Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၇၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးလနက္ခတ်၏ ရောင်စဉ်အောက်တွင် ဆဲလက်စ်မြို့၏ ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်သည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရပ်ကွက်အတွင်းရှိ အက်ဒ်မန် သင်္ဘောကျင်းကြီးသည် ညဥ့်အမှောင်ထုအတွင်း ဝပ်စင်းနေသော သံမဏိသားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟောင်းနွမ်းယိုင်နဲ့နေပြီ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ယင်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တို့မှာမူ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p> နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာကျော် သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်သော ဤသင်္ဘောကျင်းကြီးသည် ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်၏ အတက်အကျ၊ အနိမ့်အမြင့်တို့ကို ကောင်းစွာမျက်မြင်ကြုံခဲ့ဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p> လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကပင် စွန့်ပစ်ခြင်းခံခဲ့ရသော ဤနေရာသည် ယခုအခါတွင်မူ လူမိုက်ဂိုဏ်းစတားတို့ ခိုအောင်းရာ ခံတပ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ နာမည်ကျော် 'ဓားသွားဂိုဏ်း' ခေါ် ရေဇာဂိုဏ်း သည်လည်း ဤနေရာမှပင် အခြေတည်၍ ခေါင်းထောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းကြောင့် မြင်းရထားမောင်းသမားတို့သည် အနီးအနားသို့ပင် မကပ်ရဲကြချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ရိုနန်ရေးမွန်သည် သင်္ဘောကျင်းနှင့် တစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် ရထားပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ရပြီး ခြေလျင်ခရီးဖြင့်သာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ဦးတည်လာခဲ့ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အက်ဒ်မန် သင်္ဘောကျင်း၏ တံခါးမကြီးနှင့် အုတ်တံတိုင်းတို့မှာ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကာ ဝင်ပေါက်ရှိ လုံခြုံရေးတဲအတွင်း၌မူ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူနှစ်ဦးသည် ဖဲရိုက်ရင်း၊ အရက်သောက်ရင်း အချိန်ဖြုန်းနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သင်္ဘောကျင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ တဲအနီးတွင် ချည်နှောင်ထားသော ခွေးကြီးတစ်ကောင်သည် သူ့အား အငြိုးတကြီး ဟောင်ဟမ်း၍ ကြိုဆိုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာလာလုပ်တာလဲ"</p> <p>အရက်ပုလင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် တဲထဲမှ ထွက်လာပြီး ရိုနန်အား အော်ဟစ်ငေါက်ငမ်းလေသည်။</p> <p> </p> <p> "ဟေ့ကောင်... ဒီနေရာက မင်းလိုကလေးမျိုး လာရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး။ အခုချက်ချင်း လစ်လိုက်တော့၊ မဟုတ်ရင်တော့ ငါ့လက်ရဲဇက်ရဲနိုင်မှုကို အပြစ်မတင်နဲ့"</p> <p> </p> <p>ထိုသူ၏ ထွားကြိုင်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်၊ လည်ပင်းနှင့် မေးစေ့အထိ ဖုံးလွှမ်းနေသော အပြာရောင် ဆေးမင်ကြောင်တို့က သူ့အား ခက်ထန်ရက်စက်သည့် ပုံစံမျိုး ပေါက်စေသည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် မိမိ၏ ဝတ်ရုံကို အသာလှန်၍ ရင်ဘတ်ရှိ ရဲတံဆိပ်ကို ပြသလိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာပင် ဆိုလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါက စတုတ္ထမြောက်ရဲစခန်းက ဒုတိယရဲအရာရှိ ရိုနန်ရေးမွန်ပါ။ မင်းတို့ရဲ့ အကြီးအကဲမော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်နဲ့ တွေ့ပြီး စကားပြောချင်လို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူ ရှိလား"</p> <p>ရို့စ်စင်ကလဲယား ပေးထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်သည် ညဘက်တွင်သာ ဤသင်္ဘောကျင်းသို့ လာလေ့ရှိပြီး လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ပျော်ပါးခြင်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းရေးရာများကို ဖြေရှင်းခြင်းများ ပြုလုပ်တတ်သည်ဟု သိရသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ဆဲလက်စ်မြို့အတွင်း လျှို့ဝှက်နေအိမ် အများအပြား ရှိသောကြောင့် သူ၏ တိကျသော တည်နေရာကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ရိုနန်သည် ယနေ့ညတွင် သူ၏ ကံကြမ္မာကို လာရောက်စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒုတိယရဲအရာရှိ ဟုတ်လား"</p> <p>ထိုလူက ရိုနန်အား အရေးမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "မင်းက တော်တော် စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတာပဲ၊ ငါ့ကို အရူးမှတ်နေလား"</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့ ငါ စိတ်ကောင်းဝင်နေတုန်း မင်းကို ဆယ်စက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်၊ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတော့။ ၁၀... ၉... ၈..."</p> <p> </p> <p>သူသည် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သေနတ်အိမ်ကို ရိုနန်အား ထုတ်ပြလိုက်သည်။ အင်ဗီယာနိုင်ငံသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်မှုကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသော်ငြားလည်း အချို့သော လူများအတွက်မူ ထိုဥပဒေသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဓားသွားဂိုဏ်းဝင်၏ လက်ထဲရှိ ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်မှာ အစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး ကျည်ဆန်များလည်း အပြည့်ထည့်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"၁"</p> <p>ရေတွက်ခြင်း ဆုံးခန်းတိုင်သည့်တိုင် ရိုနန်သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ ထိုသူ၏ မျက်လုံးများအတွင်း ရက်စက်မှု အလင်းတန်းတို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး လက်နက်ကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း</p> <p>ပြင်းရှသော သေနတ်သံသည် ညဥ့်ဦးယံ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ရုတ်ခြည်း ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။</p> <p>ထိုလူ၏ လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်နက်သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကြားမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာကာ မျက်နှာတွင်မူ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမူအရာတို့အစား ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုတို့သာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာမျှက မာန်တက်ခဲ့သော အရှိန်အဝါတို့မှာ အစအနပင် မကျန်တော့ချေ။</p> <p>ရိုနန်၏ ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်ရသောအခါ ထိုဂိုဏ်းသားသည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မြိုချလိုက်ရင်း လေသံအေးဖြင့်ပင် ဆိုလိုက်ရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"အရာရှိမင်း... ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားပြောကြရအောင်ပါ၊ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"</p> <p>သူ၏ နဖူးအလယ်တည့်တည့်သို့ အသင့်ချိန်ရွယ်ထားသော သေနတ်ပြောင်းဝသည် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားရစေသည်။</p> <p> </p> <p>သေခြင်းနှင့် ရှင်ခြင်းအကြားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကို လူတိုင်း ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထိုစဉ်အတွင်း တဲထဲရှိ အခြားဂိုဏ်းသားတစ်ဦးသည် ရိုနန် သတိလက်လွတ်ဖြစ်နေချိန်တွင် ပစ်ခတ်ရန်အတွက် ပြောင်းတိုသေနတ်ကို တိတ်တဆိတ် ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း</p> <p>စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ရိုနန်အား ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းသူ၏ ညာဘက်လက်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ သူကိုင်ထားသော သေနတ်မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော သေနတ်သံများကြောင့် သင်္ဘောကျင်းအတွင်း ခိုအောင်းနေသော ဓားသွားဂိုဏ်းသားအားလုံးမှာ နိုးကြားသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အနီးအနားရှိ ဂိုဒေါင်ထဲမှ လူအုပ်ကြီးသည် ခြောက်လုံးပြူး၊ ရိုင်ဖယ်နှင့် ပြောင်းတိုသေနတ် အစရှိသော လက်နက်မျိုးစုံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ပြေးထွက်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သေပြီသာမှတ်"</p> <p>ခဏတာမျှ ကြောက်ရွံ့နေသော ထိုဂိုဏ်းသားသည် အင်အားတောင့်တင်းလာသည်နှင့်အမျှ ရိုနန်အား ရိုင်းစိုင်းသော စကားလုံးများဖြင့် ပြန်လည် ဆဲဆိုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> "မင်းလိုကောင်က..."</p> <p>သူ၏ ဆဲဆိုသံ မဆုံးမီမှာပင် သူ၏ မျက်ဝန်းတို့သည် ဗလာဖြစ်သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သတိမူကား လုံးဝ လစ်လပ်သွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရိုနန်၏ 'စိတ်အာရုံစူးချက်'  ဖြင့် အထိုးဖောက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်ရာ၊ သူ ပြန်လည်နိုးထလာလျှင်ပင် အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်နေပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကရုဏာထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့အား သတ်ရဲမည်မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်နေခြင်းကြောင့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် ထုတ်ပြလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဂိုဏ်းသားများအတွက်မူ ရိုနန်အနေဖြင့် သနားညှာတာနေရန် အကြောင်းမရှိပေ။ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခြင်း၊ ဆက်ကြေးကောက်ခြင်း၊ လူကုန်ကူးခြင်း၊ လောင်းကစားရုံနှင့် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များ ဖွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် အတိုးကြီးစား ချေးငွေလုပ်ငန်းများ လုပ်ကိုင်ခြင်း... အစရှိသည့် မကောင်းမှုတို့ကို ပြုလုပ်နေသော ဓားသွားဂိုဏ်းသည် ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက်၏ အဓိက အန္တရာယ်ဆိုးကြီး ဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားတောင့်တင်းသော အရှိန်အဝါများကြောင့် မည်သူမျှ မဆန့်ကျင်ရဲခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ဓားသွားဂိုဏ်းဝင် တစ်အုပ်စုသည် တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရိုနန်အား သေနတ်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေသော လူအား သွားရောက် ကြည့်ရှုကြသည်။ ရိုင်းစိုင်းသော ဆဲဆိုသံမျိုးစုံ ထွက်ပေါ်နေပြီး အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် တင်းမာလျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဟု ထင်ရသော လူတစ်ဦးသည် ရိုနန်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့ကောင်... ဓားသွားဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ လာပြီး ပြဿနာရှာရဲတယ်ဆိုတော့ မင်း ဘယ်လိုသေချင်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ လေသံမှာ မာန်တက်နေသော်လည်း မျက်လုံးများထဲတွင်မူ သတိထားရမည့် အရိပ်အယောင်တို့ ရှိနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရိုနန်၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ လွန်ကဲနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> အင်အားချင်း မမျှတသော အခြေအနေတွင်ပင် ရိုနန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ရပ်နေသည်မှာ ထိုသူအား ရူးသွပ်သူ သို့မဟုတ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>"စကားတွေ အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့"</p> <p>ရိုနန်က ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့ အကြီးအကဲ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်နဲ့ တွေ့ချင်တယ်၊ လမ်းပြပေး"</p> <p>သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ဆဲဆိုသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်ရင်း လက်ကို ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မီတာ တစ်ဆယ်ကျော် အကွာတွင် ရပ်နေသော ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး၏ လက်ထဲရှိ ပြောင်းတိုသေနတ်သည် ရုတ်ခြည်းပင် ကျွတ်ထွက်သွားကာ ရိုနန်၏ လက်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ပျံဝင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့သော မှော်ဆန်သည့် မြင်ကွင်းကြောင့် ဆဲဆိုသံများအားလုံး ရုတ်ခြည်း တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ "မှော်ဆရာ" ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သာမန် အထူးစွမ်းအားရှင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက သူတို့ဘက်မှ လူအင်အား၊ လက်နက်အင်အားဖြင့် ဖိနှိပ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသည် စွမ်းအားကြီးသော မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်နေပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မှော်ဆရာ အများစုသည် ကျည်ဆန်နှင့် မြားများကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပြီး သူတို့၏ သတ်ဖြတ်နည်းများမှာလည်း လျှို့ဝှက်နက်နဲကာ ခန့်မှန်းရ ခက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အလွန်အမင်း လိုအပ်ခြင်း မရှိပါက ဤဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် မှော်ဆရာတစ်ဦးအား ရန်မစလိုပေ။ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် အံကိုကြိတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ... မင်းကို ငါတို့ အကြီးအကဲဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မဟုတ်တာတွေ မလုပ်နဲ့၊ မဟုတ်ရင်တော့..."</p> <p> </p> <p>သူသည် ခြိမ်းခြောက်စကားကို ဆုံးအောင် မပြောနိုင်ခဲ့ချေ။ ရိုနန်ကမူ ပြုံးလျက်ပင် "ဒီလိုမှပေါ့" ဟု ဆိုလိုက်ပေသည်။</p> <p>အချို့သော လူတို့သည် လက်တွေ့မမြင်ရမချင်း ယုံကြည်ကြသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save