"ငါ့ရဲ့ ပါရမီက တစ်ဖန် အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီသားရဲစစ်ပန်းချီကားကို နားလည်နိုင်စွမ်းက တကယ့်ကို မြန်ဆန်လွန်းတယ်။ ခန့်မှန်းရသလောက်ဆိုရင် တစ်လလောက်အတွင်းမှာ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အပြည့်အဝ နားလည်နိုင်လိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အရင်က ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို နားလည်ထားတဲ့ အခြေခံလည်း ရှိသေးတယ်။"
စူးချန်ခုန်း၏ စစ်မှန်သော သားရဲပန်းချီကားများကို နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။ ၎င်းမှာ 'ထိပ်သီးပန်းသုံးပွင့်' နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသဖြင့် ပိုမို မြင့်မားသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့်သာမက သူ၏ အခြေခံမှာလည်း ပိုမို ခိုင်မာလာသဖြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အားစိုက်မှု နည်းနည်းဖြင့် ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဝေါင်း"
စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ၏ နက်ရှိုင်းသော တစ်နေရာတွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပသော တောင်တန်းနှင့် တောအုပ်များကြားတွင် လိပ်ပြာလန့်သွားစေနိုင်သည့် ကျားဟိန်းသံတစ်ခုမှာ တောအုပ်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားလေ၏။ ထိုအသံကြောင့် တောင်တန်းများနှင့် သစ်ပင်များမှာ လိမ်ရှုံ့သွားပြီး လေထဲတွင် ဗုံးပေါင်းများစွာ တစ်ပြိုင်နက် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားကြတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ထိုတောင်တန်းနှင့် သစ်ပင်များမှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် မင်ရည်များကဲ့သို့ ပြန်လည် ပေါင်းစည်းကာ မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကြသည်။
စူးချန်ခုန်း၏ အနောက်ဘက်တွင်မူ ကျားကြီးပုံရိပ်ယောင်မှာ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အမွေးများမှာ အဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သားရဲအားလုံး၏ ဘုရင်အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေကာ အလွန် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။ ၎င်း၏ ကျားမျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးများသဖွယ် တောက်ပနေပြီး မြင်တွေ့ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို ဖမ်းစားထားနိုင်သည်။
ဝူချင်းရှီ (ဒသမနယ်ပယ်၊ လောကကို တုန်လှုပ်စေပြီး လူထုကို ထိတ်လန့်စေခြင်း ၆၀%)
"တစ်လကျော်လောက်အတွင်းမှာပဲ 'တောင်ကြားဟိန်းကျားဖြူပန်းချီကား' ကို နားလည်သွားပြီ။ ငါရခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်က အသံလှိုင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရန်သူကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ဒါကို 'ကျားဖြူဟိန်းသံဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်း'လို့ပဲ အမည်ပေးလိုက်မယ်"
စူးချန်ခုန်းသည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဝူချင်းရှီကျင့်စဉ်မှ ကျားပြကွက်မှာ ပိုမို တိုးတက်လာခဲ့ပြီး စစ်မှန်သော သားရဲ ကျားဖြူကြီး၏ အရှိန်အဝါနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အသေတိုက်ကွက်သစ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဆက်လုပ်မယ်။ အခုတော့ 'ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ပန်းချီကား' ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားမယ်။"
စူးချန်ခုန်းသည် အရောင်ငါးမျိုးရှိ နတ်သမင်တစ်ကောင်ကို သရုပ်ဖော်ထားသည့် ဒုတိယမြောက် သားရဲစစ် ပန်းချီကားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဟူးးးး
သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် အာရုံများကို စုစည်းလိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ပန်းချီကားအတွင်းရှိ အနှစ်သာရကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်များ၊ တောင်တန်းများနှင့် မြစ်ချောင်းများကြားတွင် အရောင်ငါးသွယ် နတ်သမင်တစ်ကောင် ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်း၏ ဟန်ပန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်ပေါ့ပါးပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်း တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ကာ လေဟာနယ်အတွင်း၌ပင် လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ မိမိထက် သန်မာသော သားရဲစစ်များ သို့မဟုတ် ရန်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် ၎င်းမှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော လျင်မြန်သည့် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် သူတို့ကို အလွယ်တကူ ကစားနိုင်ပေသည်။
"ဒီနတ်သမင်ရဲ့ ဟန်ပန်က တကယ့်ကို ကျော့ရှင်းလွန်းတယ်။ သူ စပြီး ပြေးလိုက်တာနဲ့ မြေပြင်ရော ကောင်းကင်ပါ သူ့ခြေဖဝါးအောက် ရောက်သွားသလိုပဲ။ ဒါကို ငါ့ရဲ့ သမင်ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ပေါင်းစပ်ချင်တယ်။ တကယ်လို့ ဒီလို လျင်မြန်မှုကို ရရှိနိုင်မယ်ဆိုရင်.. သူ့ရဲ့အနှစ်သာရရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကိုတောင် ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူမျိုးကိုမဆို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက် ဆုတ်ခွာနိုင်မှာပဲ။"
စူးချန်ခုန်းသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။ အကယ်၍ ဤနတ်သမင်၏ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်မှုကို သင်ယူနိုင်ပါက ထန်ယို့ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် မိမိစိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် ဖြစ်ပြီး အရင်ကလို အကျပ်ရိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
မိမိကိုယ်မိမိ ကာကွယ်နိုင်သော နည်းလမ်းမှာ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများထက် ပို၍ အရေးကြီးလှပေသည်။
"သခင်လေးစူး မင်ရည်တောအုပ်ထဲမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံနေတဲ့အချိန် ဘယ်သူမှ သွားမနှောင့်ယှက်နဲ့။"
လီမိသားစုဝင်များသည် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ၏ တောနက်ကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားသံများကို ရံဖန်ရံခါ ကြားရလေ့ရှိပြီး စူးချန်ခုန်း ကျင့်ကြံနေမှန်း သိကြသည်။ လီစုန့်က မည်သူမျှ အနားသို့ မကပ်ရန်နှင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်ကို မနှောင့်ယှက်ရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည်။
ထူးကဲသော ပါရမီနှင့် ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအား ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော သားရဲစစ်ပန်းချီကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ စူးချန်ခုန်းသည် ရေမြှုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဝူချင်းရှီကို လျင်မြန်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံကာ မသိရှိနိုင်သော အသွင်ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေတော့သည်။
စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံအတွင်း စူးချန်ခုန်းက တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေသော်လည်း ပြင်ပလောကကြီးမှာမူ ပြင်းထန်သော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့လေပြီ။
ညအချိန် မြို့တော်တစ်ခုတွင် မီးရောင်များ လင်းထိန်နေပြီး ဆံပင်ဖြူနှင့် လူတစ်ဦးမှာ အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ဘေးတွင် မှီရပ်လျက် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်မှ စည်ကားလှသော လမ်းမများနှင့် လှပသော မီးအိမ်များကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေသည်။
သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အမှောင်ရိပ်အတွင်းမှ ဝတ်စုံနက်နှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူနှင့် လူက ခေါင်းမလှည့်ဘဲ မေးလိုက်သည် "အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။"
ထိုဆံပင်ဖြူနှင့် လူမှာ အခြားသူ မဟုတ်ဘဲ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အကြီးအကဲ အဖွဲ့ဝင် ထန်ယို့ပင် ဖြစ်ပြီး ဝတ်စုံနက်နှင့် အဘိုးအိုမှာမူ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ တမန်တော် ချီကျင်း ဖြစ်သည်။
ဝတ်စုံနက် အဘိုးအိုက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလေ၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပတ်လောက်ကတည်းက ရှီမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှီပုဖောက ကျောက်ခဲတောင်ကို သွားခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူ့နောက်ကို ခဏလောက် လိုက်ခဲ့ပေမဲ့ ကျောက်ခဲတောင်နား ရောက်တဲ့အခါမှာ မလုံခြုံမှုကို ခံစားရပြီး အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်တာကြောင့် ဆက်မလိုက်ရဲတော့ပါဘူး။ ရှီပုဖောက ကျောက်ခဲတောင်မှာ အကူအညီ တောင်းဖို့ စီစဉ်နေပုံရပါတယ်"
ကြီးကြီးမားမား ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးနောက် ရှီပုဖောက လက်မလျှော့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကလဲ့စားချေလိုသော ဆန္ဒက သူ့ကို ရှီမိသားစု၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်သို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး အတွင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကူအညီဖြင့် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်ကာ သူ၏ အရှက်ရခဲ့သည်ကို ကလဲ့စားချေရန် မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။
"ကျောက်ခဲတောင်... ကျောက်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပေါ့။ အဲဒီနေရာကို သွားပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေကို လုယူချင်လိုက်တာ။ ကျောက်ဧကရာဇ် ချန်ထားခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့တောင် ရှိနေနိုင်တယ်။"
ထန်ယို့သည် လောဘတကြီးဖြင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။
သို့သော် ထန်ယို့သည်လည်း နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ မိသားစုတစ်ခု၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်သည့်အတိုင်း ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်များစွာ ရှိနေရုံသာမက သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင် ချန်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေမည်ကို သိပါသည်။ အကယ်၍ သူသာ အတင်းဝင်ရောက်ခဲ့လျှင် သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရဖို့က ပိုများပေလိမ့်မည်။
ထို့နောက် ထန်ယို့က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် "တာ့ဝူဖုန်းက လီမိသားစုနဲ့ ပေါင်းပြီး စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲမှာ ပုန်းနေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရှီပုဖောကတော့ တကယ် ဒေါသထွက်နေပုံပဲ။ ရှီမိသားစုရဲ့ အခြေခံနဲ့ဆိုရင် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ လောလောဆယ် စောင့်ကြည့်ရအောင်။ ရှီပုဖော ပြန်လာတဲ့အခါ သူ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်သွားပြီးတော့ အဲဒီ ကောင်လေးနဲ့ စာရင်းရှင်းကြတာပေါ့။
သူ တစ်ကြိမ် လွတ်သွားနိုင်ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့လက်ထဲကနေ ဘယ်လိုမှ လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
စူးချန်ခုန်းက ထန်ယို့၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားခြင်းမှာ ထန်ယို့ကို အလွန် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားပါလျက်နှင့် ယခုကဲ့သို့ အမှားမျိုး ဖြစ်သွားသည်ကို သူ လက်မခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် လက်မလျှော့ဘဲ ဝူကျိ အင်ပါယာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ခွဲအင်အားကို အသုံးပြုကာ သတင်းများ စုဆောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို သူ သိရှိလိုက်ရသည်။ အမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးက လီမိသားစုကို ကူညီခဲ့သဖြင့် ရှီပုဖော အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
အနည်းငယ် စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက်တွင် ထိုအမည်မသိ မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်မှာ အရင်က လွတ်မြောက်သွားခဲ့သော တာ့ဝူဖုန်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း ထန်ယို့ ရိပ်မိသွားသည်။
သို့သော် ရန်သူက ပိုင်ရှင်းကျစ် ချန်ထားခဲ့သော စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲတွင် ပုန်းနေသဖြင့် ထန်ယို့အတွက် ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲနေ၏။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ရှီပုဖောကလည်း လက်မလျှော့ဘဲ သူ၏ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေမှ အင်အားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားနေသည်။ ထို့ကြောင့် ထန်ယို့လည်း စောင့်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရှီပုဖော ကျောက်ခဲတောင်မှ ပြန်လာပါက စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်း ရှိကောင်းရှိပေလိမ့်မည်။
ထိုအခါမှ ထန်ယို့သည် ရှီပုဖောနောက်သို့ လိုက်သွားကာ တာ့ဝူဖုန်းကို ရှာပြီး အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာ ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးနေတော့သည်။
***