Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေလံပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“သခင်လေးချင် ... ဒါကို အဘိုးကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်ရှုခွင့်ပြုနိုင်မလား” ဟု အဘိုးချန်က ရှေ့သို့တိုး၍ ခွင့်ပန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ကျောက်စိမ်းပုလင်းငယ်လေးကို အကြီးအကဲချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။</p> <p>အဘိုးချန်သည် ထိုပုလင်းကိုယူ၍ အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤနတ်ရေစင်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြောသကဲ့သို့သာ အမှန်တကယ် စွမ်းရည်ထက်မြက်ပါက ယင်း၏တန်ဖိုးမှာ အတိုင်းအဆမရှိ မြင့်မားလှပေရော့မည်။</p> <p> </p> <p> ထိုမျှမက လူအများအပြားကိုလည်း ရူးသွပ်သွားစေနိုင်လောက်သော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ထိုင်နေရင်း သူ၏မျက်လုံးအစုံကမူ လင်ဇီအာကို တစ်ချက်တစ်ချက် ခိုးကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာက ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးရင်း သူမ၏မျက်နှာထက်တွင် ပါးနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“မောင်လေးက လုပ်ဆောင်သမျှမှာ တကယ်ကို သတိကြီးတာပဲနော်” ဟု လင်ဇီအာက ဆိုလိုက်၏။</p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ ထိုစကားကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ကာ တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်ရန် အသင့်အနေအထားဖြင့် ကိုယ်ကို တင်းခံထားမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်ဇီအာကမူ အေးဆေးတည်ငြိမ်လျက်ပင် “မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ မောင်လေးရဲ့ ရုပ်ဖျက်မှုက သိပ်တော့ မမှန်သေးဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝတ်ရုံနက်နဲ့ ဖုံးအုပ်ထားပေမဲ့ မောင်လေးရဲ့ လက်တွေကိုတော့ မြင်နေရတုန်းပဲ။ အဲဒီလက်တွေက လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်တွေဆိုတာ အသေအချာပဲလေ” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းမှာ နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။ လက်အိတ်တစ်စုံကို ကြိုတင်ဝယ်ယူထားသင့်သည်ဟု သူတွေးမိ၏။</p> <p>ဤမျှအထိ ပေါ့ဆမိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာသည် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက အလွန်လည်း ဉာဏ်ထက်မြက်သူ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက နန်ဝူးမြို့ရှိ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းခွဲ၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တကယ်ကို တော်တာပဲ။ လှပတဲ့ မိန်းမတွေဟာ အန္တရာယ်အရှိဆုံးပဲလို့ ဆရာက ပြောခဲ့တာ တကယ်မှန်တာပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ ဟုတ်လား” လင်ဇီအာ၏ မျက်ခုံးတန်းလေးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ရဲ့ဆရာက ဒီလောကမှာ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက လူတွေနဲ့ တွေ့ရတာကို သိပ်မနှစ်သက်ဘူး။ ဒီနတ်ရေစင်ကလည်း ငါ့ကို ရောင်းခိုင်းလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းပဲ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက မဟုတ်မမှန် လုပ်ကြံပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူပိုင်ဆိုင်ထားသော နတ်ရေစင်အတွက် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုအပ်နေသဖြင့် စိတ်ကူးယဉ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တိုင်တည်လိုက်ခြင်းက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်း ပြောသမျှသည် အမှန်လား၊ အမှားလားဆိုသည်ကို လင်ဇီအာ မဝေခွဲနိုင်သော်လည်း သူ့အား စမ်းသပ်ရန်ကိုမူ မဝံ့ရဲပေ။</p> <p> </p> <p>နတ်ရေစင်ကဲ့သို့ အရာမျိုးကို ထုတ်ပေးနိုင်သူဖြစ်ရာ ယင်း၏နောက်ကွယ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အံ့မခန်းစွမ်းအားရှင် ဖြစ်တန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>“အခွင့်ကြုံရင် မောင်လေးရဲ့ဆရာနဲ့ တကယ်ကို တွေ့ဆုံကြည့်ချင်မိပါတယ်” ဟု လင်ဇီအာက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ “အခွင့်အရေး ရလာမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ငါပြောတာတွေကို လျှို့ဝှက်ပေးထားဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ် အစ်မ။ မဟုတ်ရင် ဆရာသိသွားရင် စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်” ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို အမျက်ထွက်စေခြင်းမှာ ပညာရှိတို့ အလုပ်မဟုတ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ် အမှန်တကယ် ရှိ၊ မရှိ မသေချာမချင်း စကားတစ်လုံးမှ ပေါက်ကြားမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p>မကြာမီမှာပင် အဘိုးချန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်စိမ်းပုလင်းကို ချင်ယွမ်ဖုန်းထံ ပြန်လည်ပေးအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးချင် ပြောသလိုပါပဲ၊ ဒီနတ်ရေစင်က တကယ်ကို စွမ်းအားထက်မြက်လွန်းပါတယ်” ဟု အဘိုးချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောကြားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့” လင်ဇီအာက ချင်ယွမ်ဖုန်းဘက်သို့ လှည့်၍ “သခင်လေးချင်ဆီမှာ ဒီနတ်ရေစင် ဘယ်လောက်များများ ရှိပါသလဲ” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပုလင်း ၃၀ ပါ” ဟု ချင်ယွမ်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။ သခင်လေးအနေနဲ့ ဘယ်လောက်ဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းချချင်ပါသလဲ” ဟု လင်ဇီအာက ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းခါပြလျက် “ဒီပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးကို ငါကိုယ်တိုင်လည်း မသိဘူး။ မင်းတို့ပဲ ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ပေးပါ” ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “ဒီလိုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်မတို့ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက လေလံပွဲတစ်ခု ကျင်းပတော့မယ်။ သခင်လေးရဲ့ နတ်ရေစင်ကိုလည်း လေလံပစ္စည်းအဖြစ် ထည့်သွင်းရောင်းချပေးပါ့မယ်။ ဒါဆိုရင် တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာ ချက်ချင်း သိသာသွားမှာပါ။ ကျွန်မတို့အသင်းက ပုလင်း ၁၀ လုံးကို အမြင့်ဆုံးဈေးနဲ့ ဝယ်ယူထားပြီး ကျန်တာကိုတော့ လေလံတင်ရောင်းချပေးပါ့မယ်” ဟု အကြံပြုသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ယင်းမှာ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး “ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ အစ်မကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်” ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“ရပါတယ်ရှင်။ ဒါက သခင်လေးနဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ပထမဆုံးသော အရောင်းအဝယ်ဖြစ်တာကြောင့် အကျိုးဆောင်ခကို ကောက်ခံမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ နောက်နောင်လည်း ရောင်းချချင်တာရှိရင် ကျွန်မတို့ဆီကိုသာ လာခဲ့ပါ”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောဆိုရင်း လင်ဇီအာသည် ကတ်ပြားအနက်ရောင်တစ်ခုကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းရှေ့သို့ တိုးပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်ယွမ်ဖုန်းက ကတ်ပြားကို ယူကြည့်လိုက်ရာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားသော ဓာတ်သတ္တုနက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဤကတ်ပြားတစ်ခုတည်းပင်လျှင် များစွာသော တန်ဖိုးရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ကျွန်မတို့ ကုန်သည်ကြီးများအသင်းရဲ့ အထူးကတ်ပြားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ရှန်းဝူ စကြဝဠာ တိုက်ကြီးရဲ့ ဘယ်နေရာမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကတ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ကျွန်မတို့အသင်းကို လာရောက်မယ်ဆိုရင် ထူးကဲတဲ့ ဝန်ဆောင်မှုတွေကို ရရှိမှာပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ အားမနာတမ်း လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်” ချင်ယွမ်ဖုန်း၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကတ်ပြားကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ နတ်ရေစင် ပုလင်း ၃၀ ကို ထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဘိုး ... သခင်လေးချင်ကို လေလံပွဲဆီ လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါဦး။ ပွဲက စတော့မယ်။ ကျွန်မလည်း သွားပြီး ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်လိုက်ပါဦးမယ်” ဟု လင်ဇီအာက ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို ခန်းမ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဧည့်ခန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်မူ အခြားသော အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် လူပေါင်းထောင်ချီ ဆံ့သော ထိုင်ခုံတန်းများစွာ ရှိနေပြီး အမြင့်မှ အနိမ့်သို့ အဆင့်ဆင့် စီစဉ်ထားသည်။ ရှေ့ဆုံးနှင့် အောက်ခြေတွင်မူ လေလံပွဲကျင်းပမည့် စင်မြင့်ငယ်တစ်ခု ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးချင် ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ” ဟု အဘိုးချန်က ပြုံးလျက် ဖိတ်ခေါ်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လေလံခန်းမအတွင်းသို့ လူအများအပြား ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤပွဲမှာ ပုံမှန်ကျင်းပနေကျ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးချန်သည် ချင်ယွမ်ဖုန်းကို လေလံခန်းမ၏ အနောက်ဘက် အမြင့်ဆုံးနေရာရှိ အထူးသီးသန့်ခန်းများရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေး ... ဒီသီးသန့်ခန်းက သခင်လေး အသုံးပြုဖို့ပါ။ ဒီနေရာကနေဆိုရင် လေလံပွဲ တစ်ခုလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒုက္ခများသွားစေပါပြီ” ဟု ဆိုကာ ချင်ယွမ်ဖုန်းသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လျက် တံခါးပိတ်လိုက်သည်။</p> <p>သီးသန့်ခန်းမှာ အတန်ငယ်ကျယ်ဝန်းပြီး သစ်သီးဝလံများနှင့် လက်ဖက်ရည်များ စုံလင်စွာ ခင်းကျင်းထားသည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်ပမှ လူများ ချောင်းမြောင်း မကြည့်ရှုနိုင်စေရန်အတွက်လည်း အကာအကွယ် အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် တားဆီးထားသေးသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး ... အဘိုးချန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဟန်ဆောင်နေရတာ တကယ်ကို ပင်ပန်းတာပဲ” ချင်ယွမ်ဖုန်းက သက်ပြင်းချရင်း ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ အဘိုးချန်နှင့်အတူ လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု တင်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ချင်ယွမ်ဖုန်းအတွက် လေလံပွဲသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ချင်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်စဉ်ကလည်း မိသားစုဝင်များနှင့်အတူ လေလံပွဲများသို့ သွားရောက်ဖူးပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှ ကြည့်လျှင် ခန်းမတစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ လာရောက်သူများမှာ အလွန်ကြွယ်ဝချမ်းသာသူများ သို့မဟုတ် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုကြီးများမှ အဖွဲ့ဝင်များသာ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲသော ဝတ်စုံရှည်ကို ဆင်မြန်းထားသည့် လင်ဇီအာသည် လေလံစင်မြင့်ထက်သို့ လှမ်းတက်လာရာ လူအများ၏ သောင်းသောင်းဖျဖျ အားပေးမှုကို ရရှိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအချို့မှာ ပစ္စည်းဝယ်ယူရန်သာမက လင်ဇီအာ၏ အလှကို ကြည့်ရှုရန်အတွက်ပင် ရည်ရွယ်၍ လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်ဇီအာကဲ့သို့ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှတရား ပိုင်ဆိုင်သူတစ်ဦးသည် စင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် လူအများကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေးကြပါရှင်။ အခု ကျွန်မတို့ လေလံပွဲမှာ လူတိုင်း စိတ်ဝင်စားမယ့် ပစ္စည်းအသစ်တစ်ခုကို အရေးပေါ် ထည့်သွင်းထားပါတယ်” ဟု လင်ဇီအာက နတ်ရေစင်အကြောင်းကို စတင်၍ အရှိန်မြှင့် တင်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လေလံပွဲရှိ လူများမှာ လင်ဇီအာ ပြောဆိုသော ပစ္စည်းမှာ မည်သည့်အရာ ဖြစ်မည်ကို အလွန်ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေကြတော့သည်။</p> <p>သို့သော် လင်ဇီအာကမူ အလျင်မလိုဘဲ လူအများကို ရင်ခုန်အောင် ပြုလုပ်ထားပြီး ပထမဆုံးသော လေလံပစ္စည်းကို စတင်ရောင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အခု ပထမဆုံး လေလံတင်မယ့် ပစ္စည်းကတော့ ဆရာကြီးဖုန်းယွဲ့ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ယင်းက လေနဲ့ မိုးကြိုးစွမ်းအင်တွေ ပါဝင်တဲ့ တတိယအဆင့် မှော်လက်နက်ဖြစ်ပြီး သံကိုပင် ရွှံ့နွံလို ဖြတ်တောက်နိုင်ပါတယ်။ ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အကောင်းဆုံးသော နတ်ဘုရားလက်နက်ပါပဲ” ဟု လင်ဇီအာက ညင်သာစွာ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြာလဲ့သော အရောင်ရှိသည့် ဓားတစ်လက်ကို လေလံစင်မြင့်ပေါ်သို့ ယူဆောင်လာရာ ယင်း၏ မျက်နှာပြင်ထက်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများ တစ်ဖြဖြ တောက်လောင်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save