Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချင်းရှာစီရင်စု တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မုန့်မိသားစု ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးသွားတာ မဆန်းပါဘူး၊ ဒီလိုလူမျိုးတွေရှိနေမှတော့ မဆုတ်ယုတ်ရင်မှ ထူးဆန်းဦးမယ်.........."</p> <p>"သားသမီးမကောင်း မိဘခေါင်းပဲ။ ဒီလိုအဖေမျိုးရှိလို့လည်း သူ့သမီးက လူမဆန်တဲ့ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သွားတာပေါ့.......... ဒီနေ့ကြုံရတဲ့ ဘေးဒုက္ခအားလုံးဟာ ဒီလူ့ဆီကနေ မြစ်ဖျားခံတာပဲ.........."</p> <p>ထိုစူးရှသော စွပ်စွဲချက်တစ်ခုချင်းစီသည် ထက်မြက်သော ဓားသွားများကဲ့သို့ မုန့်ချင်းကျူ  ၏ မိမိကိုယ်ကို လေးစားစိတ်ကို ရက်ရက်စက်စက် ခြစ်ထုတ်နေတော့သည်။</p> <p>သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် သူ၏ မျက်နှာ (ဂုဏ်သိက္ခာ) ကို အလေးထားဆုံးသူဖြစ်သော်လည်း</p> <p>ယခုမူ သူ အသည်းအသန် ထိန်းသိမ်းခဲ့သော သိက္ခာတရားမှာ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ရက်စက်စွာ နင်းခြေဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p>အရှက်ရမှု၊ ဒေါသ၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု..........အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်များသည် ထက်ရှသော ဓားသွားများအလား သူ၏ နှလုံးသားကို တစ်စစီ ဆုတ်ဖြဲနေသည်။</p> <p>သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေပြီး အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ချင်သော်လည်း... သူ အမှန်တကယ် မသေရဲသေးပေ..........</p> <p>သူ ဒါတွေအားလုံး လုပ်ခဲ့တာက အသက်ရှင်ချင်လို့ မဟုတ်ပါလား..........</p> <p>အောင့်အီးထားစမ်း၊ သည်းခံထားစမ်း၊ ခဏလေးပဲ... မည်မျှကြာသွားသည်မသိ၊ ကွင်းပြင်ထက်မှ သတ်ဖြတ်သံများမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p>လေထုထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စဖွယ် ပြင်းထန်လှသော သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။</p> <p>မူလက ရှိခဲ့သော မုန့်မိသားစုဝင် သောင်းနှင့်ချီထဲမှ ယခုအခါ ရာဂဏန်းမျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p>သူတို့သည် ထိတ်လန့်နေသော ငှက်ငယ်များနှယ် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်တွယ်တုန်ယင်ရင်း မုန့်ဝမ်ကို ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့... ကျွန်တော်တို့ သတ်ပြီးပြီ... နင်ပြောသလို... မိသားစုဝင် ဆယ်... ဆယ်ယောက်စီ သတ်ပြီးပြီ။"</p> <p>မုန့်မိသားစုဝင် လူငယ်တစ်ဦးက တုန်ယင်နေသော အသံ၊ အသနားခံလိုသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်တို့... အခု အသက်ရှင်လို့ ရပြီလား.........."</p> <p>ကျန်ရှိနေသော အခြား မုန့်မိသားစုဝင်များသည်လည်း မုန့်ဝမ်ကို စိုးရိမ်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် သူတို့ကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါပေါ့။"</p> <p>"နင်တို့က ငါ့ကို ပြကွက်ကောင်းကောင်းတစ်ခု ကြည့်ခွင့်ပေးခဲ့တာပဲ။"</p> <p>မုန့်ဝမ်၏ အကြည့်မှာ အသက်ရှင်ကျန်သူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့သူတွေကိုတော့ ငါက ဆုလာဘ်ပေးဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး။"</p> <p>သူမသည် သွယ်လျသော လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ သားကောင်ကို ကျီစယ်နေသည့်အလား အသာအယာ ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ နင်တို့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။"</p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မုန့်ဝမ်သည် သူတို့ကို အရေးမစိုက်တော့ပေ။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲဖြစ်သွားပြီး ကွင်းပြင်ကြီး၏ အထက်သို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။</p> <p>သူမ၏ ဝတ်ရုံရှည်မှာ ဖြန့်ထားသော တောင်ပံများအလား လေထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ် လွင့်နေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ နတ်သမီးတစ်ပါးနှယ် လွင့်မြောနေသည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ထပ် မြင်ကွင်းမှာ တက်ရောက်နေသူ အားလုံးကို အရိုးထဲအထိ အေးစက်သွားစေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော စုပ်ယူမှု အားတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>ခုနကတင် သေဆုံးသွားသော မုန့်မိသားစုဝင်များ၏ သွေးများသည် တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားဖြင့် ဆွဲငင်ခံရသည့်အလား သွေးနီရောင် သက်တံတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြစ်ပေါင်းတစ်ရာ ပင်လယ်သို့ စီးဝင်သကဲ့သို့ မုန့်ဝမ်ဆီသို့ ဦးတည်စီးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>လေထုထဲတွင် လေးလံကာ ပျို့အန်ချင်စဖွယ် သွေးညှီနံ့များ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။</p> <p>သွေးများသည် လေထဲတွင် ရောယှက်ကာ မုန့်ဝမ်ကို ဝါးမြိုထားသော ကြီးမားလှသည့် သွေးနီရောင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>သူမ၏ ပုံရိပ်မှာ သွေးပင်လယ်အတွင်း ရောက်ရှိနေသည့်အလား ဝေဝါးနေပြီး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသော သွေးမိစ္ဆာတစ်ဦးကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ လူတိုင်းကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။</p> <p>အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်လာကြသော မျိုးနွယ်စုကြီးများ မှ လူများသည် ကြောက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူလျော့ကာ အသည်းတုန်၊ အူတုန် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ အဝေးသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p>ခဏလေးမျှ နောက်ကျသွားသည်နှင့် သူတို့ပါ သွေးယဇ်ပူဇော်ခြင်း ၏ သားကောင် ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော မုန့်မိသားစုဝင်များမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်နေကြပြီး လိပ်ပြာလွင့်မတတ် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p>သူတို့ကော ဤနေရာတွင် မည်သို့  နေရဲပါမည်နည်း..........</p> <p>သူတို့သည် နောက်မှ သရဲများ လိုက်နေသည့်အလား အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ခြေဦးတည့်ရာ ကုန်းရုန်းပြေးကြတော့သည်။</p> <p>မုန့်ဝမ်သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေပြီး သွေးနီရောင် အလင်းတန်းများ သူမကို ဝန်းရံထားစေသည်။</p> <p>သန့်စင်သော သွေးစွမ်းအင်များကို သူမက လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူနေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။</p> <p>မုန့်ဝမ် ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် မုန့်မိသားစု၏ သွေးယဇ်ပူဇော်ပွဲ သတင်းမှာ အတောင်ပံများ ပါလာသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်လှုပ်စေကာ ချင်းရှာစီရင်စု တစ်ခုလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p>မျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ တန်ပြန်ဆောင်ရွက်ရန် စုဝေးတိုင်ပင်ကြတော့သည်။</p> <p>"မုန့်မိသားစုက တကယ်ပဲ အမြစ်ပြတ်သွားပြီပေါ့.........."</p> <p>တစ်စုံတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်သော အသံဖြင့် အာမေဍိတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"တောက်.........."</p> <p>အခြား ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p>"မုန့်မိသားစုက အဲဒီတိရစ္ဆာန်တွေ၊ အချင်းချင်း ပြန်သတ်ကြတာကတော့ တကယ်ကို အသိတရား ကင်းမဲ့လွန်းတာပဲ..........</p> <p>မုန့်ချင်းကျူ ကတောင် သူ့အသက်ကို ကယ်ဖို့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အမြွှာကလေးတွေကို ကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့.........."</p> <p>"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ.......... အဲဒီ မိစ္ဆာမ မုန့်ဝမ်ရဲ့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေမှုသာ မရှိရင် သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် အချင်းချင်း သတ်ကြပါ့မလဲ.......... နောက်ဆုံးတော့ ဒါက အဲဒီ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူရဲ့ အမှားပဲ.........."</p> <p>"ဒီဖြစ်ရပ်ပြီးရင်တော့ မုန့်မိသားစုက လုံးဝ ပြီးသွားပြီ။ အဲဒီလိုနည်းနဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ခဲ့တဲ့သူတွေကိုလည်း ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ် က လက်ခံမှာ မဟုတ်တော့ဘူး.........."</p> <p>"အင်း... တကယ်ကို အပြစ်ပဲ..."</p> <p>လူတိုင်း အလွန် စိုးရိမ်နေကြသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မျှသာ ရှိသော မုန့်ဝမ်သည် တစ်ဦးတည်းနှင့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ်အောင် လုပ်ရဲခဲ့သည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမသာ ရွှေအမြုတေအဆင့် သို့ ရောက်သွားပါက ချင်းရှာစီရင်စု တစ်ခုလုံး သူမကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း စိုးရိမ်နေကြသည်။</p> <p>သူမကို သတ်ရန် နည်းလမ်း ရှာရပေမည်။</p> <p>"ငါတို့ ဒီကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထားလို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး.........."</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ နက်ရှိုင်းကာ အစွမ်းထက်လှသည်။</p> <p>"မိတ်ဆွေတို့၊ ဒီကိစ္စက သေးတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ မုန့်ဝမ်ဟာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်လေးနဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးရဲခဲ့တယ်။</p> <p>သူမရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သေဒဏ်ပေးသင့်တဲ့ အရာပဲ.......... ငါတို့ ဒီအတိုင်း လက်ပိုက်ကြည့်နေလို့ မရတော့ဘူး၊ ငါတို့ စုစည်းပြီး ဒီအန္တရာယ်ကို အမြစ်ဖြတ်ရမယ်.........."</p> <p>သန်မာထွားကျိုင်းသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ထပ်လောင်းပြောဆိုသည်။</p> <p>"ဒီမုန့်ဝမ်က ငယ်ငယ်လေးနဲ့ တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ.......... သူမ ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်သွားရင် ချင်းရှာစီရင်စု တစ်ခုလုံးကို ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းခြေမှာ မဟုတ်ဘူးလား.........."</p> <p>"ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်၊ မုန့်မိသားစု ဘိုးဘေးကြီး ကတော့ စစ်ကူခေါ်ဖို့ ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း ကို သွားပြီတဲ့၊ အဲဒီ မိစ္ဆာမ မုန့်ဝမ်ကို နှိမ်နင်းဖို့ နက်နဲသော ဝိညာဉ်အဆင့် ဘိုးဘေးကြီးတစ်ပါးကို ပင့်ဖိတ်ချင်တယ်လို့ ပြောတယ်.........."</p> <p>ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်မှာ ချက်ချင်းပင် ဆူညံသွားသည်။</p> <p>"မုန့်မိသားစု ဘိုးဘေးကြီးလား.......... ဟင်း.........."</p> <p>သန်မာသော ကျင့်ကြံသူက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ နှိမ်ချသော မျက်နှာ ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "သူက တစ်ယောက်တည်း အသက်ရှင်နေဖို့ မျက်နှာပြောင်တိုက်နေသေးတာပဲ..........</p> <p> မိသားစု ဘေးဒုက္ခနဲ့ ကြုံတော့ အရင်ဆုံး ထွက်ပြေးသွားတဲ့လူက အခုမှ စစ်ကူခေါ်ဖို့ သတိရနေတယ်.......... ကျွန်တော့်အမြင်တော့ သူက သေမှာကြောက်တဲ့ လူကြောက်တစ်ယောက်ပဲ.........."</p> <p>"ဟုတ်တယ်.......... သူ့ကိုယ်သူ မုန့်မိသားစု ဘိုးဘေးကြီးလို့ ခေါ်နေတာက တကယ်ကို အရှက်မရှိတာပဲ.........."</p> <p>"အဲဒီလို ဘိုးဘေးမျိုးရှိမှတော့ မုန့်မိသားစု ကံဆိုးတာ မဆန်းပါဘူး.......... အမြစ်ကနေ ပုပ်နေတာကိုး.........."</p> <p>"ရွှေတိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက အဲဒီ အဘိုးကြီးတွေကလည်း အလွယ်တကူ လှုပ်ရှားလေ့မရှိဘူး။</p> <p>သူတို့ လာချင်ရင်တောင်မှ အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတွေဆီကနေ အဆမတန် တောင်းဆိုမှုတွေ လုပ်ကြဦးမှာ။</p> <p> ဒီတစ်ခါတော့ မုန့်မိသားစုကြောင့် ငါတို့ပါ တကယ်ပဲ နစ်နာကုန်ပြီ.........."</p> <p>ရှည်လျားစွာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် လူတိုင်း သဘောတူညီမှု ရရှိသွားကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် မျိုးနွယ်စု အသီးသီးမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေးကြီး များကို စုပေါင်း ပင့်ဖိတ်ကာ မုန့်ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူမ ထပ်မံ လှုပ်ရှားလာပါက အချိန်မီ တားဆီးရန်နှင့် ချင်းရှာစီရင်စုတွင် ဆက်လက် သောင်းကျန်းခွင့် မပြုရန် အသေအချာ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။</p> <p>လူတိုင်း ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုဆီ ပြန်ပြီး သတင်းပို့ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ သတင်းသစ်တစ်ခု ရောက်လာပါတယ်..........မုန့်ဝမ်ဟာ မုန့်မိသားစုကနေ ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး ချင်းရှာစီရင်စု အပြင်ဘက်ကို ဦးတည်သွားနေပြီတဲ့..........</p> <p>ခန်းမတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ထွက်သွားပြီ.......... အဲဒီ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်က တကယ်ပဲ ထွက်သွားတာလား.........."</p> <p>သတင်းလာပို့တဲ့သူကလည်း အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပါတယ်။ "ဒီတပည့်လေး မုန့်ဝမ် ချင်းရှာစီရင်စုကနေ ထွက်သွားတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ.........."</p> <p>သူမ တကယ် ထွက်သွားပြီ..........</p> <p>လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြသည်။ အရင်က တင်းမာနေတဲ့ အာရုံကြောတွေက ရုတ်တရက် လျော့ကျသွားတော့သည်။</p> <p>"ဟားဟားဟား.......... ထွက်သွားတာ ကောင်းတာပေါ့.......... ထွက်သွားတာ ကောင်းတာပေါ့.........."</p> <p>သန်မာသော ကျင့်ကြံသူက ဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်သွားတဲ့ အတိုင်း ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဒီမိစ္ဆာနတ်ဘုရားမ ထွက်သွားမှတော့ ငါတို့ နေ့ရောညပါ ကြောက်လန့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး.........."</p> <p>မုန့်ဝမ် ထွက်သွားတာနဲ့အတူ ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်မည်းတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဘေးက လွတ်မြောက်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ အစားထိုးသွားပါတယ်။</p> <p>မုတ်ဆိတ်ဖြူ အဘိုးအိုကတော့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ "မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတွေက ကောက်ကျစ်တတ်တယ်။ မုန့်ဝမ် တကယ် ထွက်သွားရင်တောင်မှ ငါတို့ သတိမပေါ့သင့်ဘူး၊ သူမ ရုတ်တရက် ပြန်လှည့်လာပြီး တိုက်ခိုက်မှာကို သတိထားရမယ်။"</p> <p>လူတိုင်း မျက်နှာလေးနက်သွားပြီး သူတို့ စောစောစီးစီး ပျော်မိတာကို သတိပြုမိသွားကာ ချက်ချင်းပင် သတိရှိရှိ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save