆံတွေကို အတိအကျ သုံးယွမ်ဖြစ်အောင် အကြွေလဲထားတာပါလို့ ပြောမယ်ဆိုရင် ဘယ်မှာ ဘယ်လို လဲခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မတို့တွေကို ပြောပြပါ။ ကျွန်မတို့ လုံခြုံရေးဌာနကို စုံစမ်းခိုင်းပါမယ်။ တကယ်လို့ အဲဒါက အမှန်ဖြစ်ခဲ့ရင်တော့ အဒေါ်ပြောတာ ဟုတ်တာပေါ့။ မဟုတ်ရင်တော့ အဘွား လိမ်ပြောနေတာပဲ။ အဒေါ်ဝူ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သူခိုးလို့ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲတာက ပြင်းထန်တဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝေဖန်ချက် ရေးရတာမျိုးနဲ့ သတိပေးခံရတာမျိုးတွေအထိ ဖြစ်နိုင်တယ်နော်။"
အဘွားကြီးဝူသည် ထိုမျှအထိ အသေးစိတ် မစဉ်းစားခဲ့မိပေ။ ကျန်းနျန်၏ အကျိုးအကြောင်း ခိုင်လုံသော စကားများကို ကြားသောအခါ သူမ ပျာယာခတ်သွားခဲ့သည်။ သူမက ဇွတ်ငြင်းသည်။ "အဲဒါက အကြွေတွေလေ။ အတိအကျ ဘယ်လောက်လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး၊ ဒါပေမယ့် စုလိုက်ရင် သုံးယွမ်လောက် ရှိတယ်။"
ကျန်းနျန်က အေးစက်စက် ပြုံးလျက် ထပ်မေးခဲ့သည်။ "ဒါဆို အဲဒါက ငွေစက္ကူကြီးတွေလား၊ အကြွေစေ့တွေလား။"
အဘွားကြီးဝူက ဇွတ်အတင်းပင် ပြန်ငြင်းခဲ့သည်။ "အကြွေတွေပါဆို။"
ကျန်းနျန်သည် ထျန်မိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လေသံကို ပြောင်းလဲကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဒေါ် အစတုန်းက အတိအကျ သုံးယွမ်လို့ ပြောတယ်၊ ပြီးတော့ အကြွေတွေလို့ ပြောင်းပြောတယ်၊ ဒါပေမယ့် နင်ရှို့ ခိုးတာ သေချာတယ်လို့တော့ ပြောနေတုန်းပဲလား။"
ထိုစကားကြောင့် ထျန်မိုင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ "အမေ ဘယ်တုန်းကမှ ပိုက်ဆံ မပျောက်ခဲ့ပါဘူး။ အမေက ငါ့ရှို့အာကို သဘောမကျလို့ပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်တုန်းကလည်း အမေက ရှို့အာကို တုတ်နဲ့ရိုက်လို့ သူ ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ ဈေးထဲမှာ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တာလေ။ ငါတို့တွေ တစ်ညလုံး ရှာခဲ့ရတာ မှတ်မိသေးလား။ နင်ရှန်က အမေ့ကို ဆူလိုက်တော့ အခု အမေက ရှို့အာအပေါ်မှာ ပြန်ပြီး အငြိုးတေးထားတာပဲ။ ဒီနေ့ လူအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာ အမေက သူ့ရဲ့ နာမည်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။"
အဘွားကြီးဝူ ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ထျန်မိုင်က ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "အမေကိုယ်တိုင်တောင် အမေ့ပိုက်ဆံက ငွေစက္ကူကြီးတွေလား၊ အကြွေတွေလားဆိုတာ မသိဘဲနဲ့ ရှို့အာ ခိုးတယ်လို့ ဘယ်လို စွပ်စွဲရဲတာလဲ။ ကျွန်မလည်း ကျွန်မဆီက ပိုက်ဆံတွေ၊ အကြွေတွေ ပျောက်သွားတယ်လို့ ပြောပြီး အမေ့ကို ပြန်စွပ်စွဲလို့ ရတာပဲ။ အမေ ခိုးတာလား။"
အဘွားကြီးဝူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။"နင် လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ငါ နင့်ပိုက်ဆံခိုးတာ ဘယ်သူမြင်လို့လဲ။"
ထျန်မိုင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ မြင်တယ်။ အမေ ကျွန်မဆီကနေ ရှစ်ယွမ်နဲ့ ခုနစ်ဆယ့်လေးပြား ခိုးသွားတယ်၊ ပြီးတော့ စားနပ်ရိက္ခာကူပွန် နှစ်ပေါင်နဲ့ အဝတ်အထည်ကူပွန် နှစ်ပေပါ ခိုးသွားတယ်။"
အဘွားကြီးဝူမှာတော့ ပြောစရာစကားမဲ့သွားခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရပေမည်။ အကျိုးအကြောင်းပြ ရှင်းပြနေခြင်းမှာ အပိုပင် ဖြစ်သည်။
ရှိနေသော စစ်သည်ဇနီးသည်များမှာလည်း အဘွားကြီးဝူသည် အငြိုးအတေး ထားတတ်ပြီး သူမ၏ မြေးမလေး နာမည်ပျက်အောင် တမင်လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံရလျှင်ပင် ထိုက်တန်လှသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုကိစ္စမှာ ထပ်မံ ကြီးထွားမလာတော့ဘဲ အဘွားကြီးဝူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် ကျန်းနျန်သည် စစ်သည်ဇနီးသည်များ၏ လေးစားမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ အရင်က သူတို့သည် တပ်ရင်းမှူးလု၏ ဇနီးမှာ လှပသော်လည်း မင်္ဂလာဆောင်တုန်းက သူမဘက်က အမျိုးတစ်ယောက်မှ မပါလာခဲ့သဖြင့် သူမသည် ယုံကြည်ထိုက်သူ ဟုတ်မဟုတ် သို့မဟုတ် ပေါင်းသင်းရ လွယ်ကူသူ ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို အတင်းပြောခဲ့ကြသည်။ ယနေ့တွင်မူ တပ်ရင်းမှူးလု၏ ဇနီးမှာ ထူးခြားသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိသွားကြသည်။
သူမသည် သူတို့ဘက်မှနေ၍ ကောင်းမွန်စွာ ခုခံပြောဆိုပေးခဲ့ပြီး ဒုက္ခပေးတတ်သော အဘွားကြီးဝူကို အလျှော့ပေးသွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
လန်ဟွေ့က ကျန်းနျန်ကို ပြောလိုက်သည်။ "မင်းမှာ ဒီလောက်အထိ အသိတရား မြင့်မားမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"
ကျန်းနျန်က ပြုံးလိုက်ရာ လန်ဟွေ့က ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ငါလည်း အိမ်က ကျား၊မခွဲခြားတဲ့ အမြင်တွေကို မုန်းတယ်။ ဘာလို့ မိန်းကလေးတွေက မွေးကတည်းက အမျိုးသားတွေထက် နိမ့်ကျနေရမှာလဲ။ တို့အမျိုးသမီးတွေလည်း သန်မာနိုင်တာပဲ။"
ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လန်ဟွေ့သည် စာတတ်မြောက်ရေးအတန်းတွင် ကြိုးစားသင်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်က စာသင်ရသည်ကို အလွန်ဝါသနာပါခဲ့သော်လည်း ကြီးလာရင် သူများမိန်းမ ဖြစ်ရမှာမို့လို့ စာသင်တာ အပိုပဲဟု သူမ၏ မိသားစုက ပြောခဲ့သည်။ စစ်တပ်က စာတတ်မြောက်ရေးအတန်းကို စတင်ဖွင့်လှစ်သောအခါ သူမ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော ပညာရေးအတွက် အစားထိုးရန် နေ့တိုင်း တက်ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟဲယွဲ့လည်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ကျန်းနျန် ပြောသွားတာ တကယ်ကို ကောင်းတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"
ကျန်းနျန် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အမှန်တရားကိုပဲ ပြောပြတာပါ။"
***