Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၄၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၈၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အင်ဗီယာနိုင်ငံ၏ ပြည်တွင်းရေးရာဌာနသည် ဩဇာအာဏာ အလွန်ကြီးမားလှသည့်အပြင် တရားဝင် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်ပေရာ၊ ထိုဌာနတွင် အထူးစွမ်းအားရှင်များ ရှိနေခြင်းမှာလည်း အဆန်းတကြယ် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တစင်စစ်သော် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ အဓိကတာဝန်တစ်ခုမှာ နိုင်ငံအတွင်းနှင့် နိုင်ငံပြင်ပရှိ အထူးစွမ်းအားရှင် ရန်သူများကို ဟန့်တားနှိမ်နင်းရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ထိုဌာနအတွင်း မည်မျှလောက်သော အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်များ ပုန်းအောင်းနေကြသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p> ဝိဇ္ဇာတစ်ဦးတည်းမှာမူကား ၎င်းတို့အတွက် အရေးပါသော အရာမဟုတ်တော့ချေ။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် ဝတ်စုံဖြူဝတ် ဝိဇ္ဇာ၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ယခုလေးတင် ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံလမ်းအတွင်း အသုံးပြုလိုက်သည့် 'မီးနဂါး' မှော်ဂါထာမှာ နေရာကျဉ်းမြောင်းမှုကြောင့် အစွမ်းထက်မြက်မှုမှာ အဆပေါင်းများစွာ တိုးသွားခဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပျက်စီးမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> သို့ရာတွင် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသူမှာ ရိုနန်ရေးမွန် ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>ဝတ်စုံဖြူဝတ် ဝိဇ္ဇာ လဲကျသွားချိန်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မှော်အတတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ကျန်ရှိနေသေး၏။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကာကွယ်ရေး ပစ္စည်းများမှ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းသတ္တိပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရိုနန်၏ 'နိုက်' သေနတ်မှ ပစ်ခတ်လိုက်သော အဂ္ဂိရတ်ကျည်ဆန်များ၏ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကိုမူ မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ဘဲ အကာအကွယ်များ ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရချေသည်။</p> <p> </p> <p>မိမိလမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် ဝိဇ္ဇာအား ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရိုနန်သည် ရှေ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းရာချီကတည်းက နိုင်ငံတော်၏ ပြည်တွင်းရေးရာဌာနသည် အထူးစွမ်းအားရှင်များကို နှိမ်နင်းသည့် စစ်ဆင်ရေးပေါင်းများစွာမှတစ်ဆင့် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်းများနှင့် ထူးခြားဆန်းပြားသော ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို သိမ်းဆည်းရရှိခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>ထိုထူးခြားဆန်းပြားသော ပစ္စည်းများဆိုသည်မှာ အဂ္ဂိရတ်နည်းဖြင့် ဖန်တီးထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ အထူးစွမ်းအား သို့မဟုတ် နက်နဲသော ဂမ္ဘီရသဘောများ ကိန်းအောင်းနေသည့် အရာများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာများမှာ ကျောက်တုံးတစ်တုံး၊ သစ်ရွက်တစ်ရွက် သို့မဟုတ် နတ်ဆိုးသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ခြေသည်း သို့မဟုတ် သွားတစ်ချောင်းပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အချို့သော ပစ္စည်းများမှာမူကား ထူးဆန်းလွန်းလှပြီး လူသားများထံသို့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများကိုပင် သယ်ဆောင်လာတတ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုထက်ဆိုးသည်မှာ ထိုပစ္စည်းများကို ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ ပြည်တွင်းရေးရာဌာနသည် ထိုကဲ့သို့ အန္တရာယ်ကြီးမားလှပြီး ပြောင်းလဲ၍မရသော၊ သို့သော် သုတေသနပြုရန် တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန်အတွက် ၎င်းတို့ဌာနချုပ်၏ မြေအောက်ခန်း၌ 'ထူးဆန်းဖွယ်ရာ ရတနာတိုက်' တစ်ခုကို တည်ဆောက်၍ ချိပ်ပိတ်သိမ်းဆည်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ထိုပစ္စည်းများကို အမြဲတမ်း ပိတ်လှောင်ထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အထူးတာဝန်များ ထမ်းဆောင်ရန် လိုအပ်သည့်အခါ၌ ဌာနမှ ပြန်လည်ထုတ်ယူ အသုံးပြုလေ့ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ရတနာတိုက်တစ်ခု ရှိကြောင်းကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုကြောင့်သာ သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူက အဖမ်းခံကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ခံယူခဲ့ခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ထိုရတနာတိုက်ဆီသို့ ရောက်ရှိရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့တွင် ရိုနန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်ကို အသေအချာ သတ်မှတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်ပင် တိကျလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ရိုနန်သည် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုသို့ ကွေ့လိုက်စဉ်မှာပင် နောက်ဘက်ရှိ လေလုံတံခါးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ သူနှင့် မီတာအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးတော့၏။ ထိုလက်နက်ကိုင်များသည် သံမဏိချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို အပြည့်အစုံ ဆင်မြန်းထားကြပြီး အေးစက်ခက်ထန်သော မျက်လုံးများကိုသာ မြင်တွေ့ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ လေးလံသော ခြေလှမ်းသံများမှာလည်း စစ်မြေပြင်၏ အရှိန်အဝါကို ဆောင်နေသယောင် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...</p> <p>သံချပ်ကာစစ်သည် အချို့က စင်္ကြံလမ်းအတွင်းသို့ အဆိပ်ငွေ့ဗုံးများ ပစ်သွင်းလိုက်ကြပြီး ရှေ့ဆုံးမှ စစ်သည်များမှာမူ သတ္တုစပ်ဒိုင်းများကို ကိုင်ဆောင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဘက်ရှိ စစ်သည်များကလည်း ရိုနန်ကို ပစ်မှတ်ထားကာ ကျည်ဆန်များကို မိုးရွာသကဲ့သို့ တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်ကြ၏။ ထိုသံချပ်ကာစစ်သည်များသည် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ ထိပ်တန်းအထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြသည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ကီလိုဂရမ် တစ်ရာကျော်ရှိသော လက်နက်ကိရိယာများကို ဆင်မြန်းထားသော်ငြားလည်း လှုပ်ရှားမှုများမှာ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သရော်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး 'နိုက်' သေနတ်ကို အိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ထိုသံချပ်ကာစစ်သည်များ ရှိရာသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ထဲတွင် အဂ္ဂိရတ်ကျည်ဆန်များမှာ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရှိပြီး ထုတ်လုပ်ရန်လည်း ကုန်ကျစရိတ် အလွန်ကြီးမားလှပေရာ တတ်နိုင်သမျှ ချွေတာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>စင်္ကြံလမ်းအတွင်း ပျံ့နှံ့နေသော အဆိပ်ငွေ့များ ဖြစ်စေ၊ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသော ကျည်ဆန်များ ဖြစ်စေ ရိုနန်၏ ကိုယ်ရံစိတ်အာရုံစွမ်းအားကြောင့် အားလုံးမှာ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်ရာ ခဏချင်းအတွင်း၌ပင် စစ်သည်များရှိရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p>ရှေ့ဆုံးမှ သံချပ်ကာစစ်သည်မှာ ရိုနန်၏ အရှိန်ပြင်းလှသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားလေသည်။ သူ၏ ဒိုင်းလွှားမှာ မကွဲအက်သွားသော်လည်း သူ၏ တောင့်တင်းလှသော လက်မောင်းမှာမူ ထိုပြင်းထန်သော ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ တခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ရချေသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုစစ်သည်မှာ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ရဲဘော်များအပေါ်သို့ ထပ်လျက်သား ပြုတ်ကျသွားကာ တစ်ဖွဲ့လုံးမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်း...</p> <p>အေးစက်လှသော ဓားရောင်တစ်ချက်မှာ သံချပ်ကာစစ်သည်၏ လည်ပင်းကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့လေသည်။ အလွန်ပင် ထူထဲလှသော သံချပ်ကာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးရဲရဲများမှာ ပန်းထွက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ လက်ထဲရှိ လက်နက်မှာ ဂျက်ကင်စ်၏ အရေခွံခွာဓားသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>မကျွတ်မလွတ်သော ဝိညာဉ်ပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ထိုအထူးစွမ်းအားရှင်လက်နက်သည် ရိုနန်၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ထပ်မံဖြည့်တင်းလိုက်သောအခါ 'ထက်မြက်ခြင်း' နှင့် 'ဖြတ်တောက်ခြင်း' ဆိုသည့် ဂမ္ဘီရစွမ်းအင်များ ပိုမိုနိုးထလာပြီး ပို၍ပင် သွေးဆာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာတော့၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် သံချပ်ကာစစ်သည်များကြားတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေပြီး သူ၏ ဓားချက်များမှာ စစ်သည်များ၏ အသက်ကို မညှာမတာ ခြွေယူနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သံချပ်ကာစစ်သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှပင် သူ၏ ရှေ့၌ တစ်စက္ကန့်မျှ မခံနိုင်ကြချေ။ ရိုနန်၏ လက်ထဲမှ အရေခွံခွာဓားသည် ရန်သူတို့၏ အသက်သွေးကြောများကို တိကျလျင်မြန်စွာပင် ထိုးနှက်ဖြတ်တောက်နေတော့၏။</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် သံချပ်ကာစစ်သည် အယောက်နှစ်ဆယ်လုံးမှာ ရိုနန်၏ ဓားအောက်၌ အသက်ပျောက်ခဲ့ရလေပြီ။ ၎င်းတို့၏ လေးလံလှသော ရုပ်အလောင်းများသည် စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုလုံး၌ ပြန့်ကျဲနေပြီး သံချပ်ကာများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးများမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ မြစ်တစ်စင်းသဖွယ် စီးဆင်းနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အခြားလေလုံတံခါးတစ်ခုမှာ ပြင်းထန်စွာ အတိုက်ခံလိုက်ရပြီး ပွင့်ထွက်သွားခဲ့ပြန်၏။ အနီရောင် သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်မှာ ဒေါသတကြီး ပြေးထွက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံး အနီရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဧရာမ ပုတ်သင်ညိုကြီး တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်၏။ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းနှင့် ကျောကုန်းပေါ်တွင် ချွန်ထက်လှသော အရိုးဆူးများ ရှိနေပြီး ရှည်လျားသော အမြီးမှာလည်း ကင်းမြီးကောက် အမြီးနှင့် ဆင်တူလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>အနီရောင် သတ္တဝါကြီးမှာ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဖွင့်ကာ ရိုနန်ကို ကြည့်၍ မိုးထိမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ၎င်း၏ လည်ချောင်းအတွင်းမှ မီးလျှံများမှာလည်း ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်အလား ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...</p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အကြီးစား အဂ္ဂိရတ်ကျည်ဆန် သုံးတောင့်မှာ ထိုသတ္တဝါကြီး၏ နဖူးနှင့် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားပြီး ဦးနှောက်အတွင်းသို့ ဖောက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးမှာ နာကျင်မှုကိုပင် မအော်ဟစ်နိုင်ခင်မှာပင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ခွေခေါက်ကာ လဲကျသွားရရှာတော့၏။</p> <p>ရိုနန်သည် 'နိုက်' သေနတ်အတွင်းသို့ ကျည်ဆန်များကို အေးဆေးစွာ ပြန်လည်ဖြည့်သွင်းပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ယခုတိုင် ရှင်းလင်းနေဆဲပင် ဖြစ်၏။ အစောင့်အကြပ် တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထပ်မံနှိမ်နင်းပြီးနောက် ရိုနန်သည် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ 'ထူးဆန်းဖွယ်ရာ ရတနာတိုက်' ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရတနာတိုက်၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ ဘဏ်တစ်ခု၏ မြေအောက်ခန်းနှင့် ဆင်တူလှပြီး လုံခြုံရေးမှာလည်း အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရိုနန်၏ ပြင်းထန်လှသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင်မူ ထိုစနစ်များ အားလုံးမှာ ဟာသတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ရချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရှေ့တွင် နောက်ဆုံးအတားအဆီးအဖြစ် အလွန်ထူထဲလှသော သတ္တုစပ်တံခါးကြီးတစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့၏။</p> <p>ယင်းမှာ ထိုရတနာတိုက်၏ နောက်ဆုံးခံတပ်ဖြစ်ပြီး တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံမည့်ပုံ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတံခါးကို ဖွင့်ရန်အတွက် သီးခြားသော သော့တစ်ခု လိုအပ်သည့်အပြင် သန်မာသော အမျိုးသား အများအပြား၏ ဝိုင်းဝန်းအားထုတ်မှုလည်း လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်တွင် ထိုသော့မရှိသော်လည်း ယင်းမှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို သော့ခလောက်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထည့်သွင်းကာ တံခါး၏ တည်ဆောက်ပုံကို စူးစမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"လူငယ်လေး..."</p> <p>အဘိုးကြီးတစ်ဦး၏ အသံမှာ ရိုနန်၏ နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုအသံတွင် နောင်တရမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ရောပြွမ်းနေဟန် ရှိပေသည်။ "မင်း အကြီးအကျယ် မှားယွင်းနေပြီ..."</p> <p> </p> <p>ရိုနန်မှာ အံ့ဩသွားခြင်း မရှိဘဲ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ နောက်တွင် ထိပ်ပြောင်ပြောင်နှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအဘိုးကြီးမှာ အသားအရေ ခမ်းခြောက်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အရိုးစုသဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ ၎င်း၏ နဖူးပေါ်တွင် အနက်ရောင် မီးလျှံသင်္ကေတတစ်ခုကို ခတ်နှိပ်ထားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီလား...။</p> <p>ရိုနန်က ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအဘိုးကြီးသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်မျှပင် ဖုံးကွယ်ထားစေကာမူ သူ၏ ဝိညာဉ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အပုပ်နံ့ကိုမူ ရိုနန်၏ စိတ်အာရုံက သိရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းလို အစွမ်းထက်တဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ယောက်က ပြည်တွင်းရေးရာဌာနရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ပုန်းအောင်းနေတာကို ယာလာချပ်ကျောင်းတော်ကရော သိရဲ့လား..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save