Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၆၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားစွမ်းရည် သန္ဓေလောင်း။ မိစ္ဆာနှင့် နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်ခြင်း။ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ တာ့ဝူဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိနေနိုင်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း သူသည် ထိုမျိုးစေ့ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်ဦးမည် မဟုတ်သလို တတ်မြောက်ဦးမည်လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ ငါ သူ့ကို သတ်ပြီး ဒီနတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှုက လက်တစ်ကမ်းတင်ပဲ။” ဒီအချက်က ထန်ယို့ကို ရူးသွပ်သွားစေရန် လုံလောက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟား... ဟား... ဟား"</p> <p> </p> <p>အရူးအမူး ရယ်မောရင်း ထန်ယို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ များပြားလှသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို ဆက်လက် ထိန်းချုပ်မထားတော့ဘဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများမှာ တုန်ခါသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရုပ်သွင်မှာလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ စုစည်းမှုကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထူထဲလေးလံသော အနက်ရောင် အကြေးခွံ သံချပ်ကာများ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရပ်မှာလည်း ခြောက်ပေခွဲကျော် ပိုမို မြင့်မားလာပြီး ခြေလက်များမှာ ထူထဲရှည်လျားလာကာ မျက်လုံးများမှာ သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အနီရောင်ရင့်ရင့်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ သွားများမှာလည်း လွှသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်လာပြီး အမာဆုံးသော သတ္တုများကိုပင် အလွယ်တကူ ကိုက်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>လျှံထွက်လာသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများမှာ အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များအဖြစ် ကောင်းကင်သို့ မြင့်တက်သွားပြီး စာပေနိဗ္ဗာန်ဘုံ အထက်ရှိ ဖြူလွလွ တိမ်တိုက်များကိုပင် မည်းမှောင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထန်ယို့သည် ဆံပင်ဖြူနှင့် လူသားပုံစံမှ ကောင်းကင်အထိ မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံထားသော အကြေးခွံနှင်ြ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဂါး... ဝူး..."</p> <p> </p> <p>လေကို ပြင်းထန်စွာ ရှူထုတ်ရင်း ထန်ယို့သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည်။ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ဖျက်ဆီးအား ပြည့်ဝနေသော မိစ္ဆာအရှိန်အဝါများကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များ ညှိုးနွမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် ထန်ယို့သည် လူသားပုံစံကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားသော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ မိစ္ဆာစွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်သဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုး တစ်ကောင်၏ ပုံစံသို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရာက သူ့ကို စိတ်ဖောက်ပြန်သွားစေနိုင်ပြီး သတ်ဖို့ဖြတ်ဖို့ကိုသာ သိသော စစ်မှန်သော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စူးချန်ခုန်းကို သတ်ရန်နှင့် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ကို ရယူရန်အတွက် ထန်ယို့သည် မည်သည့် တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာ... မိစ္ဆာနတ်ဆိုးလား။ ဒါက တကယ့် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးလား"</p> <p> </p> <p>"ဒီအရှိန်အဝါက... နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးလိုပဲ။ ငါ့ကို ဝါးမြိုတော့မယ့်အတိုင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>အဝေးမှနေ၍ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ထန်ယို့ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားများမှာ ထုံကျင်လာကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများက သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်စားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲထန်က တကယ်ပဲ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေပြီပဲ... အသက်ခြွေအဖွဲ့အစည်းရဲ့ မိစ္ဆာစစ်သည်တော်တွေထဲမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ ဒုတိယခေါင်းဆောင်ကို ဖယ်လိုက်ရင် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးတဲ့အခါ သူက အင်အားအကြီးဆုံးတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဝတ်ရုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုသည် အလွန်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေ၏။ စူးချန်ခုန်းတွင် နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ရှိနေခြင်းက ထန်ယို့ကို လုံးဝ ရူးသွပ်သွားစေခဲ့သည်ကို သူ သိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ်၊ ဧရာမဝေလငါးကျင့်စဉ် ခန္ဓာကိုယ်အတတ်"</p> <p> </p> <p>အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေသော ထန်ယို့ကို ရင်ဆိုင်ရင်း စူးချန်ခုန်း မပေါ့ဆရဲပေ။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ စည်တီးသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းလာပြီး နတ်ဘုရားသွေးများမှာ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ စီးဆင်းသွားရာ သူ၏ အသားအရေမှာ နီမြန်းလျက် ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးသားတစ်ထောင် ဖြိုခွဲချက်"</p> <p> </p> <p>မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ ထန်ယို့သည် စူးချန်ခုန်းဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ပြေးဝင်လာသည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ ဤလက်ဖဝါးချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကြောက်စရာကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားသည်။ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်တည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်မှ မြေပြင်အထိ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားတွင် လက်ဖဝါးရိပ် အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာပြီး စူးချန်ခုန်းကို ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက အကြီးအကဲထန်ရဲ့ မိစ္ဆာအတတ် 'နှလုံးသားတစ်ထောင်' ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဝတ်ရုံနက်ဝတ် အဖိုးအိုသည် လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထန်ယို့၏ မိစ္ဆာအတတ်ပညာဖြစ်သော "နှလုံးသားတစ်ထောင်" သည် ရိုးရှင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ လက်ဖဝါးအရှိန်အဝါနှင့် စွမ်းအားများကို အားပျော့သွားခြင်း မရှိဘဲ အမြောက်အမြား ခွဲထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် ထန်ယို့သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု အမြောက်အမြားကို တစ်ပြိုင်နက် ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် သူတစ်ဦးတည်းကပင် သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပစ်မှတ်တစ်ခုတည်းကို တိုက်ခိုက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်ဦးအနေဖြင့် တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် သို့မဟုတ် နှစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည် ရှိနိုင်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှု အမြောက်အမြားကို ခုခံရန်မှာမူ အလွန်ခဲယဉ်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အားနည်းသူကို နှိမ်နင်းနိုင်သလို အားသာသူကိုလည်း အနိုင်ယူနိုင်ကာ ရန်သူကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်နိုင်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူအချို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် မူလဓာတ်ငါးပါးသိုင်းပညာရှင်ပင် ဖြစ်ပါစေ ထန်ယို့သည် သူ၏ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးရန် မလိုဘဲ အလွယ်တကူ အနိုင်ရလေ့ရှိသည်။ ယခုမူ နတ်ဘုရားမျိုးစေ့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော စူးချန်ခုန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အရည်အချင်းများကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူချင်းရှီ၊ မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းချက်"</p> <p> </p> <p>အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးရိပ်များ ပြေးဝင်လာသဖြင့် ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိသော်လည်း စူးချန်ခုန်းမှာ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ သူ၏ နောက်ကျောရှိ ကျားကြီးပုံရိပ်ယောင်မှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပေနှစ်ဆယ်ကျော်၊ ပေသုံးဆယ်နီးပါး မြင့်မားသော အမွေးအနက်ရောင်ရှိသည့် မျောက်ဝံကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် စူးချန်ခုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မျောက်ဝံကြီး ပုံရိပ်ယောင်မှာ သက်ရှိထင်ရှား သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။ ၎င်းသည် လက်များကို အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ကာ ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်များကို ဆွတ်ခူးတော့မည့်အလား လက်ချောင်းများကို ဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လက်ချောင်းများ ဆုပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စူးချန်ခုန်း၏ ပတ်ပတ်လည် ပေသုံးဆယ်ခန့်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ ခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ပြေးဝင်လာသော လက်ဖဝါးရိပ်များနှင့် ထန်ယို့တို့မှာ ထိုတောင့်တင်းသွားသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ပိတ်မိသွားကြပြီး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤ" မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းချက်" နည်းပညာသည် ဝူချင်းရှီ အဆင့် ၁၁ သို့ ရောက်သွားပြီးနောက်တွင် လေဟာပြင်ကို ဖမ်းချုပ်နိုင်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများကို ပိတ်ဆို့နိုင်သော အစွမ်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သတ်"</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အပူရှိန်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးများမှာ ဆူပွက်နေကာ စွမ်းအားများမှာ စုစည်းနေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ကာ ထန်ယို့၏ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး ဓားဝိညာဉ်များ ပြည့်နှက်နေသော ကျားလက်သီးချက်ဖြင့် ထန်ယို့၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ထိုးချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျားဖြူဟိန်းသတ်ချက်" နည်းပညာသည် တုန်ခါနေသော အသံလှိုင်းများဖြင့် အရာအားလုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တောက်"</p> <p> </p> <p>"မျောက်ဝံနတ်ဆိုး လေဟာပြင်ဖမ်းချက်" ကြောင့် လှုပ်ရှား၍မရ ဖြစ်နေသော ထန်ယို့သည် စူးချန်ခုန်း၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကို ခုခံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏ သန်မာလှသော လက်မောင်းကို ရှေ့သို့ ကာလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း"</p> <p> </p> <p>လက်သီးက လက်မောင်းကို ထိမှန်သွားသည့် ခဏမှာပင် ထန်ယို့သည် ပြန်လည် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ရရှိသွားသော်လည်း လက်သီး၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူ၏ မိစ္ဆာအကြေးခွံများမှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး လက်သီး၏ အရှိန်အဝါမှာ သူ၏ လက်မောင်းအတွင်းပိုင်းအထိ နက်ရှိုင်းစွာ စီးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဂျပ်... ဂျပ်"</p> <p> </p> <p>တုန်ခါမှုနှင့် ဆွဲပြဲသံများနှင့်အတူ ထန်ယိုးမှာ လွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ မသေမျိုးခန္ဓာကိုယ် အကာအကွယ်ကြောင့် ပျက်စီးသွားသော လက်မောင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဆက်သွားကာ ကောင်းမွန်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ လက်သီးတွင် ဓားဝိညာဉ်များ ပါဝင်နေသော်လည်း ထန်ယို့သည်လည်း လက်ဖဝါးဝိညာဉ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ဓားဝိညာဉ်ထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလှသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဓားဝိညာဉ် စီးဝင်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ချေဖျက်ပစ်လိုက်နိုင်ရာ သူ၏ သိစိတ်ပင်လယ်ကို မထိခိုက်စေရန် တားဆီးနိုင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save