Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံစဉ်တို့သည် တစ်သီတစ်တန်းကြီး ပေါ်ထွက်လာချေရာ မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးပင် တုန်ဟိန်းသွားရတော့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကင်းမြီးကောက်၏ အဆိပ်ဒဏ်ကို မတွန်းလှန်နိုင်တော့ဘဲ ယိုင်နဲ့သွားကာ အင်အားအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်သည်လည်း အမြင့်မှ ပြုတ်ကျလာသည့်ဒဏ်ကြောင့် မူးဝေနောက်ကျိနေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ရှေ့သို့တိုးဝင်ပြီးလျှင် သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်၏ ဦးခေါင်းထက်သို့ လက်ဝါးတင်၍ စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်ကို ရုတ်ခြည်းထုတ်ဖော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုကင်းမြီးကောက်၏ အသက်ဓာတ်နှင့် ခွန်အားအဖြာဖြာတို့ကို စုပ်ယူပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"တင်း... သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ထံမှ အာဃာတတန်ဖိုး +၁၀၀ ရရှိပါသည်"</p> <p> </p> <p>"တင်း... သင်သည် 'အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်' ကျင့်စဉ်ကို ရရှိသွားပါပြီ"</p> <p>...</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မကြားလိုက်ရမီ မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် လဲကျသွားရှာတော့၏။</p> <p> </p> <p> သူ သတိလစ်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာသို့ အမျိုးသမီးအချို့ ရောက်ရှိလာကြလေရာ ယင်းတို့မှာ မိန်းမပျိုလေးများပင် ဖြစ်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမှာကြည့်စမ်း... တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတယ်" မိန်းမပျိုတစ်ဦးက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်တယ်.. ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက် အသေကောင်တွေ အများကြီးပဲ။ ဒါတွေအားလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တာများလား"</p> <p> </p> <p>အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကလည်း ဆိုလေသည်။</p> <p>ထိုမိန်းမပျိုတို့သည် ရှေ့သို့တိုးကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ဒဏ်ရာများကို စစ်ဆေးကြည့်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာထက်၌ လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သူ သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ရဲ့ အဆိပ်မိထားတာပဲ။ ကြည့်ရတာ အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းမမြင်တော့ဘူး" ထိုအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူသော စီနီယာအစ်မက ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ... သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်ရဲ့ အဆိပ်က အရမ်းပြင်းထန်ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပျံ့နှံ့တာ။ အချိန်မီ မကုသနိုင်ရင်တော့ ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ပါဘူး။ ဒီလူကတော့ အကောင်းဆုံး ကုသနိုင်မယ့်အချိန်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>အခြားမိန်းမပျိုတစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံပြောဆိုလေသည်။</p> <p>"အင်းလေ... ငါတို့နဲ့ ဆုံရတာလည်း ကံကြမ္မာတစ်ခုပါပဲ။ သခင်က အမြဲဆုံးမတယ်... ဒုက္ခရောက်နေသူတွေကို ကယ်တင်ရမယ်လို့လေ။ အခုတော့ သူက သေရတော့မှာဆိုတော့ ငါတို့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေပေးပြီး သူသေသွားရင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးကြတာပေါ့" ဟု စီနီယာအစ်မက ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်သူများကလည်း ခေါင်းညိတ်သဘောတူကြပြီးလျှင် သားရဲအသေကောင်များကို ဖယ်ရှားကာ ကွင်းပြင်တစ်ခု ပြုလုပ်၍ မီးဖိုလိုက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းတို့ မမြင်နိုင်သည်မှာ ထိုအချိန်၌ ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်တို့၏ နယ်မြေဖြစ်သောကြောင့် ယေဘုယျအားဖြင့် မည်သည့် မှော်သားရဲမျှ လာရောက်လေ့မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>မှောင်ရီပျိုးစ အချိန်ရောက်သော် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>"သူ နိုးလာပြီ... နိုးလာပြီဟေ့" မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ အသံသည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အားယူ၍ ထထိုင်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မည်းနက်ခရမ်းရောင် သန်းနေချေပြီ။ ဦးခေါင်းပိုင်း တစ်ခုတည်းသာ အဆိပ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်နေသေးတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... နိုးလာပြီလား" အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံဆင်မြန်းထားသော မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးသည် ချင်ယွမ်ဖုန်းအနားသို့ သိမ်မွေ့စွာ ချဉ်းကပ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုမိန်းမပျို၏ အလှတရားတွင် နစ်မျောသွားရတော့၏။ သူသည် ဤမျှလှပသော အမျိုးသမီးမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေကာ မြေကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှယ် ဖြစ်ပေ၏။</p> <p>...</p> <p>"နတ်သမီးလေး..." ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မသိစိတ်ဖြင့် ရေရွတ်မိသွားရှာ၏။</p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးမှာ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလေး ရဲတက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> အခြားမိန်းမပျိုများကမူ ရှေ့သို့တိုးလာကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ကြည့်၍ ပြုံးစိစိ လုပ်နေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိုယ့်အသက်တောင် ပါတော့မယ့်ဟာကို သူများနား လာပြီး ပလီပလာ ပြောဖို့ စဉ်းစားနေသေးတယ်" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ မိမိ၏ အခြေအနေကို အမြန်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆိပ်များ ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သွားပါပြီ... သွားပါပြီ။ တာဝန်တစ်ခုထမ်းဆောင်ပြီး အမှတ်လေးတွေ ရှာဖို့ ထွက်လာကာမှ ငါ့အသက်ကို ရင်းလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး" ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တိုးတိုးလေး ညည်းတွဲမိလေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေး... ရှင်က ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်လား။ ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို တွေ့တဲ့အချိန်မှာ အဆိပ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စိမ့်ဝင်နေပြီမို့လို့ ကယ်တင်လို့ မရနိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးက ဆို၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း "ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဆေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ပါ။ ဒီကို သွေးဆာနေသော အဆိပ်ကင်းမြီးကောက်တွေကို လာရှာတာ... ဒါပေမဲ့ မတော်တဆ အဆိပ်မိသွားမယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး"</p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ။ သခင်လေးက ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကင်းမြီးကောက်တွေနဲ့ ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ကို တစ်ယောက်တည်း သတ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်။ တကယ်ကို ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ" ဟု အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးက နောင်တရဟန်ဖြင့် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။ ယခုအချိန်၌ အဆိပ်များသည် ဦးခေါင်းဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာနေသည်ကို သူ ခံစားနေရပြီဖြစ်ရာ...</p> <p>ဘဝ၏ နောက်ဆုံးအချိန်များသို့ ရောက်နေသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ထက် ထိုမိန်းမပျိုများအတွက် ပူပန်ပေးနေမိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို ကယ်လို့မရတော့ဘူးဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေကြသေးတာလဲ"</p> <p>အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးက ခေါင်းခါပြလျက် "သခင်လေး သေသွားတဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်က တောထဲမှာ ပုပ်သိုးသွားပြီး သားရဲတွေရဲ့ အစာဖြစ်သွားမှာကို ကျွန်မတို့ စိုးရိမ်လို့ပါ။ အဲဒါကို မကြည့်ရက်လို့ သေသွားရင် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ပေးဖို့ စောင့်နေတာပါ"</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ မှင်တက်သွားရတော့၏။</p> <p>ဤမိန်းမပျိုလေးများ၏ အတွေးအခေါ်မှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပင်။ ငါ သေတာကို စောင့်ပြီးမှ မြေမြှုပ်ပေးချင်နေကြတာကိုး။</p> <p>သူတို့မှာ စေတနာကောင်း ရှိကြသော်လည်း ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာမူ စိတ်ထဲ၌ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေမိတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤမိန်းမပျိုလေးများမှာ လောကအကြောင်း မသိနားမလည်ဘဲ အပြစ်ကင်းစင်ပုံရပြီး ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ယုံကြည်နေကြပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းမပျိုတို့..." ချင်ယွမ်ဖုန်းက စိတ်မသက်မသာဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p>"သခင်လေး... အားနာစရာမလိုပါဘူး" အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် မိန်းမပျိုလေးက အေးဆေးစွာပင် ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကျန်သူများနှင့်အတူ ပြန်ထိုင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်း သေဆုံးမည့်အချိန်ကို စောင့်နေကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်လင်... ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်း အချက်အလက်တွေကို ထုတ်ပြစမ်း" ချင်ယွမ်ဖုန်းက အားမရှိသလို ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ရှောင်လင်သည် ချက်ချင်းပင် ပေါ်လာပြီးလျှင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ အချက်အလက်များကို ပြသလေသည်။</p> <p> </p> <p> * သခင် : ချင်ယွမ်ဖုန်း</p> <p> * အသက် : ၁၈ နှစ်</p> <p> * ကျင့်စဉ်အဆင့် :  မဟာဆရာအဆင့်၂</p> <p> * တိုက်ခိုက်ရေးပညာ : ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း ပညာရပ်၊ အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်</p> <p> * ကျင့်စဉ် : စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း မဟာပညာရပ်</p> <p> * ယုံကြည်မှုတန်ဖိုး : ၅၉၀၀</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ အချက်အလက်များ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ယုံကြည်မှုတန်ဖိုးများ ပိုမိုရရှိလာသည်သာမက တိုက်ခိုက်ရေးပညာသစ် တစ်ခုကိုလည်း ရရှိထားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဒီ 'အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်' ဆိုတာ ဘာလဲ" ချင်ယွမ်ဖုန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် သခင်... မှော်သားရဲတွေရဲ့ မွေးရာပါ စွမ်းရည်တွေကိုလည်း တိုက်ခိုက်ရေးပညာလို့ သတ်မှတ်လို့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် သခင်က စွမ်းအင်စုပ်ယူခြင်း ပညာရပ်ကို သုံးတဲ့အခါ သွေးဆာနေသော အဆိပ်ကင်းမြီးကောက်ဘုရင်ရဲ့ စွမ်းရည်ကိုပါ စုပ်ယူမိသွားတာပါ" ဟု ရှောင်လင်က ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့၏။ ဤ 'အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်' သည် သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအတွက် အသုံးဝင်ကောင်း ဝင်နိုင်ပေ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် ထိုပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ရန် မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ကျင့်ကြံလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ အေးမြသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>"သူက ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အဆိပ်တွေကို တကယ်ပဲ ထိန်းချုပ်နိုင်တာလား... ပြီးတော့ အဆိပ်အားလုံးကိုလည်း ခုခံနိုင်တယ်တဲ့။ အဆိပ်တွေကို လက်နက်တစ်ခုလိုတောင် အသုံးပြုလို့ ရနိုင်သေးတယ်" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေအတွက် အကောင်းဆုံးသော ဖြေရှင်းချက်ပင် ဖြစ်ပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းလိုက်တာ... ငါ မသေရတော့ဘူး" ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရ၏။ သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မသေချင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဆိပ်တစ်သောင်း ပညာရပ်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်လာပြီးလျှင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အဆိပ်များကို ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကဲ့သို့ပင် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာစေတော့၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ထိုအဆိပ်များသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း အနာဂတ်တွင် ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအင်ကို အချိန်မရွေး ပြင်းထန်သော အဆိပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်၌ သွေးဆာနေသော ကင်းမြီးကောက်၏ အဆိပ်ဆူးပုံသဏ္ဌာန် အမှတ်အသားငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p> ထိုအချိန်မှာပင် ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မည်းနက်သော အရောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားကာ ပုံမှန်အသားအရောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး အင်အားအားလုံးမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save