Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သိုင်းပညာ။ ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်။ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သ... သခင်လေးစူးက ရှီပုဖော်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>လီစုန့်နှင့် လီမိသားစုဝင်များမှာ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် အနိုင်မရနိုင်ဟု ထင်ရသော ရှီပုဖော်သည် စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် စူးချန်ခုန်းသည် ရှီပုဖော်၏ နဖူးပေါ်ရှိ မျက်လုံးကို အတင်းအဓမ္မ ဆွဲထုတ်ပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးစူးက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အားကြီးတာလား" လီစုန့် အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားမိသည်။ စူးချန်ခုန်းမှာ ထူးခြားသူဖြစ်ကြောင်း၊ သန်မာကြောင်း သူသိသော်လည်း ကျော်ကြားသော မိသားစုကြီးတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ရှီပုဖော်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရုံသာမက အသာစီးရလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သာမန်ကျောက်ခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော "ကျောက်တုံးဘုရင်မျက်လုံး" ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ အပြည့်။ သူသည် ရှီပုဖော်ကို အပြတ်ရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း သူ၏ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ ထန်ယို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ထန်ယို့၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ဖြင့် ထွက်ပြေးခဲ့ရသည်ကို စူးချန်ခုန်း တစ်ခါမျှ မမေ့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ နဖူးမှ သွေးများမှာ မျက်လုံးထဲအထိ စီးကျနေ၏။ ၎င်းမှာ ရှီကျန့်ထျန်း ပေးအပ်ထားသော ကျောက်တုံးဘုရင်မျက်လုံး ဖြစ်ပြီး သူ အချိန်အတော်ကြာ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသော်လည်း စူးချန်ခုန်းက ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်မှုနှင့်အတူ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်း ထွက်ခြင်းမှာ သူ့ကို ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများမှာ ဟိန်းဟောက် စီးဆင်းနေပြီး သူ၏ အသားစိုင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ပိုမိုဖောင်းကြွလာကာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာလည်း ပိုမိုနက်ရှိုင်းပြီး သန်မာလာသည်။ သူသည် ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် "အမြဲတမ်းပဲ ဘာလို့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေတာလဲ။ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို ထိပ်တိုက်လာတိုက်လေ"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ခန့်မှန်းရခက်လွန်းသဖြင့် ရှီပုဖော်က အရင် စပြီး မတိုက်တော့ပေ။ သူသည် ငြိမ်သက်ခြင်းဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို တုံ့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး စူးချန်ခုန်း တိုက်ခိုက်လာမည့် အချိန်ကို စောင့်ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်းမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် "ဒါဆိုလည်း... မင်းဆန္ဒအတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် ကောင်းကင်ဖြတ်နင်း နတ်သမင်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်သည်နှင့် ကိုက်ပေါင်းများစွာကို ခဏချင်း ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ရှီပုဖော်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ ညာလက်သီးမှာ သာမန်လက်သီးတစ်ချက်ကဲ့သို့ပင် ရှီပုဖော်၏ သံမဏိကျောက်တုံးကဲ့သို့ မာကျောသော ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ ဦးတည်ကာ ထိုးချလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကမ္ဘာတုန်ဟိန်း ကျောက်တုံးခွဲချက်"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါနှင့် ခွန်အားများကို အထွတ်အထိပ်သို့ စုစည်းထားပြီး သတိကိုလည်း အစွမ်းကုန် မြှင့်ထားသည်။ စူးချန်ခုန်း သူ၏ရှေ့သို့ ပေါ်လာသည်နှင့် သူ၏ အသေတိုက်ကွက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်သီးများကို အမြင့်သို့ မြှောက်ကာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ဥက္ကာခဲကြီး တစ်လုံးကဲ့သို့ စူးချန်ခုန်း၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ထိုးချလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ဆီသို့ လာနေသော လက်သီးကို လျစ်လျူရှုကာ အလဲအထပ် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးမှာ ထင်သလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း သူသိသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားအတတ်ပညာဖြစ်သော "တောင်ကြီးဖိအား" အပေါ် သူ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းက သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းနှင့် ကျောက်တုံးဘုရင်မျက်လုံးကို ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ထိုမျက်လုံးသည် ပြင်ပမှ အင်အားတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ "တောင်ကြီးဖိအား" နတ်ဘုရားအစွမ်းရည်၏ အဓိက စွမ်းအားမှာ ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် မဖျက်ဆီးနိုင်သော ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်တို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးက သူ့ကို မထိခိုက်စေနိုင်ဘဲ သူ၏ လက်သီးချက်ကသာ စူးချန်ခုန်း၏ အရိုးများကို အပိုင်းပိုင်းခြေမွပစ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းက အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ လက်သီးမှာ ရှီပုဖော်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး..."</p> <p> </p> <p>လက်သီးက ခန္ဓာကိုယ်သို့ ထိမှန်သွားသည့် ခဏမှာပင် ရှီပုဖော်မှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်အတွင်း ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု မြည်ဟည်းသွားရာ သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျွတ်... ဂျွတ်... ဂျွတ်"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ ကျဆင်းလာသော လက်သီးချက်များမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးဖိအားအောက်တွင် သူ၏ မာကျောလှသော ကျောက်တုံးခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ အက်ကွဲသံများ မြည်လာသည်။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ ကြွေပန်းကန်တစ်ခုကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပန်းကန်လုံးအရွယ်အစားရှိသော သွေးပေါက်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ အတွင်းအင်္ဂါများမှာလည်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ" ရှီပုဖော်၏ ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။ သူ အလွန် ဂုဏ်ယူရသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ လူငယ်တစ်ဦး၏ သာမန်လက်သီးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်ကို သူ လက်မခံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူနှင့် အဆင့်တူ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဓားဝိညာဉ်ပင်လျှင် သူ၏ ကျောက်တုံးခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အစင်းကြောင်းတစ်ခုမျှ ထင်ကျန်အောင် လုပ်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စူးချန်ခုန်း၏ သာမန်လက်သီးချက်မှာ သူ၏ "တောင်ကြီးဖိအား" ကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွက်သွားပြီး သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွေးမြေ့နေသော သစ်သားကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ပေါက်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူချင်းရှီ၊ ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်။</p> <p> </p> <p>ဤရိုးရှင်းပုံရသော လက်သီးချက်တွင် "တောင်ကြားဟိန်း ကျားဖြူပန်းချီ" မှ စူးချန်ခုန်း ဖော်ထုတ်ထားသော "ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်" အသေသိုက်ကွက် ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအတတ်ပညာသည် အသံလှိုင်းများကို သိုင်းပညာနှင့် ပေါင်းစပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် ရိုးရှင်းပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းသော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းသည် အသံလှိုင်းများဖြင့် တုန်ခါမှုကို ဖြစ်စေပြီး ရန်သူကို အနုမြူအဆင့်အထိ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားစေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်၏ တောင်ကြီးဖိအား နတ်ဘုရားအတတ်ပညာမှာ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ၊ နတ်ဘုရားလက်နက်များပင် အစင်းကြောင်း မထင်စေကာမူ စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံလှိုင်းများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းအထိ စီးဝင်သွားကာ တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အရာအားလုံးကို ပြိုကွဲစေကာ လက်သီး၏ စွမ်းအင်ဖြင့် အလွယ်တကူ ချေမှုန်းပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူချင်းရှီမှာ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ စူးချန်ခုန်း ဖော်ထုတ်ထားသော အသေတိုက်ကွက်များမှာလည်း အရည်အသွေးပိုင်းအရ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးပေကျော် မြင့်မားသော ရှီပုဖော်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးဖြင့် ဝမ်းဗိုက်တွင် အပေါက်ကြီး ဖြစ်သွားပြီးနောက် သွေးများစွာ ထွက်လာကာ လေလျှော့လိုက်သော ပူဖောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ မူလပုံစံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်ဘူး... မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ရှီပုဖော်သည် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖိထားရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ နာကျင်စွာ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သို့သော် သွေးများကိုမူ တားဆီး၍ မရတော့ပေ။ သူသည် လူငယ်တစ်ဦးကို ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အလွယ်တကူ အဖောက်ခံလိုက်ရသည်ကိုလည်းကောင်း လက်မခံနိုင်ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်"</p> <p> </p> <p>ရှီမိသားစုမှ လက်ရွေးစင်သိုင်းပညာရှင် အယောက်ငါးဆယ်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။ တိုက်ပွဲမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ထွက်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ စူးချန်ခုန်း၏ တိုက်ရိုက်လက်သီးချက်မှာ ရှီပုဖော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပေါက်ကြီးဖြစ်အောင် ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး သွေးများမှာလည်း ရူးသွပ်စွာ ပန်းထွက်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save