ရိုနန်သည် လူငယ်တို့ဘာသာပီပီ တက်ကြွရွှန်းပသော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလျက်ရှိချေသည်။
သို့သော်ငြား ထိုအပြုံးကို မြင်လိုက်ရသော ဖော့ဒ်ဟာမီလ်မှာမူ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတိုင်အောင် အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားမှုကို ရုတ်ချည်းခံစားလိုက်ရ၏။
ယင်းအရာရှိချုပ်၏ စိတ်အာရုံထဲ၌ မိမိသည် ကြီးစွာသော အမှားတစ်ခုကို ကျူးလွန်မိလေပြီဟူသော မရေရာသည့် အသံတစ်ခုကလည်း ပဲ့တင်ထပ်လျက် ရှိတော့သည်။
ဖော့ဒ်ဟာမီလ်၏ မျက်ခုံးအစုံသည် နှစ်ကြိမ်မျှ တုံ့ခနဲ လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် "အလွန်ကောင်းပြီ" ဟု ခြောက်ကပ်ကပ်လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်လေတော့သည်။
မိမိ၏ အထက်အရာရှိသည် စိတ်ပျက်အားလျော့စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ရိုနန်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာမူ နက်ရှိုင်းနက်နဲကာ လျှို့ဝှက်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့၏။
ထို့နောက် သူသည် ဘော်ဒါအက်ဒီ၏ အမှုတွဲကို တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြည့်ရှုမိပြန်သည်။
အဆိုပါ အမှုတွဲမှာ ထူထဲလှပြီး ဝရမ်းပြေးရာဇဝတ်ကောင်၏ အချက်အလက်များနှင့် ကျူးလွန်ခဲ့သော ပြစ်မှုများကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသော်လည်း ရိုနန်မှာမူ တစ်ခုခု လွဲချော်နေသည်ဟု ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
အမှုတွဲပါ အချက်အလက်အချို့ကို တမင်ဖယ်ရှားထားခြင်း ဖြစ်စေ၊ သို့တည်းမဟုတ် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သတင်းအချက်အလက်များကို ဝှက်ဖုံးထားခြင်း ဖြစ်စေ၊ ဧကန်မလွဲ ပြည့်စုံမှုမရှိသည်မှာ အမှန်ပင်။
ကျယ်ပြောလှသော ဆဲလက်စ်မြို့တော်ကြီးအတွင်း၌ ဘော်ဒါအက်ဒီကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် တစ်ပတ်မျှသာ အချိန်ပေးထားခြင်းမှာ လက်တွေ့၌ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်ချေသည်။
ရဲဌာနချုပ်ရှိ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးအချို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း နေ့သို့လင်းလျက် ရှိနေတော့သည်။
သို့ပါသော်လည်း ရိုနန်အနေဖြင့် ရဲတပ်ဖွဲ့တွင် ဆက်လက်အမှုထမ်းလိုပါက ဤတာဝန်ကို ငြင်းဆန်ရန် ခဲယဉ်းပေရာ သူသည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် စခန်းမှ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။
အလုပ်သင်ကာလကို စောစီးစွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး အရာရှိငယ်အဖြစ် တရားဝင် အမှုထမ်းခွင့်ရခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ်အတွင်း နေ့စဉ် ရုံးတက်ရုံးဆင်း လက်မှတ်ထိုးရန် မလိုတော့ခြင်းပင်။
ထို့ကြောင့်လည်း တစ်ရက်နှစ်ရက်မျှ ရဲစခန်းသို့ မလာဘဲ နေသော်လည်း အကြောင်းမဟုတ်တော့ပေ။ အရာရှိချုပ် ဖော့ဒ်ဟာမီလ်၏ ဩဇာမှာလည်း သူ၏အပေါ်၌ များစွာ လျော့ပါးသွားခဲ့လေပြီ။
ရိုနန်သည် ဘော်ဒါအက်ဒီ၏ အမှုတွဲကို ကိုင်ဆောင်လျက် ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံသို့ သွားကာ ရို့စ်စင်ကလဲယားကို ရှာဖွေလေတော့သည်။
ထိုလှပသော အမျိုးသမီးငယ်သည် ရိုနန်ကို မြင်လျှင်ပင် တမ်းတမ်းတတရှိလှသော အကြည့်တို့ဖြင့် ဆီးကြိုလျက် "ဆရာရိုနန်... ကျွန်မဆီ မလာတာ ကြာပြီနော်" ဟု နှုတ်ဆက်ရှာ၏။
သူမ၏ လေသံမှာ ရိုနန်အား ရက်စက်တတ်သော လူပျိုသိုးတစ်ဦးနှယ် ထင်မှတ်ရစေသော်လည်း ရို့စ်စင်ကလဲယား၏ ရင်ထဲ၌မူ ရိုနန်သည် သူမအား အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းများ ရောင်းဝယ်ရန် အသုံးချပြီးနောက် ပစ်ပယ်ထားသည့် လူဆိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း သူမမှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကြေးနီကျောက်ဆူး လောင်းကစားရုံသို့သာ ပြန်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
အဆိုးဆုံးမှာ သူမသည် ရိုနန်အား နည်းမျိုးစုံဖြင့် ချဉ်းကပ်ခဲ့သော်လည်း သူကမူ အရေးမလုပ်ဘဲ ကျောက်ရုပ်နှယ် တည်ငြိမ်နေခဲ့ခြင်းပင်။
ရိုနန်သည် သူမကို တစ်ချက်မျှ ကြည့်လိုက်ပြီး "ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာ သင်ပေးနေတာလား" ဟု အေးစက်စွာ မေးလိုက်ရာ ရို့စ်စင်ကလဲယားမှာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားပြီး သူမ၏ အလှအပ မာယာတို့ကို ချက်ချင်းသိမ်းဆည်းကာ
"မလုပ်ရဲပါဘူးရှင်" ဟု ရိုသေစွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလေတော့သည်။
"မင်းကို ခိုင်းစရာ ရှိတယ်"
ရိုနန်သည် အမှုတွဲကို သူမထံ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး "ဒီလူအကြောင်းကို စုံစမ်းပေးပါ၊ အသေးစိတ်လေ ပိုကောင်းလေပဲ။ သုံးရက်အတွင်း သိချင်တယ်၊ ကုန်ကျစရိတ်ကို ငါအကုန်ခံမယ်" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ဂူစတပ်ရိန်းမှာ ရိန်းမျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦးဖြစ်ရုံသာမက ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါနှင့် အင်အားစုများလည်း ရှိသည့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ထင်ရှားသော ရွှေရွက်လှေ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှာလည်း သူ၏လက်အောက်တွင် ရှိနေချေသည်။
ခြင်္သေ့နှလုံးသား နယ်စားမင်းတွင် သတင်းကွန်ရက် ရှိနေခြင်းမှာလည်း မဆန်းလှပေ။
ရိုနန်သည် အမှုတွဲထဲတွင် ကွယ်ဝှက်ထားသော အချက်များ ရှိနေသည်ဟု ယူဆထားသဖြင့် မလှုပ်ရှားမီ ယင်းတို့ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု တွေးမိသည်။
သို့မဟုတ်ပါက အခြားသူ ခင်းထားသော ကျော့ကွင်းအတွင်းသို့ သက်ဆင်းရပေလိမ့်မည်။ ရို့စ်စင်ကလဲယားသည်လည်း "နားလည်ပါပြီ" ဟု ဆိုကာ အမှုတွဲကို ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်တော့သည်။
လောင်းကစားရုံမှ ထွက်ခွာလာသော ရိုနန်သည် ရဲစခန်းသို့ မပြန်တော့ဘဲ ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်ရှိ သူ၏အိမ်သို့သာ ပြန်ခဲ့လေသည်။
ထိုအိမ်မှာ သူ၏ နေအိမ်ဖြစ်ရုံသာမက အဂ္ဂိရတ်ပညာရပ်ကို လေ့လာလိုက်စားရာ နေရာလည်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခင်က ရို့စ်စင်ကလဲယားနှင့် ရွှေရွက်လှေ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှတစ်ဆင့် ရောင်းဝယ်ခဲ့သော အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း အများစုမှာ ဤနေရာ၌ပင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။
သတင်းအချက်အလက်များကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ဤရက်များအတွင်း ရိုနန်သည် လက်ခံထားသော အပ်ထည်အဝဝကို အပြီးသတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့၏။
လက်ရှိတွင် ဆဲလက်စ်မြို့တော်ရှိ အထူးစွမ်းအားရှင် လောက၌ ရိုနန်သည် အထိုက်အလျောက် နာမည်ကျော်ကြားသော အဂ္ဂိရတ်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။
သို့ရာတွင် သူသည် ငယ်ရွယ်လွန်းလှသဖြင့် အဆင့်မြင့် ဖောက်သည်များမှာ ယုံကြည်ရန် ခဲယဉ်းနေကြပြီး အော်ဒါမှာယူမှုမှာလည်း များစွာ မရှိသေးပေ။
အဂ္ဂိရတ်ဆရာတစ်ဦး၏ ကျော်ကြားမှုမှာ အချိန်ယူ၍ တည်ဆောက်ရသည့် အရာဖြစ်သော်လည်း ရိုနန်မှာမူ အလျင်မလိုပေ။ သူ၏ အဂ္ဂိရတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်မှုနှင့် အောင်မြင်နှုန်းမှာ အခြားသော ဆရာကြီးများပင် မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် သာလွန်လျက် ရှိနေသည်မဟုတ်လော။
ထို့အပြင် ကမ္ဘာဦး နိယာမတရားများအပေါ် သူ၏ နားလည်တတ်ကျွမ်းမှုမှာလည်း နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိသည့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများကို ဖန်တီးနိုင်ရန်မှာလည်း လက်တစ်ကမ်း အကွာတွင်သာ ရှိနေတော့သည်။
သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ရို့စ်စင်ကလဲယားသည် ထူထဲလှသော သတင်းအချက်အလက်များနှင့်အတူ ရိုနန်ထံသို့ ရောက်ရှိလာ၏။
ယင်းတို့ကို အမှုတွဲဟောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်သောအခါ လွဲချော်နေသော အချက်များမှာ ဗူးပေါ်သလို ထင်ရှားလာတော့သည်။
သတင်းများအရ ဘော်ဒါအက်ဒီမှာ အမြဲတမ်း ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မကြာသေးမီက နယ်ရှင်မင်း တစ်ဦးအား သတ်ဖြတ်မှု အပါအဝင် လူသတ်မှု ၁၃ ခုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် ပြဿနာမှာ အဆိုပါ နယ်ရှင်မင်းမှာ လူကောင်းတစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ မိန်းကလေးငယ်များကို ညှင်းပန်းနှိပ်စက် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် လူကုန်ကူးခြင်းများ ပြုလုပ်လေ့ရှိသူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
ဘော်ဒါအက်ဒီ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော သူများမှာလည်း များသောအားဖြင့် မှူးမတ်များနှင့် သူဌေးကြီးများသာ ဖြစ်ကြလေသည်။
၎င်းကိုယ်တိုင်မှာလည်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ ချဉ်းကပ်နေပြီဖြစ်သော အစွမ်းထက်သည့် အထူးစွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ အထူးသဖြင့် အဆိပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုတတ်သဖြင့် တိုက်ပွဲများအတွင်း ရန်သူအား အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်သူလည်း ဖြစ်၏။
ထို့အပြင် မြို့တော်၌လည်း အပေါင်းအပါများ ရှိနေသဖြင့် ဆဲလက်စ်မြို့တော်ကြီး၏ မြေအောက် ရေဆိုးမြောင်းများအတွင်း ကွယ်ဝှက်နေတန်ရာသည်။
ဤသတင်းများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းသော လူဆိုးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်မှာ ရိုနန်၏ စိတ်ထဲ၌ ထင်ဟပ်လာခဲ့ချေပြီ။
ဤ "အဆိပ်ဝံပုလွေ" မှာ ဧကန်မလွဲ ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။ ရဲဌာနချုပ်မှာ ရိုနန်အား ဤတာဝန်ကို အတင်းအကျပ် ပေးအပ်ခြင်းမှာ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ရည်ရွယ်ချက် ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
ရိုနန်သည် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် "ငါ ဒီလူနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ချင်တယ်၊ နည်းလမ်းရှိလား" ဟု မေးလိုက်၏။
ရို့စ်စင်ကလဲယားက အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် "ဆရာရိုနန်... ဘော်ဒါအက်ဒီက ဆရာရိုနန်နဲ့ တွေ့မှာ မဟုတ်သလို ပြောတာကိုလည်း ယုံမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ထင်မိတယ်" ဟု ဖြေလေသည်။
"သူ ယုံတာ မယုံတာက အရေးမကြီးပါဘူး"
ရိုနန်က ပြုံးလျက် "ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ သူ ဂရုစိုက်ရမယ့် အရာတစ်ခုခုတော့ ရှိမှာပဲ မဟုတ်လား" ဟု ဆိုလိုက်ရာ ရို့စ်စင်ကလဲယားက "ဘော်ဒါအက်ဒီဟာ ရေဇာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင် မော်ဖီးယပ်စ်နဲ့ ရင်းနှီးတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မော်ဖီးယပ်စ်က အလွန်လက်ပေါက်ကပ်တဲ့လူပါ၊ သူက နယ်စားမင်းနဲ့တောင်..." ဟု စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ ချန်ထားသော်လည်း ရိုနန်မှာမူ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်..."
ရိုနန်သည် အမှုတွဲကို စိတ်ဝင်တစား ပုတ်လျက် "ဒီရေဇာဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ကို ဘယ်မှာ တွေ့နိုင်မလဲ" ဟု မေးရာ ရို့စ်စင်ကလဲယားက "ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်က အက်ဒ်မန် သင်္ဘောကျင်းမှာပါ၊ သူက အဲဒီသင်္ဘောကျင်းရဲ့ အလုပ်သမားခေါင်းဆောင် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ဂိုဏ်းဝင်အများစုကလည်း အဲဒီက အလုပ်သမားဟောင်းတွေပါပဲ" ဟု ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်လေတော့သည်။
"ကောင်းပြီ"
ရိုနန်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး "မင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ဆိုကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်လေတော့သတည်း။
***