Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၇၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆဲလက်စ်</p> <p>ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ မြေအောက်စစ်ဆေးမေးမြန်းရေးအခန်း။</p> <p> </p> <p>အခန်းငယ်မှာ ဆယ်ပေပတ်လည်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး နံရံအနှံ့ကို ပြတင်းပေါက်ဟူ၍ အစအနမျှမရှိစေဘဲ ထူထဲသော သံမဏိပြားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားချေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာကြက်ထက်၌မူ တစ်လုံးတည်းသော လျှပ်စစ်မီးသီးမှာ တုန်ယင်လျက်ရှိပြီး ယင်းမှထွက်ပေါ်လာသော ဖြူဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်မှာ တစ်ခန်းလုံးကို ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အသွင်ဆောင်စေ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန် သည် လေးလံလှသော သံမဏိကုလားထိုင်ထက်၌ ထိုင်နေရင်း အေးစက်စက်စစ်ဆေးရေးစားပွဲကို မျက်နှာမူထားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်အတွင်း သူ၏လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်တို့တွင် ရှေးဟောင်းကြေးညိုရောင် လက်ထိတ်ခြေထိတ်များ ခတ်နှိပ်ခံထားရ၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းတို့မှာ သာမန်အပြစ်ပေးသည့် ကိရိယာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အစီအရင်စာလုံးများ ထွင်းထုထားသည့် အထူးပြုလုပ်ထားသော ဝိညာဉ်လက်နက်များဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို အပြီးအပိုင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်စွမ်းရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်မျှပင် စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဂါထာဆရာဖြစ်စေ၊ စစ်သည်တော်ဖြစ်စေ ထိုအစီအရင်ထိတ်များ ခတ်နှိပ်ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ဘေးအန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားရစမြဲပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းမျိုးမှာ အလွန်တရာ အဖိုးတန်လှသော်လည်း အမိနိုင်ငံတော်၏ အာဏာအရှိဆုံးဌာနတစ်ခုဖြစ်သည့် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနအတွက်မူ ပြောပလောက်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား အင်ဗီယာ  ပြည်တွင်းရေးရာဌာနသည် နိုင်ငံတော်အစိုးရအဖွဲ့၏ တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင်ရှိပြီး ကိုယ်ပိုင်အမိန့်ပေးစနစ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်သော အထူးလက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဖွဲ့ထဲတွင် နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိသည့် ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p> ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ မြေအောက်အကျဉ်းထောင်ဟူသည် ကျင့်ကြံသူအပေါင်းအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံရပါက လွတ်မြောက်လမ်းဟူသည် မရှိသလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း စတုတ္ထနယ်မြေမှ ဤစစ်ဆေးရေးအခန်းသို့ ယခုပင် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒုန်း”</p> <p>ထူထဲသော စာရွက်စာတမ်းတွဲတစ်ခု စားပွဲပေါ်သို့ ဝုန်းကနဲ ကျလာသဖြင့် ဝမ်ချန်၏ အတွေးစတို့ ပြတ်တောက်သွားရသည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်၌ ပြည်တွင်းရေးရာဌာနမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ဂျက်ကင်စ်  ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> နက်မှောင်သော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ထိုသူ၏ စိမ်းဖန့်ဖန့်မျက်လုံးအစုံမှာ ကြွက်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းမိထားသည့် တောကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကောက်ကျစ်ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တို့ဖြင့် လက်ယှက်ထိုးလျက်ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးသည် ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းမေးမြန်းခြင်းမပြုဘဲ အိတ်ကပ်ထဲမှ စီးကရက်နှင့် မီးခြစ်ကို ထုတ်လိုက်ပြီး—</p> <p>“တစ်လိပ်လောက် သောက်မလား” ဟု မေး၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ခေါင်းခါပြလျက် ထိုမရိုးသားသော ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ဂျက်ကင်စ်ကလည်း ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်မီးညှိလိုက်ပြီး ဆေးလိပ်ငွေ့များကို ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အငွေ့တို့မှာ ဝမ်ချန်၏မျက်နှာနှင့် ရိုက်မိပြီးနောက် လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဂျက်ကင်စ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် “မင်းမှာ ပြောစရာ ဘာများရှိသေးလဲ” ဟု မေးပြီး ခေတ္တရပ်ကာ သတိပေးစကားဆိုပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း မဖြေခင်မှာ ငါသတိပေးလိုက်မယ်။ မင်းက ငါစစ်ဆေးမေးမြန်းဖူးတဲ့ သုံးရာခုနစ်ဆယ့်ကိုးယောက်မြောက် ကျင့်ကြံသူ သံသယရှိသူပဲ။ ငါ့စစ်ဆေးမှုကို ဘယ်သူမှ မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ တချို့ဆို အရိုးတွေ တစ်ချောင်းချင်း အကျိုးခံရမှပဲ အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံကြတော့တယ်။”</p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးသည် ဝမ်ချန်ကို ကောက်ကျစ်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း—</p> <p>“မင်းလို လူချောလေးမျိုးကို အောက်က အကျဉ်းခန်းတွေထဲ ပစ်ထည့်လိုက်ရင် သိပ်ပြီး ရေပန်းစားမှာပဲ။ တချို့အကျဉ်းသားတွေဆိုတာ ဒီထဲမှာ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီပြီး ပိတ်လှောင်ခံထားရတော့ သိပ်ကို ‘ငတ်’ နေကြတာလေ။ ငါ ဆိုလိုတာကို မင်း နားလည်မယ် ထင်တယ်။ အခုကစပြီး ငါမေးတာကိုပဲ ဖြေပါ။ မင်းရဲ့ အဖြေတစ်ခုက ငါ့ကို မကျေနပ်စေရင် အရိုးတစ်ချောင်းကိုချိုးပစ်မယ်။ နားလည်လား။”</p> <p> </p> <p>ဂျက်ကင်စ်၏ အသံမှာ အခန်းကျဉ်းလေးအတွင်း ဟိန်းထွက်သွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အငြိုးအတေးတို့မှာ လေထုထဲ၌ပင် အေးခဲသွားမတတ် ခံစားရသည်။ သို့သော် ဝမ်ချန်ကမူ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ပြုံးနေ၏။</p> <p> </p> <p>ပြည်တွင်းရေးရာဌာနသည် ငရဲခန်းတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ရှေးဟောင်းဘာသာရေး စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ဟူသော ကောလာဟလမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်တန်ရာ၏။</p> <p> </p> <p> စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာသူဆိုလျှင် ယခုအချိန်၌ ရူးသွပ်သွားနိုင်သော်လည်း ဂျက်ကင်စ် တစ်ခုကိုတော့ မှားယွင်းတွေးတောမိလေပြီ။ ဝမ်ချန်သည် ဤနေရာသို့ အချုပ်အနှောင်ခံလျက် လာရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူကိုယ်တိုင် အလိုရှိ၍သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသာ ထွက်ခွာလိုပါက မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p>ဝမ်ချန် ပြုံးနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဂျက်ကင်စ်ကလည်း လိုက်ပြုံးရင်း—</p> <p>“မင်းက လက်ရာမြောက်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင် တစ်ယောက်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ အလားအလာတွေလည်း အများကြီးရှိပြီး ဘော်ဒါ အက်ဒီ  နဲ့လည်း ပတ်သက်မှုရှိတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာတော့ ဒါတွေက အသုံးမဝင်ဘူး။ငါ စစ်ဆေးခဲ့တဲ့သူတွေထဲမှာ မင်းထက် အစွမ်းထက်ပြီး အရေးပါတဲ့သူတွေတောင် ပါသေးတယ်။</p> <p> </p> <p>မင်းကို ဘယ်သူမှ လာမကယ်နိုင်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါဟာ ပြည်တွင်းရေးရာဌာန ဖြစ်နေလို့ပဲ။ ဘုရင်မင်းမြတ်ကလွဲရင် ငါတို့ စစ်ဆေးမေးမြန်းလို့မရတဲ့သူ မရှိဘူး။”</p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးသည် ဆေးလိပ်တိုကို စားပွဲပေါ်၌ ဖိချေကာ ငြှိမ်းသတ်လိုက်ရင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့်—</p> <p>“ကဲ... ပြောစမ်းပါဦး။ မင်းနဲ့ ဓားသွားဂိုဏ်း နဲ့ ပတ်သက်တာတွေကို...”</p> <p> </p> <p>“အခက်အခဲတွေ လုပ်မနေပါနဲ့တော့။”</p> <p>ဝမ်ချန်က သူ၏စကားကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ “မင်းရဲ့ အပိုစကားတွေက အရမ်းများနေပြီ။ ငါပဲ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်။ ဓားသွားဂိုဏ်း လူအားလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာ။ မောဖီးယပ်စ်လည်း ပါတယ်။ အက်ဒမန် သင်္ဘောကျင်းကို မီးရှို့ခဲ့တာလည်း ငါပဲ။ ဘော်ဒါ အက်ဒီကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တွေက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေနဲ့ ပေါင်းပြီး အပြစ်မဲ့သူတွေရဲ့ သွေးနဲ့ ‘အသက်အမြုတေဆေး’ တွေ ဖော်စပ်နေတာကိုလည်း ငါသိပြီးသား။</p> <p>အဲဒီတော့... မင်း ဘာတွေများ ထပ်သိချင်သေးလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>ဂျက်ကင်စ် ဆွံ့အသွားရသည်။ သူ၏ စိတ်အတွင်း၌မူ လှိုင်းတံပိုးများ ထသကဲ့သို့ ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်သွားရချေပြီ။ သူသည် အသက်အမြုတေဆေး၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို အနည်းငယ် သိထားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ဗူးပေါ်သလို ပေါ်လာသောအခါ ထိုကိစ္စ၏ ကြီးလေးပုံနှင့် နိုင်ငံတော်ကို မည်မျှတုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရာစုနှစ်များစွာတိုင် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များသည် လူသားတို့၏ ရန်သူတော်ကြီးများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့က ထိုသို့ ယုတ်မာသော ကိစ္စများ လုပ်ဆောင်နေသည်ကို လူအများ သိသွားပါက တစ်နိုင်ငံလုံးသာမက တစ်ကမ္ဘာလုံး၏ ကန့်ကွက်ရှုံ့ချမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စမှာ မည်သို့မျှ အပြင်သို့ မပေါက်ကြားစေရမည့် ကိစ္စပင်။</p> <p>ဂျက်ကင်စ်ကို ပို၍ ထိတ်လန့်စေသည်မှာ သူနှင့် ဝမ်ချန်တို့ ပြောသမျှစကားများကို ဘေးအခန်းမှ ပြည်တွင်းရေးရာဌာန ထိပ်တန်းအရာရှိကြီးများက နားထောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်တာတွေ။”</p> <p>ဂျက်ကင်စ်က ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “မင်းဒီလို နည်းလမ်းသုံးပြီး အပြစ်က လွတ်အောင် ကြံစည်နေတာလား။”</p> <p> </p> <p>စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ မူလက ရိုနန်ကို အသုံးချရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာစေရန် ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုစိတ်သာ ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်အင်္ကျီအတွင်းမှ ထက်မြက်လှသော ဓားမြှောင်ငယ်တစ်စင်မှာ လျှောကျလာသည်။ ယင်းမှာ ဂျက်ကင်စ် အကြိုက်ဆုံးသော ဝိညာဉ်လက်နက် ဖြစ်ချေသည်။ ဓားအလင်းမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဝမ်ချန်၏ လည်ပင်းတည့်တည့်သို့ ဦးတည်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း ဤအရှုပ်အထွေးထဲသို့ ကျရောက်တော့မည်ကို သိရှိသွားသည့်အတွက် ဂျက်ကင်စ်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို စုစည်းကာ အပြတ်အသတ် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save