Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘိုးဘွားတို့၏ တောက်ပမှုကို တုန်လှုပ်စေသော ဝူချင်းရှီ။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တို့၏ အစွမ်း။  (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"တာ့ဝူဖုန်း... ငါ မင်းကို အကြီးကြီး အံ့အားသင့်သွားအောင် လုပ်ပေးမယ်။"</p> <p> </p> <p>ထန်ယို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အလင်းတန်းများ လက်ကနဲ။ သူတို့၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် သူသည် သူ၏ အင်အားအပြည့်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ 'တာ့ဝူဖုန်း' ကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ပေါ့ဆမှုကြောင့် ရန်သူမှာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ရန်သူ့ကို ထွက်ပြေးရန် အနည်းငယ်မျှ အခွင့်အရေး ပေးတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းမှာမူ ထန်ယို့က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို လုံးဝ မသိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာအဝေးရှိ ပုံသဏ္ဍာန်မမှန်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ အပြင်ဘက်တွင် ထွားကျိုင်းသော လူတစ်ဦးသည် လူငယ်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လျက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုသူမှာ ရှီပုဖောပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရှီမိသားစုရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေး နယ်မြေဖြစ်တဲ့ ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်ပဲ... ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှိသူတွေပဲ ဒီမှာ ကျင့်ကြံခွင့် ရကြတာ။"</p> <p> </p> <p>လူငယ်သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးသည် သူတို့ရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် တောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ မျက်နှာတွင် လိုလားတောင့်တသော အရိပ်အယောင်များ အထင်းသား။</p> <p> </p> <p>ရှီမိသားစု၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ဘိုးဘွားပိုင်နယ်မြေ ကျောက်ခဲတောင်မှာ ရှီမိသားစု ဘိုးဘွားများ၏ ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများကြောင့် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝလှသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများနှင့် ဝိညာဉ်မြက်ပင်များ ပေါများလှသဖြင့် သာမန် ပါရမီရှိသူများပင်လျှင် ကျင့်စဉ်တွင် လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နိုင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သယံဇာတဟူသည်မှာ အကန့်အသတ် ရှိစမြဲ ဖြစ်သည်။ ရှီမိသားစု၏ သွေးမျိုးဆက် အားအကောင်းဆုံးနှင့် ပါရမီ အရှိဆုံး သိုင်းပညာရှင်များကိုသာ ထိုနေရာတွင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျင့်ကြံခွင့် ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောမှာမူ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်၌ အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရပြီးနောက်တွင် သူသည် အပြင်ဘက် မိသားစုခွဲ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တာဝန်ယူကာ လျှို့ဝှက်ကျောက်တုံးမြို့တွင် အခြေချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ ရှိနေ၏။ သူ ကျောက်ခဲတောင်မှ ထွက်ခဲ့လာသည်မှာ အနှစ်နှစ်ဆယ် ရှိလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ရှီပုဖော... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့"</p> <p> </p> <p>သူတို့ သုံးဦး ကျောက်ခဲတောင် အပြင်ဘက်တွင် တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် တောင်လမ်းပေါ်၌ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ ထိုလူမှာ အသက် လေးဆယ် ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီး အရပ်မှာလည်း မပုမရှည်ဖြင့် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် ရှိသော်လည်း သူ့ကို မြင်သောအခါ ရှီပုဖောမှာ ရိုရိုသေသေဖြင့် "ဦးလေး" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားလှသည်။ သူသည် ရှီပုဖော၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်ရုံသာမက ရှီပုဖော ကလေးဘဝ ကတည်းက အတွင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ရှီပုဖောအနေဖြင့် သူ့အပေါ် ရင်းနှီးလွန်းသော အမူအရာမျိုး မပြရဲပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြရာ သူတို့ သုံးဦးမှာ ကျောက်ခဲတောင်၏ ခြေရင်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ ရှေ့ရှိ လေထုမှာ တံခါးပေါက်တစ်ခုသဖွယ် တွန့်လိမ်သွားပြီး ထိုနေရာသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သောအခါ ဆန်းကြယ်လှသော မြင်ကွင်းတစ်ခုမှာ သူတို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ကုန်းများပေါ်မှ ကျောက်ဆောင်များမှာ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး လွင်ပြင်များမှာ အပြာရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် မြက်ခင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေကာ မြစ်ချောင်းများမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေလျက်။</p> <p> </p> <p>"ဟို... ဟိုတောင်ကုန်းလေးက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလား။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကြီးလား။"</p> <p> </p> <p>"ဟိုမြစ်က ဝိညာဉ်ဆေးရည်တွေနဲ့ လုပ်ထားတာလား။ ဟိုအပင်က... နှစ်တစ်ထောင် လျှပ်စီးသစ်သားမလား။"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော၏ နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ရှီမိသားစုဝင် နှစ်ဦးမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကာ ဆွံ့အသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပေ ၁၀၀ မှ ၂၀၀ ခန့် မြင့်သော တောင်ကုန်းငယ်လေးမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ ပြုလုပ်ထားခြင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သေနေပြီဟု ထင်ရသော်လည်း အသက်စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေသည့် ကြီးမားလှသော သစ်ပင်ကြီးမှာ ဤလောကတွင် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလှသော ဝိညာဉ်သစ်ပင် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်မြက်များနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါးများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ရှိနေ၏။ ဤနေရာမှာ သိုင်းပညာရှင်တိုင်း၏ အိပ်မက်ထဲတွင်သာ ရှိနိုင်မည့် ကမ္ဘာတစ်ခုနှင့် တူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောမှာမူ အခြား ရှီမိသားစုဝင် နှစ်ဦးကဲ့သို့ တောသား မြို့တက်သလို အမူအရာမျိုး မပြဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။ အမှန်တော့ သူသည် ကလေးဘဝက ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်ရာ ဤမြင်ကွင်းများနှင့် မစိမ်းပါပေ။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောက မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုအား မေးလိုက်သည် "ဦးလေး... ကျွန်တော် ဒီကို မလာခင် ခိုစာပို့ပြီး အကြောင်းကြားထားပါတယ်။ အတွင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ အဖွဲ့က ဘယ်လို သဘောထားလဲ ခင်ဗျ။"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောသည် လီမိသားစုနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည့် စာကို ကြိုတင် ပို့ထားခဲ့ပြီး အတွင်းမျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများက သူ့အား စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ထိုးဖောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသော ကိစ္စများကိုမူ သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲသို့သာ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက ဆုတ်ယုတ်နေသော လီမိသားစုကို အလွယ်တကူ ခြေမှုန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ရှီဘုဖောက ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့။ မင်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားပေးမယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့ ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ" ဟု မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူက အဖြေမပေးဘဲ ပြောလိုက်သည်။ ရှီပုဖောသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း နာခံမှုရှိစွာဖြင့် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ ကျန်ရှိသော သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးမှာမူ ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်စောင့်နေကြရသော်လည်း သုခဘုံနှင့် တူလှသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုနောက်မှ လိုက်လာရင်း ကျောက်ဆောင်များ ထူထပ်လှသော တောင်ထိပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာတွင် သူ တွေ့ဆုံရမည့်သူနှင့် တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ မိမိ၏ ရုပ်ရည်ကို ဂရုမစိုက်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကမ်းပါးယံ အစွန်းတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ ကျောက်တုံးများကို လူလည်းမဟုတ် သားရဲလည်းမဟုတ်သည့် ထူးဆန်းသော ပုံစံများအဖြစ် ထွင်းထုနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရောက်လာပြီလား" ခြေသံများကို ကြားသောအခါ ထိုလူငယ်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မြင့်မြတ်ပြီး ခန့်ညားသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေး ကျောက်ဧကရာဇ်လား"</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်ကို မြင်သောအခါ ရှီပုဖော၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ ခြေထောက်များပင် ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ဖြစ်သည်မှာ မဆန်းပါပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုလူငယ်၏ ရုပ်ရည်မှာ ရှီမိသားစုကို တည်ထောင်ခဲ့သူ သိုင်းဝိဇ္ဇာ သူတော်စင် ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျောက်ဧကရာဇ်၏ ရုပ်ထုမှာ ကျောက်ခဲတောင်တွင် တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ရှီမိသားစုဝင်တိုင်းအတွက် အလွန် ရင်းနှီးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဧကရာဇ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူသော လူငယ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက ရှီပုဖောအတွက် မည်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေသည်မှာ သူကိုယ်တိုင် အစွမ်းထက်သူ ဖြစ်သော်လည်း ဤလူငယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် နဂိုကတည်းက လက်အောက်ခံ တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး ထိုလူငယ်မှာ သူ့ထက် အဆင့်အတန်း မြင့်မားရန် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သည်ဟု ခံစားနေရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်နာမည်က ရှီကျင့်ထျန်းပါ" ထိုလူငယ်လေးက ရှီပုဖောကို ပြုံး၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းကို မော့ထားသော်လည်း ရှီပုဖောကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူက... ရှီမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ပဲ။"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖောသည် ထိုလူငယ်၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ် နှစ်ခုခန့်က ရှီပုဖော ကျောက်ခဲတောင်မှ ထွက်ခွာခါနီးတွင် ရှီမိသားစု၌ နတ်ဘုရားသားတော် တစ်ဦး မွေးဖွားတော့မည်ဟူသော သတင်းကို ကြားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထိုသားတော်မှာ မမွေးဖွားသေးသဖြင့် သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။</p> <p> </p> <p>ယခု အနှစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ထိုလူငယ်မှာ အရွယ်ရောက်သော လူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ငါတို့ ဘိုးဘေး ပြန်လည်ဝင်စားတာလား။"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဒဏ္ဍာရီများအရ သိုင်းဝိဇ္ဇာသူတော်စင်တိုင်းသည် သူတို့၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးခါနီးတွင် မိသားစု အင်ပါယာကို တည်ထောင်ရန် မျိုးဆက်များကို ချန်ထားရုံသာမက သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုနှင့် သွေးမျိုးဆက်များ ဆက်လက် တည်တံ့နေစေရန် နည်းလမ်းများကိုပါ ချန်ထားခဲ့လေ့ရှိသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ သူတို့၏ မျိုးဆက်များအတွက်သာမက သူတို့ကိုယ်တိုင် ဤလောကထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာနိုင်ရန်အတွက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save