Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၆၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အနက်ရောင် သွေးတစ်လုတ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်သည်။ သူသည် သွေးမြူခိုးအုပ်စုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေကြီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>တိုက်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်၊ လူတစ်ဒါဇင်ကျော်သည် နှစ်ဖက်စလုံး၏ ကြားတွင် ကူးလူးသွားလာကာ သူတို့ကို လျင်မြန်စွာ ခွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ဆုတ်ခွာကြ”</p> <p>သူတို့သည် စစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ နဂါးနက်၏ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များက လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း မိစ္ဆာသခင်များက တားဆီးထားသည်။</p> <p>“သူတို့ကို သွားပါစေ၊ ငါတို့ ဟိုကောင်ကို ရှင်းလိုက်တာနဲ့၊ ဒီငါးစာလေးတွေက ငါတို့ သဘောအတိုင်း ဖြစ်သွားမှာပဲ”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ပေါ်လာခြင်းကြောင့်၊ နဂါးနက်နှင့် အခြားသူများသည် စစ်တပ်နှစ်ခုကြား တိုက်ခိုက်မှုကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့အပြင်၊ သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှု အချို့မှာ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူထံသို့လည်း ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p>“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ၊ ဝူအိုကြီးက သွေးလွတ်လမ်းကို သုံးလိုက်တယ်”</p> <p>၎င်းခံစားချက်ကို အနက်ရောင်မြူခိုးအတွင်း၌ ကိုယ်တိုင် မရှိဘဲနှင့် သူတို့ မခံစားနိုင်ကြပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p>“သူ ပြန်လာပြီ” ဟု နဂါးနက်က တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သော်လည်း၊ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ လင်းချီယဲ့ထံ၌သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p>စီစီယဲ့နှင့် ကောင်းကင်ပြာသခင်တို့က မြေပြင်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အနက်ရောင် သွေးမြူခိုးအုပ်စု ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူ၏ ပုံရိပ်မှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>“ဝူအိုကြီး၊ မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ကိုယ်ပွားအဆင့်က ကောင်လေးတစ်ယောက်ကတောင် မင်းကို ဒီအဆင့်အထိ တွန်းပို့နိုင်တာလား”</p> <p>ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်က စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အရုပ်ဆိုးသွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယနေ့တွင် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ ပျက်ပြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>“ဒီအတိုင်း ရပ်ပြီး စကားပဲ ပြောမနေနဲ့၊ မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် ဘာလို့ အခု သွားပြီး သူ့ကို မစမ်းကြည့်တာလဲ”</p> <p>ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်နှင့် ကောင်းကင်ပြာသခင်တို့သည် စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူ၏ စရိုက်ကို ကောင်းစွာ သိကြသည်။</p> <p>ယခုတွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကျန်ရှိနေသော ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်သောအခါ၊ သူနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော သားသတ်သမားမှာ သူတို့၏ အသက်ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော ခွန်အားရှိသည်မှာ ထင်ရှားနေသည်။</p> <p>“ကိုယ်ပွားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မင်းကို ဒီအဆင့်အထိ တွန်းပို့နိုင်တယ်ဆိုတော့၊ ငါတို့က သန့်စင်သောကလေးငယ် မြို့စောင့်နတ်မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိပုံပဲ”</p> <p>ကောင်းကင်ပြာသခင်၏ မျက်နှာမှာ မှောင်ကျသွားသည်။</p> <p>သားသတ်သမားကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ပါရမီရှင်ပင် လင်းချီယဲ့ထံတွင် အညံ့ခံပြီး သူ၏ အသက်ကို ပေးဆပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ မည်မျှတောင် အားကောင်းနေသနည်း။</p> <p>ဤအချိန်တွင်၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူနှင့် ကောင်းကင်ပြာသခင်တို့သာမက ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်နှင့် နဂါးနက်တို့ပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း၊ လူသည် စည်းစိမ်အတွက် သေကြပြီး၊ ငှက်သည် အစာအတွက် သေကြသည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ လင်းချီယဲ့နှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူတို့သည် သူ့ကို ယခု သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ ရတနာများကို ယူနိုင်သည် သို့မဟုတ် ဆုတ်ခွာပြီး သူ၏ လက်စားချေမှုကို စောင့်နိုင်သည်။</p> <p>“အခု အများကြီး ပြောနေလည်း အပိုပဲ၊ သူက သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို တော်တော်လေး ဂရုစိုက်ပုံရတယ်၊ ငါတို့ အဲ့ဒီလူတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ စစ်တပ်အချို့ကို လွှတ်မယ်၊ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ခေါင်းဆောင်တွေကို ငါတို့ ဟန့်တားထားနိုင်သရွေ့တော့၊ သူ့ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး”</p> <p>“ကောင်းပြီ၊ တိုက်ပွဲကို မြန်မြန် အဆုံးသတ်ကြစို့၊ ဘာမှ ချန်မထားနဲ့၊ အဲ့ဒီ ကျောင်းတော်သခင်က ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းကုန် ခွန်အားနဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်”</p> <p>“ငါ သဘောတူတယ်”</p> <p>နဂါးနက်၊ ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်နှင့် ကောင်းကင်ပြာသခင်တို့သည် လျင်မြန်စွာ သဘောတူညီမှု ရယူလိုက်ကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း၊ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ဝူက သားသတ်သမားကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်၊ “ငါတို့ တစ်ခုခု မလုပ်ခင်၊ ဟိုလူကို အရင်ကြည့်သင့်တယ်”</p> <p>မိစ္ဆာသခင်များသည် ဇဝေဇဝါဖြင့် လှည့်ကြည့်ကာ သားသတ်သမားရှိရာ ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွားသော အနက်ရောင်မြူခိုးများသည် ရုတ်တရက် လှည့်ထွက်လာပြီး ပြန်လည် ကျယ်ပြန့်လာသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ထူးဆန်းပြီး စင်ကြယ်သော စွမ်းအင်များနှင့် ရောနှောနေသည်။ အနက်ရောင်မြူခိုးများကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်ပေးနေစဉ်မှာပင်၊ ၎င်းမှာ ခွန်အားအသစ်များကိုလည်း ယူဆောင်လာသည်။</p> <p>“ဒီအော်ရာက... မသေမျိုး အော်ရာလား”</p> <p>“အဲ့ဒီကောင်က အဆင့်တက်နေတာပဲ”</p> <p>ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်နှင့် ကောင်းကင်ပြာသခင်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p>“ဒါက အဲ့ဒီလောက် မလွယ်ကူပါဘူး၊ မသေမျိုးအဆင့်ကို တက်လှမ်းတာက ချက်ချင်း လုပ်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွက် အခြေခံကို တည်ဆောက်နေတာပဲ”</p> <p>နဂါးနက်၏ မျက်လုံးများမှာ နက်ရှိုင်းနေသည်။</p> <p>ကိုယ်ပွားအဆင့်မှ မသေမျိုးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ ရိုးရှင်းသော အဆင့်တက်လှမ်းမှု မဟုတ်ပေ။</p> <p>တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် ဘဝနှင့် ဝိညာဉ်၏ နှစ်ထပ်ကွမ်း အသွင်ပြောင်းလဲမှုကို သိရှိနိုင်ရန် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သားသတ်သမား၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင်၊ သူ၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိသောကြောင့် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သူသည် မသေမျိုး အော်ရာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်၏ ပုံစံခွက်တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ၏ ဝိညာဉ်အပေါ်တွင်သာ မှီခိုနိုင်သည်။ သူ၌ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိလာပြီးမှသာ တစ်ခုကို တရားဝင် ဖန်တီးနိုင်သည်။</p> <p>“ငါတို့ သူ့ကို ဟန့်တားရမယ်၊ သူ့ကို အဆင့်တက်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး”</p> <p>ရွှေပုရစ်ကျောင်းတော် သခင်၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းပြီး တိုးညှင်းနေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ တစ်ယောက်တည်းကပင် သူတို့ကို အနည်းငယ် မရေမရာ ဖြစ်စေရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သားသတ်သမား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုပါ ထည့်ပေါင်းလိုက်လျှင်၊ ဤလုပ်ဆောင်ချက်မှာ လုံးဝ ကျရှုံးသွားလိမ့်မည်။</p> <p>“အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save