တုကူးဖူကွေ့ရဲ့ အပြုံးထဲက ကောက်ကျစ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာကို ဖုန့်ချန်ဖုန်း နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားသည်။
‘ငါ့ကိုများ အကြံအစည်နဲ့ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး အရူးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံရဲတယ်ပေါ့လေ... တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ...’
တုကူးဖူကွေ့ ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပင် ဖုန့်ချန်ဖုန်းက စောစောက ဘယ်လောက်ပဲ မောက်မာနေပါစေ၊ ကုဗမီတာ တစ်ထောင်ကျယ်တဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်အကြောင်း ပြောခဲ့တာတွေက ကြွားလုံးထုတ်နေတာ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်ဆိုတာ ဖုန့်ချန်ဖုန်းရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အမှိုက်မဟုတ်ပေ။ ဒါက သန်းကြွယ်သူဌေးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးထဲက ဒေါ်လာတစ်ရာနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရသည်။
ဒါပေမဲ့ သန်းကြွယ်သူဌေးကြီးတစ်ယောက်ကတောင် ဒေါ်လာတစ်ရာကို အမှိုက်လို့ သတ်မှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
ဒါ့အပြင် ခုနက သူထုတ်ပြခဲ့တာတွေ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ရတနာတွေ အားလုံးဖြစ်ပြီး အရွက်သုံးရွက် ရွှေလင်ဇီးက သူ့ရဲ့ အသေချာဆုံး ဝှက်ဖဲကြီး ဖြစ်သည်။
သူက မူလက စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ နက်နဲလက်နက်တချို့ကို အရင်ထုတ်ပြီး ကြွားဝါကာ အာရုံစိုက်ခံရပြီး နာမည်ကြီးလာအောင်လုပ်ဖို့၊ အဲဒီနောက် ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ စီစဉ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ လှည့်စားခံလိုက်ရမှန်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ထို့ပြင် ထောင်ချောက်က အရမ်းနက်ရှိုင်းလွန်းလို့ သူက တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်မိသည်။
တကယ်လို့ ဒီပွဲမှာ ရှုံးသွားရင် သူ့ပစ္စည်းတွေအကုန်လုံး ပြိုင်ဘက်ရဲ့အပိုင် ဖြစ်သွားတော့မည်။
‘သောက်ရှက်မဲ့တဲ့ ဝတုတ် ဖက်တီး လူဝကြီး... သူ့မှာ အင်မော်တယ်လက်နက် ရှိနေတာကို စောစောစီးစီး မထုတ်ဘူး...’
အင်မော်တယ်လက်နက်... အဲဒါ အင်မော်တယ်လက်နက်ကြီးလေ...
အဲဒါက ဖုန့်မိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူ ဖုန့်ချန်ဖုန်း ဖြစ်တဲ့ သူ့မှာတောင် မရှိတဲ့ အရာမျိုး ဖြစ်သည်။
အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးမှာ တုကူးဖူကွေ့နဲ့ ရှောင်ရွှီကလွဲလို့ ဘယ်သူမှ ဒီပစ္စည်းကို ထုတ်နိုင်မည် မထင်ပေ။ အဲ ဟုတ်တာပေါ့... သူတောင်းစားအဘိုးအိုကတော့ ချွင်းချက်ပေါ့လေ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အင်မော်တယ်လက်နက်တွေက အရမ်းကို အဖိုးတန်လွန်းလို့ပင်။ မဟုတ်ရင် အဲဒါတွေကို ဒဏ္ဍာရီလာ ပစ္စည်းတွေလို့ သတ်မှတ်ကြမှာ မဟုတ်ပေ။ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း မြောက်ဘက်တောင်တန်းက စုမိသားစုနဲ့ ရှောင်မိသားစုကြားက ပဋိပက္ခလည်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်သလို စုမိသားစုကလည်း အင်မော်တယ်လက်နက်တစ်ခုတည်းအတွက်နဲ့ လူပေါင်းများစွာကို ရန်သူလုပ်ဖို့ ရဲတင်းနေမှာ မဟုတ်ပေ။
ဖုန့်ချန်ဖုန်းက တုကူးဖူကွေ့ကို ပြန်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့မျက်လုံးထဲက အထင်သေးမှုတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
‘သူက တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အင်မော်တယ်လက်နက်ကို ထုတ်နိုင်ရတာလဲ...’
“ဘယ်လိုလဲ ဖုန့်... မင်း လိုက်နိုင်သေးလား... မလိုက်နိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ဒီသခင်လေးက ပစ္စည်းတွေ သိမ်းတော့မယ်”
တုကူးဖူကွေ့က ပြုံးနေတဲ့ မျက်လုံးတွေကို မှေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်ရာ မျက်နှာကြီးက ဂန္ဓမာပန်းလို တွန့်လိမ်သွားသည်။
တုကူးဖူကွေ့က သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ထုတ်ပြီး မူလက မိမိပိုင်ဆိုင်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အထဲထည့်ဖို့ ပြင်နေတာကို ကြည့်ရင်း ဖုန့်ချန်ဖုန်းရဲ့ နှလုံးသားက သွေးထွက်နေသလို ခံစားနေရသည်။
ဒီပစ္စည်းတွေ၊ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးမှ သူထုတ်လိုက်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေက နှစ်ပေါင်းများစွာ မြတ်မြတ်နိုးနိုး စုဆောင်းထားခဲ့တဲ့ အရာတွေလေ။
ခုနကမှ ဖုန့်ချန်ဖုန်းဘက်ကနေ စကားပြောပေးနေတဲ့ လူတွေကလည်း အခုတော့ ပါးစပ်ပိတ်သွားကြပြီး အသံမထွက်ရဲတော့ပေ။
သူက အင်မော်တယ်လက်နက်ကို ထုတ်နိုင်တဲ့သူလေ။
လူဝကြီးကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းက လုချန်ဆီကို သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေကို ထပ်မံ လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။
လုချန်မျက်နှာပေါ်က တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူတို့ ချက်ချင်း နားလည်သွားကြသည်။ သူဌေးလုက သူ့သူငယ်ချင်းမှာ အင်မော်တယ်လက်နက် ရှိနေတာကို အစကတည်းက သိနေခဲ့ပြီး နည်းနည်းလေးတောင် အံ့သြမနေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့ လုချန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို သေချာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားကြသည်။
အဲဒါကတော့ ရတနာယှဉ်ပြိုင်ပွဲမှာ နိုင်ပြီးနောက် သာမန်လူတွေရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး တစ်စက်လေးမှ မရှိနေတာပဲ ဖြစ်သည်။
တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာဆိုရင် သူ့သူငယ်ချင်းက ဒဏ္ဍာရီလာပစ္စည်းတစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်တဲ့အခါ သူတို့ကိုယ်တိုင်ကလည်း အသွင်အပြင်နဲ့ စိတ်နေသဘောထားမှာ နည်းနည်းလောက်တော့ ကြွားဝါချင်စိတ် ပေါ်လာမှာပဲ ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ သူဌေးလုကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပေ။ ဒါက သူဌေးလုရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ အင်မော်တယ်လက်နက်ဆိုတာ ဘာမှ မထူးခြားဘူးလို့ ဆိုလိုနေတာလား...
ဒီအချိန်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်တွေးမိသွားသည်။
အစပိုင်းတုန်းက အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင်ရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ တည်းခိုခန်းတစ်ခု ဖွင့်လိုက်တုန်းက လူတော်တော်များများက သိချင်စိတ်ပြင်းပြပြီး အရှက်ကွဲအောင် လုပ်နေတာပဲဆိုပြီး လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။ အင်မော်တယ်အရသာနန်းဆောင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှာ လာဖွင့်ရဲတဲ့ တည်းခိုခန်းဟာ နှစ်ရက်အတွင်း ပိတ်သွားလိမ့်မယ်လို့ သူတို့ ခန့်မှန်းခဲ့ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဘာဖြစ်သွားခဲ့သလဲ။
တည်းခိုခန်းက မပိတ်သွားတဲ့အပြင် အောင်မြင်စွာ ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းမှာ မြို့တော် ချိတ်ပိတ်ခံရပြီး တစ်မြို့လုံး စားနပ်ရိက္ခာ ပြတ်လပ်သွားတဲ့အခါ တည်းခိုခန်းက လူထုဝေဖန်မှုရဲ့ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပထမတော့ အကွက်ဆင်ခံရပြီး အဲဒီနောက်မှာ ရိက္ခာတွေကို အတင်းအကျပ် ပေးကမ်းခိုင်းခဲ့ကြသည်။ သူဌေးလုက လူတိုင်းကို အစကနေအဆုံး စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက တချို့လူတွေက တကယ်ကို အရှက်မရှိခဲ့ကြပေ။
တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တဲ့အဆုံး သူဌေးလုက လက်စွမ်းပြခဲ့ရသည်။
လူတိုင်းက မူလက ဒီတည်းခိုခန်းငယ်လေးရဲ့ ပိုင်ရှင်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေ့က မြို့တော်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး အဲဒါတွေအားလုံးက သူဌေးလုရဲ့ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့တင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာ ဖြစ်သည်။ အဲဒီတော့မှ သူတို့ ပစ်မှတ်ထားပြီး ပြဿနာရှာနေတဲ့ တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်က တကယ်တော့ အဆင့်မြင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်မှန်း လူတိုင်း နားလည်သွားကြတော့သည်။
အဲဒီအချိန်ကစပြီး ဘယ်သူကမှ သူဌေးလုကို ထပ်ပြီး ရန်မစရဲကြတော့ဘဲ တည်းခိုခန်းရှေ့မှာ ရိုးရိုးသားသား တန်းစီပြီး အစားအစာ ဝယ်ခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တည်းခိုခန်းရဲ့ မှော်ဆန်မှုတွေကို လူတိုင်း စတင်ရှာဖွေတွေ့ရှိလာကြသည်။ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာတွေ၊ နှင်းဝိညာဉ်သားရဲရဲ့ အအေးအဆိပ်ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဟော့ပေါ့နဲ့ တစ်စေ့စားလိုက်ရင် သုံးရက် ဗိုက်ဝနေစေနိုင်တဲ့ အင်မော်တယ်ပဲစေ့တွေ... ပစ္စည်းတိုင်းက လုယက်ဝယ်ယူခံခဲ့ရသည်။
အဲဒီကာလအတွင်း တည်းခိုခန်းနဲ့ သူဌေးလုသာ မရှိခဲ့ရင် မြို့တော်ချိတ်ပိတ်မှုအတွင်း လူအများအပြား သေဆုံးသွားကြမှာ ဖြစ်သည်။
အဲဒီနောက်မှာတော့ အဝေးကနေ စစ်ကူတွေ ရောက်လာပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ဆုတ်ခွာသွားကာ မြို့တော်ရဲ့ ချိတ်ပိတ်မှု ပွင့်သွားခဲ့သည်။
ယုတ္တိတန်တန် တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် မြို့တော်ချိတ်ပိတ်မှုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တော်တော်များများဟာ သူဌေးလုရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် အသက်ရှင်ခွင့်ရခဲ့ကြတာ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေက ကျေးဇူးကန်းပြီး သူဌေးလု မရှိတဲ့အချိန် သူ့ဇနီးကို အရေးယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။
သူဌေးလုဟာ ပညာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်မှန်း သိပေမဲ့ သူမက မိသားစုရဲ့ အာဏာကို အားကိုးပြီး သူဌေးလုကို အလေးမထားခဲ့ပေ။
သူဌေးလုက တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာကို လူတိုင်း လုံးလုံးလျားလျား နားလည်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာကတော့ အမတ်ချုပ်စံအိမ်က သခင်မလေးပင် ဖြစ်သည်။
သူဌေးလု အဝေးကနေ ပြန်ရောက်လာတဲ့နေ့မှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်နေတဲ့ တိမ်တိုက်တွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရေတွက်လို့မရတဲ့ ပညာရှင်တွေက အမတ်ချုပ်စံအိမ်ကို ချက်ချင်းပင် မြေလှန်ပစ်ခဲ့ကြသည်။
ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ နန်းတော်က ခြိမ်းခြောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရပြီး ကပ်ဘေးကျော်ဖြတ်ခြင်း အဋ္ဌမအဆင့် ပညာရှင်ဖြစ်တဲ့ သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကို ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူတို့က သူဌေးလုကို ဖိနှိပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့ပေမဲ့ သူဌေးလုရဲ့ အစ်ကိုကြီးက လေထဲကနေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး မဟာရှအင်ပါယာကို လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ တကယ်လို့ သူဌေးလုသာ ဝင်မပြောခဲ့ရင် မဟာရှဆိုတာ ဒီနေ့မှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပေ။
အဲဒီနောက် သူဌေးလုက ကုန်းမြေတိုက်ငါးခု အစားအသောက်ပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပြီး ပထမဆုကို ဆွတ်ခူးရုံသာမက တခြားမိသားစုတွေကို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ ဘယ်လိုချက်ပြုတ်ရမလဲဆိုတာကိုပါ သင်ပေးခဲ့သေးသည်။
အဲဒီနောက် သူက မိုဘိုင်းဖုန်းတွေ ရောင်းခဲ့သည်။ အဲဒီ မှော်ဆန်တဲ့ ပစ္စည်းက အဝေးကြီးမှာ ရှိနေသူတွေကြား တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်လို့ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်ပြီး လူတိုင်း သူတို့ရဲ့ အဝေးရောက် ဆွေမျိုးတွေနဲ့ ဆက်သွယ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့သည်။ လူတွေက မိုဘိုင်းဖုန်းထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ သူတို့ရဲ့ အဝေးရောက် ဆွေမျိုးတွေရဲ့ အသံတွေကို ကြားရတဲ့အခါ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို အခုထိ မှတ်မိနေကြတုန်းပင်။ တချို့ဆိုရင် မျက်ရည်တွေတောင် ကျခဲ့ကြသည်။
သူဌေးလု ယူဆောင်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ခေတ်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို တွန်းအားပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောလို့ရသည်။
တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်သာ ဒီအရာအားလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရင် စောစောစီးစီး မောက်မာနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါပေမဲ့ သူဌေးလုကတော့ အဲဒီလို မဟုတ်ပေ။ သူက သူ့ရဲ့ တည်းခိုခန်းလေးထဲမှာ နေ့တိုင်း လူတိုင်းအတွက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေကို ချက်ပြုတ်ပေးနေဆဲပင်။
လူတစ်ယောက် လာတိုင်း သူဌေးလုက “ကြိုဆိုပါတယ်” လို့ ရွှင်ရွှင်ပျပျ ပြောလေ့ရှိပြီး အစားအစာ လာချပေးတဲ့အခါတိုင်းမှာလည်း “သုံးဆောင်ပါဦး” လို့ ပြောတတ်သည်။
စစ်မှန်တဲ့ ကျက်သရေဆိုတာ ဘာလဲ။
လူတိုင်းရဲ့ အမြင်မှာတော့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တဲ့ သခင်လေးတွေရဲ့ ချီးမွမ်းစကားတွေနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း အဆိုတော်မလေးတွေရဲ့ ကပွဲတွေက သူဌေးလုရဲ့ နှလုံးသားထဲကလာတဲ့ “ကြိုဆိုပါတယ်” ဆိုတဲ့ စကားတစ်ခွန်းနဲ့ ဘယ်လိုမှ မယှဉ်နိုင်ပေ။
အဘိုးကုရဲ့ ရတနာစစ်ဆေးရေးခန်းမနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လူတော်တော်များများက တကယ်တော့ သူဌေးလုရဲ့ အရှိန်အဝါကို မှီခိုနေတာလို့ စိတ်ထဲမှာ ထင်နေခဲ့ကြပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလိုမဟုတ်မှန်း သူတို့ နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူဌေးလုကိုယ်တိုင်က သာမန်လူ မဟုတ်မှတော့ သူနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိုးရှင်းတဲ့သူတွေ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
အခုဆိုရင် ဒီလူဝကြီးက အင်မော်တယ်လက်နက်ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ပြလိုက်ပြီလေ။
သူဌေးလုရဲ့ ဘေးမှာ ယှဉ်တွဲရပ်တည်နိုင်သူဆိုတဲ့အတိုင်းပါပဲလား...
လူတွေက ခံစားချက်တွေနဲ့အတူ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
ဖုန့်ချန်ဖုန်း ဘယ်လောက်တောင် မိုက်မဲလဲဆိုတာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။
တုကူးဖူကွေ့ကတော့ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့ ပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်။ ဒီနေ့ ပွဲသိမ်းရလိုက်တာက တကယ်ကို မျက်နှာပန်းလှသည်။ ဒီအရာတွေက ဘယ်သူ့ကိုမဆို စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေဖို့ လုံလောက်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်တွေနဲ့ နက်နဲလက်နက် အမျိုးမျိုး ရှိရုံသာမက အဖိုးတန်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေလည်း ပါသေးသည်။ အဲဒီအပြင် ကျောက်မျက်အကဲဖြတ်ကျောက်တုံးကြီးပါ ရလိုက်သေးတော့ လုံးဝကို အမိုက်စားပင်။
သူ့ရဲ့ စစ်ပွဲနိုင်ကြေးတွေကို သိမ်းဆည်းဖို့ ပြင်နေတုန်း လူအုပ်ထဲကနေ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ခဏလေး စောင့်ပါဦး”
*