Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နှစ်နာရီမျှ ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ဦးတည်ရာဖြစ်သော ဝမ်တောင်တန်းရှိ အန်းအန်းတောင်တန်းသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအန်းအန်းတောင်တန်းသည် ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နောက်ဘက် မိုင်တစ်ရာခန့်အကွာတွင် တည်ရှိပြီး မြောက်မှ တောင်သို့ သွယ်တန်းနေသည့် တောင်တန်းကြီး ဆယ်ခုကျော်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>"တာဝန်ပေးချက်အရဆိုရင် သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်က ဒီနေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက ရေရွတ်ရင်း ခြေလှမ်းများကို ဖွဖွနင်းကာ ရှေ့သို့ တရွေ့ရွေ့ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ခြေတစ်ဝိုက်တွင် နေရောင်ခြည်ကို ကာဆီးထားနိုင်လောက်အောင် သိပ်သည်းစွာ ပေါက်ရောက်နေသော သစ်ပင်ကြီးများ ရှိနေပြီး ဟိုတစ်စ သည်တစ်စ ကျရောက်နေသော နေခြည်အလင်းတန်းများမှာလည်း အစအနလေးများအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောပြင်တစ်လျှောက် စိမ့်ခနဲ အေးမြသွားမှုကို ရုတ်ချည်း ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကိုယ်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ပြီး လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေရာ သူ၏လက်ထဲသို့ မှော်သားရဲပေါက်စလေး တစ်ကောင် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ထိုအကောင်လေးမှာ အဆင့် (၁) အနိမ့်စား မှော်သားရဲမျှသာ ဖြစ်ပြီး ရှန်းဝူစကြဝဠာ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ နေရာအနှံ့အပြားတွင် တွေ့ရှိနိုင်သော အခြေခံအကျဆုံး အမျိုးအစားပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို လန့်အောင်လုပ်တယ်ပေါ့"</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ အားကောင်းသော စုပ်ယူမှုစွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်ခြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုအကောင်လေးမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ခြောက်သွေ့သွားသော အလောင်းကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအား အဆီအနှစ်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း အဆင့်နိမ့်သားရဲမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် များစွာ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>"စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်၊ အခြားသက်ရှိတွေရဲ့ စွမ်းအားကို ကိုယ့်အတွက် အသုံးချနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်အစွမ်းကို မြှင့်တင်ဖို့ဆိုရင်တော့ သက်ရှိပေါင်းများစွာကို စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်တယ်" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အေးဆေးစွာပင် ဆိုလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုသားရဲပေါက်စလေးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာရာ တောင်ခြေတစ်ခုတွင် တွားသွားထားသော အမှတ်အသားများကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် "ဒါဟာ သွေးဆာနေတဲ့ ကင်းမြီးကောက်တွေရဲ့ လမ်းကြောင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ခပ်အေးအေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အိုင်ဖေး ပြောခဲ့သည်မှာလည်း မှန်ကန်ပေသည်။ အမှတ်အသားများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ယင်းမှာ သတ္တဝါ တစ်ကောင်နှစ်ကောင်တည်းက ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီတွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ကျောက်ဆောင်များ ထက်အောက် လျှောတိုက်နေပြီး မြေပြင်မှာလည်း စိုစွတ်ထိုင်းမှိုင်းနေသဖြင့် မြေအောက်အောင်း သားရဲများအတွက် နေချင်စဖွယ် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ခြေတစ်ဝိုက်တွင် ပေါင်လုံးခန့်ရှိသော တွင်းနက်ကြီးများစွာ ရှိနေပြီး ၎င်းတွင်းများထဲတွင် မည်သည့်အရာ ရှိနေသည်ကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် မှောင်မည်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>တွင်းဝအနီးတွင်မူ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အရိုးစုများ ပြန့်ကျဲနေသည်မှာ မြင်ရသူအပေါင်းအား ကြက်သီးထဖွယ် ကောင်းလှချေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုစဉ်မှာပင် တွင်းတစ်ခုအတွင်းမှ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်ထွက်လာပြီး လူသားတစ်ဦး၏ အနံ့ကို ရရှိသွားပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရမှသာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဤတွင်းများမှာ သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်များ၏ အသိုက်အအုံဖြစ်ကြောင်း အသေအချာ အတည်ပြုနိုင်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကင်းမြီးကောက်ကြီးတစ်ကောင်သည် တွင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာရာ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်မှာ မည်းနက်နေပြီး အမြီးအပါအဝင် အရှည် တစ်မီတာခန့် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အဆိပ်မြီးမှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား ဦးတည်ကာ မြှောက်တက်နေပြီး အဆိပ်ရည်များပင် တစက်စက် ကျနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ ကင်းမြီးကောက်ကို အကဲခတ်ရင်း "ငါလည်း လက်နက်ကောင်းတစ်ခုခုတော့ ရှာထားဖို့ သင့်ပြီ" ဟု တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ချင်ယွမ်ဖုန်းတွင် ချင်မိသားစု၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်သော 'ဝိညာဉ်လင်းဓား' အမည်ရှိ အဆင့် (၃) မှော်လက်နက်တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်များ ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် ထိုလက်နက်ကို မိသားစုမှ ပြန်လည်သိမ်းဆည်းကာ ပါရမီထူးချွန်သော အခြားတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်  'ချင်ဝူယန်း' အား ပေးအပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>"ချင်ဝူယန်းလည်း ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ရောက်လာခဲ့မယ် ထင်တယ်၊ သူရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် တိုက်ရိုက်သင်ကြားခွင့်ရ တပည့် ဖြစ်နေလောက်ပြီ" ဟု သူက အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းစွာ တွေးတောမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ထဲမှ ကျောက်ခဲကို ကြည့်ကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်စဉ်မှာပင် သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်သည် အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကိုယ်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ကျောက်ခဲဖြင့် ကင်းမြီးကောက်၏ အမြီးကို ပြင်းထန်စွာ ထုချလိုက်ရာ အမြီးမှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကင်းမြီးကောက်မှ ထွက်လာသော အစိမ်းရောင် သွေးများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မြေသားကိုပင် လောင်စားသွားစေသဖြင့် ၎င်းတွင် ပြင်းထန်သော အဆိပ်များ ပါဝင်နေကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမြီးပြတ်သွားသော်လည်း ကင်းမြီးကောက်မှာ လက်မလျှော့ဘဲ ၎င်း၏ လက်မကြီးနှစ်ဖက်ကို ဖြဲကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအား တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ဘေးရှိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် အရိုးတုတ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ကင်းမြီးကောက်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြားချပ်သွားပြီး အစိမ်းရောင်သွေးများ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"တင်း သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀"</p> <p>ထိုအချက်ပေးသံကြောင့် ချင်ယွမ်ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "မှော်သားရဲတွေဆီကလည်း ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ရနိုင်တာလား" ဟု မေးလိုက်ရာ ရှောင်လင်က "မှန်ပါတယ် အရှင်သခင်၊ မှော်သားရဲတွေဟာ သာမန်တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ နယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်လို့ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး ပေးစွမ်းနိုင်တာ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ကင်းမြီးကောက် တစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်သော်လည်း စိတ်မအေးနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p> အကြောင်းမှာ သွေးနံ့ကို ရရှိသွားသော အခြားကင်းမြီးကောက် အကောင် ၂၀ ခန့်မှာ တွင်းများထဲမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် အဆင့်မြင့် မှော်သားရဲအဆင့်ရှိသော ကင်းမြီးကောက်ကြီး တစ်ကောင်ပင် ပါဝင်နေရာ ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အန္တရာယ်အငွေ့အသက်ကို ကြီးမားစွာ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောကြရအောင်၊ အကြမ်းဖက်စရာ မလိုပါဘူး" ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းက နောက်သို့ တစ်လှမ်းချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်သော်လည်း သူ၏ နောက်ဘက်တွင်လည်း သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်များက ဝိုင်းရံထားပြီး ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save