Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၁</h2> <h2 style="text-align: center;">သန့်စင်သောကလေးငယ်သည် အောင်နိုင်ခြင်းမရှိသူဖြစ်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သို့ရာတွင် ထိုမိန်းကလေးငယ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်၌ သံသယပွားလျက် ရှိလေ၏။</p> <p>"အဖိုးကတော့ ကြွားဝါနေပြန်ပြီ။ မသေမျိုးဆိုတာ အရာခပ်သိမ်းကို တတ်စွမ်းနိုင်တာ မဟုတ်လား။ သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်က တကယ်ပဲ မသေမျိုး လေးပါးကို အောင်နိုင်လို့လား"။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မသေမျိုးအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးကို အောင်နိုင်ခဲ့သည်ဆိုပါက ယုတ္တိတန်နိုင်သော်လည်း မသေမျိုးအဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင် လေးပါးကို ထွက်ပြေးရသည်အထိ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်ဆိုခြင်းမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားရာ ရောက်နေလေသည်။</p> <p>အကယ်၍ လောကီနယ်ပယ်၌ ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနေပါက သူမ သိရှိရမည်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို မေးခွန်းထုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အဖိုးအိုသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးအစုံ ပြူးလျက် နှုတ်ခမ်းမွေးများပင် တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်သွားလေတော့သည်။</p> <p>"မင်းက ဘာသိလို့လဲ ကလေးမရယ်။ သန့်စင်သောကလေးငယ်က အောင်နိုင်သူမရှိတဲ့သူပဲ။ မသေမျိုး လေးပါးဆိုတာ ဘာများမှတ်လို့လဲ။ အပါးတစ်ရာပဲ ရှိပါစေဦးတော့ သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်က သူတို့ကို နှိမ်နင်းမှာပဲ"။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် တာတာကျေးရွာမှ ရွာသူရွာသားများသာမက သူ၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ အပေါင်းတို့သည် သူ့ကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံးဟု အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ကြလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် အဖိုးအိုနှင့် အခြေအတင် မငြင်းခုံရဲသော်လည်း ဤနေရာမှ လူများသည် သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ ပြင်းပြစွာ ယုံကြည်နေကြသည်ကို ခန့်မှန်းမိသွားလေသည်။</p> <p>အဖိုးအို ပြောကြားသည်များမှာ အနည်းငယ် ချဲ့ကားထားသည် ဆိုဦးတော့ အချက်အလက် အများစုမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူမ သိရှိလေသည်။</p> <p>"သက်ပြင်းချလိုက်မိတယ်။ ဒီတစ်ခါ အပြင်ထွက်မလာခင်မှာ နောက်ဆုံးရ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဖတ်ခဲ့သင့်တာ။ လူဝကြီးကတော့ တကယ်ပဲ။ သူက အဲ့ဒီလူကို ရှာဖို့ ထွက်လာတာလို့ ပြောပြီးတော့ ငါ့ကို ဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး ပျောက်သွားတယ်"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ငါက အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ နားက သိပ်မကောင်းတော့ဘူး"။</p> <p>အဖိုးအိုသည် မိန်းကလေးငယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>"ဩော် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ သန့်စင်သောကလေးငယ် ဘယ်မှာ နေသလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p>ယခုအခါ သူမသည် ဤဒေသမှ ခေါင်းဆောင်၏ စွမ်းအားမှာ မသေမျိုး အဆင့်ဝန်းကျင်တွင် ရှိကြောင်း အကြမ်းဖျင်း သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုသို့သော စွမ်းအားမျိုးမှာ သူမအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် သူ့ကို မဆင်မခြင် သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် မဝံ့ရဲပေ။ သူမသည် သူ၏ နေအိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် သူနှင့် ဆက်သွယ်နိုင်မလား ဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုရန် စီစဉ်လိုက်လေသည်။</p> <p>အဖိုးအိုသည် များစွာ မစဉ်းစားဘဲ လက်ကို မြှောက်ကာ ရွာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟိုဘက်က ကျက်သရေရှိတဲ့ တိမ်တိုက်တွေကို မြင်လား။ အဲ့ဒီအောက်က ကျောင်းတော်က သန့်စင်သောကလေးငယ် နေထိုင်ရာ နေရာပဲ။ လာရောက် ပူဇော်တဲ့သူတွေဟာ အဲ့ဒီကို သွားပြီး လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရမယ်"။</p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖိုး။ သမီး အမေကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်"။</p> <p>အဖိုးအို၏ စကားပင် မဆုံးသေးမီ မိန်းကလေးငယ်သည် ဝူးခနဲ ခုန်တက်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>သူမသည် လမ်းမပေါ်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှောင်ကွင်းလျက် တစ်လမ်းလုံး ပြေးလွှားသွား၏။</p> <p>"ဒီနေရာလား"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် မြို့စောင့်နတ်မင်း ကျောင်းတော်၏ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ခန်းမဆောင်ကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် ပါးစပ်ပင် မစိနိုင် ဖြစ်သွားလေသည်။</p> <p>ကျောင်းတော်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ အမွှေးနံ့သာနံ့များကို အစီအရင်တစ်ခုဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် မခံစားရသော်လည်း သူမသည် ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များက သူမ၏ စိတ်အာရုံကို လန်းဆန်းစေပြီး သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားစေလေသည်။</p> <p>"ဘုရားရေ။ လောကီနယ်ပယ်မှာ ဒီလောက် သန့်စင်ပြီး ကြွယ်ဝတဲ့ အမွှေးနံ့သာ စွမ်းအားတွေ ဘယ်လိုရှိနေတာလဲ။ ဒီမှာ နေတဲ့သူက မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပြန်လည်ဝင်စားလာတာများလား"။</p> <p>ကျောင်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကိုးကွယ်သူ အပေါင်းတို့သည် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားများဖြင့် သဒ္ဓါတရား ထက်သန်နေကြလေသည်။</p> <p>မည်သူမျှ ဆူညံပူညံ မလုပ်ကြဘဲ ကလေးငယ်များပင် လူကြီးများနောက်မှ ငြိမ်သက်စွာ လိုက်ပါနေကြပြီး ပြေးခုန်က စားရန် မဝံ့ရဲကြပေ။</p> <p>မိန်းကလေးငယ် တစ်ဦးတည်းသာလျှင် အံ့ဩတုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ရှိနေလေသည်။ သူမသည် ကျောင်းတော်အထက်ရှိ ကျက်သရေရှိသော တိမ်တိုက်ကြီးနှင့် ယင်းအတွင်း၌ မှိန်ပျပျ ကူးခတ်နေသော ခရမ်းရောင် နဂါးကြီးကို ကြည့်ကာ စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p>"ကျွန်တော့်ကို ကောင်းချီးပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ် မိန်းမောနေစဉ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ ကြည့်လိုက်သောအခါ ခန်းမဆောင်အတွင်းရှိ ကလေးငယ် ရုပ်တုတစ်ခုကို ဦးချနေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ပြင်ပတာအို တန်ခိုးတော်ကို ဖန်တီးပြီးနောက် ကျောင်းတော်တွင် ရွှေစင်ရွှေသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုတစ်ခုကို တည်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤအရာမှာ မိန်းကလေးငယ် စိတ်ဝင်စားသော အရာမဟုတ်ပေ။</p> <p>သူမ သတိပြုမိသည်မှာ ထိုဦးချနေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ဘေးတွင် ချိုင်းထောက်တစ်စုံ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်ကို ဦးချပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်လေသည်။ သူသည် ချိုင်းထောက်ကို အသုံးမပြုတော့ဘဲ လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ အားတက်သရောဖြင့် အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>ကျန်းမာသော လူတစ်ယောက်သည် ချိုင်းထောက်ကို ကိုင်၍ လျှောက်သွားမည် မဟုတ်သကဲ့သို့ ဘုရားဖူးရာတွင်လည်း ချိုင်းထောက် ယူဆောင်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>တစ်ခုတည်းသော ရှင်းလင်းချက်မှာ သူ၏ ခြေထောက် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။</p> <p>"နောက်တစ်ယောက်"။</p> <p>ရုပ်တု၏ လက်ဝဲဘက်တွင် စောင့်ကြပ်နေသော အစေခံတစ်ဦးက မိန်းကလေးငယ်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>သူ၏ ဘေးတွင် ဆေးနံ့များ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်နေသော အိုးကြီးတစ်လုံး ရှိနေလေသည်။</p> <p>စောစောက လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေရခြင်းမှာ ထိုအိုးကြီးထဲမှ အရာကို သောက်သုံးခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်။</p> <p>"ဝိညာဉ်ဆေးရည်လား"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် သံသယများဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>​ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘုရားဖူးများမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လူတိုးသည်ကို မြင်သောအခါ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသော်လည်း စပ်စုနေသော မိန်းကလေးငယ်လေး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်လျှော့လိုက်ကြ၏။</p> <p>"ကလေးမလေး၊ ဒါက သန့်စင်သောကလေးငယ်ရဲ့ နေအိမ်ပဲ။ လျှောက်မပြေးနဲ့လေ"။</p> <p>ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကြောင်မိန်းကလေးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း သူမက ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဟန်ဆောင်လိုက်၏။</p> <p>"ဩော်"။</p> <p>သူမသည် ကြောင်မိန်းကလေး နောက်ကွယ်ရှိ ဆေးအိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လှည့်ထွက်မည် အပြုတွင် ကြောင်မိန်းကလေးမှာ ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်မှာ "ကလေးမလေး၊ မင်းလည်း သန့်စင်သောကလေးငယ်ကို ကြိုက်တာလား"။</p> <p>ကြောင်မိန်းကလေး၏ မျက်နှာတွင် ချစ်ခင်မြတ်နိုးသော အမူအရာများ ရှိနေပြီး မိန်းကလေးငယ်၏ ချစ်စရာကောင်းသော ပုံစံကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရလေသည်။</p> <p>ထိုအရာကို မြင်သောအခါ မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားပြီး "ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။ သမီးက သန့်စင်သောကလေးငယ် အရှင်သခင်ကို အကြိုက်ဆုံးပဲ" ဟု အလျင်အမြန် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"သန့်စင်သောကလေးငယ် ပုံမှန် နေထိုင်တဲ့ နေရာကို ငါ လိုက်ပို့ပေးရင်ရော။ မင်း လိုက်ချင်လား"။</p> <p>ကြောင်မိန်းကလေးက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် ခဏမျှ အံ့ဩသွားပြီးနောက် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်၏။</p> <p>"လိုက်ချင်တာပေါ့"။</p> <p>သူမက ကြောင်မိန်းကလေးသည် သူမကို ချစ်ခင်သဖြင့် ကျောင်းတော်အတွင်း လိုက်လံပြသခြင်း ဖြစ်မည်ဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ ရှားပါးသော အခွင့်အရေးကို သူမ အဘယ်မှာ လက်လွတ်ခံပါမည်နည်း။</p> <p>သို့သော်လည်း သူမသည် ကြောင်မိန်းကလေးနောက်သို့ လိုက်ပါကာ ကျောင်းတော်၏ နောက်ဖေးဝင်းသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ ကြောင်မိန်းကလေး၏ မျက်လုံးထဲ၌ လှည့်ဖြားလိုသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ပေါ်သွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။</p> <p>အကြိမ်ကြိမ် ပြုပြင်မွမ်းမံထားသော နောက်ဖေးဝင်းသည် ယခုအခါ လိန်မွန်းနှင့် အခြားသူများ နေထိုင်ရာ နေရာမှလွဲ၍ ကျန်နေရာများကို လင်းချီယဲ့က အစီအရင်၏ ဗဟိုချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားပြီး အဓိက အစိတ်အပိုင်းများစွာ တည်ဆောက်ထားလေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်များ စိုက်ပျိုးရန်အတွက် အချို့နေရာများကို ဖယ်ချန်ထား၏။ ထိုအပင်များသည် အဆင့်မြင့် နိုးထခြင်း ဆေးရည်များ ထုတ်လုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကုန်ကြမ်းများ ဖြစ်သဖြင့် အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးမားလှသည်။</p> <p>ဆေးနံ့များကို အစီအရင်ဖြင့် နောက်ဖေးဝင်းအတွင်း ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ခြေချလိုက်မှသာ ခံစားရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>"ဘာလို့ ဒီမှာ ရှားပါးတဲ့ ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေ ဒီလောက်တောင် များနေရတာလဲ"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် လေးထောင့်ပုံစံ ဆေးခင်းများကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားလေသည်။</p> <p>ထိုဆေးခင်းများရှိ ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ချင်းစီမှာ အလွန်ရှားပါးသော အရာများ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခံစားမိ၏။ သူမ နေထိုင်ရာ နေရာ၌ပင် ဤမျှများပြားသော ဆေးပင်များကို မည်သူမျှ ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိပေ။</p> <p>"ဒီဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေက အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတယ်။ မထိနဲ့နော်၊ မဟုတ်ရင် အရှင်သခင် စိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်"။</p> <p>ကြောင်မိန်းကလေးက ရှေ့မှ လျှောက်သွားရင်း ဝင်းအတွင်းရှိ အရာများကို ပြုံးလျက် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p>"ဟိုအရာတွေကိုလည်း မထိနဲ့ဦး။ အားလုံးက အရေးကြီးတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေပဲ"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် ကြောင်မိန်းကလေး နောက်မှ လိုက်ရင်း အစီအရင်များ တည်ဆောက်ထားသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩခြင်းမှသည် ထုံထိုင်းခြင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p>သူမကို အံ့ဩစေသော အရာများမှာ များပြားလှသဖြင့် သူမ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>"ဒါကတော့ အရှင်သခင်က တာအိုတရားတွေကို ပုံမှန် ဟောကြားလေ့ရှိတဲ့ နေရာပဲ။ ငါတို့လို ကိုးကွယ်သူတွေက ဒီကို လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှားတယ်"။</p> <p>ကြောင်မိန်းကလေးက ပြင်းပြသော တောင့်တမှုများဖြင့် ခန်းမဆောင်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ မင်းကြောင့်ပဲ၊ နောက်တစ်ကြိမ် အရှင်သခင် တရားဟောတဲ့အခါ ငါ့ကို လာပြီး နားထောင်ခွင့် ပြုလိမ့်မယ်"။</p> <p>ဟင်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်၏ ရင်ခုန်သံမှာ တစ်ချက်မျှ တုံ့သွား၏။ ကြောင်မိန်းကလေး၏ စကားက သူမအား မကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်လေသည်။</p> <p>မင်းကြောင့်ပဲ ဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။</p> <p>ဤလှည့်လည်ကြည့်ရှုခြင်းမှာ ထင်ထားသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းပုံ မရကြောင်း သူမ အဘယ်ကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။</p> <p>​မိန်းကလေးငယ်မှာ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မတွေးတောနိုင်မီ ကြောင်မိန်းကလေးသည် သူမအား တံခါးတစ်ခု ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။</p> <p>တံခါးမှာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်ဟနေပြီး တိုက်ရိုက် ကြည့်လိုက်ပါက ခန်းမအလယ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့ရမည် ဖြစ်၏။</p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်တွင် နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်နေပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းစက်ဝိုင်းကြီးက သူ့ကို ဝန်းရံထားကာ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်သော ပုံစံရှိလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုငြိမ်းချမ်းမှု အောက်တွင်မူ မှိန်ပျပျ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသော လျှပ်စီးများက လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေနိုင်လေသည်။</p> <p>"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ" ဟု မိန်းကလေးငယ်က တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကြောင်မိန်းကလေးက ခန်းမအတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်သွားပြီး လူငယ်အား ရိုသေစွာဖြင့် "အရှင်သခင်၊ ကျွန်မ ကလေးမလေးကို ခေါ်လာပါပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိန်းကလေးငယ်သည် မည်မျှပင် နှေးကွေးပါစေ သူမသည် ကြောင်မိန်းကလေး၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားလေသည်။</p> <p>ဒုတိယအကြိမ် မတွေးတော့ဘဲ သူမသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>သို့ရာတွင် သူမသည် ခြေတစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ အေးခဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်၏ နှလုံးသားမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အိပ်စက်နေသော လူငယ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>လူငယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ ကွေးညွှတ်သွားပြီး ကျီစယ်လိုသော အသံမှာ မိန်းကလေးငယ်၏ နားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာလေသည်။</p> <p>"မင်း ရောက်လာမှတော့ ဘာလို့ ဒီလောက် အလျင်စလို ပြန်ထွက်သွားချင်နေရတာလဲ"။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save