Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၅၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက် ရှိ မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ဒယ်လိုရက်စ်မှာ မက်မောစွာ အိပ်စက်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> အိပ်ခန်းထဲရှိ မီးအိမ်ရောင်ခြည်အောက်တွင် သူမသည် စောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး၊ သူမ၏ လှပသောမျက်နှာထက်၌ မေထုန်မှီဝဲအပြီး ကျန်ရစ်သော သွေးရောင်ဖျော့ဖျော့တို့မှာ ထင်ဟပ်လျက်ရှိရာ၊ ထိုမြင်ကွင်းမှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိလှ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အပေါ်ရုံအင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီးနောက် အသံမထွက်ဘဲ ကုတင်ပေါ်သို့ တက်ကာ ထိုအလှပန်းကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။</p> <p> သူ့စိတ်ထဲ၌မူ ကြည်နူးမှုနှင့် ငြိမ်းချမ်းမှုတို့ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်မှု ရှိနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အတွေးများမှာလည်း အလွန်ပင် ရှင်းသန့်နေပေသည်။</p> <p>ရှာကွင်းပီလ်  နှင့် ရူးဒေါ့ဖ်ဟားဘတ်  တို့အပေါ် သူချမှတ်ထားခဲ့သော စီမံချက်များမှာ ချက်ချင်းလက်ငင်း အသက်ကို နှုတ်ယူရန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကို ချုပ်နှောင်ရန် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ လာမည့်ရက်များတွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း အာနိသင်ပြစေရန် ဖြစ်သည်။ ဤမျိုးရိုးမြင့် လူငယ်နှစ်ဦးသည် သာယာမှုများကို ပိုမိုခံစားလေ၊ သူတို့၏ ဦးနှောက်မှာ ပိုမိုလှုံ့ဆော်မှု ခံရလေဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ စိတ်အာရုံမှာလည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုရူးသွပ်လာမည်သာ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး၌ သူတို့၏ စိတ်အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားသည့်နေ့တွင်... ထိုအခါ၌မူ...</p> <p>သူတို့ မည်သို့သေဆုံးသွားမှန်းပင် သိရှိကြလိမ့်မည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် အတော်ဆုံးသော ဆေးပညာရှင်များပင်လျှင် မည်သည့်အကြောင်းရင်းကိုမျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ၊ ရုတ်တရက် သဘာဝအတိုင်း သေဆုံးခြင်းဟုသာ သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူအများစုမှာ မိမိကိုယ်ကို ပျော်ပါးလွန်း၍ သေဆုံးတတ်ကြသည်မဟုတ်လော။</p> <p>ဤနည်းလမ်းမှာ အထူးစွမ်းအားရှင် များအပေါ်၌မူ သုံး၍မရချေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းအားက ပြင်ပမှ ဝင်ရောက်လာသော စိတ်အာရုံစွမ်းအား  ကို ပင်ကိုယ်အတိုင်းအတာဖြင့် တွန်းလှန်ပစ်မည်ဖြစ်ရာ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုသာ ဖြစ်နိုင်ပြီး တိတ်တဆိတ် ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ရှာကွင်းပီလ်နှင့် ရူးဒေါ့ဖ်ဟားဘတ်တို့မှာမူ သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြ၏။ ရိုနန်၏ စိတ်ထဲ၌မူ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပုပ်သိုးနေသော အရိုးစုများ ဖြစ်နှင့်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>နှစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဂူစတပ်ရိန်း  သည် ရိုနန်အား သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်များအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတို့က ရိုနန်၏ နေထိုင်မှုပုံစံကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အကယ်ဒမီ၌ ကျောင်းတက်နေမြဲပင်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း အကယ်ဒမီအတွင်း၌ သူသည် လုံးဝ အထီးကျန်နေခဲ့သည်။ သူ့အတန်းဖော်များမှာ ဆိုထားနှင့်ဦးတော့၊ ဆရာများပင်လျှင် ပြဿနာများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူ့အား ချဉ်းကပ်ရန် ဝန်လေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ဂူစတပ်ရိန်းသည် သူ၏ ကိုယ်ရေးအရာရှိဖြစ်သူကို ရိုနန်အတွက် ကော်ဖီဖျော်ခိုင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>တော်ဝင်အဆင့်မြင့်ရဲအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးဖြစ်ပြီး မြို့တော်၏ တပ်ဖွဲ့မှူးလည်းဖြစ်သော ထိုသူသည် အံဆွဲထဲမှ စီးကရက်ဗူးကိုထုတ်ကာ ရိုနန်အတွက် ကိုယ်တိုင်ပင် မီးညှိပေးသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်ပင် ရိုသေလေးစားမှု ပြသနေခြင်းပင်။ ရိုနန်မှာလည်း ဤအဘိုးအို၏ ကြည်ဖြူမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းမရှိခဲ့ချေ။ တကယ်တမ်း၌ ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံမှုမှာ သူ့၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကြောင့်သာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အခြေအနေကို အထက်ကို အစီရင်ခံစာ အသေးစိတ် တင်ပြထားပြီးပြီ" ဟု ဂူစတပ်ရိန်းက လေးနက်စွာ ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြည်ထဲရေးဌာနက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး အခြေအနေတွေက တိကျမှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့တယ်"</p> <p> </p> <p>အင်ဗီယာနိုင်ငံ၏ ပြည်ထဲရေးဌာနမှာ တော်ဝင်အစိုးရအဖွဲ့လက်အောက်ရှိ အလွန်အရေးကြီးသော ဌာနဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်ပိုင်လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကြီးမားသည့် အာဏာရှိရာနေရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်၏ ယခင်ဘဝက အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ FBI နှင့် ဆင်တူပေသည်။ သူ၏ ကိစ္စရပ်မှာ ပြည်ထဲရေးဌာနအထိ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု ရိုနန် မထင်မှတ်ထားခဲ့မိသဖြင့်၊ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ သြဇာအာဏာကို အသစ်တဖန် ပြန်လည်အကဲဖြတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းက ဆက်လက်ပြောကြားသည်ကို သူ နားထောင်နေရ၏။ "ပဏာမ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းချက်ကတော့... ရှာကွင်းပီလ်ကို ကျောင်းထုတ်လိုက်ပြီး မြောက်ပိုင်းဒေသကို ပြန်သွားဖို့ အမိန့်ထုတ်ထားတယ်၊ သုံးနှစ်အတွင်း ဆဲလက်စ် ကို ပြန်လာခွင့်မရှိဘူး။ သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ယူသူ အကြီးတန်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ကလီမန့် ကိုလည်း ရိုးရိုးအရာရှိအဆင့်ထိ လျှော့ချလိုက်ပြီး၊ သုံးနှစ်အတွင်း ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း ခံရမည်မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>" သူ့ရဲ့ အထက်လူကြီး၊ ရဲတပ်ဖွဲ့စစ်ဆေးရေးမှူးကလည်း ဒီကိစ္စကြောင့် ရာထူးကနေ နုတ်ထွက်သွားပြီ။ ဒါ့အပြင် ရူးဒေါ့ဖ်ဟားဘတ်ရဲ့ ဟားဘတ်မျိုးနွယ်စုကလည်း မင်းအတွက် လျော်ကြေးငွေ ပေးအပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းသည် ငွေချက်လက်မှတ်တစ်ခုကို ရိုနန်၏ ရှေ့သို့ ချပေးလိုက်သည်။ "မင်းအနေနဲ့ တစ်စုံတစ်ရာ မကျေနပ်ချက် ဒါမှမဟုတ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ ရှိသေးရင် ငါ့ကို ပြောနိုင်တယ်၊ ငါ အထက်ကို ပြန်တင်ပြပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ထိုချက်လက်မှတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ပမာဏမှာ ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် (၁၀၀၀) ဖြစ်နေသည်။ ဤလျော်ကြေးမှာ မနည်းလှသော်လည်း၊ အနည်းငယ်သော အထင်အမြင်သေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုတော့ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျော်ကြားလှသော ဟားဘတ်မျိုးနွယ်စုမှာ ရိုနန်အား ဂရုစိုက်ခြင်းမရှိဘဲ၊ သူတို့လူမျိုး၏ အမှားကိုပင် သင်္ကေတအရ ပြစ်ဒဏ်ပေးရန် ဝန်လေးနေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ထိုချက်လက်မှတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ သိမ်းယူလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မကျေနပ်စရာ မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရူးဒေါ့ဖ်ဟားဘတ်၏ သက်တမ်းမှာ ရေတွက်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ သူမည်မျှအထိ ဆက်လက်အသက်ရှင်နေမည်မှာ သူ၏ နေထိုင်မှုပုံစံပေါ်၌သာ မူတည်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟားဘတ်မျိုးနွယ်စုက ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် တစ်ထောင်လျော်ကြေး ပေးအပ်သဖြင့် ရိုနန်မှာလည်း အနည်းငယ် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ကိစ္စပြီးပြတ်သွားပြီပေါ့" ဂူစတပ်ရိန်းမှာ သက်ပြင်းချကာ နောက်ထပ်စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ကမ်းပေးသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီမှာ လက်မှတ်ထိုးပေးပါ"</p> <p>သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ ရိုနန်က မကျေနပ်ဘဲ ပြည်ထဲရေးဌာန၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ငြင်းဆန်ကာ ပြဿနာကို ပိုမိုကြီးထွားအောင် လုပ်ဆောင်မည်ကို ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်မှာမူ အလွန်ပင် ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။ အဆင့်မြင့်ရဲအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရိုနန်အပေါ် ထားရှိသော သဘောထားမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်မှာ စာရွက်စာတမ်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီးနောက် မမှားယွင်းကြောင်း အတည်ပြုကာ လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်သည်။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူက ဂူစတပ်ရိန်းအား ယဉ်ကျေးစွာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြောဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စအတွက် ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှမြန်ဆန်စွာ ပြီးပြတ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဂူစတပ်ရိန်း၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ မလွဲဧကန် ပါဝင်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> အလွန်ပင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍပင်။ရိုနန်သည် ခြင်္သေ့နှလုံးသားနယ်စားကြီးအပေါ် မကောင်းသော အမြင်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်။ မင်းက ဒီနိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက် ဥပဒေရဲ့ အကာအကွယ်ကို ရသင့်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းပြောရရင် မင်းကိစ္စ မဖြစ်ခင်ကတည်းက ရှာကွင်းပီလ်လိုမျိုးလူကို ကျောင်းထုတ်သင့်တာ ကြာပါပြီ" ဟု ဂူစတပ်ရိန်းက လက်ခါပြကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ စကားထဲတွင် မြောက်ပိုင်းသားများအပေါ်ထားသော အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့" ဂူစတပ်ရိန်းက ဆက်ပြောသည်။ "နောင်အခါမှာ ပြဿနာရှိရင် ငါ့ဆီကို တိုက်ရိုက်လာခဲ့ပါ။ အကယ်ဒမီမှာ မရှိရင် ငါ့ကို တပ်ဖွဲ့မှူးဌာနချုပ်မှာ တွေ့လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းသည် အထူးစွမ်းအားရှင် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သော ရိုနန်ကို အလွန်ပင် အလေးထားလျက်ရှိသည်။ သူသည် ရိုနန်အား ရိန်းမိသားစုအတွင်းသို့ သွတ်သွင်းရန်ပင် စိတ်ကူးယဉ်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်ထောင်ပြုခြင်းဖြင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ရိုနန်၏ နောက်ကြောင်းမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်း၌ နောက်ကြောင်းသန့်သော လူငယ်တစ်ဦးမှာ ရှေးကျသော မိသားစုတစ်ခုသို့ သွေးသစ်လောင်းပေးရန်အတွက် အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော စိတ်ကူးမျိုးသာ မရှိခဲ့ပါက၊ ဂူစတပ်ရိန်းသည် ဤကိစ္စ၌ ဤမျှအထိ တက်ကြွစွာ ပါဝင်ဖြေရှင်းပေးပြီး ပြည်ထဲရေးဌာနကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြုလုပ်စေရန် တွန်းအားပေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဟုတ်ပါသည်၊ ရှာကွင်းပီလ်နှင့် ရူးဒေါ့ဖ်ဟားဘတ်တို့၏ နက်ရှိုင်းသော နောက်ကြောင်းကို ထောက်လျှင် ဂူစတပ်ရိန်းအနေဖြင့် ဤမျှအထိသာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းထက်ကျော်လွန်ပါက စွမ်းဆောင်နိုင်မှု မေးခွန်းမဟုတ်ဘဲ၊ တန်ဖိုးရှိမရှိ မေးခွန်းသာ ဖြစ်ပေသည်။ ရိုနန်အနေဖြင့် ဤရလဒ်ကို ကျေနပ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။ "ကျောင်းအုပ်ကြီးရိန်း၊ ကျွန်တော် မေးစရာတစ်ခုလောက် ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ ပြောဆိုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခြင်္သေ့နှလုံးသား နယ်စားကြီး ဂူစတပ်ရိန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် သူသည် မယုံနိုင်စွာပင် ပြန်ပြောသည်။ "မင်းက အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် လို့ ပြောလိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့" ရိုနန်သည် သူဆောင်ထားသော ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်နှစ်လက်ဖြစ်သည့် 'နိုက်' နှင့် 'ရိန်းဂျာ' တို့ကို ဂူစတပ်ရိန်း၏ ရှေ့၌ တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ် အဂ္ဂိရတ်ဖန်တီးမှုတွေပါ"</p> <p>ရိုနန်က မေးမြန်းလိုက်သည်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပါ၏။</p> <p> </p> <p>ထူးခြားသော ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားသည့် လမ်းကြောင်းများကို ကျောင်းအုပ်ကြီး သိရှိခြင်း ရှိ၊ မရှိသာ ဖြစ်သည်။ အဂ္ဂိရတ်ပညာကို သင်ယူရန်နှင့် ကျွမ်းကျင်ရန်အတွက် ရိုနန်သည် သူ၏ စုဆောင်းငွေ အများစုကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီး လက်ကျန်ငွေမှာ များစွာ မကျန်ရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူ၏ ရန်ပုံငွေ ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက် ထူးခြားသော ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ရောင်းချရန် လိုအပ်နေခြင်းပင်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသောအရာမှာ ဂူစတပ်ရိန်းကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save