Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးကျောက်မြက်၊ အဆင့်ခုနစ်၏ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု (၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ ထူးကဲလွန်းလှပြီး ဓားသိုင်း ပညာရပ်များတွင်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ချေ အလွန် မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကြောင့်ပင် သူ၏ မိုးသက်မုန်တိုင်း ဓားသိုင်းကို တိကျစွာ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး ဓားအလင်းတန်းများ အားလုံးကို ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းနင်၏ အားနည်းချက်ကိုလည်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်မှာ လက်တွေ့တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးခြင်းပင်။ သူ၏ ဓားသိုင်းများမှာ တိုက်ရိုက်ဆန်ပြီး ကြီးမားသော ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း လှည့်စားမှုများနှင့် အပြောင်းအလဲများ ကင်းမဲ့နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်မျိုးကို လျူချင်းစုန့်တစ်ယောက် မကြာခဏ ကြုံတွေ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့ထက် စွမ်းအား နိမ့်ကျသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ထိုပြိုင်ဘက်များမှာ ဖိနှိပ်ခံရပြီး ခုခံနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံရင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဤအရာများ အားလုံးမှာ အားနည်းချက်များချည်းသာ။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်က အနီးကပ် တိုးဝင်လာပြီး သူ၏ ဓားရှည်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီး...</p> <p> </p> <p>ရေပြင်က ကွဲအက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင် ရှင်းလင်းသော လေဟာနယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုဓားချက်မှာ ယခင်တစ်ကြိမ်ထက် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမို မြန်ဆန်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့ တိုက်ပွဲတွင် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ကွာခြားမှု ဆိုသည်မှာ မကြာခဏဆိုသလို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းသော ကွာဟချက်တစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိနေသေးတာလား..." ကျန်းနင်၏ စိတ်များ တင်းမာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက နောက်တစ်ကြိမ် ဓားကို ကန့်လန့်ဖြတ်၍ ကာကွယ်ရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင်…</p> <p> </p> <p>မဟုတ်သေးဘူး... တစ်ခုခု မှားနေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရေထဲတွင် ရှိနေစဉ် သူ့ပတ်လည်ရှိ ရေစီးကြောင်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အာရုံခံစားမှုများနှင့် ထပ်တူကျနေ၏။</p> <p> </p> <p>ရေစီးကြောင်းမှ ပြန်လည် ပေးပို့လာသော တုံ့ပြန်မှုများကို အာရုံခံမိသည်နှင့် လျူချင်းစုန့် လက်ထဲရှိ ဓားရှည်၏ အပြောင်းအလဲကို ကျန်းနင် ချက်ချင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်…</p> <p> </p> <p>မူလက သူ၏ ဓားသွားဆီသို့ ဦးတည် လာသော ဓားရှည်မှာ ရုတ်တရက် ပျော့ကျသွားပြီး ကောက်ကျစ်သော မြွေတစ်ကောင်ပမာ အရှေ့မှ ကာကွယ်ထားသော ဓားကို ရစ်ပတ်ကာ ကျန်းနင်၏ လက်မောင်း အကြောများဆီသို့ ဦးတည်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါထင်တဲ့ အတိုင်းပဲ..." ကျန်းနင်က တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်၏ ဓားစွမ်းအား ပြောင်းလဲသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက ချက်ချင်း ဓားကို ရုပ်သိမ်း၍ မူလနေရာမှ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရေဝိညာဉ် ဆက်နွယ်မှု နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ယခု သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကုန်းပေါ်တွင် ရှိစဉ်က အမြန်နှုန်းနှင့် တူညီရုံသာမက ပို၍ပင် သာလွန်နေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အလွန်အန္တရာယ်များလှသော အခြေအနေ တစ်ခုတွင် ကျန်းနင်က လျူချင်းစုန့်၏ သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်တိမ်းသွားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်..." လျူချင်းစုန့်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူက ကျန်းနင်ဆီသို့ ဆက်လက် ဖိအားပေး ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ ဓားပျော့ အားသာချက်များကို အပြည့်အဝ ပြသတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်သွက်လက်သော မြွေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျန်းနင်၏ ဓားရှည်နှင့် ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မှုကို ရှောင်လွှဲကာ ရစ်ခွေ လှုပ်ရှားနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းနင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အသက်အန္တရာယ် ရှိစေနိုင်သော နေရာများကို မညှာမတာ တိုက်ခိုက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းနင်မှာ နောက်သို့ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာနေရပြီး သူ၏ ဓားရှည်မှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေကာ နောက်ဆုတ်ရင်း ခုခံတိုက်ခိုက်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်းများနှင့် ဓားသွား၏ တောက်ပမှုများအကြား ကျန်းနင်တစ်ယောက် ရှောင်တိမ်းခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့် ရောက်မှသာ လျူချင်းစုန့် ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်ဟောင်း သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်ကို ကျန်းနင် နောက်တစ်ကြိမ် နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကံကောင်းလို့ ရေထဲမှာမို့... ရေစီးကြောင်းရဲ့ အာရုံခံစားမှုက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အာရုံခံစားမှုနဲ့ အတူတူပဲ..." ကျန်းနင်က စိတ်ထဲ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>လတ်တလော ရေထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ရေကန်ကြီးက လွှမ်းခြုံထား၏။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်၏ လှုပ်ရှားမှု အပြောင်းအလဲ အနည်းငယ်ကအစ ကျန်းနင်၏ စိတ်ထဲတွင် အမှားအယွင်းမရှိ ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ မျက်လုံးမှိတ်ထားလျှင်ပင် လျူချင်းစုန့်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို တိကျစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည်ဟု ကျန်းနင် ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီရေဝိညာဉ် ဆက်နွယ်မှုက တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းတယ်... ရေထဲမှာဆို ရန်သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုသိနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ငါပိုင်ဆိုင်ထားသလိုပဲ... ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက ကောင်းကင်ဘုံကိုတောင် အာခံနိုင်တယ်" ကျန်းနင်က စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ အနည်းငယ်မျှပင် အလျှော့မပေးရဲသေးချေ။</p> <p> </p> <p>လျူချင်းစုန့်တွင် အခြား မည်သည့် လှည့်ကွက်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဖုံးကွယ်ထားသော အရာများ ရှိနေသေးပါက သတိလက်လွတ် နေလိုက်ခြင်းက ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျူချင်းစုန့်မှာ တိုက်ပွဲ ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ပို၍ အံ့အားသင့်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ကျန်းနင်တစ်ယောက် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားသည်ကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းနင်က အခြေအနေနှင့် အသားကျလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိလာပြီး တိုက်ပွဲကို လွှမ်းမိုးလာနိုင်သည်ကို လျူချင်းစုန့် သတိပြုမိလာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တိုက်ပွဲ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ ပို၍ အနေရခက်လာသည်ကို ခံစားရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဓားချက်များကို မည်သို့ပင် ပြောင်းလဲစေကာမူ ကျန်းနင်က အလွယ်တကူ မြင်ယောင်နေပုံရပြီး ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း လျူချင်းစုန့်၏ ဓားသိုင်းများထဲမှ အရေးကြီးဆုံး နေရာများကို တိကျစွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် သူ မဖြစ်မနေ ကာကွယ်ရမည့် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ဦးတည် တိုက်ခိုက်လာတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်မှု ပုံစံက သူ့ကို အလွန်တရာ အနေရခက်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အပြင်ပန်းတွင် သူက အသာစီး ရနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အရှုံးဘက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဒီကောင်လေးက ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးလဲ..." ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျူချင်းစုန့်တစ်ယောက် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကျန်းနင်အတွက် သွေးကျောက်မြက် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ ပိုသွေးလေလေ ကျန်းနင်၏ ဓားက ပိုမို ထက်ရှလာပြီး ၎င်း၏ အေးစက်မှုကလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>End</p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save