ဂူစတပ်စံအိမ်၏ ပန်းဥယျာဉ်အတွင်းဝယ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော လမ်းကလေးအတိုင်း ရိုနန်နှင့် အော်ဒရီနော်တန်တို့သည် ယှဉ်တွဲ၍ လျှောက်လှမ်းနေကြလေသည်။
ထိုစဉ် မှော်ဆရာမလေး အော်ဒရီသည် သူမ၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို တစ်ဖန်ပြန်ထုတ်ယူလိုက်ပြီးလျှင် ရိုနန်အား ကြည့်၍ "ဒီလက်ဆောင်က တန်ဖိုးကြီးလွန်းတယ်၊ ရှင်ပဲ ပြန်သိမ်းထားလိုက်ပါတော့" ဟု ဆိုရှာ၏။
စောစောက လူရှေ့သူရှေ့တွင် ရိုနန် အရှက်ရမည်စိုးသဖြင့်သာ လက်ခံထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
အော်ဒရီနော်တန်သည် အမြင်ကျဉ်းမြောင်းသော မိန်းမသားတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ရိုနန်၏ အရည်အချင်းကို အသိအမှတ်ပြုထားသကဲ့သို့ စိတ်တူကိုယ်တူ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ထားရာ ရိုနန်အပေါ် အမြတ်ထုတ်လိုစိတ် အလျဉ်းမရှိချေ။
"တန်ဖိုးကြီးလို့လား"
ရိုနန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး "သိပ်ပြီးတော့လည်း အကုန်အကျမများပါဘူး၊ သိမ်းထားလိုက်ပါ... မင်းရဲ့ အကူအညီသာမပါရင် ငါအဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါလေးက ငါရဲ့ ကျေးဇူးတင်လွှာအဖြစ် သဘောထားလိုက်ပါ" ဟု ရိုးသားစွာ ဆိုလေသည်။
အဘိုးကြီးဂျက်ခ်နှင့် တွေ့ဆုံနှီးနှောခွင့်ရခြင်းမှာ သူ၏ကံကောင်းမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ကြောင်းကို ရိုနန် ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။
အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်ဟူသည် ရှားပါးသောအသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ဖြစ်သော်လည်း ရှာဖွေလျှင် စုစည်း၍ ရနိုင်ပေသည်။
သို့သော် အဘိုးကြီးဂျက်ခ်ကဲ့သို့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို ထဲထဲဝင်ဝင် သုတေသနပြုထားသူ၊ ဗဟုသုတ အလွန်တရာ ကြွယ်ဝသူနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဓာတ်ခွဲခန်းပင် တည်ထောင်ထားနိုင်သူမျိုးမှာမူကား မြေလှန်ရှာလျှင်ပင် တွေ့နိုင်ခဲလှသော လူထူးလူဆန်း တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာသည်။
ရိုနန်၏ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့်ဆိုလျှင် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်အစစ်အမှန်တစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိပေရာ အလုပ်သင်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန်မှာမူကား ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ချေ။
ထို့ကြောင့်လည်း အော်ဒရီနော်တန်၏ ထောက်ခံပေးမှုမှာ ရိုနန်အတွက် အလွန်ပင် အရေးပါခဲ့လေသည်။
အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို လေ့လာလိုက်စားခွင့်ရခြင်းကြောင့်သာ ရိုနန်သည် ဤလောက၏ နိယာမတရားများကို ပိုမိုနက်နဲစွာ နားလည်လာခဲ့ရ၏။ ထိုမှရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးမှာလည်း အတိုင်းအဆ မရှိပေ။
"နောင်တစ်ချိန်မှာ မင်းအတွက် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်လာရင် ငါ့ကို ပြောပါ၊ ငါ့ကိုယ်တိုင် စိတ်ကြိုက် သွန်းလုပ်ပေးပါ့မယ်"
ရိုနန်က လေးနက်သောလေသံဖြင့် "
မင်းအတွက်ဆိုရင် အရင်းဈေးပဲ ယူပါ့မယ်" ဟု ကတိပြုလိုက်၏။ ရိုနန်၏ ထိုသို့သော အလေးအနက်ထားမှုကို မြင်လျှင် အော်ဒရီနော်တန်၏ ဖြူစင်သောမျက်နှာထက်ဝယ် ရှက်သွေးဖြန်းသွားကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု တိုးညင်းစွာ ပြောရှာလေသည်။
ရိုနန် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အားနာမနေပါနဲ့" ဟု ပြန်ဆိုလိုက်၏။
ထိုစဉ် မှော်ဆရာမလေးက မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်ကာ "ဟို... ရို့စ်စင်ကလဲယား ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီးကရော" ဟု မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။
"သူက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ"
ရိုနန်သည် တစ်ဖက်လူ ဘာကိုသိလိုသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် ဂူစတပ်ရိန်းနှင့် သူ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်၏။
ထိုအခါမှ အော်ဒရီက "ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး" ဟု မှတ်ချက်ပြုလေသည်။
သူမက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "ရိန်းမိသားစုက အင်အားကြီးသလို နာမည်ကောင်းလည်း ရှိပါတယ်၊ သူတို့က လက်တွဲဖော်ကောင်းတွေ ဖြစ်မှာပါ" ဟု ဆို၏။
ရိုနန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို သူမ အပြည့်အဝ နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်။ နာမည်မရှိသော အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်တစ်ဦးမှာ အင်အားကြီးသူတို့၏ လောဘဇောတိုက်ခြင်းကို ခံရနိုင်ချေရှိရာ ရိန်းမိသားစုကဲ့သို့ ကျောထောက်နောက်ခံရှိခြင်းက ဘေးဒုက္ခများစွာကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်တန်ရာ၏။
ရိုနန်က "မင်းရော ဆဲလက်စ်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ" ဟု မေးလိုက်ရာ အော်ဒရီက ပြုံးလျက် "ဆဲလက်စ်ဆိုတာ ကျွန်မရဲ့ ဝိဇ္ဇာခရီးစဉ်မှာ တစ်ထောက်နားတဲ့ နေရာလေးပါပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ဝိဇ္ဇာများကို အဓိကအားဖြင့် 'အကယ်ဒမီဂိုဏ်း' နှင့် 'သဘာဝဂိုဏ်း' ဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်ပေသည်။ အကယ်ဒမီဂိုဏ်းသားတို့မှာ ဓာတ်ခွဲခန်း သို့မဟုတ် ဝိဇ္ဇာမျှော်စင်များအတွင်း အောင်း၍ ပညာရပ်များကိုသာ စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာတတ်သော ပညာရှင်များဖြစ်ပြီး ပြင်ပသို့ ထွက်ခဲလှ၏။
သဘာဝဂိုဏ်းသားတို့မှာမူကား ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းခြင်းနှင့် စွန့်စားခန်းဖွင့်ခြင်းတို့ကိုသာ အဓိကထားကြပေသည်။
အော်ဒရီနော်တန်သည်ကား သဘာဝဂိုဏ်းဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။ သဘာဝဂိုဏ်းဝင် ဝိဇ္ဇာတိုင်းသည် နေရာဒေသအနှံ့ လှည့်လည်သွားလာရင်း နတ်ဆိုးများနှင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များကို နှိမ်နင်းကာ လိုအပ်သော အရင်းအမြစ်များကို ရှာဖွေလေ့ရှိကြ၏။
ထို့ကြောင့်ပင် အဆင့်တူသော်ငြား သဘာဝဂိုဏ်းသားတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အကယ်ဒမီဂိုဏ်းသားတို့ထက် သိသိသာသာ သာလွန်သကဲ့သို့ သေဆုံးနှုန်းမှာလည်း အလားတူ မြင့်မားလှပေသည်။
အော်ဒရီသည် ယခုတစ်ခေါက် မြို့တော်သို့ လာရောက်ခြင်းမှာ လေ့ကျင့်ရန်အတွက်သာမက ဆဲလက်စ်တွင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေထိုင်နေကြသော ဝိဇ္ဇာများထံမှ အတွေ့အကြုံနှင့် ဗဟုသုတများ ဆည်းပူးရန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။
သူမသည် လာမည့်လတွင် ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်၏။
ရိုနန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အကူအညီ လိုတာရှိရင် ငါ့ဆီ လာခဲ့ပါ" ဟု ဆိုကာ သူ၏ နေရပ်လိပ်စာ နှစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။
"ငါ မကြာခင် နေရာရွှေ့ရင် ရွှေ့လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဘိုးကြီးဂျက်ခ်ရဲ့ အိမ်ကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပါ" ဟုလည်း ထပ်လောင်းပြောဆို၏။
"သိပါပြီ"
အော်ဒရီက ပြုံးလျက် "ကျွန်မ သွားရတော့မယ်၊ နောက်တစ်ခါ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်ရာ ရိုနန်ကလည်း ခြေလှမ်းရပ်ကာ "သွားတော့လေ... သွားပါ" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။
မှော်ဆရာမလေးသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီးလျှင် ရိုနန်အား လက်ပြကာ အရိပ်များအတွင်းသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့၏။
သူမ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်ဝယ် မွှေးပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခုသာ လေထဲတွင် ကြွင်းကျန်ရစ်လေသည်။
ရိုနန်သည် ဗီလာခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့၏။
ရို့စ်စင်ကလဲယားသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ၏အနားသို့ တိုးကပ်လာကာ လက်ထဲမှ ချက်လက်မှတ်များကို ဝှေ့ယမ်းပြလျက် "အဆောင်လက်ဖွဲ့ ငါးခုလုံး ရောင်းလိုက်ရပြီ" ဟု ဝမ်းသာအားရ ဆိုလေသည်။
"ဒီလောက်တောင် မြန်လား" ဟု ရိုနန် အံ့သြသွားရ၏။ သူ ထွက်သွားသည်မှာ တစ်နာရီပင် မပြည့်သေးချေ။
ရို့စ်စင်ကလဲယားက မြူးကြွသောလေသံဖြင့် "ဆရာရိုနန်သွန်းလုပ်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေက အစွမ်းထက်လွန်းတော့ လူတိုင်းက လုဝယ်နေကြတာပဲ၊ တချို့ဆိုရင် သူတို့စိတ်ကြိုက် ပစ္စည်းတွေတောင် အော်ဒါမှာနေကြပြီ" ဟု ရှင်းပြရှာသည်။
အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သစ် ရိုနန်၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် သူမသည် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။
ရို့စ်က လက်ထဲမှ ချက်လက်မှတ်အားလုံးကို ရိုနန်အား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ရေတွက်ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ စုစုပေါင်း ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၄၅၀၀ ရှိတယ်" ဟု ဆို၏။
ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၄၅၀၀ ဟူသော ပမာဏမှာ ရိုနန်ကိုပင် အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့ပေသည်။ ပိုလျှံနေသော ပစ္စည်းများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုလျှင် ၉၀၀ နှုန်းအထိ ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
အမြတ်အစွန်းမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။
"ဒီပစ္စည်းတွေကို လေလံတင်ရင် ဒီထက်တောင် ဈေးပိုရနိုင်သေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာရိုနန်ရဲ့ နာမည်ကို အရင်ပျံ့သွားအောင်လို့ ကျွန်မ မြန်မြန်ပဲ ရောင်းချလိုက်တာ" ဟု ရို့စ်က ဆိုလေသည်။
စောစောက ရိုနန်သည် သေနတ်ဖြင့် ပစ်ဖောက်၍ အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းကို စမ်းသပ်ပြခဲ့ပုံမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းသစ်လှရာ အထူးစွမ်းအားရှင်များအကြား လုယက်ဝယ်ယူစရာ ဖြစ်ခဲ့ရပေသည်။
အထူးစွမ်းအားရှင်ပင် ဖြစ်လင့်ကစား သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်တွင် သာမန်လူတို့၏ လုပ်ကြံမှုကို ခံရနိုင်သည် မဟုတ်လော။ ယနေ့ခေတ် သေနတ်များမှာ အစွမ်းထက်လှပေသည်။
ထိုသို့သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရှိနေခြင်းမှာ မိမိ၏အသက်ကို ဝယ်ယူထားခြင်းနှင့် အလားတူပေသည်။
ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၉၀၀ ဆိုသည်မှာ ကြီးမြင့်လှသလော။ အလျှင်း မဟုတ်ချေ။
ရို့စ်သည် ရိုနန်မှာ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်သစ် ဖြစ်နေသေး၍သာ ဈေးကို သိပ်မတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
"ရပါတယ်... ကောင်းတယ်"
ရိုနန်မှာ လောဘမကြီးလှပေ။
အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် ၉၀ အောက်သာ ရှိသည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိထားရာ အမြတ်များစွာ ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်ဟု မှတ်ယူလိုက်၏။
သို့သော် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း သွန်းလုပ်ရာတွင် ကျရှုံးနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားကြောင်းကိုမူ ရိုနန် သိရှိပုံမရချေ။ အဂ္ဂိရတ်ဆရာကြီးများပင်လျှင် အမြဲတမ်း ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အောင်မြင်ရန် မတတ်နိုင်ကြပေ။
ထိုသို့သော ကျရှုံးမှုများ၏ ကုန်ကျစရိတ်နှင့် သင်ယူခဲ့ရသော အခက်အခဲများကို ထည့်သွင်းတွက်ချက်လိုက်လျှင် အထူးပစ္စည်းများ၏ ဈေးနှုန်းမှာ အဆမတန် မြင့်မားနေသည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။
သို့သော် ရိုနန်မှာမူ ထိုနိယာမများထက် ကျော်လွန်၍ အံ့ဖွယ်စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပေတော့သည်။
"ဒီငွေတွေကို ငါ့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပါ"
ရိုနန်သည် ငွေကိုမယူဘဲ "မှာထားတဲ့ အော်ဒါစာရင်းကိုသာ ပေးပါ" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ရို့စ်သည် အဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ရောင်းရရုံသာမက သီးသန့်သွန်းလုပ်ရန် မှာကြားချက်များကိုလည်း ရရှိထားလေသည်။ ရိုနန်သည် ထိုစာရင်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးပြီး သူ မလုပ်နိုင်သည်များကို ပယ်ဖျက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ရိုနန်သည် ဆဲလက်စ်တွင် အခြေချနိုင်ရန်အတွက် ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ထိုသို့သော အော်ဒါများကို သူ ဝမ်းမြောက်စွာပင် ကြိုဆိုနေပေတော့သတည်း။
***