Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၆၄၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖက်တီးပိုးကောင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင်မှာ ရွံ့နွံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ အမြဲတမ်း ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။</p> <p>၎င်းက အဆိပ်ချီကို စားသုံးပြီး အဆိပ်ကို သန့်စင်ခြင်း မပြုမီ ယင်မိစ္ဆာချီ ကွင်းတစ်ခုကို တစ်ကိုယ်လုံးအနှံ့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ အဝေးမှကြည့်လျှင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားကို အဆများစွာ ပိုကြီးမားစေပြီး ဧရာမမြွေကြီး တစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်နိုင်သည်။</p> <p>ထိုယင်မိစ္ဆာချီကွင်းမှာ ပြင်းအားမြင့် အဆိပ်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အဆိပ်အိုင်ထက် ဝဲပျံနေသော အဆိပ်မြူများထက်ပင် ပိုအစွမ်းထက်၏။</p> <p>သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် ပေါ်လာသည်နှင့် အလွယ်တကူပင် သတိပြုမိနိုင်သည်။</p> <p>အဆိပ်မြူများအတွင်း ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်၏ အရှိန်အဝါ မည်မျှဝေးဝေး ပျံ့နှံ့နိုင်မည်ကို ချင်စန်း မသေချာပေ။ သူက အဆိပ်အိုင်၏ အလယ်ဗဟို ဒေသကို လှည့်ပတ်ပြီး ငါးစာချရန် နေရာအချို့ ရွေးချယ်ဖို့ စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>အဆိပ်မြူများက စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ လွင့်ပျံ ဝဲကတော့ထိုးနေကြသည်။</p> <p>ချင်စန်းက နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>မကြာမီ သူ့အကြည့်က သစ်ပင်ကြီး တစ်ပင်၏ အရင်း၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဝမ်းသာသော အရိပ်အယောင် တစ်ခု မျက်နှာပေါ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p>သူက ထိုသစ်ပင်၏ ပင်စည်တစ်လျှောက် ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင် သုတ်လိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခု သစ်ပင်ရင်းရှိ မြက်ခင်းစိမ်း တစ်ကွက်မှာ လေတိုက်၍ မဟုတ်ဘဲ အောက်ဘက်ရှိ အမြစ်များ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တွန်းကန်အားဖြင့် ယိမ်းထိုးနေလေပြီ။</p> <p>ချင်စန်း ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် စိတ်စွမ်းအင်ကို ချက်ချင်း ထုတ်မသုံးပေ။ ထိုအစား သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် ပေါ်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။ ခြေလှမ်းမမှားစေရန် ၎င်း၏ အဆင့်ကို အတည်ပြုပြီးမှသာ လှုပ်ရှားရန် စီစဉ်တော့သည်။</p> <p>ရွှပ်...</p> <p>မြက်ပင်များ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီးနောက်…</p> <p>မကြာမီ မြက်ရိုင်းတော ကွဲသွားပြီး ရွှံ့များ ပွက်ပွက်ဆူလာတော့သည်။ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် သက်တံရောင် ပိုးကောင် တစ်ကောင်က မြေကြီးအောက်မှ ကုန်းကုန်းကွကွ တွားသွား ထွက်လာ၏။</p> <p>၎င်းမှာ အလွန် ဝတုတ်နေပြီး အသားတုံးလေး တစ်တုံးနှင့် တူနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး သက်တံရောင် အလင်းတန်း ဝတ်ရုံ လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ရောင်စုံ ပိုးကောင် တစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူလှသည်။ အဆစ်များ ပါဝင်သော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဝတုတ်တုတ် လူတစ်ယောက်၏ ဗိုက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တွန့်လိမ်လိုက်တိုင်း အသားလှိုင်းများ လှုပ်ခတ်လို့။</p> <p>ဤသတ္တဝါ အတွက် ထူထဲသော ရွှံ့နွံထဲမှ ချောကျိသော မြက်ပင်စည်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရန်မှာ သေချာပေါက် လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရေနစ်နေသော သာမန်လူ တစ်ယောက် ရေထဲတွင် ယက်ကန်ယက်ကန် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ၎င်းမှာလည်း လူးလိမ့် ကန်ကျောက်နေပြီး အဆိပ်အိုင် တစ်ခုလုံး ကျယ်လောင်စွာ ပွက်ပွက်ဆူလာသည် အထိပင်။ နောက်ဆုံးတွင် မြက်ပင်စည် နှစ်ချောင်းအား ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီးနောက် ကိုယ်ကို ဆွဲတင်ကာ သစ်ပင်စည်ဆီ ချက်ချင်း တွားသွားလာတော့သည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာ ကြီးမားလွန်းသောကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဖက်တီးပိုးကောင်က ယခင်ကထက် ပိုလျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားပြီး သစ်ပင်ပေါ်သို့ အံ့အားသင့်ဖွယ် အမြန်နှုန်းဖြင့် တက်သွားလေသည်။</p> <p>ချင်စန်းက သံသယအပြည့် မျက်နှာထားဖြင့် ဖက်တီးပိုးကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p>ထိုသတ္တဝါ သစ်ပင်စည်ပေါ် ရောက်ရှိပြီး ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ကို လောဘတကြီး စတင် လျှာဖြင့် ယက်သောအခါ ချင်စန်း ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဘာကို ကြည့်နေရမှန်း မသိတော့။</p> <p>ဒါက သေချာပေါက် သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် မဟုတ်ဘူး...</p> <p>သို့တိုင် ချင်စန်း အနေဖြင့် ၎င်းကို သူ သိထားသော မည်သည့် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်နှင့်မျှ တွဲဖက်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p>သူ့မှတ်ဉာဏ်များကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ စုန်းပိုးမွှားမှတ်တမ်း၌ ဖြစ်စေ၊ ထူးခြားဆန်းပြား ပိုးမွှားမှတ်တမ်း၌ ဖြစ်စေ... ဤကဲ့သို့ သတ္တဝါမျိုး မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိချေ။</p> <p>ပထမ မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ချင်စန်းက မတော်တဆ ရောက်လာသော သာမန် ပိုးကောင် တစ်ကောင်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ပိုးကောင် ဖြစ်သော်လည်း လုံးဝ မှတ်တမ်း မတင်ထားရသေးသော အမျိုးအစားပင်။</p> <p>စုန်းပိုးမွှားမှတ်တမ်းတွင် ပိုးကောင် အမျိုးအစား ဝိညာဉ်ပိုးကောင် အများအပြား မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဒဏ္ဍာရီလာ စုန်းနတ်ဘုရား၏ ပိုးကောင်နှင့် ကိုးကြိမ် အသွင်ပြောင်းပြီးနောက် အင်မော်တယ် ဖြစ်လာသော ကောင်းကင်ပိုးကောင်တို့ပင် ပါဝင်သည်။ စုန်းမျိုးနွယ်တွင်ပင် ၎င်းတို့၏ မှတ်တမ်းများ ရှိလေသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုဖော်ပြချက်များ တစ်ခုမှ ဤဖက်တီးပိုးကောင်နှင့် အနည်းငယ်မျှပင် မတူညီပေ။</p> <p>ဘယ်မှတ်တမ်းကမှ ဒီလောက် ရှုပ်ထွေးတဲ့ အရောင်တွေကို မဖော်ပြထားဘူး...</p> <p>တောက်ပသော အရောင်အသွေးများမှ လွဲ၍ ဖက်တီးပိုးကောင်မှာ လုံးဝ သာမန် ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>၎င်းက မည်သည့် စွမ်းအားမှ ထုတ်လွှတ်ခြင်း မရှိဘဲ နေ့စဉ်မြင်နေကျ ပိုးကောင် တစ်ကောင်နှင့် မခြားနားချေ။ ချင်စန်း အနေဖြင့် ၎င်း ဘယ်နှကြိမ် အသွင်ပြောင်းလဲထားသည်ကိုပင် မဆုံးဖြတ်နိုင်သလို တစ်ခါတစ်ရံ ဝိညာဉ်ပိုးကောင် ဟုတ်၊ မဟုတ်ပင် သံသယ ဝင်မိသေးသည်။</p> <p>သို့သော် မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းက မယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိပေ။</p> <p>ဖက်တီးပိုးကောင်က ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ကို ပျော်ရွှင်စွာ လျှာဖြင့် ယက်နေပြီး ၎င်း၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘယ်ညာ ယိမ်းထိုးကာ ပီတိဖြစ်နေသည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ကို ပမာဏ အနည်းငယ်သာ သုတ်လိမ်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သစ်ပင်စည်ကို ပြောင်စင်အောင် ယက်ပြီးသည်နှင့် ဖက်တီးပိုးကောင်က ချက်ချင်း လက်လွှတ်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံထဲသို့ ဗွမ်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားသည်။ လူးလိမ့်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ် ကုန်းကုန်းကွကွ တွားသွားကာ နောက်ထပ် ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင် ရှိရာသို့ ဦးတည်၍ စားသောက်ပွဲ ဆက်နွှဲရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်အပေါ် ဤမျှ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှု ရှိသည်ကို ကြည့်လျှင် ဝိညာဉ်ပိုးကောင် ဖြစ်ရပေမည်။ ဖြစ်နိုင်ချေ အရှိဆုံးမှာ စုန်းမျိုးနွယ်ရော လူသားမျိုးနွယ်ပါ တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ဖူးသော မျိုးစိတ်သစ် တစ်ခု သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းခေတ်က တည်ရှိခဲ့ပြီး မျိုးသုဉ်းသွားကာ မှတ်တမ်းများပါ ပျောက်ကွယ်သွားသော အမျိုးအစား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင်သည် ပြင်းထန်သော နယ်မြေပိုင်စိုးလိုစိတ် ရှိကြောင်း နာမည်ကြီးသည်။</p> <p>အကယ်၍ ဤဖက်တီးပိုးကောင်သာ အမှန်တကယ် ဝိညာဉ်ပိုးကောင် ဖြစ်ပါက သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် အဆိပ်အိုင်မှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် ၎င်း၏ ကုန်းကုန်းကွကွ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤဖက်တီးပိုးကောင်၌ သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင်ကို မောင်းထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သည်အတိုင်းဆို နောက်ပိုင်းမှ ၎င်းသဘောဆန္ဒ အလျောက် ပြောင်းရွှေ့သွားခြင်းလော သို့မဟုတ် ဤကောင်လေးက အပြင်ပန်း ပုံစံထက် ပိုစွမ်းအားကြီးမားနေခြင်းလော။</p> <p>ချင်စန်း၏ အမူအရာ လေးနက်သွားသည်။ လူသားများကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ပိုးကောင်များကိုလည်း အပြင်ပန်း ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဘယ်တော့မှ မဆုံးဖြတ်သင့်ကြောင်း သူ့နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံက ပြောပြနေသည်။</p> <p>ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲမှတ်ထားရင်း ချင်စန်းက မုန်ညင်းစေ့အိတ်ကို တိတ်တဆိတ် ဖွင့်ပြီး မိစ္ဆာအလောင်းကောင် တစ်ကောင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်၏။</p> <p>မိစ္ဆာအလောင်းကောင်က သစ်ပင်ပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ရွှံ့နွံမြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ဖက်တီးပိုးကောင်ထံ ချဉ်းကပ်သွားစဉ် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အလောင်းကောင်ချီမှာ ရှင်းလင်းပြီး လေးလံနေသည်။</p> <p>ချင်စန်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ဖက်တီးပိုးကောင်က ခြိမ်းခြောက်မှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားခြင်းပင်။ နောက်ပြန်ပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ မြက်ပင်စည်ပေါ်ရှိ ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ကို လောဘတကြီး အငမ်းမရ ဆက်လက် ယက်နေခဲ့သည်။ မိစ္ဆာအလောင်းကောင်က ၎င်း၏ တင်ပါးကို ဆွဲကိုင်ပြီး လေထဲ မြှောက်လိုက်သည် အထိ။</p> <p>မိစ္ဆာအလောင်းကောင်က နောက်လှည့်ပြီး ဖက်တီးပိုးကောင်ကို လက်ထဲ ကိုင်လျက် ချင်စန်း ပုန်းအောင်းနေသော နေရာသို့ မြှောက်ပြလိုက်သည်။ မျက်နှာထားမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး အပြစ်ကင်းစင်နေသလိုပင်။</p> <p>ဖက်တီးပိုးကောင်က အသူရာ အလောင်းကောင် လက်ထဲတွင် တွန့်လိမ်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် အပေါ်ပိုင်းကို ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင် ရှိရာဘက်သို့ အတင်း လှမ်းနေသော်လည်း အလောင်းကောင်၏ လွှမ်းမိုးထားသော စွမ်းအင်အား ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။</p> <p>၎င်းက မိစ္ဆာအလောင်းကောင်၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော လက်ချောင်းများကို ကိုက်ခဲလိုက်သော်လည်း ကိုက်ရာ တစ်ခုမျှပင် ချန်ထားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့။</p> <p>အရည်အချို့ အလောင်းကောင်၏ လက်ချောင်းများပေါ် စီးကျလာသည်... တံတွေး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး အဆိပ် အနည်းငယ် ပါဝင်ပုံရသော်လည်း အလွန် အားနည်းလွန်းသဖြင့် မိစ္ဆာအလောင်းကောင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကောင်ချီက လွယ်ကူစွာပင် ဓာတ်ပြယ်သွားစေသည်။</p> <p>ဤသတ္တဝါမှာ အမှန်တကယ်ပင် လှည့်ကွက် ကုန်သွားပုံရသော်လည်း လက်လျှော့ခြင်း မရှိသေးချေ။ ၎င်း၏ ဖိုင့်တောင့်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ပိုဆန့်ထုတ်ပြီး ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ဆီသို့ အသည်းအသန် လှမ်းနေဆဲပင်။</p> <p>ထိုသည်ကိုမြင်လျှင် ချင်စန်း ဘာပြောရမည်မှန်းပင် မသိတော့ပေ။</p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပုန်းခိုရာမှ ထွက်လာပြီး ပျံသန်းသွားလိုက်သည်။ လက်ချောင်းများကို အစစ်အမှန်ချီဖြင့် ဖုံးအုပ်ပြီး ဖက်တီးပိုးကောင်အား ဖမ်းယူကာ ခဏတာ စစ်ဆေးကြည့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဖက်တီးပိုးကောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်၏။ ၎င်းမှာ ရိုးရှင်းစွာပင် အလွန် အားနည်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ"</p> <p>ချင်စန်း နဖူးကို ပွတ်သပ်ရင်း စိတ်ပျက်မှုကြောင့် ခေါင်းကိုက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကံဆိုးမိုးမှောင် ကျနေသလိုပင်။</p> <p>ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်တွေရော အချိန်တွေပါ အလကား ကုန်သွားပြီ... ပထမက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ ဆည်းဆာကြမ်းပိုးကို မျှားခေါ်မိတယ်... အခုကျတော့ အသုံးမကျတဲ့ ဖက်တီးပိုးကောင် တစ်ကောင် ရောက်လာတယ်...</p> <p>မွေးကင်းစ ဝိညာဉ်ပိုးကောင်တွေတောင် ဒီလောက် သနားစရာ မကောင်းဘူး...</p> <p>ချင်စန်း ဖက်တီးပိုးကောင်ကို ဖမ်းထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်များအား ယက်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ ၎င်းငြိမ်သက်သွားပြီး သူ့လက်ချောင်းထိပ်တွင် ကွေးကာ နူးညံ့သော ဟောက်သံလေးများဖြင့် နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။</p> <p>အသွင်ပြောင်းလဲနေပုံ မရဘူး... ကြည့်ရတာ... ဗိုက်ဝသွားလို့ ထင်တယ်...</p> <p>ငါ့ကြက်သွေးရောင် မီးရွှေစင်ကို ဝါးမြိုပြီးတာတောင် ငါ့လက်ပေါ်မှာ အိပ်ပျော်ရဲသေးတယ်...</p> <p>ချင်စန်း ဒေါသတကြီး လွှင့်ပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>သို့သော် ဤထူးဆန်းသော သတ္တဝါမှာ စုန်းပိုးမွှားမှတ်တမ်းတွင်ပင် မပါဝင်သော မှတ်တမ်းမတင်ထားသည့် ဝိညာဉ်ပိုးကောင် ဖြစ်ကြောင်း ပြန်သတိရလိုက်သည်။ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဤမျှ အားနည်းနေသော်လည်း သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင်၏ အသိုက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ပြီး ဤသေစေနိုင်သော အဆိပ်အိုင်ထဲတွင် ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအချက်က သူ့အား တွေးဆစရာ ဖြစ်စေ၏။</p> <p>တကယ်တမ်း ဤနေရာတွင် အဆိပ်မြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရုံသာမက အဆိပ်ကြိုက်သော နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြားလည်း ကျင်လည်ကျက်စားကြသည်။ သားရဲကောင်များ၏ နယ်မြေပင်။</p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ချင်စန်းက ဖက်တီးပိုးကောင်ကို သူ့ပိုးကောင်ခြင်းတောင်းထဲ ပစ်ထည့်ပြီး ၎င်း၏ မူလအစအား စုံစမ်းရန် စုန်းမျိုးနွယ်၏ မှတ်တမ်းများထဲ နောက်မှ ကိုးကားကြည့်ဖို့ စီစဉ်လိုက်သည်။</p> <p>ဤဧရိယာရှိ ပြင်ဆင်မှုများမှာ ဖက်တီးပိုးကောင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချင်စန်းက ခြင်းတောင်းကို ဖုံးအုပ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်သည်။</p> <p>သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် တကယ်ပဲ အဆိပ်အိုင်ကနေ ထွက်သွားပြီလား...</p> <p>သံသယများ သူ့စိတ်နှလုံးထဲ မြင့်တက်လာသည်။ အလွယ်တကူ လက်မလျှော့လိုသဖြင့် အဆိပ်အိုင် အလယ်ဗဟို ပတ်လည်ရှိ နောက်ထပ် ဦးတည်ချက် သုံးခုတွင် ငါးစာများ ထပ်မံချထားပြီး ဆက်လက် မျှားခေါ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။</p> <p>သို့သော် သူ့ကြိုးပမ်းမှု အားလုံး ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် သက်တံကွင်း ဧရာမမြေတီကောင် တစ်ခါမှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ် ထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားချိန်တွင် သူ့လက်ထဲ၌ အသုံးမကျသော ဖက်တီးပိုးကောင် တစ်ကောင်သာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>ဖက်တီးပိုးကောင်၏ မူလအစကို မသိဘဲ ချင်စန်း အနေဖြင့် ၎င်းကို သက်စောင့် ဂူပိုးကောင် အဖြစ်ထားရန် ထည့်သွင်းစဉ်းစားမည် မဟုတ်ပေ။ အများဆုံး အနေဖြင့် ၎င်း နောက်တစ်ဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲချိန်တွင် ထိန်းချုပ်ရန် ယူလင်းဂိုဏ်း၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုယုံသာ။</p> <p>သို့သော် ယခုပုံစံအရကြည့်လျှင် ၎င်း၏ အနာဂတ် အလားအလာမှာလည်း ကောင်းမွန်မည့်ပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p>နောက်ထပ် ခရီးစဉ်တစ်ခု အလကား ဖြစ်သွားပြန်ပြီ...</p> <p>ချင်စန်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စိတ်ပျက်မှုကို မြိုသိပ်ထားရန်မှတပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုဆီသို့ ခရီးဆက်လာခဲ့တော့သည်။</p> <p>End</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save