Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အိုင်ဖေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း  တစ်ခုလုံးသည် စိမ်းစိုသော သစ်ပင်ဝါးပင်တို့ဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှိပေရာ အေးမြကြည်လင်သော အငွေ့အသက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် တောင်ကုန်းတစ်ခွင်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ကြွယ်ဝလှသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်း  ပြုရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်မြတ်လှသော နေရာထူးတစ်ခု ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်ရှိ အဆောက်အအုံတို့သည်လည်း ဖြူလွလွ မြူနှင်းများကြား၌ ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိရာ နတ်ဘုံနတ်နန်းသဖွယ် ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်သားလှေကားထစ် ကျယ်ကြီးတစ်ခုသည် တောင်ထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေပြီး လှေကား၏ ဝဲယာတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ အနိမ့်ဆုံးနေရာရှိ အဆောက်အအုံများမှာ နာမည်ခံတပည့် များ နေထိုင်ရာ အရပ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဒီကိုလာတာ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း  ဆိုင်ရာ ကျမ်းစာတစ်စောင် ရှာဖို့ပဲ၊ အဲဒါရပြီဆိုရင်တော့ နန်ဝူးမြို့  ကိုသွားပြီး ပိုက်ဆံရှာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ကြံစည်ရမယ်" ဟု ဇာတ်လိုက်မင်းသား ချင်ယွမ်ဖုန်း  က မိမိဘာသာ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p> ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် ကျင့်စဉ်များနှင့် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာများစွာ ရှိနေပြီး ယင်းတို့ကို စာကြည့်တိုက်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမှာကြည့်စမ်း... အဲဒါ အသုံးမကျတဲ့ကောင် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ သူ မြေနက်မြေ  ကို အပို့ခံရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြန်လာရဲတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကို အရှက်မရှိတဲ့ကောင်ပဲ၊ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ ချင်မိသားစု ရဲ့ သိက္ခာကို အတော်လေး ညှိုးနွမ်းစေခဲ့တာ..."</p> <p> </p> <p>တစ်လမ်းလုံးတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုသို့သော ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသံများကို ကြားနေရသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ဝမ်းသာခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်လျက်သာ ရှိနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်က ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မရှိတော့ဘဲ ယခုလက်ရှိ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ သူတို့ ရန်စ၍ မရနိုင်သောသူ ဖြစ်နေပြီဟူသည်ကို သူကိုယ်တိုင်သာ သိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မှတ်မိနေသူများမှာ များသောအားဖြင့် အသစ်ဝင်လာသော တပည့်များသာ ဖြစ်ကြပြီး ဝါရင့်တပည့်ကြီးအများစုမှာမူ သူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း မသိကြပေ။</p> <p> </p> <p>"ဒီစီနီယာအကိုကို ကြည့်ရတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသလိုပဲ" ထိုစဉ် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နောက်ကွယ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စကားပြောနေသူမှာ အရပ်ပုပုနှင့် ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ကောင်လေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် နာမည်ခံတပည့်များ နေထိုင်ရာ နေရာကို ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ကို မမှတ်မိသောသူများနှင့် ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါက ချင်ယွမ်ဖုန်းပါ" ဟု သူက တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>"ချင်ယွမ်ဖုန်း... ဟို အသုံးမကျတဲ့..."</p> <p> </p> <p>ကောင်လေးသည် စကားအဆုံးထိ မပြောရသေးခင်မှာပင် မိမိအမှားကို သိရှိသွားပြီး ပါးစပ်ကို အမြန်ပိတ်လိုက်သည်။ "စီနီယာအကို ကျွန်တော် အဲဒီလို ပြောချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးလျက် "ရပါတယ်၊ ငါ နေသားကျနေပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>ထိုအခါမှ ကောင်လေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုပြီး ခေါင်းတယမ်းယမ်း လုပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအကိုကို အသုံးမကျဘူးလို့ ပြောတဲ့လူတွေဟာ မျက်စိမမြင်တဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ စီနီယာအကိုက ကြည့်ရတာ ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ အောင်မြင်မှုတွေ အကြီးအကျယ် ရဦးမှာ သေချာတယ်၊ အသုံးမကျတဲ့သူနဲ့ လုံးဝကို မသက်ဆိုင်ပါဘူး" ဟု ကောင်လေးက ပြုံးကာ ပြောဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"တင်း  အိုင်ဖေးထံမှ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ ရရှိပါသည်"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုကောင်လေးကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအကို၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က မိသားစုဆီကနေ လူကဲခတ်အတတ် နည်းနည်း သင်ထားလို့ပါ၊ စီနီယာအကိုရဲ့ အရှိန်အဝါ က ကျွန်တော် ခုနကပြောတဲ့အတိုင်း ဖြစ်နေလို့ပါ" ဟု ကောင်လေးက အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောကာ "ဒါ တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ၊ ငါက အသုံးမကျတဲ့သူဆိုတာ သိသိကြီးနဲ့တောင် ဒီလို ပြောရဲသေးတယ်၊ သူများတွေ အတင်းပြောတာ မကြောက်ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ပြောချင်တာ ပြောပါစေ၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်လမ်းကိုပဲ လျှောက်မှာပဲ၊ သူများစကားနောက်မှာ ဘာလို့ လိုက်နေရမှာလဲ" ဟု ကောင်လေးက ခေါင်းယမ်းကာ ပြန်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ပြောပုံဆိုပုံကို သဘောကျလို့ မင်းနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်တယ်၊ ဂျူနီယာ ရဲ့ နာမည်က ဘယ်သူလဲ" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်မျိုးရိုးက 'အိုင်' ပါ၊ နာမည်ကတော့ 'ဖေး' လို့ ခေါ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အိုင်ဖေး ဟူသော နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူပြောသမျှသည် အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း ချင်ယွမ်ဖုန်း သိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကောင်လေးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ထူးခြားမှုကို အမှန်တကယ် မြင်နိုင်စွမ်းရှိပုံရပေသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ၁၀၀ ပေးလာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဂျူနီယာ အိုင်ဖေး၊ မင်းကို ငါ မှတ်ထားလိုက်မယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p>အိုင်ဖေးသည် ယခုအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို အလွန်စိတ်ဝင်စားသွားပြီး "စီနီယာအကိုကို မြေနက်မြေကို အပို့ခံရတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒီနေရာက လူနေလို့ မရသလောက်ပဲ၊ အခု ပြန်လာပြီးတော့ ဘာလုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ" ဟု မေးသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ပြုံး၍ ခေါင်းယမ်းလိုက်ကာ "ဆေးဖော်စပ်ခြင်း  နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေ လာရှာတာပါ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ဟုတ်လား၊ စီနီယာအကိုက ဆေးဖော်နည်း သင်ချင်လို့လား၊ ဂိုဏ်းကထုတ်တဲ့ 'ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျမ်းစာ' ရှိသားပဲ" ဟု အိုင်ဖေးက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဟန်ဖြင့် "တကယ်တော့ အဲဒီ 'ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကျမ်းစာ' က အမှိုက်လိုပါပဲ" ဟု ပြောချလိုက်သည်။</p> <p>အိုင်ဖေးမှာ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီပင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအကိုကတော့ တကယ်ကို ရယ်ရတာပဲ၊ လူစွမ်းကောင်းတစ်ယောက်ပဲ၊ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ဖြစ်နေပြီးတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ဆေးဖော်နည်းကို အမှိုက်လို့ ပြောရဲတယ်..."</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချကာ "ငါက အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ" ဟု ဆိုသည်။</p> <p>အိုင်ဖေးက ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်ကြရာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်လာသော သူငယ်ချင်းဟောင်းများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။ ယင်းကိုပင် စိတ်တူကိုယ်တူ ရှိခြင်းဟု ခေါ်တန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို စီနီယာအကိုက ဒီတစ်ခေါက် လာတာက ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ဆေးဖော်နည်းပညာကို ရှာဖို့ပေါ့" ဟု အိုင်ဖေးက ချက်ချင်းပင် ရိပ်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မမှားဘူး၊ ဂျူနီယာက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလျက် ချီးကျူးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး" ဟု အိုင်ဖေးက ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြန်ပြောသည်။ "စီနီယာအကို လမ်းသိရဲ့လား၊ ကျွန်တော် လမ်းပြပေးရမလား"</p> <p> </p> <p>"အတော်ပဲ၊ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် စာကြည့်တိုက်က ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဆိုသည်။</p> <p>အိုင်ဖေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို စာကြည့်တိုက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အတွင်းစည်းတပည့်  များ နေထိုင်ရာ နေရာ၌ ဟဲချိုင်ကျွင်းသည် ချောင်ချန်းအန်း  ဆီသို့ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ... သူ ဒီကို ရောက်နေတယ် ဟုတ်လား၊ နတ်ပြည်လမ်းကို မလျှောက်ဘဲ ငရဲလမ်းကို ရွေးလိုက်တာပဲ၊ ငါ သူ့ကို စည်းကမ်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သိအောင် သင်ခန်းစာ ပေးရမယ်" ဟု ချောင်ချန်းအန်းက မဲ့ပြုံးပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းနှင့် အိုင်ဖေးတို့သည် စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း စောင့်ကြပ်နေသော ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးက သူတို့ကို တားဆီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"စာကြည့်တိုက်ထဲ ဝင်ချင်ရင် ရမှတ် ငါးမှတ်၊ စာအုပ်ငှားချင်ရင် ဆယ်မှတ် ပေးရမယ်" ဟု တပည့်တစ်ဦးက အမူအရာမရှိဘဲ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ "ဘာ... ရမှတ်တွေ ဟုတ်လား" ဟု ရေရွတ်မိသည်။</p> <p>"မင်းက ရမှတ်ဆိုတာ ဘာလဲတောင် မသိဘူးလား" ဟု တပည့်တစ်ဦးက မထေမဲ့မြင် ပြုသော မျက်နှာဖြင့် ကဲ့ရဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရမှတ်မရှိရင် လာပြီး ပြဿနာမရှာနဲ့၊ သွားစမ်း"</p> <p>"ဒါက ဘယ်လို အမူအရာလဲ၊ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် မပြောတတ်ဘူးလား" ဟု အိုင်ဖေးက မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်စည်းတပည့်  တစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူသော ထိုသူသည် အိုင်ဖေးနှင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ "ထွက်သွားစမ်း၊ အခုမှ ရောက်လာတဲ့သူမို့လို့ ဘာမှမသိဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ မသွားရင် ငါ မင်းတို့ကို ရိုက်နှက်ပစ်မယ်" ဟု ခြိမ်းခြောက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အိုင်ဖေးမှာ ပို၍ ဒေါသထွက်သွားပြီး ရှေ့သို့ ပြေးတက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုခဏတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းက အိုင်ဖေးကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး သူ့နောက်သို့ ဆွဲပို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအကိုတို့၊ ကျွန်တော်တို့က အခုမှစတဲ့သူတွေမို့လို့ ရမှတ်စည်းကမ်းတွေကို မသိတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက စီနီယာအကို့တို့ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း ပြောဆိုဖို့ အကြောင်းပြချက် မဖြစ်နိုင်ပါဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မထုံတေးတေးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အို... ဒါ ဒီနှစ်မှ အသစ်ဝင်လာတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ကောင် မဟုတ်လား" ထိုစဉ် စာကြည့်တိုက်ထဲမှ နာမည်ခံတပည့် တစ်ဦး ထွက်လာပြီး ချင်ယွမ်ဖုန်းကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အသုံးမကျတဲ့ကောင် သူက ချင်ယွမ်ဖုန်းလား" အပြင်စည်းတပည့် နှစ်ဦးစလုံး အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် စီနီယာအကိုတို့၊ သူက နာမည်ကြီး အသုံးမကျတဲ့ကောင် ချင်ယွမ်ဖုန်းပါပဲ" ဟု ထိုတပည့်က ဆက်လက် ရယ်မောနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နဖူးပေါ်မှ အကြောများမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာပြီး သူသည် ဒေါသပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save