Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၈၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤထူးဆန်းအံ့ဖွယ်ကောင်းသော သားရေစသည် ရိုနန်၏ လက်မောင်းပေါ်မှ တိတ်တဆိတ် လျောကျသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် လိမ္မာယဉ်ကျေးသော ခွေးငယ်လေးတစ်ကောင်နှယ် သစ်သားသေတ္တာအတွင်းသို့ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ဝင်ရောက် ခွေလိပ်သွားသည်မှာ မိမိအလိုအလျောက် အဖုံးပိတ်ရန် လက်ချောင်းများပင် ပေါက်လာလိုသည့်နှယ် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြစ်ရသည်မှာလည်း အခြားကြောင့်မဟုတ်ပေ။ ယင်းသားရေအတွင်း ကိန်းအောင်းနေသော ထူးဆန်းသည့် အင်အားစုတို့သည် ရိုနန်၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့်ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သားရေအတွင်းဝယ် ပုန်းကွယ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါး စိတ်ဆန္ဒတို့သည် တုတ်ဖြင့် အရိုက်ခံရသော တောခွေးရိုင်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ၎င်း၏ လက်သည်းစွယ်တို့ကို ရုပ်သိမ်းကာ ငြိမ်ကုပ်သွားရရှာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့မျှမကသေးဘဲ ယင်းသည် ရိုနန်အား အသနားခံသည့်နှယ် အမြီးကလေးပင် ခါယမ်းပြနေသေး၏။</p> <p>ရိုနန်သည် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ရင်း သစ်သားသေတ္တာအဖုံးကို အသာအယာ ပြန်ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသားရေစမှာ အတော်ပင် စိတ်ဝင်စားဖွယ် ကောင်းလှပေရာ ယင်းကို အလုံးစုံ ထိန်းချုပ်ရန်မှာလည်း ခဲယဉ်းလှသည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း ယင်းသည် ရိုနန် အဓိက ရှာဖွေနေသည့် ရည်မှန်းချက်ကား မဟုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ရိုနန်သည် သစ်သားသေတ္တာများပေါ်မှ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆွဲခွာဖွင့်လှစ်လိုက်ရာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အလင်းမမြင်ခဲ့ရသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ရတနာများ ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေတွက်၍မကုန်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အရှိန်အဝါတို့သည် ထိုနေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားချေပြီ။</p> <p>ထိုအချိန်၌ပင် 'ရတနာစုဝေးရာဂေဟာ' ၏ ပြင်ပတွင် လူအုပ်ကြီးတစ်စုသည် အလုအယက် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အထဲတွင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တော်များ၊ လက်နက်ကိုင် အထူးစွမ်းအားရှင်များနှင့် ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနမှ တင်းမာတည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အရာရှိများ ပါဝင်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ပိတ်ဆို့ထားသော သတ္တုစပ်တံခါးကြီးရှေ့တွင်မူ လူအများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လျက် အကြံအိုက်နေကြကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဘယ်မှာလဲ။</p> <p>ရိုနန်ရေးမွန်သည် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ်အတွင်း ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားကာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး လူအမြောက်အမြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေရာ ယင်းဖြစ်ရပ်သည် ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန တစ်ခုလုံးကို အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းနှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း ဆဲလက်စ်မြို့၏ အဆင့်မြင့်အာဏာပိုင်များထံသို့ ပေးပို့ထားပြီး ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားဖြည့်တင်းမည့် စစ်ကူများ ရောက်ရှိလာရန် အချိန်အတန်ငယ် လိုအပ်သေးသော်လည်း ပြည်တွင်းရေးရာဌာနမှ အရာရှိကြီးများအတွက်မူ ဤဖြစ်ရပ်သည် ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်ခံရသည်အထိ ဘေးတွေ့နိုင်သော စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်နေပေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် ထိုအရာရှိများသည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ကြပြီး ရိုနန်အား ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ ဖမ်းဆီးရန် အဖွဲ့များကို အရေးပေါ် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆုံး၌မူ ထူးချွန်သော လက်ရွေးစင်အချို့ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ရိုနန် ခိုအောင်းနေသည့် နေရာကိုမူ နောက်ဆုံးတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ 'ရတနာစုဝေးရာဂေဟာ' ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၏ လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်ဖြစ်သူ 'ကော့စလင် ဒေါ်တန်' သည် ရှေ့ရှိ တံခါးကြီးအား အလွန်လေးနက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေစဉ် မျက်တောင်များပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေမိရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ဌာနတွင်း လုံခြုံရေးစနစ်၏ အကြီးအကဲဖြစ်သည့်အတိုင်း ဤဖြစ်ရပ်အတွက် သူသည် အဓိက တာဝန်ရှိသူ ဖြစ်ပေရာ တရားခံကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ ရာထူးမှာ မြဲတော့မည်မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ပေါ့ဆမှုအတွက်လည်း သူသည် အပြစ်ပေးခံရရန် သေချာသလောက်ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>ကော့စလင် ဒေါ်တန်အနေဖြင့် ဤဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို ရှောင်လွှဲနိုင်စွမ်း မရှိပေရာ သူပြုလုပ်နိုင်သည်မှာ မိမိ၏ အမှားများအတွက် ပြန်လည်ကုစားရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် တာဝန်ရှိမှု၏ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကိုသာ လျှော့ပါးစေနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်းပေါ့။</p> <p>သို့ရာတွင် မေးခွန်းထုတ်စရာမှာ ရိုနန်သည် ယခုအခါ မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေသနည်း ဟူသည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရိုနန်သာ တင်းကြပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော ပြည်တွင်းရေးရာဌာနမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့ပါလျှင် ယင်းသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အိပ်မက်ဆိုးကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို တွေးတောမိသောအခါ ကော့စလင် ဒေါ်တန်သည် ကျောစိမ့်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဘေးရှိ ဆံပင်ခရမ်းရောင်နှင့် မှော်ဆရာမလေးအား ကြည့်ကာ "မစ္စ အိုင်လင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီလူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှာပေးပါဦးဗျာ၊ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်" ဟု ရိုသေစွာဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ပင် ရိုသေကိုင်းရှိုင်းလှပေရာ ဖားယားနေသည့်နှယ်ပင် ရှိချေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာမူ ဤအခြင်းအရာကို အထူးအဆန်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ကျင့်သားရနေကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဤခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် မှော်ဆရာမလေးသည် စွမ်းအားကြီးသော အတတ်ပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရုံမျှမက တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အလှမ်းဝေးသော ဆွေမျိုးတော်စပ်သူလည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ပြည်တွင်းရေးရာဌာန၌ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာမူ အခြားသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p>သူမအား ရန်စဝံ့သူမှာလည်း အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေရာအံ့။</p> <p> </p> <p>ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် မှော်ဆရာမလေးသည် အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။ သူမ၏ အေးစက်သော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းလှပေရာ "သူက ငါ့ရဲ့ မှော်အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ကို သတ်ခဲ့တယ်... ရှင်မပြောရင်တောင် သူ့ကို ငါဖမ်းပြီး ဝိညာဉ်ကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကြာအောင် မီးရှို့ပစ်ရမယ်" ဟု ခံပြင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် သွားကြိတ်လျက် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ ကျောချမ်းသွားကြပြီး ခေါင်းများကိုသာ ငုံ့ထားကြကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>မစ္စအိုင်လင်းသည် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနအတွင်း အကြောက်ရွံ့ရဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။</p> <p> </p> <p>ကြားသိရသလောက်မှာ သူမသည် ဝိညာဉ်များကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်မီးလျှံများအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး သူမ၏ သုတေသနခန်းအတွင်းဝယ် မီးထွန်းရန်အတွက် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြုလုပ်ခံရသော ဝိညာဉ်များမှာလည်း မည်သည့်အခါမျှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိနိုင်ကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>မှော်ဆရာမလေး၏ မျက်ဝန်းများမှ ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာ တစ်ခုလုံးကို စကန်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ပိတ်ထားသော သတ္တုစပ်တံခါးကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလျက် "သူ အထဲမှာရှိတယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>အထဲမှာလား။</p> <p>ကော့စလင် ဒေါ်တန်မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရလေသည်။ "ဒါပေမဲ့ သော့မရှိဘဲ သူ ဒီတံခါးကို ဘယ်လိုဖွင့်လိုက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဤ 'ရတနာစုဝေးရာဂေဟာ' ၏ တံခါးကြီးမှာ ထုထည်ရော ခံစစ်စွမ်းရည်ပါ တော်ဝင်ဘဏ်၏ မြေအောက်ခန်း တံခါးများထက်ပင် သာလွန်လှပြီး သော့မပါဘဲ ဖွင့်လှစ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ယင်းကိုဖွင့်လှစ်ရန် သော့နှစ်ချောင်း လိုအပ်ပြီး သော့ပေါက်နှစ်ခုမှာလည်း ဆယ်မီတာခန့် ကွာဝေးလှရာ လူတစ်ဦးတည်းဖြင့် ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အရာပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ အထဲမှာရှိတယ်လို့"</p> <p>ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် မှော်ဆရာမလေးသည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး "ငါ တတိယအကြိမ် ထပ်မပြောချင်ဘူးနော်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကော့စလင် ဒေါ်တန်သည် ပုခုံးကလေး တွန့်သွားမိပြီး "ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ချက်ချင်းပဲ လူလွှတ်ပြီး ဖွင့်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်" ဟု အလန့်တကြား ပြောလိုက်ရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်၏ အမိန့်အရ ရတနာတိုက်၏ သော့များကို ချက်ချင်းပင် ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး တာဝန်ကျဝန်ထမ်း နှစ်ဦးအား ဖွင့်လှစ်ရန် ခိုင်းစေလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူအများ၏ စောင့်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် ထိုဝန်ထမ်းနှစ်ဦးမှာ တံခါးကို ပုံမှန်အတိုင်း ဖွင့်လှစ်နိုင်ခြင်း မရှိကြချေ။</p> <p>သော့များကို မည်သို့ပင် လှည့်ကြည့်စေကာမူ အတွင်းရှိ စက်ယန္တရားများကို လှုပ်ရှားစေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် ကြိုးစားလေလေ ပို၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များမှာလည်း ပဲစေ့များနှယ် တလိမ့်လိမ့် ကျဆင်းလာခဲ့ကာ အမူအရာများမှာလည်း ပျာပျာသလဲ ဖြစ်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အထဲမှ တစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားသည့်အတွက် လက်ထဲမှ သော့များပင် မြေပေါ်သို့ လွတ်ကျသွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ"</p> <p>ဆယ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်တွင်မူ ခရမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် မှော်ဆရာမလေးသည် ဒေါသအဟုန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူမ၏ မှော်တုတ်ကောက်ကို ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းထံသို့ ချိန်ရွယ်လျက် "သေစမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်တုတ်ကောက်၏ အစွန်းမှ စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပန်းထွက်လာပြီး ထိုဝန်ထမ်း၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိမှန်သွားလေတော့သည်။</p> <p>သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ထိုနေရာ၌ပင် ပေါက်ကွဲသွားရရှာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>လွင့်စင်လာသော သွေးစက်အချို့မှာ ကော့စလင် ဒေါ်တန်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ပင် လာရောက် စင်ဟပ်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လုံခြုံရေးအရာရှိချုပ်မှာမူ မှော်ဆရာမလေး၏ ဒေါသပစ်မှတ် မဖြစ်စေရန်အတွက် အသက်ပြင်းပြင်းပင် မရှူဝံ့ဘဲ ငြိမ်သက်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရာထူးမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားစေကာမူ မစ္စအိုင်လင်း ရှေ့မှောက်၌မူ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ကော့စလင် ဒေါ်တန်သည် ဝန်ထမ်းအသစ်တစ်ဦးကို အမြန်ဆုံး စီစဉ်ကာ တံခါးဖွင့်ရန် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။</p> <p>ရလဒ်မှာမူ ထပ်မံ၍ ကျရှုံးခြင်းသာ ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ ပြဿနာမှာ လူကြောင့်မဟုတ်ဘဲ တံခါး၏ သော့ခလောက်ကြောင့်သာ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြလေပြီ။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ မှော်ဆရာမလေးသည် ဒေါသမပေါက်ကွဲတော့ဘဲ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ "ချက်ချင်းပဲ လူတွေထပ်ခေါ်ခဲ့၊ ဒီတံခါးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ဒီနေ့ ငါ အထဲကို ဝင်နိုင်အောင် လုပ်ရမယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တံခါးမှာ မည်မျှပင် ခိုင်ခံ့စေကာမူ လုံလောက်သော လူအင်အားနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများ၊ အချိန်များ ရှိပါက ဖျက်ဆီး၍ ရနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မှော်ဆရာမလေးမှာ ရိုနန်သည် အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကြောင်း အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားပေရာ ရိုနန်အား ရတနာတိုက်အတွင်းဝယ် ပိတ်လှောင်ထားရန် စိတ်ကူးမရှိဘဲ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ကာ ၎င်းအား အရေခွံခွာပြီး အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်ပစ်ရန်သာ ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ဝယ် အုတ်အော်သောင်းနင်း ဖြစ်နေချိန်၌မူ ရိုနန်သည် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ၍ စုဆောင်းထားသော ရတနာတိုက်အတွင်းဝယ် သိမ်းကျုံးယူငင်ရန် အလုပ်များနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရှာဖွေနေသည့် ရည်မှန်းချက်မှာ ရိုးရှင်းလှပေရာ ယင်းမှာ 'လောကမူလအမြုတေ' များ ကိန်းအောင်းနေသော ပစ္စည်းများပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးသော ပစ္စည်းကိုမူ ရိုနန်သည် (၃၇) ခုမြောက် သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ (၈၉) ခုမြောက်၊ (၁၀၄) ခုမြောက်၊ (၁၁၅) ခုမြောက်... စသည်ဖြင့် အသီးသီး တွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။</p> <p>ရိုနန်သည် သူရှာဖွေနေသည့် ပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီကို တွေ့ရှိတိုင်း အတိုင်းအဆမရှိ အံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော သေတ္တာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးစီးသွားသောအခါ 'လောကမူလအမြုတေ' များ ကိန်းအောင်းနေသော အံ့ဖွယ်ရတနာပေါင်း (၃၇) ခုကို မထင်မှတ်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်လူဖေးမသော ကံတရားပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်၌မူ သူသည် များစွာသော အမြတ်အစွန်းများကို ရရှိခဲ့ချေပြီ။</p> <p>ထိုအချိန်၌ပင် ရိုနန်သည် အပြင်ဘက်မှ တံခါးကို ဖျက်ဆီးနေသည့် အသံများကို ကြားနေရလေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save