စူးချန်ခုန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့်ကပင် ဝူချင်းရှီ၏ နယ်ပယ်သစ်သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီး သူ၏ စွမ်းအားသစ်များကို စမ်းသပ်ခံစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤနေရာမှ ဆူညံသံများကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ငှက်ကျောပေါ်စီး၍ ချက်ချင်း ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရှီပုဖော်... ရှီမိသားစုဝင်ပဲ။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အထဲကို ဝင်လာတာလဲ"
တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် စူးချန်ခုန်းသည် ရှီပုဖော်နှင့် အခြားသူများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး စိတ်ထဲတွင် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူမှာ ဤစာပေသုခဘုံထဲသို့ မည်သို့ဝင်ရောက်လာသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
"ကောင်လေး... မင်း ကြောက်လွန်းလို့ ပုန်းနေပြီလို့ ငါထင်နေတာ"
ရှီပုဖော်သည် စူးချန်ခုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖော်ပြမရနိုင်သော အဓိပ္ပာယ်များ အပြည့်နှင့်။
ရှီပုဖော် ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ လီမိသားစုဝင်များကို ဖမ်းဆီးရန်သာမက သူ၏ အစီအစဉ်များကို ဖျက်ဆီးရဲသော ဤလူငယ်လေးကိုပါ အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်အောင် သတ်ဖြတ်ပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်အတွက် နောင်တရစေရန် ဖြစ်သည်။
မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် သာမန်လောကတွင် နယ်ပယ်တစ်ခုကို စိုးမိုးနိုင်သော်လည်း သူတို့ကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော မိသားစုကြီးကို ရန်စခြင်းမှာမူ မိမိကိုယ်မိမိ အထင်ကြီးလွန်းရာ ရောက်ပေသည်။
"ဟင်" စူးချန်ခုန်း စကားမပြောရသေးမီ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဒီကောင်လေးရဲ့ အသက်က... ငါ့အတွက်ပဲ"
မနီးမဝေးရှိ အရိပ်များထဲမှ လေထုမှာ ပုံပျက်သွားပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် ဆံပင်ဖြူနှင့်လူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်ဖြူနှင့်လူမှာ ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
"ဒီနှစ်ယောက်က... ငါတို့နောက်ကနေ လိုက်ဝင်လာတာလား"
ရှီပုဖော်နှင့် အခြားသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တတိယအဖွဲ့တစ်ခုမှာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံထဲသို့ လိုက်ဝင်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားကြပေ။ သူတို့မှာ လူအများကြီးမဟုတ်သဖြင့် ဤလူများမှာ သူတို့နောက်မှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လိုက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။
ရှီပုဖော်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။ ထိုဆံပင်ဖြူနှင့်လူထံမှ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို သူ ခံစားနေရသဖြင့် ထိုသူမှာ သေချာပေါက် အင်အားကြီးမားသော ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။
"လူကြီးမင်းက ဘယ်သူပါလဲ" ရှီပုဖော်က ဆံပင်ဖြူနှင့်လူကို သေချာစိုက်ကြည့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။
ဆံပင်ဖြူနှင့်လူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ခေါင်းဆောင်ရှီ၊ ငါ့နာမည်က ထန်ယို့ပါ။ မင်းရဲ့ ရန်သူမဟုတ်ပါဘူး။ ငါက ဒီ 'တာ့ဝူဖုန်း' ဆိုတဲ့ကောင်ကို လာရှာတာပါ။ သူက ငါတို့လူတွေကို အများကြီး သတ်ခဲ့ဖူးသလို ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်ကလည်း ငါ့လက်ထဲကနေ ကံကောင်းလို့ လွတ်သွားခဲ့တာ"
"ထန်ယို့ ဟုတ်လား။ အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းက ထန်ယို့လား"
ဤအမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှီပုဖော်မှာ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည်လည်း ထန်ယို့၏ ကျော်ကြားမှုကို ကြားဖူးထားသည်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သော မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရာ သေချာပေါက် အန္တရာယ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ဤထန်ယို့မှာ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူငယ်ကို လာရှာခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့ကို 'တာ့ဝူဖုန်း' ဟုလည်း ခေါ်နေသည်။
"ဒီထန်ယို့ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ သခင်လေးစူးရဲ့ ရန်သူလား။ သူပေးတဲ့ ခံစားချက်က... ရှီပုဖော်ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသလိုပဲ။ သခင်လေးစူးက ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက် အင်အားကြီးတဲ့ ရန်သူနဲ့ သွားငြိစွန်းနေတာလဲ"
လီစုန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို ကြားပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်များ ကျဆင်းသွားလေ၏။
သူတို့မှာ ရှီပုဖော်နှင့် အဖွဲ့ကိုပင် မယှဉ်နိုင်ဖြစ်နေချိန်တွင် စူးချန်ခုန်း၏ ရန်သူကပါ ကလဲ့စားချေရန် ရောက်လာပြန်သည်။ ထိုရန်သူမှာ ရှီပုဖော်ထက်ပင် ပိုမိုသန်မာပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေသည်။
ဒါက ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"ကျောက်တုံးမြို့တော်မှာ ငါ့ရဲ့ တည်နေရာကို သိသွားပြီးတဲ့နောက် ထန်ယို့က ရှီပုဖော်နောက်ကို လိုက်ပြီး ငါ့ကို ရှာလာတာပဲ ဖြစ်ရမယ်" စူးချန်ခုန်းသည်လည်း ထန်ယို့ ဘာကြောင့် ရောက်နေသလဲဆိုသည်ကို နားလည်သွားသည်။ ထန်ယို့မှာ သူ့ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် လက်မလျှော့သေးဘဲ ဝူကျိအင်ပါယာသို့ ရောက်လာကာ ရှီပုဖော်နောက်မှ လိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင် ဒီကောင်လေးက အစ်ကိုထန်ရဲ့ ရန်သူပေါ့။ အဲဒါဆိုရင်လည်း အစ်ကိုထန်ပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ" ရှီပုဖော်က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
ရှီပုဖော်သည် စူးချန်ခုန်းကို ကိုယ်တိုင် သတ်ချင်သော်လည်း ဤအကြောင်းပြချက်ဖြင့် အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့လိုပေ။ ထန်ယို့ကိုသာ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်တာက ပို၍ ကောင်းပေသည်။ အသက်ခြွေအဖွဲ့၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပါက ဤကောင်လေးမှာ ပိုမိုဆိုးရွားစွာ သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။
"ညီလေးရှီပဲ အရင်တိုက်ခိုက်ကြည့်ပါလား။ သူက အရမ်း အားနည်းတယ်။ ငါကတော့ သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သိပ်ပြီး စိတ်မပါဘူး။ အဲဒီအစား ရှီမိသားစု သွေးမျိုးဆက်ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တွေကိုပဲ ပိုပြီး ကြည့်ချင်မိတယ်" ထန်ယို့က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရန် အစီအစဉ်မရှိသေးပေ။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် စူးချန်ခုန်းနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က စူးချန်ခုန်းမှာ သူ၏ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း ထန်ယို့က အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် စူးချန်ခုန်းနှင့် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် သူ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ အဲဒီအစား ရှီပုဖော်၏ ကျောက်မျက်လုံးဖြင့် စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ရှာဖွေကာ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်သည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားကိုသာ သူ ပိုမို စိတ်ဝင်စားနေသည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရိုသေစွာဖြင့် အခွင့်အရေး ပေးနေကြရာ စူးချန်ခုန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် အသင့်စောင့်နေသော သိုးသူငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထားနေကြသည်။
စူးချန်ခုန်းမှာ ဆွံ့အသွားမိသည်။ ဒီနှစ်ယောက်က သူ့ကို တကယ့်ကို စဉ်းတီးပေါ်က အသားတစ်တုံးလို သဘောထားနေကြတာလား။
"ကောင်းပြီ... ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ရှင်းပစ်ရမယ့် အမှိုက်တွေပဲ။ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လုံး အတူတူလာကြမလား။ ဒါမှမဟုတ် ရှီပုဖော် မင်းပဲ အရင်လာမလား။ မင်းက အားအနည်းဆုံးဆိုတော့ မင်းနဲ့ အရင်သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်တာကလည်း အဆင်ပြေပါတယ်"
စူးချန်ခုန်းသည် မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်ကာ ရှီပုဖော်ကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကသာဆိုလျှင် ရှီပုဖော်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထန်ယို့တို့ကို ရင်ဆိုင်ရပါက သူ ထွက်ပြေးရန်သာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် ယခုမှာမူ... အရာအားလုံး လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။
သူတို့ကို တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ရှိနေသူအားလုံး၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ရှီမိသားစုမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ဒေါသတကြီး ကြည့်နေလေ၏။ ဤလူငယ်မှာ ရှီပုဖော်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိုတိုက်ပွဲမှာ ခဏတာမျှသာဖြစ်ပြီး လီမိသားစု၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များကြောင့်သာ သူ ဘေးကင်းစွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက တကယ်ပဲ ရှီပုဖော်ထက် သန်မာသည်ဟု ထင်နေတာလား။
လီမိသားစုဝင်များမှာမူ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ကြသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ သန်မာကြောင်း၊ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ကြောင်း သူတို့ သိထားသော်လည်း ရှီပုဖော်ကဲ့သို့ အင်အားကြီးသူကို အောင်နိုင်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
"မင်းက သေချင်နေတာပဲ... ငါ မင်းဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့" ရှီပုဖော်သည် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေပြီ ဖြစ်သည်။ စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို အားအနည်းဆုံးဟု ပြောဆိုကာ အလေးမထားခြင်းမှာ သူ့ကို အလွန် စော်ကားရာ ရောက်ပေသည်။
ထန်ယို့ကဲ့သို့သော သူများ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူမည်ကို စိုးရိမ်ရသော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ ရန်စမှုကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူသည် သည်းခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။
"သေလိုက်စမ်း"
ရှီပုဖော်၏ လည်ချောင်းထဲမှ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ဟိန်းစေသော ဟိန်းသံကြီး ထွက်ပေါ်လာရာ စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ဝေးကွာသော နေရာမှ မြစ်ရေများပင်လျှင် လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။
ထိုဟိန်းသံနှင့်အတူ ရှီပုဖော်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ကာ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး လေထုကို ဆွဲယူကာ ထိုးချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လေထုမှာ ပုံပျက်သွားကာ တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ ဖိအားကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော လက်သီးအရှိန်အဝါများမှာ အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းရန် ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။
***