ပုံမှန်အားဖြင့် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးများကို အတွင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် အပြင်ဂိုဏ်းဟူ၍ ခွဲခြားထားလေ့ရှိသည်။ အပြင်ဂိုဏ်းသည် လူ့လောကထဲတွင် တည်ရှိပြီး နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်ကာ အတွင်းမျိုးနွယ်စုမှာမူ သယံဇာတ ကြွယ်ဝသော ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေအတွင်း နေထိုင်ရင်း တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြသည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ထောင်ချီ မိသားစုတစ်ခု၏ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ရှိရာနေရာပင် ဖြစ်သည်။
မိသားစု ဆုတ်ယုတ်သွားလျှင်ပင် သို့မဟုတ် အစွမ်းထက်သော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူတို့သည် ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေအတွင်းသို့ ဆုတ်ခွာကာ အင်အား ပြန်လည် စုဆောင်းနိုင်ပြီး နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာမှ လောကထဲသို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာနိုင်ကြသည်။
ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေမှာ ကျောက်ခဲတောင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ဂူနန်းနှင့် မင်္ဂလာနယ်မြေအဆင့်အထိ မရောက်သေးသော်လည်း ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွား သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်က ပြုပြင်မွမ်းမံ၍ အခြေချခဲ့သည့် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်နယ်ပယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ဆုတ်ယုတ်နေသော လီမိသားစုအတွက်မူ ရှီပုဖောသည် ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေထံမှ အကူအညီ တောင်းရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ယနေ့တွင် အရှုံးကြီး ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီး မိမိကို နှောင့်ယှက်ခဲ့သော အမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်အပေါ် သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်မတတ် ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီပုဖောသည် သူ၏ မာန်မာနကို ဘေးဖယ်ကာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာအောင် မရောက်ဖြစ်ခဲ့သော ဘိုးဘွားပိုင် နယ်မြေသို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
"ငါတို့... ဒီကိစ္စကို အထက်လူကြီးတွေဆီ အစီရင်ခံသင့်တယ်ထင်တယ်" လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့၏ မြို့ဝန်မင်းက သူ၏ ပုန်းအောင်းရာနေရာမှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်။
ရှီမိသားစုက လီမိသားစုကို မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ခြေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မြို့ဝန်မင်းက ထင်ခဲ့သော်လည်း လီမိသားစုမှာ သူထင်သလောက် အားမနည်းဘဲ ရှီမိသားစု၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ကွပ်မျက်မှုကို အောင်မြင်စွာ နှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤကိစ္စမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပြီး ထိန်းချုပ်ရ ခက်လာပါက မည်သို့ အဆုံးသတ်မည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။
သဘာဝကျစွာပင် စူးချန်ခုန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှီဘုပုဖောတို့၏ အတွေးများကို မသိကြပေ။ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့သည် ကြိုးကြာဖြူများကို စီးနင်းလျက် စာပေရနံ့တောင်ဆီသို့ ဦးတည်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
"စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလိုက်တာ။ တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းတယ်။ အဲဒီ ရှီပုဖောတော့ ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ရူးမတတ် ဖြစ်နေမှာ အသေချာပဲ" လီမိသားစု၏ တည်ငြိမ်လှသော အကြီးအကဲ လီမော့ပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် အားရပါးရ ရယ်မောနေ၏။
လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ရှီမိသားစုက သူတို့ လီမိသားစုကို လောကထဲမှ ဆုတ်ခွာကာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေရန် ဖိအားပေးခဲ့သည်။ အမြဲတစေ ရန်စမှုများကြောင့် သူတို့ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း ယနေ့တွင် ရှီပုဖော၏ မျက်စိအောက်မှနေ၍ လီကျန့်ကောင်းတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက ရှီပုဖောကို သေချာပေါက် ပေါက်ကွဲသွားစေမည် ဖြစ်သည်။
"သခင်လေးစူး... ဒီနေ့ ရှီပုဖောကို တားဆီးပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ဦးလေးတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်က ဒီလောက် ချောမွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
စူးချန်ခုန်းက ရှီပုဖောကို တားဆီးထားနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ ဤစစ်ဆင်ရေး အောင်မြင်ခဲ့ခြင်းမှန်း သိရှိသဖြင့် လီစုန့်က ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။
"မဟုတ်တာဗျာ။ ဦးလေးတို့ လီမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေက အဓိက အစွမ်းထက်ခဲ့တာပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်နဲ့ ရှီပုဖော တကယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင်တောင် ကျွန်တော် နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး အများကြီး မရှိပါဘူး"
စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်မိမိ ဂုဏ်မဖော်ခဲ့ပေ။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကောင်းကောင်း သိပါ၏။ သူသည် ရှီပုဖောနှင့် ခေတ္တမျှသာ လက်ရည်ယှဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော သားရဲ၏ အနှစ်သာရ ပါဝင်သော အကွက်နှစ်ကွက်ဖြင့် သူ့ကို အငိုက်ဖမ်းကာ အချိန်ဆွဲနိုင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူသည် ရှီပုဖောကို ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှပင် ရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲမှာ အကွက်အနည်းငယ် ထပ်ကြာသွားပါက သူသည် အခြေအနေ မဟန်ဘဲ ထွက်ပြေးရမည့်သူ ဖြစ်သွားနိုင်ပေသည်။
"ဒီသခင်လေးစူးက အဖေ အကူအညီ တောင်းထားတဲ့သူလား။ ငယ်ငယ်လေးပဲ ရှိသေးတာ... ငါ့ထက် အသက် နည်းနည်းပဲ ကြီးပေမဲ့ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်နေပြီ။ ရှီပုဖောလို ရန်သူမျိုးကိုတောင် ရင်ဆိုင်နိုင်တာလား။" လီကျန့်ကောင်းသည် စူးချန်ခုန်း၏ အစွမ်းကို အံ့ဩလေးစားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
"ငါ့ရဲ့ အင်အားက... လိုအပ်နေသေးတယ်။ ချီကန်းလို မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တွေထက် သန်မာတယ် ဆိုပေမဲ့ ရှေးဟောင်း မိသားစုတွေက အစွမ်းထက်သူတွေနဲ့ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာစစ်သည်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ငါ ပိုပြီး သန်မာလာဖို့ လိုတယ်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ ကျန်တဲ့ သားရဲစစ်စစ် ပန်းချီကားကို ချက်ချင်း လေ့လာရမယ်။ အဲဒါက ငါ့ကို တိုးတက်စေမယ်လို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ။"
အမှန်တော့ စူးချန်ခုန်းသည် လက်ရှိ သူ၏ အစွမ်းအပေါ် မကျေနပ်သေးပေ။ သူက အားနည်းနေ၍ မဟုတ်ဘဲ သူရင်ဆိုင်နေရသော ရန်သူများမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် ထန်ယို့ကို ကြည့်လျှင် သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ဖြစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ရုံသာမက ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးအမြုတေနှင့်လည်း ပေါင်းစပ်ထားသူ ဖြစ်ရာ မူလနယ်ပယ်အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်လှသည်။ ရှီပုဖောမှာလည်း သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော သွေးမျိုးဆက် ရှိသူဖြစ်ရာ အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ပေ။
ပိုမို သန်မာလာရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေသော စူးချန်ခုန်းသည် လီမိသားစုနှင့် ရှီမိသားစုကြားမှ ကိစ္စများ ပြေလည်သွားသဖြင့် စိတ်အေးသွားရသည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံသို့ ပြန်သွားကာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်ပြီ ဖြစ်ပြီး ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ကျန်ရှိသည့် သားရဲစစ်ပန်းချီကားကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် မျှော်လင့်နေတော့သည်။
ကြိုးကြာဖြူကို စီးနင်းလျက် အဖွဲ့သားအားလုံးမှာ စာပေရနံ့တောင်သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ အပြင်လောကမှ ပုန်းကွယ်နေသော သုခဘုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"တော်သေးတာပေါ့... မိသားစုခေါင်းဆောင်တို့ ပြန်လာကြပြီလား။ ကယ်ဆယ်ရေး လုပ်ငန်း အောင်မြင်ခဲ့ရဲ့လား။"
"ကံမကောင်းတာကတော့ ရှီမိသားစုက ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ စာပေ နိဗ္ဗာန်ဘုံထဲမှာပဲ ဆက်ပြီး ပုန်းနေရဦးမယ်"
လီမိသားစုဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ လီစုန့်တို့ ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်အေးသွားကြရသည်။ အချို့မှာမူ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံတွင် အစားအစာနှင့် လှပသော ရှုခင်းများ ရှိသော်လည်း ရှီမိသားစုကြောင့် သူတို့၏ လွတ်လပ်ခွင့်များ ဆုံးရှုံးနေရသည်။ သူတို့တစ်သက်လုံး ဤနေရာမှာပဲ ပုန်းနေရတော့မှာလား။ သို့သော် အင်အား မလုံလောက်သဖြင့် အသက်ဆက်ရှင်လိုပါက အောင့်အည်း သည်းခံနေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိပေ။
စူးချန်ခုန်းမှာမူ လီမိသားစု၏ အထူးဧည့်သည်တော် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားကြသည်။
"သခင်လေးစူး... ဘိုးဘေးပိုင်တဲ့ ပန်းချီကားအားလုံး ဒီမှာ ရှိပါတယ်။ ကြိုက်တဲ့အချိန် ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။"
လီစုန့်သည် သူ၏ ကတိကို မဖျက်ဘဲ ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော ပန်းချီကားအားလုံးကို စူးချန်ခုန်းအား စိတ်ကြိုက် လေ့လာခွင့် ပေးလိုက်သည်။ စူးချန်ခုန်းက ထိုပန်းချီကားများကို ယူဆောင်သွားခြင်း မပြုသရွေ့ အချိန်အကြာကြီး ကြည့်ခွင့်ပေးတာက သူတို့အတွက် ဆုံးရှုံးမှု မရှိပေ။
"ကောင်းပါပြီ။ ကျွန်တော် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ခဏလောက် သီးသန့်နေဖို့ လိုအပ်တယ်" စူးချန်ခုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားများကို လက်ခံကာ လီမိသားစု ဝင်းအတွင်း၌ပင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လေတော့သည်။
ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ လက်ရာများမှာ စုစုပေါင်း အချပ် ၃၀ ကျော်ရှိပြီး ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းမှာ သူတွေ့ကြုံခဲ့ရသော သားရဲအစစ်များကို သရုပ်ဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်း ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း ထိုပန်းချီကားများထဲတွင် ဝူချင်းရှီနှင့် ဆက်စပ်နေသော သားရဲစစ်ပန်းချီကားများ အမှန်ပင် ပါဝင်နေသည်။
"တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား၊ ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား၊ လေထဲ ပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကား..."
ဤပန်းချီကား သုံးချပ်မှာ ကျား၊ သမင်နှင့် ငှက်တို့ကို အသီးသီး ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့မှာ ပိုင်ရှင်းကျစ် တစ်ချိန်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော သားရဲအစစ် သုံးမျိုး ဖြစ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ကာ ၎င်းတို့၏ အနှစ်သာရကို ဖမ်းယူ၍ သူ၏ တုနှိုင်းမရသော စွမ်းရည်ဖြင့် ပန်းချီကားများအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ ခေတ်အဆက်ဆက် ရိုသေလေးစားခြင်း ခံရသော လက်ရာများ ဖြစ်သည်။
သားရဲစစ်များ မျိုးသုဉ်းသွားပြီ ဖြစ်သော ဤခေတ်တွင် ပိုင်ရှင်းကျစ်၏ ပန်းချီကားများမှတစ်ဆင့်သာ စစ်မှန်သော သားရဲများ၏ စစ်မှန်သော ပုံပန်းသွင်ပြင်ကို မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
'တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား' တွင် ခန့်ညားလှသော ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်မှာ တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များကြားတွင် ခေါင်းကို မော့၍ ဟိန်းဟောက်နေပုံကို ဖော်ပြထားပြီး သူ၏ အမွေးအမျှင် ပုံစံများမှာလည်း အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။
'ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား' တွင်မူ လှပသော အရောင်ငါးမျိုးရှိ နတ်သမင်တစ်ကောင်မှာ သူ၏ ခြေအောက်တွင် တိမ်ဖြူများနှင့် တောင်တန်းများကို ထားလျက် ခုန်ပေါက် ပြေးလွှားနေပုံကို သရုပ်ဖော်ထားသည်။
'လေထဲပျံဝဲ ငှက်ပြာပန်းချီကား' တွင်မူ အပြာရောင် အမွေးအမျှင်များ ရှိသည့် နတ်ဘုရားငှက်ကြီးတစ်ကောင်မှာ အတောင်ပံများကို ဖြန့်လျက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း ပျံသန်းနေပုံကို ဖော်ပြထားရာ ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
ပန်းချီကား တစ်ချပ်ချင်းစီတွင် စစ်မှန်သော သားရဲတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အနှစ်သာရများ ပါဝင်သည်။
"တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကားကနေ စကြတာပေါ့"
စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများ အရောင်လဲ့လာလေ၏။ သူ၏ အမြင်တွင် ဤပန်းချီကားများမှာ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ဘုရားကျင့်စဉ် ကျမ်းစာအုပ်များကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ရတနာ သို့မဟုတ် အလှအပထက်မဆို သူ၏ စိတ်ကို ဖမ်းစားထားကာ အိပ်ဖို့ စားဖို့တောင် မေ့လျော့သွားသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။
စူးချန်ခုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ တရားထိုင်သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် သူသည် အာရုံစူးစိုက်ကာ 'တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီကား' ကို စတင် လေ့လာလေတော့သည်။
သူသည် ကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ထိုပန်းချီကားအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို စတင် ခံစားမိလာသည်။ သစ်ပင်များမှာ ပေရာကျော် ထူပြီး တောင်တန်းများမှာ ပေထောင်ချီအထိ မြင့်မားကာ အရာအားလုံးမှာ ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ သေးငယ်နေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ရှေးဦးကာလမှ တောအုပ်ကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဝေါင်း"
အမြင့်ဆုံးသော တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ရှိသော အဖြူရောင် အမွေးအမျှင်များဖြင့် ကျားဖြူကြီးတစ်ကောင်မှာ တောင်တန်းများကို ကြည့်လျက် ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ကိုပါ တုန်ခါသွားစေသော ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ရေတွက်၍မရသော ထူးခြားသည့် သားရဲများမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်စင်းလျက် လုံးဝ ဥဿုံအညံ့ခံကြရလေ၏။ တောင်တန်းများမှာ တုန်ခါနေပြီး သစ်ပင်ကြီးများမှာလည်း ကျားဖြူကြီး၏ ခန့်ညားထည်ဝါမှုရှေ့တွင် အညံ့ခံသကဲ့သို့ ဦးညွှတ်နေကြတော့သည်။
"ဒီကျားဖြူမှာ အသံနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေ ရှိတာလား။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး သဘာဝတရားကြီး တစ်ခုလုံးက သူ့ကို အညံ့ခံနေသလိုပဲ။"
စူးချန်ခုန်းသည် ကျားဖြူကြီး၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် အင်အားကို အံ့ဩမှင်တက်စွာ ကြည့်နေမိရင်း ၎င်း၏ နက်ရှိုင်းသော အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထိုထူးခြားချက်များနှင့် အနှစ်သာရများကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျားကျင့်စဉ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
စူးချန်ခုန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး ကြီးမားလှသော ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ကျားဖြူကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ထပ်တူ လိုက်ပါလုပ်ဆောင်နေသည်။ အိပ်စက်နေစဉ် အသက်ရှူပုံ၊ လမ်းလျှောက်စဉ် ခြေလှမ်းဟန်၊ အမဲလိုက်စဉ် ကိုယ်ဟန်အနေအထား... ဤသို့ဖြင့် ထိုကျားပုံရိပ်၏ မူလက အညိုရောင် အမွေးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများ ပြည့်နှက်နေသော အဖြူရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ယခင်ကမူ စူးချန်ခုန်းအနေဖြင့် သားရဲစစ်ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် နှစ်လ သို့မဟုတ် သုံးလခန့် အချိန်ယူရလေ့ရှိသည်။ သို့သော် 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူ၏ သက်တမ်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သလို သူ၏ ပါရမီမှာလည်း တစ်ဖန် အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရာ သားရဲစစ်ပန်းချီကားများကို နားလည်ရန် လိုအပ်သည့် အချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။
ယခင်က နားလည်ရန် ခက်ခဲလှသော လျှို့ဝှက်ချက်များမှာ ယခုအခါတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ရှင်းလင်း ထင်ရှားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှေးခေတ်ကာလသို့ အိပ်မက်မက်ရင်း ပြန်ရောက်သွားသည့်နှယ်၊ ဝေးကွာလှသော အတိတ်က ကမ္ဘာကြီးကို ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရနေသည့်နှယ်၊ ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များထဲတွင်သာ တည်ရှိသည့် သတ္တဝါများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နေရသည့်နှယ်၊ ဤဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်အတွင်း၌ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်နေတော့သည်။
ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၄၂%)၊
ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၄၃%)...
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိထားသော ဝူချင်းရှီသည် ယခုအခါတွင် စူးချန်ခုန်း၏ ပြန်လည် ပြင်ဆင်မှုနှင့် သားရဲစစ်များ၏ အနှစ်သာရကို ပေါင်းစပ်မှုအောက်တွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသည်။ သာမန် နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နယ်ပယ်တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှုနှင့် ပြောင်းလဲမှုများကို နေ့စဉ်နီးပါး မြင်တွေ့နေရတော့သည်။
***