လော့ရွှေမြစ်…
ရေမျက်နှာပြင် အောက်တွင်တော့...
ဓားရှည်နှင့် ဓားပျော့တို့ အဆက်မပြတ် ရောင်ဟပ်တောက်ပနေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသော အားများကြောင့် ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးများ ရုန်းကြွလာကာ အနီးအနားရှိ ငါးများပင် အနားသို့ မကပ်ရဲကြချေ။
အသက်ရှူကြိမ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...
လျူချင်းစုန့်၏ မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ခါလိုက်ရာ သူ၏ ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး မြွေတစ်ကောင်ပမာ ကွေးညွတ်နေသော ဓားပျော့မှာ ဖြောင့်တန်းသွားတော့သည်။
ရွှီး...
ကျန်းနင်က ဓားဖြင့် ကန့်လန့်ဖြတ် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း ထိုရိုက်ချက်ကြောင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရဆဲပင်။
သူက အခွင့်အရေးယူ၍ နောက်ဆုတ်ကာ ခြေအဟန်အထားကို ပြင်ဆင်လိုက်၏။
ထို့နောက်...
ကျန်းနင်က ရပ်တန့်၍ ဓားရိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ချီသွေးကြောများက ညာဘက်လက်သို့ စီးဆင်းသွားပြီး ထုံကျဉ်နေသော ခံစားချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
"မင်း တော်တော်လေး အရည်အချင်း ရှိတာပဲ..." လျူချင်းစုန့်က စကားစလာ၏။
"ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဒီလို ချီးကျူးခဲတယ်... မင်းက ပထမဆုံးပဲ"
"ကြည့်ရတာ စီနီယာလျူမှာ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးပုံပဲ..." ကျန်းနင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောနေစဉ် ကျန်းနင်က ရေထဲတွင် စိမ်ထားခြင်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်ကိုလည်း ခံစားနေရ၏။
သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများမှာ လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပြန်လည် လန်းဆန်းလာတော့သည်။
ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် သူ၏ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန်နှင့် အစစ်အမှန်ချီများ ပြည့်လျှံလာရန် အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်သာ လိုအပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။
"မင်း တကယ်ကို ပါးနပ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတယ်..." လျူချင်းစုန့်က ပြောလိုက်၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင်…
လျူချင်းစုန့်က ရေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် သူ၏ နှာခေါင်းရှေ့တွင် ဓားပုံစံ လက်ဟန်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
"လောင်ကျွမ်းစမ်း..."
သူက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြမ်းတမ်းသည့် အသံလှိုင်းများကြောင့် ရေကန်ထဲရှိ ရေများပင် အပြင်ဘက်သို့ လှိုင်းထသွားတော့၏။
လျူချင်းစုန့်၏ အရေပြားမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကျန်းနင် မြင်လိုက်ရသည်။
သူ၏ အရေပြားမှာ ချက်ပြုတ်ထားသော ပုစွန်တုပ်တစ်ကောင်လို နက်မှောင်သော အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"ရောင်းရင်းကျန်း... ဒီနေ့ ငါ မင်းကို အသက်ချမ်းသာ ပေးလို့ မရတော့ဘူး... မင်းကို အရှင်ထားဖို့ တကယ်ကို မရဲတော့ဘူး..." လျူချင်းစုန့်၏ ဘယ်ဘက်လက်မှ ဓားပုံစံ လက်ဟန်က ဖြည်းညှင်းစွာ နိမ့်ကျသွား၏။
"အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..." လျူချင်းစုန့်က ကြီးမားသော ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း တားမြစ်နည်းစနစ်မှာ သူ ထိန်းချုပ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော တားမြစ်နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး အသက်အန္တရာယ်နှင့် ရင်းရသော အရာလည်း ဖြစ်သည်။
ဤနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူ၏ ချီသွေးကြောများကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ထူးခြားသော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ပေမည်။
သူ လူငယ်ဘဝကသာ ဤနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် ရဲဝံ့ခဲ့၏။
ထိုအချိန်က ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များ အားကောင်းနေသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေသော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် ပြန်လည် နာလန်ထူစေမည့် ဆေးဝါး အလုံအလောက် ရှိနေသရွေ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ယိုယွင်းမှုများကို ပြန်လည် ကုစားနိုင်ပြီး သူ၏ အခြေခံကို မထိခိုက်စေနိုင်ပေ။
သို့သော် အသက်ကြီးလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များ အားနည်းလာသည်နှင့်အမျှ ဤတားမြစ်နည်းစနစ်ကို ထပ်မံ အသုံးမပြုရဲတော့ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သွေးလောင်ကျွမ်းခြင်း တားမြစ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းသည် ချီသွေးကြောများကို လောင်ကျွမ်းစေရုံသာမက သူ၏ သက်တမ်းကိုပါ လောင်ကျွမ်းစေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
ထို့အပြင် ၎င်းက ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပိုမို ကျဆင်းစေပြီး အိုမင်းရင့်ရော်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ပေးပေလိမ့်မည်။
မူလက သူ ဤတားမြစ်နည်းစနစ်ကို အသုံးမပြုလိုခဲ့ပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင် ကျန်းနင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းရည်များကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးနောက် ယနေ့ရရှိလာသော အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ပါက နောင်အနာဂတ်တွင် ကျန်းနင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသွားမည်ကို သူ သိထားခဲ့၏။
ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်သာ ရန်သူ ဖြစ်လာပါက လုံးဝ အခွင့်အရေးပေး၍ မဖြစ်တော့ချေ။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လျူချင်းစုန့်၏ စကားများ ဆုံးသွားသည်နှင့်...
သူက ဓားပျော့ကို ကိုင်ဆောင်၍ သူ၏ အကြောကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး ကျန်းနင်ဆီသို့ တားဆီး၍ မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာတော့သည်။
သူ့ခြေအောက်မှ ပေါက်ကွဲအား ရှေ့တွင် ရေကန်ကြီးမှာ မြေပြင်တစ်ခုလို အခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။
သူ အရှိန်ပြင်းစွာ ဖိအားပေး ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ အရှေ့ရှိ ရေများမှာ ဘေးတစ်ဖက် တစ်ချက်စီသို့ ကွဲထွက်သွားတော့သည်။
"ဒါက... တားမြစ်နည်းစနစ် တစ်ခုပဲ..." ကျန်းနင်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။
"တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး..." သူက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။
လက်ရှိ လျူချင်းစုန့်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တားမြစ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် လျူချင်းစုန့်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး ရာခိုင်နှုန်း သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိ တိုးတက်လာကြောင်း ကျန်းနင် သိလိုက်ရသည်။
ထို သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ဆိုသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများ၏ ပြီးပြည့်စုံသော အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခုပင်။
ယခင်က မြေမျက်နှာသွင်ပြင်၏ အားသာချက်ကို အားကိုး၍ လျူချင်းစုန့်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ တားမြစ်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုနေသော လျူချင်းစုန့် ရှေ့တွင်မူ သူ အခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။
ထိုသည်ကို တွေးရင်း ကျန်းနင်က အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာသော လျူချင်းစုန့်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."
"ဘာ..." ကျန်းနင်၏ စကားများကို ကြားလျှင် လျူချင်းစုန့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွား၏။
သူ့ပတ်လည်ရှိ ရေစီးကြောင်းများတွင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
မူလက ငြိမ်သက်နေသော ရေများမှာ ယခုအခါ သူ့ကို ဗဟိုပြု၍ အထက်မှ အောက်သို့ လှိမ့်ဆင်းလာပြီဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူ့ခြေအောက်ရှိ ရေများမှာလည်း ဝါဂွမ်း တစ်ခုလို ရုတ်တရက် ပျော့ကျသွားပြီး သူ့အတွက် အားပြုရန် ခက်ခဲသွားစေသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်...
ကိုက်အနည်းငယ် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေသော ကျန်းနင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော အကွာအဝေး တစ်ခုဖြင့် ခြားနားထားသကဲ့သို့ ခံစားရ၏။
သူ မည်မျှပင် ရုန်းကန်စေကာမူ ဤပိတ်လှောင်နေသော နေရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
မမြင်ရသော အကျဉ်းထောင် တစ်ခုက သူ့အား ထိုနေရာတွင် ချည်နှောင်ထားသကဲ့သို့ပင်။
"ဒါက ဘာနည်းစနစ်လဲ..." လျူချင်းစုန့်က ရုန်းကန်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကျန်းနင်အား ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းနင်မှာ လျူချင်းစုန့်၏ စကားများကို မကြားသည့်အလား မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မပြခဲ့ချေ။
အမှန်တကယ်လည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။
ဤသည်မှာ ရေအကျဉ်းထောင်တစ်ခု ဖန်တီးရန် ရေစီးကြောင်းကို ခြယ်လှယ်ဖို့ ရေထိန်းချုပ်ခြင်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြု ကြိုးစားမှုပင်။
ဤသိမ်မွေ့သော ခြယ်လှယ်မှုအတွက် သူ၏ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်မှု လိုအပ်ပေသည်။
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...
ကျန်းနင်၏ လျစ်လျူရှုမှုကို မြင်လျှင် လျူချင်းစုန့် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချမိသည်။
ကျန်းနင်ထံမှ အဖြေရမည် မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်၏။
ချက်ချင်းပင်...
သူက တိတ်ဆိတ်စွာ အခြေအနေကို ချိန်ညှိလိုက်သည်။
တစ်ချက်အသက်ရှူပြီးနောက်...
ဝုန်း...
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြွက်သားများ အားလုံး တုန်ခါသွား၏။
ခြေနှစ်ဖက်ကို စောင့်ကန်လိုက်သည်နှင့်...
သူ၏ ခွန်အားများ လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
ဘန်း...
ဤစောင့်ကန်မှုမှာ ရေထဲတွင် ဗုံးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပေါက်ကွဲအားကြောင့် ရေစီးကြောင်းမှာ အင်အားများစွာကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ လွင့်စင် ကွဲအက်သွားတော့၏။
ထို့နောက် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် လျူချင်းစုန့်၏ ပုံရိပ်မှာ အထက်သို့ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်သွားပြီး ဆယ်ပေခန့် အမြင့်သို့ ပျံတက်သွားလေသည်။
သူ လွတ်မြောက်သွားပြီပဲ...
သူ့ပတ်လည်ရှိ ရေစီးကြောင်း အပြောင်းအလဲကို ခံစားမိလျှင် လျူချင်းစုန့်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးမားသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
အသက်အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားရခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်မှုက သူ၏ နှလုံးသားကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွား၏။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူ၏ နှလုံးသားမှာ ဤမျှ ဝမ်းမြောက်မှုကို တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဖူးချေ။
သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...
လျူချင်းစုန့်၏ နှလုံးသားမှာ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးထဲ ပြုတ်ကျသွားသကဲ့သို့ သိသိသာသာ ထိုးကျသွားတော့သည်။
သူ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုမှာလည်း ဤအခိုက်အတန့်လောက် မည်သည့်အခါမှ မပြင်းထန်ခဲ့ဖူးချေ။
End
***