Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၇၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည်ဆိုသော ဂုဏ်သတင်းမှာ အလကားသက်သက် ကျော်ကြားနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းက မြောက်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းသူတို့၏ သွေးနှောမျိုးနွယ်ပင် ဖြစ်ရာ၊ မိမိ၏ ထူးခြားစွမ်းအင်များကို နိုးထစေပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းတို့ဖြင့် ရိုင်းစိုင်းသူတို့၏ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် အဂ္ဂိရတ်ပညာဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော တိုက်ပွဲဝင်ပုဆိန်ကြီးကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် သူသည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် အရှုံးဟူသည်ကို မသိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ထိုသူသည် ယခုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ သွေးချီစွမ်းအင်  ထက်ဝက်ကျော်ကို လောင်မြှောက်စေလျက် ခွန်အားကို အဆပေါင်းများစွာ မြှင့်တင်လိုက်လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ခွန်အားဖြင့် သံမဏိဒိုင်းလွှားကိုပင် ကျော်လွှားခုန်ပျံနိုင်ရုံသာမကဘဲ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတို့ကို ထုတ်ဖော်ကာ ရိုနန်  ၏ စိတ်အာရုံကာကွယ်ရေးကို အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ခွဲရန် ရည်ရွယ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p>သို့သော်လည်း မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် ၏ ခုန်ပျံမှုမှာ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ပင် ရိုနန်  က သူ၏ လက်ထဲရှိ ‘ရိန်းဂျာ’ ကို ‘နိုက်’ အဖြစ်သို့ အလျှင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး လေထဲရှိ ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဦးတည်၍ ခလုတ်ကို ဆက်တိုက် ဆွဲညှစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဆန်းပြားသော အလင်းတန်းများ ပါရှိသည့် ငွေဖြူရောင် ကျည်ဆန် ခြောက်တောင့်သည် မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် ၏ ပခုံး၊ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းနှင့် ခြေထောက်တို့အား ထိမှန်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဖောက်</p> <p>သွေးပန်းများ တစ်စစီ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်နှင့်အတူ စတုတ္ထမြောက်အဆင့်အဆင့်နီးပါးရှိသော ထိုအထူးစွမ်းအားရှင်ကြီးမှာ အပ်ဖြင့် အထိုးခံလိုက်ရသည့် ပူဖောင်းပမာ ပုဆိန်ကြီးနှင့်အတူ အေးစက်သော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထွက်ပေါ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက မြေပြင်မှ ရုန်းကန်ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ၏ ခြေလက်တို့ကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ခွန်အားများလည်း ကုန်ခမ်းနေသည်ကိုသာ တွေ့ရှိရပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ်ရာများမှလည်း သွေးများမှာ တားမရဆီးမရ တရဟော စီးကျနေချေပြီ။</p> <p>အစွန်းကုန် ပေါက်ကွဲနေသော အခြေအနေမျိုးတွင် အထူးစွမ်းအားရှင် အဆင့်ရှိ ရိုင်းစိုင်းသူတို့သည် သာမန် ကျည်ဆန်များကိုပင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  ၏ ခွန်အားမျိုးဖြင့်ဆိုလျှင် ရိုင်ဖယ်နှင့် သေနတ်များ၏ အနီးကပ် ပစ်ခတ်မှုကိုပင် ခံနိုင်ရည် ရှိတန်ရာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရိုနန်  အသုံးပြုသော ခြောက်လုံးပြူးမှာ အထူးအဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ယင်းမှ ပစ်လွှတ်သော ကျည်ဆန်များမှာလည်း အဂ္ဂိရတ်ပညာဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော နှစ်ထပ်ကွမ်း အားဖြည့်မှုတို့က သူ၏ ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်ကာ တိုက်ပွဲကို ချက်ချင်းပင် အဆုံးသတ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ရိုနန် က တစ်စုံတစ်ဦးကို အသက်ရှင်လျက် ထားလိုခြင်း မရှိပါက ထို ဓားသွားဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်မှာ ယခုအချိန်တွင် မြေပြင်ပေါ်၌ အသက်မဲ့သော အလောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>လဲကျနေသော မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  ကို ရိုနန်က လုံးဝ အရေးမစိုက်ဘဲ ‘နိုက်’ ထဲသို့ အေးဆေးစွာ ကျည်ပြန်ဖြည့်ရင်း ကျန်ရှိနေသော ဂိုဏ်းသားများကို စတင် ပစ်မှတ်ထားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရန်သူမှာ သံမဏိသင်္ဘောခန်းများအတွင်း၌ဖြစ်စေ၊ စက်ရုံ၏ ထောင့်တစ်နေရာ၌ဖြစ်စေ မည်မျှပင် ပုန်းကွယ်နေပါစေကာမူ၊</p> <p>သူသည် ‘နိုက်’  ကို အသုံးပြု၍ အတားအဆီးများကို ဖောက်ထွင်းကာ ဦးခေါင်းကိုပင် တည့်တည့် ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော ပြောင်းဝရှိသည့် ခြောက်လုံးပြူးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် သေနတ်သံမှာ ဟိန်းခနဲ မြည်ဟည်းလျက် ထိုကျယ်ဝန်းလှသော နေရာလွတ်ကြီးအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်နေပေတော့သည်။</p> <p>ဂိုဏ်းသားအားလုံး လဲကျသွားသည့်တိုင်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး...”</p> <p>ရိုနန် က သေနတ်ပြောင်းဝမှ ထွက်ပေါ်နေသော နောက်ဆုံး အဖြူရောင် မီးခိုးငွေ့ကလေးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ပစ်ခတ်ခဲ့ပြီးနောက်တွင် ထိုလက်ရာမွန်ကြီးမှာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းနေချေပြီ။ အထူးသဖြင့် သေနတ်ပြောင်းမှာ စီးကရက်ကိုပင် မီးညှိနိုင်လောက်အောင် ပူလောင်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ရာ ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> သေနတ်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများမှာသာ သွေးလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေသည့်အလား ရဲရဲနီကာ ကြမ်းကြုတ်သော အရှိန်အဝါတို့ကို ထုတ်ဖော်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ ‘နိုက်’ ၏ ပင်ကိုယ်လက္ခဏာ မဟုတ်ချေ။</p> <p>သို့သော် ဂိုဏ်းသား တစ်ရာကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် အလိုအလျောက် စုစည်းလာသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တို့၏ စွမ်းအင်  ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်နက်သည် ခွန်အားအသစ်တို့ကို စုဆောင်းနေပြီး အသွင်ကူးပြောင်းမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်ဟုပင် ရိုနန် ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်သို့ ရောက်ရှိပါက ယင်းသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းတေးကို သီဆိုလျက် သေခြင်းတရားကို ကဗျာတစ်ပုဒ်အဖြစ် ရက်လုပ်ကာ၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>‘သေခြင်းတရား၏ နိုက်’</p> <p>ရိုနန် ၏ စိတ်ထဲတွင် အမည်သစ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘နိုက်’ မှာလည်း သူ၏ အတွေးကို သိရှိနေသည့်အလား သွေးရောင်သင်္ကေတများမှာ ပိုမို ထင်ရှားလာပြီး ရိုနန်ထံသို့ ကြည်နူးနှစ်သက်မှုတို့ကို ပေးပို့နေပေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်  က ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သေနတ်ကို အိတ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p>မိမိ၏ ခွန်အားက ထိုအထူးလက်နက်ကို ထိန်းချုပ်ရန် လုံလောက်သဖြင့် ယင်းသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ‘ရိန်းဂျာ’  အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲကာ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားလေသည်။</p> <p>ထိုဂိုဏ်းချုပ်မှာ အသက်ရှင်နေသေးရုံသာမက သူ၏ ဒဏ်ရာခြောက်ခုမှာလည်း သွေးတိတ်သွားပြီး ပြန်လည်ကျန်းမာလာမည့် အမှတ်အသားများကိုပင် ပြသနေသည်။</p> <p> </p> <p>စတုတ္ထမြောက်အဆင့်နီးပါးရှိသော ရိုင်းစိုင်းသူသွေးနှော အထူးစွမ်းအားရှင်မှာ အမှန်ပင် အံ့မခန်းပင်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံတော်ကို နှစ်ပေါင်းရာချီ ဒုက္ခပေးခဲ့သော မြောက်ပိုင်းရိုင်းစိုင်းသူတို့သည် သူတို့၏ သန်မာမှုနှင့် ကြံ့ခိုင်မှုတို့ကြောင့် ကျော်ကြားလှရာ၊ သူတို့၏ ဇွဲလုံ့လမှာ သာမန်လူတို့ထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော မျိုးနွယ်စုဝင်တို့၏ ပါရမီမှာ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် ထံတွင် အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ‘နိုက်’  ၏ စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်လွန်းလှသဖြင့် သူ၏ အရိုးများကို ကျိုးကြေစေခဲ့ရာ၊ အချိန်တိုအတွင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ပြန်လည်ရရှိရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မိမိအား ပြန်လည်ကုစားရန် ရိုနန် က အချိန်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် သိရှိသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျက် အမောတကော အသက်ရှူရင်း ရိုနန်  ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ "ငါ့ကို သတ်လိုက်တော့" ဟု အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အခုတော့ စကားပြောဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"</p> <p>ရိုနန်  က သူ၏ ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ပြုံးကာ "ငါ မင်းကို ရန်သူလို သဘောမထားပါဘူးလို့ ပြောခဲ့သားပဲ၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တည်နေရာကို သိချင်ရုံသက်သက်ပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် က တိတ်ဆိတ်သာ နေလေ၏။</p> <p>စောစောက ရိုနန် ဤသို့ ပြောစဉ်က သူသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားဟုသာ မှတ်ထင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ထိုစကားမှာ လှောင်ပြောင်သံတစ်မျိုးအဖြစ် ပါရှိနေတော့သည်။ အကြောင်းမှာ ရိုနန် အတွက် သူ့အား လိမ်လည်နေရန် အကြောင်းရင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>‘နောင်တ’ ဟူသော ခံစားချက်မှာ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူက ခါးသီးစွာ ရယ်မောလျက် "ငရဲကိုသာ သွားလိုက်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဂိုဏ်းချုပ်သည် မျှော်လင့်ချက်အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရိုနန် အလိုရှိသောအရာကို မရစေချင်တော့ဘဲ တစ်ဖက်လူ ဒေါသထွက်စေကာ မိမိကို ချက်ချင်း သတ်စေချင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သေချင်တာကတော့ လွယ်ပါတယ်"</p> <p>ရိုနန်  က အေးစက်စွာဖြင့် "ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဇနီး၊ မယားငယ်နဲ့ ကလေး ၁၀ ယောက်ကျော်ကိုပါ မင်းနဲ့အတူ မြေပုံထဲ မထည့်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့ကို တိကျတဲ့ အဖြေပေးပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းရဲ့ အကြီးဆုံးသားက မြို့တော်ခန်းမမှာ အလုပ်လုပ်နေတယ် မဟုတ်လား၊ တကယ်ကို အလားအလာရှိတဲ့ လူငယ်လေးပဲ"</p> <p> </p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။</p> <p>သူသည် သေရမှာကို မကြောက်သော်လည်း၊ အဓိပ္ပာယ်မဲ့စွာ သေဆုံးရခြင်းနှင့် မိသားစုကို ဒုက္ခပေးမိမှာကိုမူ ကြောက်ရွံ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်  က မိမိ၏ အကြီးမားဆုံးသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိရှိထားလိမ့်မည်ဟု ထိုဂိုဏ်းချုပ် မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို သူတစ်ဦးတည်း သိရှိခြင်း မဟုတ်သော်လည်း၊ သူ သန်မာနေသရွေ့ မည်သူကမျှ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ဖြင့် သူ့အား တိုက်ခိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်က အရင်ဆုံး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p>"ဘာကို သိချင်တာလဲ"</p> <p>ခဏအကြာတွင် သူက စိတ်ပျက်အားလျော့စွာဖြင့် "ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရင်တောင် ငါ မပြောနိုင်တဲ့ အရာအချို့တော့ ရှိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘော်ဒါ အက်ဒီ "</p> <p>ရိုနန် က "ဘော်ဒါ အက်ဒီ  ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် မှာ သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားကာ သွေးတစ်လုတ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် "မင်း... မင်းက သူ့အကြောင်းကိုပဲ သိချင်တာလား" ဟု မေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်  က ခေါင်းညိတ်ပြလျက် "ဟုတ်တယ်" ဟု အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက်  သွေးများ ထပ်မံ အန်ထုတ်မိပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အချိန်ကို ပြန်လှည့်၍ ရမည်ဆိုပါက သူသည် ရိုနန် ကို ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်အဖြစ် သေချာပေါက် ဆက်ဆံကာ အဖြေကို ရိုသေစွာ ပေးအပ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဘော်လ်ဒါ အက်ဒီ ၏ တည်နေရာမှာ ဘာမှ တန်ဖိုးရှိသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အကျိုးအမြတ် လုံလောက်စွာ ရမည်ဆိုလျှင် မော်ဖီးယပ်စ် မန်ဒက် မှာ မိမိ၏ သူငယ်ချင်း အချက်အလက်များကိုပင် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ရောင်းစားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်မျိုး ကြုံရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။</p> <p>ထိုဂိုဏ်းချုပ်သည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ခရာတစ်ခုကို ထုတ်ပေးပြီးနောက်၊ ဘော်လ်ဒါ အက်ဒီ  နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မည့် အသေးစိတ် နည်းလမ်းများကို ရိုနန်  အား ပြောပြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းက အချက်အလက်များကို အလွန် စေ့စပ်သေချာစွာ ပြောပြခဲ့ပေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ"</p> <p>ရိုနန်  က ခရာကို သိမ်းလိုက်ပြီး "ကောင်းမွန်တဲ့ ခရီးစဉ် ဖြစ်ပါစေ" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p>"နေဦး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save