Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၆၈</h2> <h2 style="text-align: center;">နဂါးနက်၏ ဘိုးဘေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လူငယ်လေးသည် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။။</p> <p>သူသည် သေခြင်းတရားကို ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အခြား ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။။</p> <p>သူသည် အစီအစဉ်၏ စွမ်းအင်များကို စုစည်းရန် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးကို အသုံးချနေသည်။။</p> <p>၎င်းတို့ နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ်မှာပင် နဂါးလူသားမှာ သူ့ထံသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p>ရွှေပိုးဟပ်ကျောင်းတော်သခင်နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်မှာ ထိခိုက်မှု ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။။</p> <p>လူငယ်လေးသည် သူ၏ အာရုံကို စုစည်းကာ တုံ့ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း နဂါးလူသားဓမ္မမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။။</p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ မင်းကို စောင့်နေမယ်။”</p> <p>သူသည် လူငယ်လေးကို မကြည့်ဘဲ လင်းချီယဲ့ကိုသာ ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>၎င်းမှာ သူ လင်းချီယဲ့ကို ထွင်းဖောက် မြင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အံ့အားမသင့်ပေ။။</p> <p>နဂါးလူသားဓမ္မ ပေါ်လာချိန်တွင် ဤသတ္တဝါမှာ နဂါးနက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။။</p> <p>အရင်က ခေါင်းခုနစ်လုံးပါသော မိစ္ဆာပင်လျှင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပေ။။</p> <p>မြစ်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ရွှေပိုးဟပ်ကျောင်းတော်သခင်နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်မှာ နဂါးလူသားဓမ္မက လင်းချီယဲ့၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နဂါးနက်ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။။</p> <p>“ငါ ပြောမယ်၊ နဂါးနက်၊ မင်း ဘာကို စောင့်နေတာလဲ။ အဲဒီလူကို သတ်ခိုင်းဖို့ သူ့ကို မြန်မြန် ခိုင်းလိုက်လေ။”</p> <p>နဂါးနက်က မှောင်မှိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားသည်မှာ “ဘာကို လောနေတာလဲ။ ဘိုးဘေးကြီးက သူ့ကို တရားမျှတစွာ တိုက်ခိုက်ချင်နေတာ သေချာတယ်။ စောင့်ကြည့်နေလိုက်ပါ။ ငါ့ဘိုးဘေးကြီး ပေါ်လာမှတော့ သူ့ကို သတ်ဖို့ဆိုတာ လက်ချောင်းတစ်ချောင်း မရုံစာလောက်ပဲ ရှိတာပါ။”</p> <p>သူ ဤသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း နဂါးနက်ကိုယ်တိုင်လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။။</p> <p>မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လူမှာ သူ၏ ရန်သူဖြစ်ကြောင်း သူ ပြောပြီးပြီ ဖြစ်ရာ ဘိုးဘေးကြီးက ဘာကြောင့် သူ့အတွက် အချိန်ဖြုန်းနေရသနည်း။။</p> <p>“တစ်ခုခု မှားနေပြီ။ အဲဒီလူ ဘာလုပ်နေလဲ ကြည့်ဦး။”</p> <p>ဗိုလ်ချုပ်ဝူ၏ အကဲခတ်နိုင်စွမ်းမှာ နဂါးနက်ပြီးလျှင် ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။။</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့အပေါ် အာရုံစိုက်နေခဲ့သောကြောင့် ပြဿနာကို တဖြည်းဖြည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။။</p> <p>ရွှေပိုးဟပ်ကျောင်းတော်သခင်နှင့် အခြားသူများမှာ သူ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ၎င်းတို့၏ အာရုံကို လင်းချီယဲ့ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။။</p> <p>သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အစပိုင်းတွင် အခြားသူများမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း နဂါးနက်မှာ မကြာမီမှာပင် တစ်ခုခု မှားနေကြောင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။။</p> <p>“အဲဒီလူက စွမ်းအားတွေ စုဆောင်းနေတာပဲ။”</p> <p>အရင်က မိုးကြိုးနတ်ဘုရားပုံရိပ်၏ ဖုံးကွယ်မှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် လင်းချီယဲ့၏ ထူးဆန်းသော အပြုအမူကို သတိမပြုမိခဲ့ကြပေ။။</p> <p>သူသည် သူ၏ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိရန် မိုးကြိုးနတ်ဘုရားပုံရိပ်၏ အောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ၎င်းတို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။။</p> <p>သူသည် အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် စုဆောင်းနေလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။။</p> <p>စုဆောင်းထားသော စွမ်းအင်မှာ မိုးကြိုးနတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွင်း ရောနှောနေပြီး အကယ်၍ တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် သေချာစွာ စစ်ဆေးခြင်း မရှိပါက ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။။</p> <p>“မြန်မြန် တိုက်လိုက်စမ်း။ အကယ်၍ အဲဒီလူက ဆက်ပြီး စုဆောင်းနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လို အလှည့်အပြောင်းတွေ ပေါ်လာဦးမလဲ ဘယ်သူ သိမှာလဲ။”</p> <p>ရွှေပိုးဟပ်ကျောင်းတော်သခင်မှာ စိုးရိမ်နေသည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ လှည့်ကွက်များမှာ အဆုံးမရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်မှု အချို့ကို မဆုံးရှုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။။</p> <p>“ဘာကို ထိတ်လန့်နေတာလဲ။ ငါ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက သူ၏ ဆန္ဒကို ဤကမ္ဘာတွင် ထွင်းထုနိုင်သော တည်ရှိမှု တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုလူ မည်မျှပင် သန်မာစေကာမူ ငါ့ဘိုးဘေးကြီးထက်တော့ ပိုပြီး မသန်မာနိုင်ဘူး။”</p> <p>နဂါးနက်မှာ အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေသည်။။</p> <p>တစ်ဖက်တွင် ရွှေပိုးဟပ်ကျောင်းတော်သခင်နှင့် ကျန်နှစ်ယောက်မှာ သူ၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ ခွန်အားအပေါ် သံသယရှိနေကြသည်။။</p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူသည် မမျှော်လင့်ထားသော တစ်ခုခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။။</p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ ဘိုးဘေးကြီးက သူ၏ ရှေ့ရှိ လူကို ချီးကျူးလိုက်သည် မဟုတ်ပါလား။။</p> <p>နဂါးနက်၏ ဘက်မှ အခြား ဘာမျှ မပြောရဲတော့ပေ။။</p> <p>၎င်းတို့ အားလုံးသည် အသက်ကို အောင့်ထားကာ ဘိုးဘေးကြီးက မြန်မြန် အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေကြသည်။။</p> <p>သို့သော် ၎င်းတို့ မည်မျှပင် ဆုတောင်းစေကာမူ နဂါးလူသားဓမ္မမှာ မလှုပ်ရှားပေ။။</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့ သူ၏ နောက်ဆုံး စုဆောင်းမှုများကို အဆုံးသတ်သည်အထိ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လင်းချီယဲ့သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။။</p> <p>သူသည် နဂါးလူသားဓမ္မဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။။</p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော့်ကို ဒီအခွင့်အရေး ပေးတဲ့အတွက်။ ကျွန်တော် အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ။”</p> <p>“အော်။”</p> <p>နဂါးလူသားဓမ္မသည် လင်းချီယဲ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။။</p> <p>သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခံစားရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်မှာ “မင်း သေချာရဲ့လား။ မင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို မရောက်သေးဘူးဆိုတာ ငါ ခံစားရတယ်။ မင်း မိုင်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုနိုင်ရမှာပါ။”</p> <p>သူသည် လင်းချီယဲ့၏ နောက်ခံကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သူ့ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။။</p> <p>စွမ်းအင်စုဆောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း၏ ကြီးမားသော နယ်ပယ်အတွင်းတွင် မသေမျိုးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ စွမ်းအင်များကို လှုံ့ဆော်နေချိန်တွင် ထူးခြားသော အရာတစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး သူ လှုံ့ဆော်နိုင်သော စွမ်းအင်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို နားလည်ရန် မပြောနှင့်တော့။။</p> <p>ဤအချက်မှ ကြည့်လျှင် နဂါးလူသားဓမ္မ၏ နောက်ခံမှာ ထူးခြားလှကြောင်း မြင်နိုင်သည်။။</p> <p>၎င်းတို့မှာ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း လင်းချီယဲ့သည် နဂါးလူသား၏ သဘောထားကို မနှစ်သက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။။</p> <p>သူသည် နဂါးလူသားဓမ္မကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်မှာ “ဒီမျိုးဆက်သစ်မှာ အခြား လှည့်ကွက်အချို့ ရှိပါသေးတယ်။ လူကြီးမင်း၊ စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်ပါတယ်။ လူကြီးမင်းရဲ့ ရှေ့မှာ ကျွန်တော် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆဖို့ မဝံ့ရဲပါဘူး။”</p> <p>သူ၏ စကားများမှာ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။။</p> <p>နဂါးလူသားဓမ္မမှာ မှင်တက်သွားသည်။။</p> <p>သူသည် ဤသေးငယ်သော လူကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ အကဲခတ်ပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။။</p> <p>“ဟားဟားဟား။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်မှာ မင်းလို လူတစ်ယောက်နဲ့ ထပ်ပြီး တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မယုံနိုင်ဘူး။ ငါက သေပြီးသား ဖြစ်နေတာကတော့ နှမြောဖို့ ကောင်းတာပဲ။ မဟုတ်ရင်တော့ မင်း အဲဒီ တံခါးခုံကို ဖြတ်ကျော်နိုင်မလားဆိုတာ ငါ တကယ်ပဲ မြင်ချင်မိတယ်။</p> <p>ငါ စကားတွေ အများကြီး ပြောမိသွားပြီ။ လာစမ်းပါ။ မင်း အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီဆိုမှတော့ ငါ မင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ပါရစေ။ မင်းက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ ကပ်ဘေးရဲ့ သော့ချက် ဖြစ်နေနိုင်တယ်။”</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ နဂါးလူသားဓမ္မ၏ စကားများကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။။</p> <p>သို့သော် ဤကမ္ဘာကြီး၏ ကပ်ဘေးအကြောင်းကို ပြောလာသောအခါ သူသည် မိစ္ဆာများကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် ပျက်စီးသွားခဲ့သော ဤတည်ရှိမှုမှာ ဤကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကြိုတင် သိမြင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။။</p> <p>ဤအကြောင်းကို စဉ်းစားရုံနှင့်ပင် လင်းချီယဲ့၏ နှလုံးသားမှာ လေးနက်သွားသည်။။</p> <p>အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းမှာ အစွမ်းထက်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်ရာ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းအကြောင်း မပြောနှင့်တော့။။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မစောင့်ဆိုင်းတော့ဘဲ နဂါးလူသားဓမ္မသည် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save