Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၂</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားနန်းတော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ငါ့ကို လွှတ်စမ်း"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် အံ့ဩတုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်နေလေသည်။</p> <p>သူမသည် လင်းချီယဲ့၏ စွမ်းအင်မှာ ရုပ်ပွားအဆင့်တွင်သာ ရှိကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း သူမသည် ထိန်းချုပ်ခံထားရပြီး လွတ်မြောက်အောင်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ပေါင်းစပ်ခြင်းကို မပြီးဆုံးသေးသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးပေ။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်းမှာလည်း သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အစီအရင်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သန့်စင်သောကလေးငယ်၏ မြို့စောင့်နတ်မင်း ကျောင်းတော်မှာ သူ၏ အခြေစိုက်စခန်း၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် အစီအရင်များ စိပ်စိပ်ပေါက်ပေါက် ရှိနေပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ရှိလေသည်။ မသေမျိုး အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် လင်းချီယဲ့၏ လက်ခုပ်ထဲက ရေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ကလေးမလေး၊ မင်းက အခြေအနေကို နားမလည်သေးပုံပဲ"။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် စိတ်အာရုံ ရုပ်ပွားတော်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မိန်းကလေးငယ်သည် သူ၏ ထံသို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပျံသန်းလာလေတော့သည်။</p> <p>"မင်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်မှာ ထိတ်လန့်နေလေသည်။ ရုပ်ပွားအဆင့်ရှိသော လူတစ်ယောက်က သူမအား အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p>"ငါ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ ဟုတ်လား။ မင်းက ငါ့နယ်မြေထဲမှာ ငါ့အကြောင်းကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းနေပြီးတော့ အခုကျမှ ငါ့ကို ပြန်မေးခွန်းထုတ်နေတာလား"။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စိတ်အာရုံ ရုပ်ပွားတော်သည် မိန်းကလေးငယ်၏ အနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးလိုသော အကြည့်များကြောင့် သူမမှာ တုန်ရင်သွားရလေသည်။</p> <p>"ငါ... ငါ... ငါ ဘာပြောနေတာလဲ မသိဘူး"။</p> <p>"မသိဘူး ဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို ပြန်သတိရလာအောင် ကူညီပေးမယ်"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်၏ ဆင်ခြေများကို နားထောင်ရင်း လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မိန်းကလေးငယ် တာတာကျေးရွာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များစွာကို ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဘယ်လိုလဲ။ အခု သတိရပြီလား"။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိန်းကလေးငယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ပြုံးနေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း သူ၏ အပြုံးမှာ ချမ်းစိစိ ဖြစ်စေလေသည်။</p> <p>"ငါ..."။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် ထိတ်လန့်တုန်ရင်ကာ လင်းချီယဲ့၏ အကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမ ကျေးရွာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်မှစ၍ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ခံနေရလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>တာတာကျေးရွာရှိ လင်းချီယဲ့၏ ကာကွယ်ရေး စနစ်မှာ လေလုံသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ကြောင်း သူမ မသိရှိပေ။</p> <p>မည်သည့် စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်မဆို တာတာကျေးရွာ၏ နယ်မြေအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး အစီအရင်က ချက်ချင်း သိရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် နဂါးနက်နှင့် မိန်းကလေးငယ်ကို ထိုနည်းဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>သို့ရာတွင် နဂါးနက်နှင့် မတူသည်မှာ မိန်းကလေးငယ်တွင် မည်သည့် သက်ရှိ စွမ်းအင်မျှ မရှိပေ။ ဝိညာဉ်နှင့် ဆင်တူသော ထူးဆန်းသည့် တုန်ခါမှုတစ်ခုသာ ရှိလေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် မိန်းကလေးငယ်ကို စတင် တွေ့ရှိစဉ်ကပင် ဖမ်းဆီးပြီး စစ်ဆေးရန် စီစဉ်ခဲ့သော်လည်း သူမက ကျေးရွာအတွင်း၌ သူ၏ အကြောင်းကို လိုက်လံ စုံစမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ဘာလုပ်ချင်သည်ကို ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>"မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ဝိညာဉ်ကို ဖမ်းဆီးတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ မင်းရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားလဲဆိုတာကို တစ်လွှာချင်းစီ ခွာကြည့်ရလိမ့်မယ်"။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ယုတ်မာသော မျက်နှာထားကို လုပ်ပြကာ သူ၏ လက်ချောင်းများကို ကွေးလိုက်ရာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိန်းကလေးငယ်၏ အရေပြားကို ခွာတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>​မိန်းကလေးငယ်သည် အခြားသူများ၏ အလိုလိုက်ခြင်းကိုသာ အမြဲ ခံခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့သော ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသဖြင့် ထိတ်လန့်လွန်းကာ မျက်ရည်များပင် ဝဲလာလေတော့သည်။</p> <p>"သမီး ခေါင်းကို မခွာပါနဲ့။ သမီး ပြောပါ့မယ်။ အကုန်လုံး ပြောပါ့မယ်..."။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်၏ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ လင်းချီယဲ့မှာ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>သူ၏ အသံကို အနည်းငယ် လျှော့လိုက်ပြီး စဉ်းစားနေသည့်ဟန် ဆောင်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ၊ မင်း ဘယ်က လာသလဲဆိုတာနဲ့ ဒီကို လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြပါ။ မင်း မလိမ်မညာသရွေ့ ငါ မင်းရဲ့ ခေါင်းကို ခွဲမှာ မဟုတ်ဘူး"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်မှာ ထိတ်လန့်နေလေသည်။</p> <p>ဤလူမှာ ပြောရင်းဆိုရင်း လူ့ဦးခေါင်းကို ခွဲချင်နေသည်မှာ အရှင်လတ်လတ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>သူမသည် မျက်နှာပျက်နေသော လင်းချီယဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ အကြည့်မှာ ကြောက်ရွံ့နေပုံ ရလေသည်။</p> <p>"သမီး... သမီးက ဗျာဒိတ်တော်ထဲက လူကို ရှာဖို့ လူဝကြီးနဲ့ အတူ အိမ်က ထွက်လာတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ ယုတ်မာတဲ့ လူဝကြီးက သမီးကို ဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားတယ်! တကယ် မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်တာ!"</p> <p>စကား၏ ပထမပိုင်းကို ပြောသောအခါ မိန်းကလေးငယ်သည် ကြောက်ရွံ့နေသေးသော်လည်း ဒုတိယပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>သူမအား လှည့်စားသွားသော လူဝကြီးအပေါ် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။</p> <p>"အိမ်လား။ မင်းအိမ်က ဘယ်မှာလဲ။ ပြီးတော့ လူဝကြီးဆိုတာ ဘာလဲ"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ် လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း လင်းချီယဲ့ သိရှိသော်လည်း သူမ ပြောနေသည့် အရာများမှာ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်နေလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် အိမ်အကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာပုံ ရ၏။</p> <p>သူမသည် ခေါင်းကို မော့ကာ လင်းချီယဲ့ကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"သမီး အိမ်က ကောင်းကင်ပေါ်မှာ ရှိတာ။ လောကီလူသားတွေကတော့ သမီး အိမ်ကို နတ်ဘုရားနန်းတော် လို့ ခေါ်ကြတယ်!"</p> <p>"နတ်ဘုရားနန်းတော် ဟုတ်လား"။</p> <p>လင်းချီယဲ့မှာ အံ့ဩသွားရလေသည်။</p> <p>နဂါးနက်ထံမှ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် မသေမျိုး အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်များမှာ နေရာအနှံ့ ရှိနေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save