Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒုတိယရဲအရာရှိချုပ် ရိုနန်..."</p> <p>ရဲစခန်း၏ တတိယထပ်ဖြစ်သော အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အရာရှိချုပ်ရုံးခန်းအတွင်း၌ ဖော့ဒ်ဟာမီလ်သည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် စကားစလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ဒီရက်ပိုင်း စခန်းမှာ နေရထိုင်ရတာ ဘယ်လိုရှိလဲ။"</p> <p>မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေသော ရိုနန်က ပြုံးလျက် "အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင်ပြေပါသည်ဟူသော ထိုအဖြေကြောင့် အရာရှိချုပ်ဖော့ဒ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားရချေသည်။</p> <p>၎င်းက ရိုနန်ကို အနည်းငယ်မျှပင် သဘောမကျသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသို့ သဘောမကျရခြင်းမှာ ဆဲလက်စ် ဗဟိုရဲဌာနမှ စီနီယာစုံထောက် ကလီမန့်သည် ဖော့ဒ်၏ ရဲဘော်ရဲဘက် သူငယ်ချင်းရင်းကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုကလီမန့်မှာ ရိုနန်ကြောင့် ရာထူးလျှော့ချခံရပြီး သာမန်ရဲဝန်ထမ်းဘဝသို့ ရောက်သွားခဲ့ရရာ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီ၍ ကြိုးပမ်းခဲ့သမျှ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ရိုနန်မှာ သူ၏လက်အောက်တွင် အလုပ်သင်အဖြစ် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဖော့ဒ်အနေဖြင့် မည်သို့လျှင် ကြည်ဖြူနိုင်ပါအံ့နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နုပျိုလှသော အရွယ်နှင့်ပင် ဒုတိယရဲအရာရှိချုပ် ရာထူးကို ရရှိထားသည့် ရိုနန်ကိုကြည့်၍ ရဲအရာရှိချုပ် ဖြစ်လာရန် ခက်ခဲစွာ ရုန်းကန်ခဲ့ရသော ဖော့ဒ်မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေမိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဖော့ဒ်သည် ရိုနန်အပေါ် အေးစက်စွာ ဆက်ဆံရုံသာမက တစ်စခန်းလုံးကပါ ၎င်းကို ဝိုင်းပယ်ထားကြရန် ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ရိုနန်မှာ အမှုထားပုံ မရချေ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် မတူဘဲ ဝါရင့်အရာရှိကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး နေ့စဉ်ဘဝကို အေးအေးလူလူပင် ဖြတ်သန်းနေသည်မှာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖော့ဒ်အနေဖြင့် ရိုနန်၏ အလုပ်သင်ကာလ ကုန်ဆုံးသည်အထိ လျစ်လျူရှုထားပြီးမှ အကဲဖြတ်အမှတ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ပေးပစ်ရန် ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း...</p> <p>ထိုအလုပ်သင် ဒုတိယရဲအရာရှိချုပ် လူငယ်လေးသည် ဂူစတပ်ရိန်းနှင့် ရင်းနှီးသည့်အပြင် ခြင်္သေ့နှလုံးသားနယ်စားမင်းကိုယ်တိုင်က ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် စီစဉ်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဖော့ဒ် သိရှိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အမှတ်မပေးဘဲ နေခဲ့လျှင်ပင် ထိုလူကြီးမင်းများက မှတ်တမ်းကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မည် မဟုတ်လော။</p> <p>ထို့ကြောင့် ဖော့ဒ်သည် ရိုနန်အပေါ် ထားရှိသော သူ၏ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် စားပွဲအံဆွဲကို ဖွင့်ကာ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရိုနန်၏ ရှေ့သို့ ပစ်တင်ပေးလိုက်၏။ "ဒီအမှုကို မင်း တာဝန်ယူလိုက်။"</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ထိုဖိုင်တွဲကို ယူ၍ အသေးစိတ် ဖတ်ရှုကြည့်လေသည်။</p> <p>ယင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ငါးရက်ခန့်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော လီဗိုင်းဘောင်ဝါ၏ မိသားစု တစ်စုလုံး အသတ်ခံရသည့် အမှုပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> လီဗိုင်း၊ သူ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးနှစ်ဦးစလုံး အိမ်အတွင်း၌ပင် အသတ်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>လူသတ်သမားမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မကျန်ရှိခဲ့ရာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ ရှေ့မတိုးနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အမှုမျိုးမှာ တစ်ကြိမ်မက ဖြစ်ပွားဖူးပြီး လူအများ မေ့လျော့ကာ မဖြေရှင်းနိုင်သော အမှုတွဲများအဖြစ်သာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ရသည်က များပေသည်။</p> <p> </p> <p>လီဗိုင်းဘောင်ဝါသည် အလုပ်ရုံလေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်ပြီး ထိုရပ်ကွက်တွင် အသင့်အတင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>အခင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် အိမ်တွင်းရှိ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများနှင့် ငွေကြေးများအားလုံး လုယက်ခံခဲ့ရသဖြင့် ယင်းအမှုကို ဦးစွာ၌ လုယက်လူသတ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဖိုင်တွဲကို ဖတ်ပြီးနောက် ရိုနန်က "ကောင်းပါပြီ" ဟု တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p>ဖော့ဒ်သည် ရိုနန်ကို တစ်ချက် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ခေါင်းလောင်းကို တီးကာ စုံထောက်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူရန် အတွင်းရေးမှူးအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စုံထောက်ကတ်စ်..."</p> <p>ဖော့ဒ်သည် လူလတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိ စုံထောက်ကို ညွှန်ကြားလိုက်၏။ "လီဗိုင်းဘောင်ဝါ အမှုကို ဒုတိယရဲအရာရှိချုပ် ရိုနန်ဆီ လွှဲပေးလိုက်ပြီ။ မင်းက သူ့ကို ကူညီပေးရမယ်။"</p> <p> </p> <p>စုံထောက်ကတ်စ်သည် ရိုနန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် အရာရှိချုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "နားလည်ပြီ" ဟု လေသံမာမာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ စိတ်အတွင်း၌ ခံစားနေရသော မကျေနပ်မှုများမှာ ဖော်ပြ၍ပင် မရနိုင်တော့ချေ။</p> <p>ပြီးခဲ့သော ကာလများအတွင်း ရိုနန်သည် စတုတ္ထမြောက်ရဲစခန်းရှိ ရဲဝန်ထမ်းများအကြား ပြောစမှတ်တွင်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး စုံထောက်ကတ်စ်ကိုယ်တိုင်လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့်အတူ ထိုအလုပ်သင်လေးအကြောင်းကို အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်အနေဖြင့် ဤစခန်းတွင် ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းက တစ်သံတည်း ထွက်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချို့ဆိုလျှင် ရိုနန်သည် မည်သည့်နေ့တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်သွားမည်ကိုပင် လောင်းကြေးထပ်ထားကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ ရိုနန်နှင့်အတူ အမှုတွဲလုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ လီဗိုင်းဘောင်ဝါ အမှုပင် ဖြစ်နေသဖြင့် ကတ်စ်မှာ စိတ်ညစ်သွားရတော့သည်။</p> <p>ဤအမှုကို ဦးစွာ တာဝန်ယူခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အလျောက် မည်မျှ ခက်ခဲကြောင်း ကတ်စ် အသိဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>ယခု ရိုနန်နှင့် ပူးပေါင်းရမည်ဆိုသဖြင့် မိမိကိုယ်မိမိ အနစ်နာခံရမည့်သူဟုပင် တွေးတောမိနေတော့သည်။</p> <p>စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် ရှိစေကာမူ အပြင်ပန်းတွင်မူ ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် "ဆရာ... တစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ" ဟု ပြောလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ထရပ်ကာ "အခုပဲ အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာကို သွားကြစို့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>၎င်းသည် ဖော့ဒ်ကို ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်ပြပြီးနောက် ရုံးခန်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>စုံထောက်ကတ်စ်သည် ခေတ္တမျှ ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီး အရာရှိချုပ်ဖော့ဒ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဖော့ဒ်မှာ ကုလားထိုင်တွင် မှီလျက် မျက်စိမှိတ်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကတ်စ်သည် သွားကြိတ်လျက် ရိုနန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားရတော့သည်။</p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ရဲစခန်းမှ ထွက်ခွာကာ စက်ဘီးကိုယ်စီဖြင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ ဦးတည်ခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာတွင် မော်တော်ကားများ ပေါ်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆဲလက်စ်တွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမှာ မှူးမတ်မျိုးနွယ်များနှင့် ကုန်သည်ကြီးအချို့သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့် ပစ္စည်းအဆင့် ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လူအများစုမှာ မြင်းလှည်း၊ ဆိုက်ကား သို့မဟုတ် စက်ဘီးများကိုသာ အသုံးပြုကြလေသည်။</p> <p>စတုတ္ထမြောက်ရဲစခန်းသည် စုံထောက်အားလုံးကို စက်ဘီးများ ထုတ်ပေးထားပြီး ရိုနန်မှာ အလုပ်သင် ဖြစ်သော်လည်း စက်ဘီးတစ်စီး ရရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် စက်ဘီးသည် လူစည်ကားလှသော လမ်းမများနှင့် လမ်းကြားများအတွက် အလွန်ပင် အသုံးတည့်လှပေသည်။</p> <p>အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှာ တိုက်ခန်းတစ်ခု၏ ပဉ္စမထပ်တွင် ရှိပြီး အမှုမှာ စုံစမ်းဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် လီဗိုင်းဘောင်ဝါ၏ အိမ်ရှေ့တွင် ရဲတိပ်များဖြင့် ပိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အလောင်းများကို ဖယ်ရှားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ဓာတ်ပုံများနှင့် တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးကာ အခင်းဖြစ်ပွားပုံကို စိတ်ကူးဖြင့် ပြန်လည် ပုံဖော်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>လီဗိုင်းဘောင်ဝါ၏ မိသားစု လေးဦးစလုံးမှာ ရက်ရက်စက်စက် အသတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း အခင်းဖြစ်နေရာတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အမှတ်အသား မတွေ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>ရင်ခွဲစစ်ဆေးချက်အရ လူသတ်လက်နက်မှာ ဓားမြှောင်တိုတစ်စင်း ဖြစ်ပြီး လီဗိုင်းဘောင်ဝါမှအပ ကျန်မိသားစုဝင်များကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ကုန်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လီဗိုင်းဘောင်ဝါမှာမူ ဓားဒဏ်ရာ တစ်ရာကျော် ရရှိခဲ့ရာ လူသတ်သမားသည် ၎င်းကို ချက်ချင်း မသေစေလိုဘဲ နှိပ်စက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p>ထို့အပြင် လူသတ်မှုမှာ ညအချိန်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း တစ်တိုက်တည်းနေသူများမှာ ထူးခြားမှုကို မခံစားခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ခန်းစီမံခန့်ခွဲသူပင်လျှင် မည်သည့်အရာကိုမျှ မသိရှိခဲ့ပေ။</p> <p>လက်နက်လည်းမရှိ၊ သဲလွန်စလည်းမကျန်၊ သက်သေလည်း မရှိသဖြင့် ဤအမှုကို ဖြေရှင်းရန်မှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>လူသတ်သမားမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်လှသဖြင့် ခြေရာပင် ချန်မထားခဲ့ချေ။</p> <p>"ဒါဟာ အထူးစွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက်လို့ ကျွန်တော်တို့ သံသယရှိတယ်" ဟု ရိုနန် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးပြီးနောက် စုံထောက်ကတ်စ်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လုပ်ပုံကိုင်ပုံက အရမ်းကို သပ်ရပ်ပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်နေပေမယ့် သဲလွန်စက နည်းလွန်းတော့ ရာနှုန်းပြည့်တော့ မသေချာဘူးပေါ့။"</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "လီဗိုင်းဘောင်ဝါအကြောင်းကိုရော စုံစမ်းထားတာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ရှိပါတယ်" ဟု စုံထောက်ကတ်စ်က ချက်ချင်းပင် ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p> "ဒီမိသားစုက လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်ကမှ နိုင်ငံခြားကနေ ဆဲလက်စ်ကို ပြောင်းလာတာပါ။ လီဗိုင်းက ဒီတိုက်ခန်းကို ဝယ်ပြီး အလုပ်ရုံလေးတစ်ခု ထောင်ခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းချက်အရ လီဗိုင်းမှာ ရန်သူမရှိသလို သူ့ရဲ့ စီးပွားရေးကလည်း ပြိုင်ဘက်တွေ ရှိလောက်တဲ့အထိ မကြီးမားပါဘူး။"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ လီဗိုင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က အမှတ်အသားတွေအရ သူဟာ ပင်လယ်ရေကြောင်းခရီးမှာ အချိန်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ပုံ ရတယ်။"</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောသားလား... ဒါမှမဟုတ် ဓားပြလား...</p> <p>ရိုနန်က ခေါင်းတစ်ချက်ငြိမ့်လျက် "ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ အလောင်းကို သွားကြည့်ကြစို့" ဟု ဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save