Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၄၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သွေးလနက္ခတ် (၈၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ရတနာတိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးရန်နှင့် မျှော်စင်တည်ဆောက်ရန်ကိစ္စတွင် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အစိုးရအဖွဲ့တို့မှာ မည်သည့်ငြင်းဆန်မှုမျှမရှိဘဲ သဘောတူညီခဲ့ကြရာ ရိုနန်ရေးမွန်မှာမူ ယင်းကိုပင် ယုံရခက်ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ရာသော လှည့်ကွက်များ ရှိနေလေမည်လားဟု သူ တွေးတောမိသေး၏။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းခြင်းဟူသည် အပေးအယူလုပ်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ရာ ရိုနန်အနေဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အစိုးရအဖွဲ့တို့အား တစ်ချက်နှစ်ချက်လောက် ပညာပြရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူများကမူ မစွမ်းသာတော့သည့်နှယ် ဒူးထောက်အရှုံးပေးခဲ့ကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ ဂူစတပ်ရိန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအခြင်းအရာကို အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကမ္ဘာ့အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခုဖြစ်သည့် အင်းဗားလန်းနိုင်ငံ၏ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အစိုးရအဖွဲ့တို့သည် ပြည်တွင်း၌ဖြစ်စေ၊ ပြည်ပ၌ဖြစ်စေ အမြဲတစေ တင်းမာသော သဘောထားကိုသာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေ့ရှိပြီး မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ အလွယ်တကူ အလျော့ပေးလေ့မရှိသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤခြင်္သေ့နှလုံးသားနယ်စားမင်း၏ ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးရန်မှာ မခက်လှပေ။ သူသည် ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနရှေ့တွင် ရိုနန်က လက်တစ်ဖက်မြှောက်ရုံမျှဖြင့် ကျည်ဆန်မိုးများကို တားဆီးပြခဲ့သည့် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် မြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မတွေ့မြင်ခဲ့ရ၍သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်၏ အံ့မခန်းစွမ်းအားများကသာ မြို့တော်ရှိ အာဏာပိုင်ကြီးများအား အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝန်ကြီးချုပ် ချားလ်စ်ဒေါ့တန်ကိုယ်တိုင် တော်ဝင်နန်းတော်သို့ သွားရောက်ကာ ရိုနန်အတွက် လျှို့ဝှက်ရတနာတိုက်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးရန် ဘုရင်မင်းမြတ်အား အကျိုးအကြောင်း အဆိုးအကောင်းကို တင်ပြလျှောက်ထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းသည် လျှို့ဝှက်သဘောတူစာချုပ်တစ်ခုကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့၏။ ယင်းစာချုပ်ထဲတွင် ရိုနန်၏ အခြေအနေအားလုံးကို အပြည့်အဝသဘောတူရုံသာမက သေးငယ်သော စည်းကမ်းချက်တစ်ခုကိုလည်း ထပ်မံဖြည့်စွက်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ ရိုနန်အနေဖြင့် ဤညှိနှိုင်းမှုကို လျှို့ဝှက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိသူများအား မည်သည့်အခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခြင်း မပြုရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မူလကတော့ ဝန်ကြီးချုပ် ချားလ်စ်ကိုယ်တိုင် မင်းနဲ့ စာချုပ်လာချုပ်ချင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ရာထူးနေရာက အရမ်းကို အရေးကြီးနေတာကြောင့် ငါ့ကိုပဲ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် စေလွှတ်လိုက်တာပါ" ဟု ဂူစတပ်ရိန်းက ရှင်းပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရပါတယ်"</p> <p>ရိုနန်သည် ထိုကဲ့သို့ အဆောင်အယောင် အခမ်းအနားများကို ဂရုမစိုက်လှပေ။ လျှို့ဝှက်စာချုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း သေချာသည့်အခါ သူသည် တိုက်ရိုက်ပင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ဘုရင်မင်းမြတ်နှင့် ဝန်ကြီးချုပ်တို့၏ လက်မှတ်များနှင့် တံဆိပ်တော်များမှာလည်း အဆင်သင့်ပင် ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် နှစ်ဖက်ကြား သဘောတူညီမှုသည် တရားဝင် အောင်မြင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းသည် မိမိ၏တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အသာချလိုက်ပြီးလျှင် - "ရိုနန်.. ငါတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက နောင်အနာဂတ်မှာလည်း ဆက်ရှိနေဦးမှာ မဟုတ်လား" ဟု စမ်းတဝါးဝါး မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤခြင်္သေ့နှလုံးသားနယ်စားမင်း၏ ရိုနန်အပေါ် ဆက်ဆံပုံမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုယဉ်ကျေးပျူငှာလာပြီး မိမိကိုယ်မိမိလည်း အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်အောင် လျှော့ချထားပေသည်။</p> <p> </p> <p> ဂူစတပ်ရိန်းသည် နိုင်ငံတော်စနစ်အတွင်းရှိ သဘောထားတင်းမာသည့် အုပ်စုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အစိုးရအဖွဲ့ကိုပင် ဒူးထောက်စေခဲ့သည့် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ ရိုသေလေးစားသော သဘောထားကို ပြသရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ခံစားမိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့" ဟု ရိုနန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အမြဲတမ်း ပြေလည်နေတာပဲ၊ ဘာလို့ ရပ်ပစ်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဂူစတပ်ရိန်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ လွန်ခဲ့သည့်ကာလအတွင်း၌ ရွှေရွက်လှေ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းမှတစ်ဆင့် အထူးပစ္စည်းများကို ရောင်းချခြင်းဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါးပေါင် အမြောက်အမြား ရရှိခဲ့ရာ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ များစွာကျေနပ်အားရခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ချစ်ကြည်ရင်းနှီးသည့် အပြန်အလှန် အကျိုးရှိသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသင့်သည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင် ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ဝမ်းသာစရာပါပဲ" ဟု ဂူစတပ်ရိန်းက အားရပါးရ ဆိုသည်။ "ရွှေရွက်လှေ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းအနေနဲ့ အမြတ်ငွေရဲ့ (၃၀) ရာခိုင်နှုန်းကို ထပ်တိုးပေးမယ့်အပြင်၊ ရို့စ်စင်ကလဲယားကိုလည်း မင်းရဲ့ စိတ်ကြိုက် အမြဲတမ်း အစေခံစေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ငွေကြေးနှင့် အလှအပကိုပါ ပေါင်းစပ်လျက် ဤခြင်္သေ့နှလုံးသားနယ်စားမင်းသည် အကြီးအကျယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဆန္ဒရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ရိုနန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာပင် လက်ခံလိုက်၏။ ယင်းမှာ သူက ထိုအမြတ်အစွန်းလေးကို မက်မောလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ၊ ဂူစတပ်ရိန်း၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်လိုက်ပါက ထိုနယ်စားမင်းအနေဖြင့် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အားလုံးပင် စိတ်ချမ်းသာသွားကြချေပြီ။</p> <p>ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ ပြန်ရန်အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ရိုနန်သည် ရှေ့ကောင်တာမှ အမျိုးသမီးငယ်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီးလျှင် - "မစ္စလင်ဒါ... ကော်ဖီအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပင်ပန်းသွားပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချောမောလှပသော ထိုအမျိုးသမီးငယ်မှာ ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားကာ - "အာ... ဟုတ်... ရပါတယ်" ဟု တုန်တုန်ယင်ယင် ပြန်ပြောရှာသည်။</p> <p>ရိုနန်သည် ပြုံးလျက် သွေးလနက္ခတ်လက်စွပ်ထဲမှ ချိုးလင်းဥခန့်ရှိသော ပတ္တမြားတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ပြီး  "ဒါက မင်းအတွက်ပါ" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပတ္တမြားမှာ ရတနာစုဝေးရာဂေဟာမှ ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း အထူးပစ္စည်းတစ်ခု၏ အလှဆင်ကျောက်မျှသာဖြစ်ပြီး မည်သည့်ထူးခြားသော စွမ်းအားမျှ မပါရှိပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ယင်း၏တန်ဖိုးမှာမူ အလွန်မြင့်မားလှပေသည်။ ရှေ့ကောင်တာမှ အမျိုးသမီးငယ်လေးမှာမူ မှင်သက်အံ့သြသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်သည် တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ပြီး ဂူစတပ်ရိန်းနှင့်အတူ ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနချုပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦး ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝန်ထမ်းအုပ်စုကြီးတစ်ခုမှာ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ အလောတကြီး တိုးဝင်လာကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က မရှိဖူးခဲ့သော အကြီးစား သန့်ရှင်းရေးလုပ်ငန်းစဉ်ကြီး စတင်ခဲ့လေပြီ။ အလောင်းများကို အိတ်များထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အပြင်ဘက်ရှိ ကုန်တင်တွန်းလှည်များဖြင့် သယ်ဆောင်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သန့်ရှင်းရေးသမားများသည် ကြမ်းပြင်နှင့် နံရံများပေါ်ရှိ သွေးစများကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်နေကြပြီး ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးသမားများမှာမူ အရုဏ်တက်ချိန်၌ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဤဖြစ်ရပ်မှာ အင်းဗားလန်းနိုင်ငံအတွက် အကြီးမားဆုံးသော အရှက်ရမှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်မှာ ယုံမှားသံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>တော်ဝင်မိသားစုနှင့် အစိုးရအဖွဲ့တို့က ရိုနန်နှင့် ချုပ်ဆိုခဲ့သော လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်သည် အချုပ်အခြာအာဏာဆုံးရှုံးခြင်း သို့မဟုတ် အမျိုးသားရေး သိက္ခာကျဆင်းခြင်း အဆင့်အထိ မရောက်သော်ငြားလည်း၊ ယင်းမှာ အလွန်ပင် တွေ့ရခဲသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံတော်၏ အထက်တန်းလွှာများအဖို့မှာမူ ချက်ချင်းလက်တုံ့ပြန်ရန် မစွမ်းသာသည့် အခြေအနေတွင် ဤဖြစ်ရပ်၏ သက်ရောက်မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြည်တွင်းရေးရာဌာနမှ တိုက်ပွဲအကြွင်းအကျန်များကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်းမှာ အစပျိုးမှုမျှသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဤနိုင်ငံ၏ အာဏာတည်ဆောက်ပုံ ယန္တရားကြီးမှာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်နက်နဲသော သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်ရာ လူအများအပြားကို ထိခိုက်စေမည်မှာ မလွဲဧကန် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>'ရိုနန်ရေးမွန်' ဟူသော အမည်နာမသည်လည်း နိုင်ငံတော်အရာရှိကြီးများကြားတွင် မဖော်ပြအပ်သော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမည့် လုပ်ရပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ရိုနန်မှာမူ မြို့အရှေ့ပိုင်းရှိ သူ၏ ဗီလာသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် မြေအောက်ခန်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေကြသော ဒယ်လိုရက်စ်နှင့် ဂျန်းနစ်တို့အား - "အခု အားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ" ဟု သတင်းကောင်းကို ပြောပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်ကိုယ်တိုင် ဘေးကင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူနှင့် နီးကပ်စွာ ပတ်သက်နေသော ဒယ်လိုရက်စ်နှင့် ဂျန်းနစ်တို့မှာလည်း လုံခြုံသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော် အရာရှိကြီးများ၏ ဦးနှောက်မှာ မြည်းကန်ခံထားရသည် မဟုတ်လျှင်မူ ထိုသူနှစ်ဦးအား မည်သည့်အခါမျှ ရန်ပြုလာကြလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>အခြားသော မတော်တဆမှုများအတွက်မူ ရိုနန်ပေးထားခဲ့သော အဂ္ဂိရတ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှာ အလှဆင်ပစ္စည်းသက်သက် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေရန် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ဤသည်မှာလည်း ရိုနန်က နိုင်ငံတော်နှင့် သဘောတူညီချက်ကို တက်ကြွစွာ ချုပ်ဆိုခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများအနက် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>"တော်သေးတာပေါ့"</p> <p>ဒယ်လိုရက်စ်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရိုနန်ကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း နီမြန်းနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က အသေးစိတ် မပြောပြသော်လည်း၊ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဗီဇစိတ်ဖြင့် မိမိ၏ချစ်သူမှာ ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း သူမ သိရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း မြေအောက်ခန်း၌ ပုန်းအောင်းနေစဉ် ဒယ်လိုရက်စ်သည် အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရသလို ဂျန်းနစ်ကိုလည်း ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ရသည်မှာ မသေးလှသော ဝေဒနာပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ဘေးတွင်မူ ဂျန်းနစ်က - "ဦးဦးရေးမွန်... အခု ကျောင်းပြန်တက်လို့ ရပြီလားဟင်" ဟု မဝံ့မရဲ မေးရှာသည်။</p> <p> </p> <p>"ရတာပေါ့" ဟု ရိုနန်က ပြုံးလျက် သူမ၏ဆံပင်များကို ဖွပေးရင်း - "မင်း သင်ချင်သလောက် ကြာကြာသင်လို့ ရပါတယ်" ဟု ဆိုလိုက်ရာ ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြုံးပျော်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး အဆုံးသတ်သွားခဲ့ချေပြီ။</p> <p>နောက်တစ်နေ့တွင် ရိုနန်သည် ဒယ်လိုရက်စ်နှင့်အတူ ဂျန်းနစ်အား ကျောင်းသို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ရှေးဟောင်းဆိပ်ကမ်းရပ်ကွက် စတုတ္ထမြောက်ရဲစခန်းသို့ သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်ကို ထပ်မံတွေ့မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဖော့ဒ်ဟာမီလ်၏ မျက်နှာမှာ မိဘနှစ်ပါး သေဆုံးသွားသည့်နှယ် အိုစာသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့နေပြီး ချွေးများလည်း ရွှဲနစ်နေကာ ပြုံးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ရှာပေ။ ဤရဲအရာရှိချုပ်မှာမူ လက်လျှော့လိုက်သည့်နှယ် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် - "မင်းနိုင်သွားပါပြီ။ ငါအခုပဲ ရာထူးက နှုတ်ထွက်ပါ့မယ်၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းပဲ ဒီနေရာရဲ့ အကြီးအကဲပေါ့" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဆဲလက်စ် ပြည်တွင်းရေးရာဌာနတွင် ရိုနန် ပြသခဲ့သော အစွမ်းအစများကို ကိုယ်တိုင်မမြင်ခဲ့ရသော်လည်း အခြေအနေအချို့ကိုမူ နားလည်ထားခဲ့ရာ ယနေ့ ရိုနန် ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်လာခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရိုနန်က ပြုံးလိုက်ပြီး - "အရာရှိချုပ်ဖော့ဒ်...မင်း အများကြီး တွေးနေပြီ။ အမှန်တော့ ငါဒီနေ့ ရာထူးက နှုတ်ထွက်စာ လာတင်တာပါ" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>သွေးလနက္ခတ်လက်စွပ်ကို ဖန်တီးပြီးနောက်တွင်မူ ဤကမ္ဘာမြေရှိ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြီးမြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ရှေ့တွင် ပိုမိုကြီးမားသော အစီအစဉ်များ ရှိနေသဖြင့် ရဲစခန်းတွင် ဆက်လက်နေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ဖော့ဒ်ဟာမီလ်သည် သူ့အား အကြိမ်ကြိမ် ဆန့်ကျင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ ရိုနန်မှာလည်း အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်ပေးတတ်သော သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ရာထူးမှ နှုတ်ထွက်ခြင်းနှင့်အတူ ထိုအရာရှိချုပ်အတွက်လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော 'လက်ဆောင်' ကို သူ ချန်ထားပေးခဲ့ဦးမည် ဖြစ်ပေရာသတည်း။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save