Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း အတတ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အပြင်စည်းတပည့်များအကြားတွင် အထူးချွန်ဆုံးသော ပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ကျော်ကြားသည့်အတိုင်း ချောင်ချန်းအန်း၏ လက်ချက်မှာ ပြင်းထန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက တစ်ချက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းသဖွယ် အဟုန်ဖြင့် ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တိုက်ခိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ကျောက်စာတိုင်ခြေမှုန်းလက်ဝါး..."</p> <p>ချောင်ချန်းအန်း၏ လက်ဖဝါးထက်တွင် နက်မှောင်သော စွမ်းအင်တို့သည် အလင်းလုံးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီးလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p> ဤကျောက်စာတိုင်ခြေမှုန်းလက်ဝါးပညာရပ်မှာ ရှန်းဝူစကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်တွင် အတွေ့ရအများဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးပညာဖြစ်သော်လည်း လူသားအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသောကြောင့် လက်ဗလာဖြင့် ကျောက်တုံးများကိုပင် အမှုန့်ခြေနိုင်သည့် အစွမ်းသတ္တိ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြေခံအားဖြင့် ကျင့်စဉ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို နတ်ဘုရားအဆင့်၊ ကမ္ဘာမြေအဆင့်နှင့် လူသားအဆင့်ဟူ၍ သုံးမျိုးခွဲခြားထားရာ နတ်ဘုရားအဆင့်မှာ အမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး လူသားအဆင့်မှာ အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်တစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြား စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားလှသည့်ပြင် အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကိုလည်း အထက်၊ အလယ်၊ အောက် ဟူ၍ အတန်းအစား ထပ်မံခွဲခြားထားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းတွင် အသုံးပြုနေသည့် "ဆေးဖော်စပ်ခြင်းပညာရပ်" မှာပင်လျှင် လူသားအဆင့်  ကျင့်စဉ်မျှသာ ဖြစ်ပေရာ ရှန်းဝူစကြဝဠာ တစ်ခွင်တွင် အနှံ့အပြား တွေ့နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော "စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်" မှာမူ အားနည်းလှသည့် ကျင့်စဉ်မျိုး မဟုတ်သည်မှာ ဧကန်မလွဲ ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာမြေအဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှပေရာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၌ ကျော်ကြားလှသော "ထောင်ချီထင်ယောင်ထင်မှား အဆိပ်လက်ဝါး" ပင်လျှင် ကမ္ဘာမြေအဆင့် အလယ်အလတ်အတန်းစားမျှသာ ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်စဉ်များမှာမူ ဒဏ္ဍာရီထဲတွင်သာ တည်ရှိသည်ဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ချောင်ချန်းအန်းအား အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတော်ကောင်းကို ရှောင်ရန် လွယ်ကူသော်လည်း လူယုတ်မာကို ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲသည်" ဟူသော ဆိုရိုးစကားမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဟဲချိုင်ကျွင်းအား ဆုံးမခဲ့ခြင်းမှာ သင်ခန်းစာပေးလိုရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ယင်းက မိမိထက် အစွမ်းထက်သူကို ခေါ်ဆောင်၍ ပြန်လည် လက်စားချေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p> ထိုခဏ၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးအစုံတွင် လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>အဝေး၌ ရပ်နေသော ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အကြည့်ကြောင့် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားကာ ယခင်က အရိုက်ခံခဲ့ရသည့် အတိတ်ဆိုးများမှာလည်း ခေါင်းထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရှေ့က ဖယ်စမ်း..."</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှုအားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ချောင်ချန်းအန်းအား ၎င်းထံသို့ ဆွဲငင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> ချောင်ချန်းအန်းမှာ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ပျံထွက်သွားရကာ လက်ဖဝါးထက်မှ နက်မှောင်သော စွမ်းအင်များလည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>လူသားအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသော "ကျောက်စာတိုင်ခြေမှုန်းလက်ဝါး" ပညာရပ်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူပင် ပျက်ပြားသွားရချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုး၍ လက်ဝါးကို လက်သီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချောင်ချန်းအန်း၏ ရင်ဘတ်ကို အားကုန် လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၌ မည်သည့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာမှ မရှိသေးသဖြင့် သဘာဝအင်အားကိုသာ အားကိုး၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ချောင်ချန်းအန်းထက် များစွာ သာလွန်နေပေရာ ချောင်ချန်းအန်းမှာ မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ချောင်ချန်းအန်းမှာ လွင့်ထွက်သွားပြီး ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ ခြေရင်းသို့ ဒလိမ့်ခေါက်ကွေး လဲကျသွားလေသည်။ ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေမိတော့၏။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မိမိထက် အနည်းငယ်သာ အစွမ်းထက်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ များစွာ ကွာခြားနေသည်ကို သိမြင်သွားရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ခက်ထန်သော အကြည့်များဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာသည်။ ဟဲချိုင်ကျွင်းနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရန်ငြိုးမှာ နက်ရှိုင်းသွားပြီဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် မည်ကဲ့သို့ ဒုက္ခပေးဦးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုအကြိမ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းကို အဆုံးစီရင်ရန် အမှန်ပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် မှားပါပြီ... အမှန်တကယ် မှားပါပြီ... ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါဦး..."</p> <p>ဟဲချိုင်ကျွင်းသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းထံမှ လူသတ်လိုသော အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်နှင့် ဒူးထောက်တောင်းပန်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့လွန်းသဖြင့် ၎င်း၏ ဘောင်းဘီခွကြားတွင်ပင် ရွှဲစိုနေချေပြီ။</p> <p>ထိုစဉ် အိုင်ဖေးသည်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ကို ရိပ်မိသဖြင့် မျက်နှာပျက်သွားကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကို... စဉ်းစားပါဦး။ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းထဲမှာ တပည့်အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်တာက ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်မှုဖြစ်သလို ဂိုဏ်းအကြီးအကဲတွေရဲ့ လိုက်လံဖမ်းဆီးတာကိုလည်း ခံရနိုင်ပါတယ်" ဟု အိုင်ဖေးက အပြင်းအထန် တားမြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုအခါမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဟက်... မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို လာမရှုပ်ပါနဲ့လို့ ကတိပေးရမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ဟဲချိုင်ကျွင်းအား အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာလည်း "မရှုပ်ပါဘူး... အမှန်တကယ် မရှုပ်တော့ပါဘူး" ဟုသာ ခေါင်းကို တရစပ် ငြိမ့်ပြနေတော့၏။</p> <p>ချောင်ချန်းအန်းသည်လည်း တစ်ချက်တည်းသော လက်သီးဒဏ်ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားကာ နာကျင်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းက ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏။</p> <p>ထိုအခိုက်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် "စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်းပညာရပ်" ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုစဉ်က ဓားပြတစ်ဦးထံမှ စုပ်ယူရရှိခဲ့သည့်</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်" ကို သတိရသွားသည်။ ဤပညာရပ်မှာ ယုတ်မာသော ပညာရပ်ဖြစ်သည့်ပြင် မပြည့်စုံသေးသောကြောင့် အသုံးခံရသူမှာ လူအဖြစ်သို့ ပြန်မရောက်နိုင်တော့ဘဲ လူအဖြစ်မှ လျော့ပါးကာ လူအအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေတတ်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ဟဲချိုင်ကျွင်းအပေါ် ဤအတတ်ကို အသုံးပြုရန် ချင်ယွမ်ဖုန်း ဝန်လေးမနေတော့ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကို တိတ်တဆိတ် အသုံးပြု၍ ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ ဦးခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟဲချိုင်ကျွင်း၏ မျက်လုံးအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် ဗလာဖြစ်သွားပြီးလျှင် ထူးဆန်းသော အပြုံးကြီးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေတော့၏။ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အနီးတွင်ရှိသော အိုင်ဖေးပင်လျှင် ဤလှည့်ကွက်ကို သတိမမူမိဘဲ ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်လန့်သွားသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ချန်းအန်း၏ အဆိပ်အတောက်ကဲ့သို့သော အကြည့်များကို မြင်ရသောအခါ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ယင်းအပေါ်တွင်လည်း ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုချင်လာမိသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ယခုနေရာမှာ ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တောင်ခြေဖြစ်နေသဖြင့် ချောင်ချန်းအန်းပါ လူအဖြစ်သွားပါက ၎င်းနှင့် ပတ်သက်မှုရှိသည်မှာ သိသာထင်ရှားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ ဤကဲ့သို့သော အမှောင်ပညာရပ်ကို အသုံးပြုသည်မှာ ပေါ်ပေါက်သွားပါက တစ်လောကလုံးရှိ သူတော်စင်များ၏ လိုက်လံနှိမ်နင်းခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အမြင်တွင်မူ တိုက်ခိုက်ရေးပညာ၌ အကောင်းအဆိုးမရှိဘဲ အသုံးပြုသူ၏ စိတ်ဓာတ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်ဟု ယူဆထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက ပြဿနာမရှာချင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက ပြဿနာကို ကြောက်နေတယ်လို့တော့ မမှတ်နဲ့။ နောက်တစ်ခါ ငါ့ကို လာရှုပ်ရင်တော့ ငါ မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုပြီးလျှင် ကျောခိုင်း၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ အိုင်ဖေးကလည်း "စီနီယာအစ်ကိုက စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်သူပဲ။ ဒီလိုလူစားမျိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်မနေပါနဲ့" ဟု ဆိုကာ နှုတ်ဆက်၍ ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ချောင်ချန်းအန်းအား တစ်ချက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ချောင်ချန်းအန်းမှာ ထိုအခါမှ သက်ပြင်းချနိုင်သော်လည်း ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော သွေးများကိုမူ မထိန်းနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"တောက်... ဟဲချိုင်ကျွင်း... ထစမ်း။ မင်းက ဒူးထောက်ရတာ စွဲလမ်းနေတာလား" ဟု ယင်းက အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဟဲချိုင်ကျွင်းမှာ မသိနားမလည်သော အမူအရာဖြင့် တံတွေးများ သုတ်လျက်သာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချောင်ချန်းအန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "မင်း... ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ကြောက်လွန်းလို့ ရူးသွားတာလား" ဟု ရေရွတ်မိတော့၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ ယခုအခါ မြောက်ဘက်တောင်တန်းများဆီသို့ အပြင်းအထန် ပြေးလွှားနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>လမ်းခရီးတွင် လူသူကင်းမဲ့လှသဖြင့် ၎င်းအား မည်သူမျှ သတိမပြုမိသော်လည်း တောတွင်းရှိ သားရဲတိရစ္ဆာန်များမှာမူ လန့်ဖြန့်ကုန်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p> လုယွဲ့အင်ပါယာနှင့် ယန်ရုအင်ပါယာတို့၏ အကြားတွင် "တောင်တန်းတစ်သောင်း" ဟု ခေါ်ဆိုသော တောင်စဉ်တောင်တန်းကြီးများ တည်ရှိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အဆင့်၅</p> <p> အလယ်အလတ်ရှိသော "သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်" အား အမဲလိုက်ရန်အတွက် ထိုတောင်တန်းများဆီသို့ ဦးတည်နေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save