Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၇၆) ရန်စခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတောင်းစားအဘိုးအိုက သူ့ကို ဤနေရာသို့ နောက်ဆုံးအကြိမ် ခေါ်လာပြီးကတည်းက အဘိုးကု၏ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမ စီးပွားရေးမှာ တစ်နေ့တခြား ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။ လုချန်ကြောင့်ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် အကြောင်းရင်းတစ်ချက် ဖြစ်သော်လည်း အဘိုးကု၏ ကိုယ်ပိုင် အကဲဖြတ်နိုင်စွမ်းကလည်း ထပ်တူအရေးကြီးပါသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်မိသားစုက ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာနေပါစေ ဖုန့်ယုံကျွင်း၏ အသက်အရွယ်က အမြဲတမ်း ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သူမ၏ အမြင်က အကန့်အသတ်ရှိပြီး အဘိုးကုနှင့် လုံးဝ ယှဉ်လို့မရနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ဇနီးသည်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် အဘိုးကုသည် ကုန်းမြေတိုက်ငါးခုကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာများသို့ စွန့်စားသွားရောက်ကာ ရှေးဟောင်းစာပေမြောက်မြားစွာကို ဖတ်ရှုလေ့လာခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားရမည်။ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ကြီးမားလှသော ဗဟုသုတများ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အကဲဖြတ်မှုများက ဖုန့်ယုံကျွင်းထက် ပိုမိုတိကျနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ အဘိုးကု၏ နာမည်က တဖြည်းဖြည်း ကျော်ကြားလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမအတွင်း သစ်အုရေနွေးအိုးကို ပြသထားပြီးကတည်းက ပို၍သိသာလာသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်း ရှားပါးရတနာတစ်ပါးဖြစ်ပြီး ခန်းမ၏ အဓိကရတနာအဖြစ် ထားရှိရန် အလွန်သင့်တော်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေး တုကူးဖူကွေ့က တည်းခိုခန်းထဲတွင် ရေခဲနှလုံးသား ကျောက်စိမ်းဝိုင်အရက် တစ်အိုးကို အရသာခံရင်း အေးအေးလူလူ သောက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ လူတစ်ယောက် အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူမှာ ပြာပြာသလဲဖြစ်နေပြီး အမောတကောဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးတုကူး၊ ဒုက္ခပါပဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က သခင်လေးကို ရန်စနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို ရန်စတယ် ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်၊ မြန်မြန်သွားကြည့်ပါ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူက တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့ တံခါးဝသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ဒေါသမီးတောက်လောင်သွားသည်ကို လုချန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဒေါသက ရင်ဘတ်အောက်ခြေကနေ ထွက်ပေါ်လာတာ သေချာပါသည်။ ခုနက လူပြောသလိုပင် တုကူးဖူကွေ့ တကယ်ပဲ ရန်စခံလိုက်ရသလိုပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် တည်းခိုခန်းအပေါက်ဝသို့ ရောက်လာပြီး လမ်းမပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ မည်သို့သော ရန်စမှုမျိုးလဲဆိုတာကို သူ နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလမ်းမပေါ်တွင် ရွှေစင်ရထားလုံး ဆယ်စီးထက်မနည်း တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ရထားလုံးတစ်စီးစီကို စိတ်ဝိညာဉ်သားရဲ နတ်မြင်းပျံများက ဆွဲလာပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း ရွှေမှုန်ရွှေမွှားပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တည်းခိုခန်းနှင့် ဆယ်မီတာအကွာသို့ ရောက်သောအခါ ရထားလုံးများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ရွှေချည်ထိုးထားသော ကန့်လန့်ကာများကို မတင်လိုက်ပြီးနောက် လူငယ်တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရထားလုံးထဲမှ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့က စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ထုဆစ်ထားသော ဖိနပ်များကို စီးကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ ဆေးလိပ်သောက်နေတဲ့ လုချန် သီးပင် သီးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ဒီလူတွေရဲ့ လုပ်ရပ်က သူ တုကူးဖူကွေ့နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့တုန်းကပုံစံနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပင်။ ကွာခြားတာက အဲဒီတုန်းက တုကူးဖူကွေ့က တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကတော့ အုပ်စုလိုက်ကြီး ဖြစ်နေတာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် အနည်းငယ် ပျင်းရိစပြုလာချိန်မှာပဲ နောက်ထပ်မြင်ကွင်းတစ်ခုက သူ့မျက်လုံးတွေကို ပြူးကျယ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူငယ်ဆယ်ဦးကျော် ရထားလုံးများထဲမှ ဆင်းလာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒူးထောက်ချလိုက်ကြပြီး ပထမဆုံး ရထားလုံးရှေ့မှနေ၍ တည်းခိုခန်းအပေါက်ဝအထိ တိုက်ရိုက် တန်းစီလိုက်ကြသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် နောက်ဆုံးရထားလုံးထဲမှ ခေါက်ယပ်တောင်ကိုင်ထားသော နောက်ထပ် အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများ ထိုမျှလောက် အများကြီး မပါဝင်သော်လည်း အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး ဇိမ်ခံအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူက ရထားလုံးထဲမှ ဆင်းလာပြီးနောက် ဒူးထောက်နေသော လူငယ်ဆယ်ဦးကျော်၏ ကျောပေါ်မှ လျှောက်သွားကာ ခြေထောက်ကို မြေကြီးနှင့် မထိစေဘဲ တည်းခိုခန်းရှေ့သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ ဝဝကစ်ကစ် ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တုန်ယင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်၏။ ဤမြင်ကွင်းက သူ့ကို အကြီးအကျယ် ရန်စလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမအချက်က သူနဲ့ တစ်ပုံစံတည်း လိုက်လုပ်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေတာဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်က အဲဒီလိုလူမျိုး ဆယ်ယောက်ကျော်တောင် ရှိနေတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆယ်ယောက်ကျော်လည်း ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရေးအကြီးဆုံးအချက်က ဒီဆယ်ယောက်ကျော်က အစေခံတွေဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်အတွက် လမ်းခင်းပေးဖို့ အဲဒီမှာ ဒူးထောက်နေကြတာလေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဒီသခင်လေးကို လှောင်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါက အစေခံလောက်တောင် အဆင့်မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုချင်တာလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက သူ့လက်ထဲက ခေါက်ယပ်တောင်ကို ညင်သာစွာ ခတ်ရင်း ရွှေချည်ထိုးအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော တုကူးဖူကွေ့ကို အထင်အမြင်သေးသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့နှင့် လုချန်တို့က သူ ဘာပြောလိုက်လဲဆိုတာကို မကြားရသော်လည်း သူ့နှုတ်ခမ်းလှုပ်ရှားမှုအရ ဖုန့်ချန်ဖုန်းက “တောသား” ဟု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်ကြောင်း သူတို့ သေချာပေါက် သိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားလုံးက တုကူးဖူကွေ့၏ နှလုံးသားထဲမှ ယမ်းအိုးကို မီးရှို့လိုက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေ့ကောင်... မင်း ဒီသခင်လေးကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီသခင်လေး ဟုတ်လား... တကယ့် တောသားပဲ။ အဲဒီလို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သုံးနှုန်းတာက မင်းရဲ့ အဝါရောင် တောဓလေ့စတိုင်နဲ့ တော်တော် လိုက်ဖက်တာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက လက်ကို တစ်ချက်ခါလိုက်ရာ ခေါက်ယပ်တောင်ဆီမှ ကျွတ်ခနဲ မြည်သံထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက လုချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်းက ဒီတည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မြေးကောင်လေး၊ မင်း ဘယ်သူ့ကို တောသားလို့ ခေါ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ မင်းကို ပြောနေတာလေ။ မင်းပုံစံကို ကြည့်ဦး... အိုက်ယား... ခုနက ငါ သတိတောင် မထားမိလိုက်ဘူး။ မင်းစီးထားတဲ့ ဖိနပ်က ငါ့အစေခံတွေ စီးထားတာနဲ့ အတူတူပဲကိုး။ မင်းက တောသားမဟုတ်ရင် ဘယ်သူက တောသားလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တုကူးဖူကွေ့က သူ့ခြေထောက်များကို မသိမသာ နောက်ဆုတ်လိုက်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။ ဤအခြေအနေတွင် သူက တကယ်ကို အရေးနိမ့်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဖုန့်ချန်ဖုန်း ပြောသလိုပင် သူနှင့် ဖုန့်ချန်ဖုန်း၏ အစေခံများမှာ ဖိနပ်ဆင်တူ စီးထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“လူကြီးမင်းက ကျုပ်ကို ရှာနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သူ၏ကိုယ်ကို အနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီး တုကူးဖူကွေ့ကို သူ့နောက်တွင် ကွယ်ထားပေးလိုက်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် တုကူးဖူကွေ့က အမြန်သွားပြီး အဝတ်အစားမလဲဘူးဆိုလျှင် သူ သေချာပေါက် ဖုန့်ချန်ဖုန်း၏ အနှိမ်ခံရတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းကို ရှာနေတာ ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက သူ၏ ခေါက်ယပ်တောင်ကို ထပ်မံဖြန့်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ညင်သာစွာ ယပ်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ငါက မင်းအတွက် အထူးတလည် လာခဲ့တယ်လို့ ပြောမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းက အဲဒီလောက် မတန်ပါဘူး။ ငါ မေးမယ်၊ ဟိုရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမပိုင်ရှင်က မင်းသူငယ်ချင်းလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ကျုပ် သူငယ်ချင်းပါ”</p> <p style="text-align:justify">လုချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ထိုလူကို ကန်ထုတ်ရန် စိတ်ထဲမှ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဖုန့်ချန်ဖုန်းသာ တည်းခိုခန်းထဲ ခြေချရဲသည်နှင့် သူ့ကို ချက်ချင်း လိမ့်ထွက်သွားအောင် လုပ်ပစ်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် လုချန် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်းရှလောကသို့ ရောက်ကတည်းက အလွန်ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက အရမ်း မောက်မာလွန်းလှသည်။ သူက ဤတည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။ လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ဒူးထောက်နေသော သူ၏အစေခံများသည် နေရာအထားအသိုကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲလိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ဒူးထောက်ကာ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမဆီသို့ ဦးတည်သွားသော လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက လူတစ်ယောက်ကို ကျော်လွှားသွားတိုင်း ထိုလူက အရှေ့ဆုံးသို့ အပြေးအလွှားသွား၍ ပြန်လည်ဒူးထောက်ကာ လူသားတံတားတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်းက ခြေနှစ်လှမ်းလှမ်းပြီးနောက် လှည့်ကာ လုချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း... လုဆိုတဲ့ကောင်ရယ်၊ ပြီးတော့ ဟိုတောသားရယ်... မင်းတို့ နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ ငါ့ဖုန့်မိသားစုကို ဘယ်သူမှ လာမစမ်းရဲဘူး”</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်သွားကာ လုချန်နှင့် တုကူးဖူကွေ့ကို ထပ်မကြည့်တော့ဘဲ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမဆီသို့ တည့်တည့် လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလူ့ရဲ့ မောက်မာမှုက သာမန်ထက်ကို လွန်ကဲနေပြီး လူတိုင်းကို အထင်သေးနေသလို ပြုမူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့ အသက်ရှူပြင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တောက်... ဒီရိုင်းစိုင်းတဲ့ကောင် ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ။ ငါ့ကို ဒီလို လာပြောရဲတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ဒီနေ့ သူ့ကို ငါ အလွတ်မပေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့က တည်းခိုခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားပြီး သူ၏ အခန်းဆီသို့ ပြန်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ ဒီလိုလူမျိုးနဲ့ တွေ့ရတာ သူ တကယ်ကို လက်မှိုင်ချချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ လူတစ်ယောက်ကို 'တောသား' လို့ အထပ်ထပ်အခါခါ ခေါ်ပြီး အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် အကြောင်းကိုပဲ အမြဲတမ်း ပြောနေတာ။ တုကူးမိသားစုရဲ့ တကယ့်အင်အားဆိုတာ ဒီကုန်းမြေတိုက်ငါးခုကို မဆိုထားနဲ့၊ မဟာတောရိုင်းနယ်မြေမှာတောင် လုံးဝကို အင်အားကြီးမားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုဆိုတာကို သူ နည်းနည်းလေးတောင် သိပုံမရဘူး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမအတွင်းတွင် ဖုန့်ချန်ဖုန်း ခေါ်လာသော အစေခံများက ပင်မတံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်သူက အဘိုးကုလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်အုပ်ကြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမအတွင်း ပြည့်ကျပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရတနာယှဉ်ပြိုင်ပွဲ ရှိတယ်။ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမမှာ လူတစ်ယောက်က ရတနာလာယှဉ်ပြိုင်နေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖုန့်ချန်ဖုန်း ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကွမ်းတစ်ယာညပ်ခန့်အကြာတွင် ဤသတင်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမလဲ။ ဘယ်သူက ရတနာသွားယှဉ်ပြိုင်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူဌေးလုရဲ့ တည်းခိုခန်းဘေးက ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမလေ။ ရတနာလာယှဉ်ပြိုင်တဲ့သူက ဖုန့်ချန်ဖုန်းတဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အော်... သူက သူ့ညီမအတွက် လက်စားချေဖို့ လာတာကိုး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားမယ်၊ မြန်မြန်သွားကြည့်ရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် လူအများအပြားက အဘိုးကု၏ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမသို့ အုပ်စုလိုက် သွားရောက်ကြသည်။ တစ်ဖက်က သူဌေးလု၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ဖက်က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်၏ အချမ်းသာဆုံးသူဌေး ဖြစ်သည်။ ဤမိသားစုနှစ်ခုသာ ရတနာများ ယှဉ်ပြိုင်ကြမည်ဆိုပါက မည်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းမည်ကို တွေးကြည့်ရုံမျှဖြင့် သိနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">*</p> <p style="text-align:justify"> </p>


Save