Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၈၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ယာလာချပ်ကျောင်းတော်ကလား”</p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်အဘိုးအို၏ မျက်နှာထက်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်း၏မျက်နှာတွင် အသားဟူ၍မရှိဘဲ အရေပြားသက်သက်သာ ရှိနေသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ မသိဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား”</p> <p>“ငါ့နာမည်က မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း တဲ့... လူငယ်လေး၊ ဒီနာမည်ကို သေသေချာချာ မှတ်ထားလိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်သည် ရိုနန်ရေးမွန်ကို တစ်မျိုးတစ်ဖုံသော အကြည့်တို့ဖြင့် ကြည့်ရှုနေရင်း ရမ္မက်ဇောအရှိန်အဟုန်ကိုလည်း သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို ငါက ထာဝရအသက်ကို ပေးသနားမှာမို့လို့ပါပဲ”</p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...</p> <p>ရိုနန်ကမူ ကျည်ဆန်များဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ပစ်ခတ်မှုနှုန်း ပိုမိုမြန်ဆန်သော ‘ရိန်းဂျာ’ ကို အသုံးပြုကာ အဂ္ဂိရတ်ကျည်ဆန် ခြောက်တောင့်ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပစ်ခတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျည်ဆန်အားလုံးမှာ လွဲချော်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p>ရိုနန် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းသည် သူ၏လက်ယာဘက် လက်မောင်းကို ရုတ်ခြည်းမြှောက်ကာ ဝတ်ရုံနက်ဖြင့် မျက်နှာကို ကာကွယ်လိုက်ပြီးနောက် အမှောင်ထု မြူခိုးအသွင်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမြူခိုးများသည် လျင်မြန်စွာ လွင့်မျောနေပြီး ဖမ်းဆုပ်ရန် ခက်ခဲလှပေရာ ရိုနန်၏ အကြည့်တို့မှာ တင်းမာသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်သည် ရိုနန် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသမျှ ရန်သူတို့တွင် အင်အားအကြီးမားဆုံး ဖြစ်တန်ရာ၏။ ရန်သူ၌ မည်ကဲ့သို့သော စွမ်းရည်များ ရှိသည်ကို သူ မသိရှိသေးသော်လည်း အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် လက်ကောက်ဝတ်ကို ခါယမ်းကာ ‘ရိန်းဂျာ’ ပြောင်းအတွင်းမှ ကျည်ခွံများကို ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး လက်မဖြင့် ကျည်အသစ်များကို လျင်မြန်စွာ ဖြည့်သွင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်ခွာလိုက်ရင်း လက်ယာဘက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ရိုနန် အစောပိုင်းက ရပ်နေခဲ့သည့် နေရာပေါ်သို့ အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်ခြည်း ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း၏ ပုံရိပ်သည် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာ၏။ အားကောင်းလှသော ဤသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်သည် သူ၏ တိုက်ကွက် လွဲချော်သွားသော်လည်း ရိုနန်ကို ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံကို ဖြန့်ကာ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထု စွမ်းအားများမှာ အလုံးအရင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းရောင်အားလုံးကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝါးမြိုသွားကာ တစ်ခွင်တစ်ပြင်လုံးကို ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ဝတ်ရုံ။</p> <p>ယင်းမှာ အဆင့်မြင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များသာ တတ်မြောက်ထားသည့် စွမ်းအားကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာ တိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် အလင်းရောင်တို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အမှောင်ထုအတွင်း ပိတ်မိနေသူအားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားရစမြဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခြေအနေတွင် မိမိစွမ်းအား၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...။</p> <p>ရုတ်ခြည်းပင် တောက်ပသော သေနတ်သံများသည် အမှောင်ထုကို ခွဲထွက်လာပြီး ရိုနန်၏ ‘ရိန်းဂျာ’ ထံမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထုအတွင်း ပုန်းကွယ်လျက် နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေသော မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျည်ဆန်သုံးတောင့် ထိမှန်သွားသဖြင့် သူ၏ မြူခိုးအသွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနက်ရောင် မီးတောက်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တို့သည် မြူခိုးအသွင်ဖြင့် ရှိနေစဉ် သာမန်လက်နက်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လျစ်လျူရှုနိုင်ကြပေသည်။ ကျည်ဆန်ဖြစ်စေ၊ ဓားဖြစ်စေ ယင်းတို့ကို ထိခိုက်အောင် မပြုနိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ရိုနန် အသုံးပြုထားသည်မှာ အဂ္ဂိရတ်ကျည်ဆန်များ ဖြစ်ပြီး ‘ရိန်းဂျာ’ သေနတ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း ထူးခြားသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>“အား...”</p> <p>ဒဏ်ရာရသွားသော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်မှာ ဒေါသအမျက် ချောင်းချောင်းထွက်သွားပြီး အလွန်ပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> အလွန်မြင့်မားသော အသံလှိုင်းများသည် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်တစ်ပြင်လုံးသို့ မမြင်နိုင်သော ဓားသွားများအလား ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ သက်ရှိမှန်သမျှကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရိုနန်မှာမူ ထိုအသံကို မကြားသိသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေကာ မည်သို့မျှ ထိခိုက်ခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း သူသည် မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း ရှိရာနေရာကို အတိအကျ သိရှိနိုင်ရန် စိတ်အာရုံစွမ်းအားကိုသာ အလုံးစုံ အားကိုးလိုက်ပြီး ခြောက်လုံးပြူးသေနတ်ကို သိမ်းကာ ‘ခုတ်ထွင်ဓား’ ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှူး... ရှူး... ရှူး...။</p> <p>အေးစက်သော ဓားအလင်းတန်းများနှင့်အတူ ထူးဆန်းသော လေတိုးသံများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူထပ်သော အမှောင်ထုကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ခွဲပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အမှောင်ထုမှာ ကွယ်ပျောက်သွား၏။</p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာပြီး မြူခိုးအသွင်ကို ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် အရိုးအထိ မြင်ရသော နက်ရှိုင်းသည့် ဒဏ်ရာပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ်ရာတစ်ခုချင်းစီမှာ သေးသွယ်ပြီး ရှည်လျားလှပေသည်။</p> <p>ဆယ်မီတာကျော် အကွာအဝေးမှနေ၍ သူသည် ရိုနန်နှင့် ထိပ်တိုက် ပြန်လည်ရင်ဆိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအဆင့်မြင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ မျက်နှာထက်တွင် အစောပိုင်းကကဲ့သို့ မောက်မာဝင့်ကြွားမှုများ မရှိတော့ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ ဂုဏ်ယူရသော ‘မှောင်မိုက်သော ကောင်းကင်ဝတ်ရုံ’ လျှို့ဝှက်ပညာရပ်ကို ရိုနန်က ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယင်းက သူ့ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့ပေသည်။</p> <p>သို့သော် မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းမှာ အဆင့်မြင့် သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှပင် ထွက်မလာဘဲ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်မူ မည်သည့်ဒဏ်ရာမျှ မရှိတော့သကဲ့သို့ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ”</p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းသည် ရိုနန်ကို စိုက်ကြည့်နေရင်း သူ၏မျက်လုံးအတွင်းမှ ဒေါသများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်တို့ ကိန်းအောင်းလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ အသက်ရှင်ခဲ့တာ ၃၇၆ နှစ် ရှိပြီ... မင်းလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ လူငယ်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဤမျှကြီးမားသော အစွမ်းမှာ ပါရမီသက်သက်ဖြင့် ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>ဤသွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရိုနန်မှာ မြူခိုးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဆန်းကြယ်သည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးအလား မြင်ယောင်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြည့်၍မရ၊ ဖျက်၍မရ၊ ခန့်မှန်း၍လည်း မရနိုင်ချေ။</p> <p>ဤသို့ စူးစမ်း၍မရခြင်းက မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း၏ စိတ်ကို အကြီးအကျယ် အနှောင့်အယှက် ပေးနေပြီး နောက်ဆုတ်လိုစိတ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တို့သည် မည်မျှပင် အဆင့်မြင့်စေကာမူ မသေနိုင်သော အရာများ မဟုတ်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းလေးရာနီးပါး အသက်ရှင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူသည် အနှိုင်းမဲ့သော အစွမ်းထက် ရန်သူများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ယင်းတို့မှာ မဆင်မခြင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ဆောင်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ချီးကျူးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”</p> <p>ရိုနန်သည် သူ၏လက်ထဲမှ ‘ခုတ်ထွင်ဓား’ ကို လှည့်ပတ်ဆော့ကစားနေရင်း ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အခုတော့ သူ့ကို မင်း မြင်ရပြီပေါ့”</p> <p>ဤထူးခြားသော လက်နက်သည် ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာသာ ရှိသော်လည်း လက်တွေ့အသုံးပြုရာတွင်မူ အလွန်ပင် ထူးခြားလှပေရာ ရတနာတစ်ခုကို မတော်တဆ တွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ထွက်ပြေးလို့ လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းက ခြိမ်းခြောက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ “ဒီနေရာက ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန ရုံးချုပ်ပဲ... အပြင်ဘက်မှာလည်း စစ်တပ်က ဝိုင်းထားလောက်ပြီ။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ ထွက်ပြေးနိုင်မယ်လို့တော့ မကြံစည်နဲ့ဦး”</p> <p> </p> <p>“ဒါက နောက်မှ စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စပါ”</p> <p>ရိုနန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ “အခုတော့ မင်းကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်ရလိမ့်မယ်”</p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူသည် စိတ်အာရုံစွမ်းအား မုန်တိုင်းကို ရုတ်ခြည်း ထုတ်ဖော်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအစွမ်းထက်သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရိုနန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပြီး ထိုနေရာ၌ မမြင်နိုင်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခွင်တစ်ပြင်လုံးမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး မိမိကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဆွဲဖြဲပစ်မည့် သို့မဟုတ် ငရဲသို့ ဆွဲချမည့် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ခံစားနေရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ မြူခိုးအသွင် ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်ပညာရပ်မှာ လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်တော့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းမှာ သာမန်သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် မဟုတ်သဖြင့် အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိသွားပြီး ရုတ်ခြည်း အော်ဟစ်ကာ မြားတစ်စင်းအလား ပြေးထွက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် လက်သည်းကြီးမှာ ရိုနန်၏ လည်ပင်းဆီသို့ လျှပ်စီးအလား ထိုးစိုက်လာ၏။</p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တို့၏ အစွမ်းမှာ သူတို့၏ သွေးမျိုးနွယ် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များတွင်သာမက ပြင်းထန်လှသော လက်ရုံးချင်း တိုက်ခိုက်မှု စွမ်းရည်တွင်လည်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့၏ လက်သည်းများသည် ထူထဲသော သံချပ်ကာများကိုပင် လွယ်ကူစွာ ဖောက်ထွင်းနိုင်ပြီး သံမဏိကိုပင် အားစိုက်စရာမလိုဘဲ ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းမှာ နှစ်ပေါင်းသုံးရာကျော် အသက်ရှင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ သူ၏ လက်ရုံးချင်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ကျွမ်းကျင်မှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်အာရုံစွမ်းအား မုန်တိုင်း၏ ဖိအားအောက်တွင် သူသည် သူ၏သွေးမျိုးနွယ် စွမ်းအားကို အတင်းအကျပ် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး ဤတိုက်ပွဲကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ယခုအချိန်တွင် မဂ္ဂနပ်စ်ခန်းသည် ရိုနန်နှင့် အသက်ပေး၍ တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် ရိုနန်ကမူ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း၏ လက်သည်းများ ဝင်ရောက်လာမှုကို ရှောင်တိမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ကာကွယ်ခြင်း မပြုဘဲ ရုတ်ခြည်းပင် လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>စူးရှလှသော အနက်ရောင် လက်သည်းကြီးများသည် ရိုနန်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး လက်မတစ်ဆစ်မျှပင် ရှေ့သို့ တိုးမရတော့ချေ။</p> <p>ယင်းမှာ သက်သက်မဲ့ အင်အားချင်း နှိမ်နင်းခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဂ္ဂနပ်စ်ခန်း၏ မျက်လုံးအတွင်းတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြောက်ရွံ့ခြင်း အငွေ့အသက်တို့ ပေါ်ထွက်လာလေတော့သတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save