Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၇၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နိုးကြားဖျတ်လတ်သော ဓားသွားဂိုဏ်းသားတစ်စု၏ ခြံရံမှုဖြင့် ရိုနန်သည် ထုထည်ကြီးမားလှသော စက်ရုံအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းစက်ရုံကြီး၏အတွင်း၌ သင်္ဘောကျင်းတစ်ခုကို ရုတ်ချည်းတွေ့မြင်လိုက်ရ၏။ သင်္ဘောကျင်းအတွင်းဝယ် တည်ဆောက်၍မပြီးသေးသော သံမဏိသင်္ဘောကြီးတစ်စင်းမှာ မားမားမတ်မတ် ရပ်တန့်လျက်ရှိပြီး ယင်း၏ မြင့်မားလှသော မီးခိုးခေါင်းတိုင်သုံးခုမှာ အမိုးခုံးနှင့်ပင် ထိလုနီးပါး ဖြစ်နေချေသည်။</p> <p> </p> <p> အနက်ရောင်သန်းနေသော ခဲရောင်သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကြီးမှာ သံချေးများ တက်နေသော်လည်း တစ်ချိန်က ခမ်းနားခဲ့ဖူးပုံကို တိတ်တဆိတ် သက်သေခံနေသယောင် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>စက်ရုံ၏ ထောင့်အသီးသီးတွင် ကြီးမားသော ဆွဲလဲမီးဆိုင်းများ ရှိနေသော်လည်း တစ်ပြင်လုံးကို လင်းထိန်စေရန်မူ မစွမ်းသာချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သင်္ဘောဦးပိုင်း ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော သားရေဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသားတစ်ဦးကိုမူ ရိုနန်က အထင်အသား မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာကား မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်။</p> <p>ရိုနန်သည် ဓားသွားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်နှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသော်ငြားလည်း ထိုသူ၏ ရုပ်သွင်မှာ ရို့စ်စင်ကလဲယား ပေးအပ်ထားသော ထောက်လှမ်းရေးသတင်းများပါ ဖော်ပြချက်နှင့် တထေရာတည်း တူညီနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်သည် ငယ်စဉ်အရွယ်ကပင် အက်ဒ်မန် သင်္ဘောကျင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူဖြစ်ပြီး ယင်းသင်္ဘောကျင်းကြီး ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးသွားပုံကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူအဖြစ် ကျော်ကြားပြီး ရန်သူတို့၏ လည်ချောင်းကို သင်တုန်းဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ရသည်ကို နှစ်သက်ခွန်းတုံလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားဂိုဏ်းကို မော်ဖီးယပ်စ် ကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူသည် စွမ်းအားကြီးသော အထူးစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရုံသာမက စီးပွားရေးစီမံခန့်ခွဲမှုတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်သည် အသက်ငါးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သန်မာထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အသက်သုံးဆယ်အရွယ်သာ ရှိသေးသည်ဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင်မူ နက်ရှိုင်းသော အမာရွတ်ကြီးတစ်ခုက ထင်ထင်ရှားရှား ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ အတိတ်က ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးက သင်တုန်းဓားဖြင့် မညှာမတာ ပေးအပ်ခဲ့သော အရှက်ရဖွယ် အမှတ်အသားတစ်ခုဟု ဆိုကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်၏ နောက်ကွယ်ရှိ သံမဏိသင်္ဘောကြီးပေါ်တွင်မူ ကြမ်းကြုတ်ခက်ထန်သော ဂိုဏ်းသားတစ်ရာကျော်မှာ လက်နက်အသီးသီးကို ကိုင်ဆောင်လျက် ရိုနန်အား ရက်စက်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်၏ အမိန့်တစ်ချက်သာ ရလိုက်ပါက ထိုသစ္စာရှိဂိုဏ်းသားတို့သည် ရိုနန်အား ဝိုင်းဝန်းပစ်ခတ်ကြမည်မှာ ဧကန်မလွဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သင်္ဘောကျင်းအတွင်းရှိ လေထုမှာ အသက်ရှူရကျပ်လောက်အောင်ပင် ဖိနှိပ်လေးလံနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်လား"</p> <p>ရိုနန်သည် သင်္ဘောကြီး၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားရင်း မြင့်မားသောနေရာတွင် ရှိနေသည့် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်အား မော့ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်ကလည်း ရိုနန်အား ငုံ့ကြည့်လျက် နှုတ်ခမ်းအစုံကို မဲ့ရွဲ့ကာ အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်ရင်း -</p> <p>"စတုတ္ထမြောက်ရဲစခန်းက ဒုတိယအရာရှိချုပ် ရိုနန်ရေးမွန်လား... မင်းကို ငါသိတာပေါ့... ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်လေးပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းဒီကို မလာသင့်ဘူး"</p> <p>ရိုနန်က တည်ငြိမ်စွာပင် -</p> <p>"မစ္စတာ မန်ဒက်... ငါက ရန်လိုတာမဟုတ်ပါဘူး... လူတစ်ယောက်ရဲ့ သတင်းကို လာမေးတာပါ"</p> <p> </p> <p>"ဟဲ ဟဲ ဟဲ"</p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်းက ငါ့ရဲ့ရန်သူဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား... မင်းလိုချင်တဲ့အရာကို ဒီမှာ တွေ့မှာမဟုတ်ဘူး... ဖော့ဒ်ဟာမီလ်ကို မျက်နှာထောက်တဲ့အနေနဲ့ လက်တစ်ဖက် ချိုးပြီးတော့ပဲ ပြန်သွားလိုက်ပါတော့"</p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် လက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပုံမှာ ရိုနန်အား အလှူခံလာသော သူတောင်းစားတစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားနေဟန် ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလျက် -</p> <p>"ဒီလောက်ပဲ ပြောစရာရှိတာလား"</p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်၏ အကြည့်တို့သည် ရုတ်ချည်း အေးစက်သွားပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝေ့ယမ်းလိုက်ကာ -</p> <p>"သတ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးလျှင် စကားအများကြီး ပြောလေ့ရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ရိုနန်သည် ရဲအရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေလင့်ကစား ဂရုစိုက်မနေတော့ချေ။</p> <p> </p> <p> အစောပိုင်းက စကားပြောခဲ့ခြင်းမှာ ဖော့ဒ်ဟာမီလ်ကို အားနာ၍သာ ဖြစ်၏။ ယခုမူ ရိုနန်က လက်မခံသဖြင့် မော်ဖီးယပ်စ်သည်လည်း ညှာတာနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဒိန်း ဒိန်း ဒိန်း</p> <p>ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်သံ ဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သင်္ဘောကျင်းအတွင်း သေနတ်သံများ ဆူညံသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်းသားတစ်ရာကျော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သေနတ်ခလုတ်များကို ဆွဲညှစ်လိုက်ကြရာ ကျည်ဆန်မိုးများမှာ ရိုနန်ထံသို့ တရဟော ပြေးဝင်သွားကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုကျည်ဆန်အားလုံးတို့သည် ရိုနန်နှင့် သုံးမီတာအကွာတွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကြပေရာ ကျည်ဆန်များအတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များမှာ ဆက်လက်တိုးဝင်ရန် မစွမ်းသာတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>များပြားလှသော ကျည်ဆန်တို့မှာ ဝေဟင်ထက်၌ သံမဏိဒိုင်းလွှားကြီးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်မှာ အံ့မခန်းဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမြင်ကွင်းကြောင့် မော်ဖီးယပ်စ်၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး -</p> <p>"မှော်ဆရာပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီ ရိုနန်သည် ရှေ့သို့ ရုတ်ချည်း ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေထောက်က မြေပြင်နှင့် ထိလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဝေဟင်တွင် ရပ်တန့်နေသော ကျည်ဆန်အားလုံးတို့သည် တစ်ဟုန်ထိုး နောက်ပြန်လွင့်စဉ်သွားကြပြီး ဓားသွားဂိုဏ်းသားများထံသို့ မူလလမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းအရှိန်မှာ အစောပိုင်းကထက်ပင် လျော့နည်းခြင်း မရှိပေ။</p> <p>ဘုန်း</p> <p>ကျည်ဆန်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသော အသံများနှင့်အတူ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ဆူညံသွားပြီး သွေးစက်များမှာလည်း ဂိုဏ်းသားတို့၏ အသက်ပျောက်ကွယ်ရာ အမှတ်အသားများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားကြပေသည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်အား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်သူများလေလေ ယခုပြန်လည်ရရှိသော ဒဏ်ရာမှာ ပိုမိုဆိုးရွားလေလေ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားဂိုဏ်း၏ ထူးချွန်သော အဖွဲ့ဝင် နှစ်ရာခန့်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လဲပြိုသွားကြရရှာ၏။ စပါးရိတ်စက်ဖြင့် ရိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသော စပါးနှံများကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ အသက်ဝိညာဉ်များမှာ ရိုနန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ခပ်မြန်မြန်ပင် အဆုံးသတ်သွားကြရပေပြီ။</p> <p> </p> <p>အချို့သော သူတို့မှာ ဒဏ်ရာရရှိကာ သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ကြမ်းကြုတ်မှုတို့မှာမူ ရိုနန်၏ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြကာ အတင်းအဓမ္မ ပုန်းအောင်းစရာ နေရာများကိုသာ ရှာဖွေနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အနည်းငယ်သော သူတို့မှာမူ ဇွဲမလျှော့ဘဲ ရိုနန်အား ဆက်လက်ပစ်ခတ်နေကြသေး၏။ သို့သော်လည်း ထိုကျည်ဆန်တို့သည် ရိုနန်၏ 'စိတ်အာရုံစွမ်းအား ဒိုင်းကာ'  ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် အေးအေးလူလူပင် ခါးကြားမှ 'ရိန်းဂျာ' ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ခုခံနေသူများကို တစ်ဦးချင်း စနစ်တကျ ပစ်ခတ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ခလုတ်ကို တစ်ကြိမ်ဆွဲလိုက်တိုင်း လူရမ်းကားတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဦးနှောက်နှင့် သွေးစများမှာ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားရချေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေပေတော့"</p> <p>ထိုအချိန်တွင် မော်ဖီးယပ်စ်သည် မိမိတပည့်များ အတုံးအရုံး ကျဆုံးနေသည်ကို မြင်တွေ့ကာ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်လျက် သင်္ဘောဦးပိုင်းမှ ခုန်ဆင်းလာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်နှစ်ဖက်တွင် ငွေခဲရောင် ပုဆိန်ကြီးတစ်လက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ရိုနန်၏ ဦးခေါင်းကို အားကုန်လွှဲ၍ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မိမိလက်အောက်ငယ်သားများ သေကြေပျက်စီးကုန်သည်ကို မြင်ရသောအခါ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေပြီး လက်မောင်းရှိ ကြွက်သားများမှာလည်း သားရေဂျာကင်ကို ဖောက်ထွက်မတတ် ဖောင်းကားနေသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားဘီလူးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုင်ဆောင်ထားသော ပုဆိန်ကြီးမှလည်း စူးရှသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်းမှာ ပုဆိန်သွား၏ အပြင်ဘက်သို့ပင် တစ်တောင်ခန့် ထွက်ပေါ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ အဂ္ဂိရတ်သင်္ကေတများဖြင့် စွမ်းအင်ဖြည့်တင်းထားသော အထူးစွမ်းအားရှင်သုံး လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ်၏ ထိုမျှလောက် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရိုနန်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ နောက်သို့ လေးငါးမီတာခန့် 'လျှော' ကာ ဆုတ်ခွာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းနှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိမိခြောက်လုံးပြူးသေနတ်အတွင်းရှိ ကျည်ဆန်အခြေအနေကိုလည်း စစ်ဆေးလိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိန်း</p> <p>သေနတ်ပြောင်းအတွင်းရှိ ကျည်ဆန်များမှာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကုန်စင်သွားပြီး နောက်ထပ် ဂိုဏ်းသားခြောက်ဦးမှာလည်း ဦးခေါင်းကို ကျည်ဆန်ထိမှန်ကာ အသက်ပျောက်သွားကြရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p>ပုဆိန်ချက်မှာ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားသော်လည်း မော်ဖီးယပ်စ်၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်ကြောင့် မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားကာ သင်္ဘောကျင်းအတွင်းဝယ် ငလျင်အသေးစားလေးတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကျောက်ခဲစများမှာလည်း လွင့်စဉ်သွားကုန်၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းနောက်တွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် ရိုနန်ထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ထပ်မံတိုးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p>သူသည် ကိုယ်ကိုတစ်ဖက်သို့ စောင်းလျက် ဘယ်ဘက်ပုခုံးကို နှိမ့်ကာ ပုဆိန်ကို မြှောက်လျက် ရိုနန်ထံသို့ မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် သူ၏ပုဆိန်ကြီးမှာ ကြီးမားလှသော သံမဏိပြားကြီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသံမဏိပြားကြီးမှာ ဆယ်မီတာပတ်လည်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး ငါးစင်တီမီတာခန့် ထူထဲကာ မူလက မြေပြင်ပေါ်တွင် သံချေးတက်ကာ ရွှံ့များပေလျက် လူပေါင်းများစွာ၏ ခြေနင်းခံအဖြစ် ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> ယခုမူ ရိုနန်က ယင်းကို ဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် သာမန်ကာလျှံကာပင် မလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ သံမဏိဒိုင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုမှာ ချိုင့်ဝင်သွားပြီး လူပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်သွားပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ကျိုးကြေပျက်စီးသွားခြင်းမူ မရှိချေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မော်ဖီးယပ်စ်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုမှာမူ ကြောက်ခက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေစွ။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ မြောက်ပိုင်းသားများ၏ ထူးကဲသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အားး"</p> <p>ရိုနန်ကို တိုက်ရိုက် မထိမှန်လိုက်သဖြင့် မော်ဖီးယပ်စ်သည် အစွမ်းကုန် ဒေါသဖြစ်ကာ ရူးသွပ်လုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိမိ၏ အင်အားအားလုံးကို စုစည်းလိုက်ပြီး လေထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်လေတော့သည်...။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save