Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၃</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရားနန်းတော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​သူသည် မိန်းကလေးငယ်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေ၏။</p> <p>သူမသည် အသက်အရွယ် မကြီးသေးသော်လည်း သူမ၏ စွမ်းအင် အဆင့်မှာ မသေမျိုး လူသား အဆင့်တွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p>သူမသည် နတ်ဘုရားနန်းတော်ရှိ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အနွယ်ဝင်များ ဖြစ်နေမလား။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေးငယ်ကို မသေမျိုး အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခြင်းမှာ မူလကမ္ဘာရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ပြုလုပ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ဖြစ်၏။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် အသက် ခြောက်နှစ် ခုနစ်နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးသော မိန်းကလေးငယ်ကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အကဲခတ်နေလေသည်။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်သည် လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ဝမ်းမြောက်သွား၏။</p> <p>သူမ နတ်ဘုရားနန်းတော်တွင် ရှိစဉ်က လောကီနယ်ပယ်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များစွာ ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ လောကီနယ်ပယ်ရှိ နတ်ဘုရားနန်းတော်အကြောင်း သိရှိသူမှန်သမျှမှာ ရိုသေလေးစားကြရလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူမသည် လင်းချီယဲ့၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ထိုအရာကို မေ့လျော့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>နတ်ဘုရားနန်းတော်အကြောင်း ကြားပြီးနောက် လင်းချီယဲ့၏ လေးနက်သော မျက်နှာထားကို မြင်သောအခါ မိန်းကလေးငယ်သည် ခေါင်းကို ဂုဏ်ယူစွာ မော့လိုက်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ဟဲဟဲ၊ အခုတော့ သမီး ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိပြီမလား။ သမီးကို လွှတ်ပေးသင့်ပြီ။ အကယ်၍ လူဝကြီးက သမီးကို ရှာမတွေ့ရင် မင်း ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်!"</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်၏။</p> <p>"ငါက ကံဆိုးမယ် ဟုတ်လား။ မင်း အခြေအနေကို နားမလည်သေးဘူး ထင်တယ်"။</p> <p>​သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မိန်းကလေးငယ်၏ နဖူးကို တစ်ချက် တောက်လိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်း အဲ့လို ပြောမှတော့ နောင်မှာ ဒုက္ခမရောက်အောင် ဒီနေ့ပဲ မင်းကို သတ်ပစ်ရတော့မှာပေါ့"။</p> <p>မိန်းကလေးငယ်မှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။</p> <p>သူမသည် ရုန်းကန်လျက် "မလုပ်နဲ့! သမီး... သမီး နောက်ပြောင်တာပါ!" ဟု ပြောဆိုလေသည်။</p> <p>"သမီးကို လွှတ်ပေးရုံနဲ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို လာရှာမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်!"</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် လင်းချီယဲ့မှာ နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက် သူမအား သတ်ပစ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ လူများသည် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိလေသည်။ သူမ၏ နောက်ခံကို သိပြီးနောက်တွင် သူသည် မိန်းကလေးငယ်အား တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>သို့ရာတွင် သူမသည် သတင်းအချက်အလက်များစွာ သိရှိထားပုံ ရလေသည်။ လင်းချီယဲ့အနေဖြင့် ပိုမို သိရှိနိုင်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မေးခွန်းတွေကို အရင် ဖြေရမယ်၊ မဟုတ်ရင်..."</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ ခြိမ်းခြောက်စကားကြောင့် မိန်းကလေးငယ်သည် ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>"ပြောပါ့မယ်။ အကုန်လုံး ပြောပါ့မယ်! မေးပါ!"</p> <p>အပြင်ပန်းတွင်မူ သူမသည် အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေပုံ ရသော်လည်း သူမ၏ လက်များမှာ ကျောနောက်ဘက်၌ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများ စတင် လုပ်ဆောင်နေသည်ကို လင်းချီယဲ့ သတိထားမိလိုက်၏။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူမကို မဖော်ထုတ်ဘဲ တိတ်တဆိတ် သတိထားနေလိုက်လေသည်။</p> <p>"ပထမဆုံး၊ မင်းနာမည်ကို ပြော"။</p> <p>"သမီးနာမည်က ဝမ်မုန့် ပါ"။</p> <p>ဝမ်မုန့်က လင်းချီယဲ့၏ မေးခွန်းကို ဖြေနေစဉ်အတွင်း သူမ၏ လက်များမှာ ရပ်တန့်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p>"ဝမ်မုန့်၊ မင်းတို့ နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ စွမ်းအားရှင် ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ မင်း သိရမယ်။ အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း"။</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူမ၏ အမည်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုရင်း ဆက်လက် မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>"အဲ့ဒါတော့ သမီး မသိဘူး။ သမီးတို့ဆီက သတင်းအချက်အလက် အများစုက လျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ၊ လူကြီးတွေမှာပဲ အားလုံးရဲ့ သတင်းကို ကြည့်ပိုင်ခွင့် ရှိတာ"။</p> <p>ဤအဖြေမှာ တစ်ဝက်မှန် တစ်ဝက်မှား ဖြစ်နေကြောင်း လင်းချီယဲ့ သိရှိလေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဝမ်မုန့်၏ ကျောနောက်ဘက်မှ လှည့်ကွက်လေးများက သူ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသဖြင့် ထိုအရာကို များစွာ ဂရုမစိုက်မိပေ။</p> <p>"ရပြီ!"</p> <p>ဝမ်မုန့်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွား၏။</p> <p>ကျောနောက်ဘက်တွင် လက်များကို အစီအရင်အတိုင်း လှုပ်ရှားပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကွဲအက်သွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းချီယဲ့၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p>"မိစ္ဆာကြီး၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်... အား!"</p> <p>ဝမ်မုန့်သည် ရေတွက်မရသော အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွား၏။ ထွက်ပြေးနေစဉ်အတွင်း သူမက လင်းချီယဲ့ကို လှောင်ပြောင်ရန်ပင် မမေ့ပေ။</p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျောင်းတော်အထက် ကောင်းကင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ သူမ ပျော်ရွှင်ရန် အချိန်မရမီမှာပင် မမြင်ရသော အတားအဆီးတစ်ခုနှင့် ခေါင်းတိုက်မိသွားလေသည်။ သူမသည် ထိုနေရာ၌ပင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောက်ဖေးဝင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p>ရေတွက်မရသော အလင်းတန်းများသည် ဝမ်မုန့်၏ ပုံစံအဖြစ် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုစည်းသွား၏။</p> <p>သူမသည် ခေါင်းကို ကိုင်ကာ နာကျင်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေလေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူမ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလေသည်။ သူက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ကြည့်နေသည်မှာ သူမအား ရေခဲဂူအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေ၏။</p> <p>"မင်းမှာ ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ စောစောက မင်း လွတ်သွားတော့မလို့ပဲ"။</p> <p>"မလာနဲ့၊ အနားမလာနဲ့!"</p> <p>ဝမ်မုန့်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေလေသည်။</p> <p>သူမ ခုနက အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ ပြင်းထန်သော ထွက်ပြေးခြင်း အတတ်ပညာ ဖြစ်၏။</p> <p>အင်အားအကြီးဆုံးသော မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး ရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူတို့၏ စွမ်းအားအကုန်သုံး၍ သူမကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ရုပ်ပွားအဆင့်တွင်သာ ရှိပုံရသော ဤလူမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားနေသလော။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝမ်မုန့်၏ လျှို့ဝှက် ထွက်ပြေးခြင်း အတတ်ပညာမှာ "မျှင်တစ်သောင်း" ဟု ခေါ်ဆိုကာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲစေပြီး ကိုယ်ပွားပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ပြောင်းလဲစေနိုင်သော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အလင်းမျှင် တစ်ခုမျှ လွတ်မြောက်သွားလျှင်ပင် သူမသည် မိမိကိုယ်ကို ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ကာကွယ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p>သာမန် အခြေအနေမျိုးတွင် ထိပ်တန်း မြေကမ္ဘာ မသေမျိုး တစ်ဦးပင်လျှင် ကိုယ်ပွားပေါင်း ထောင်နှင့်ချီကို တစ်ပြိုင်နက် မတားဆီးနိုင်ပေ။</p> <p>သို့ရာတွင် လင်းချီယဲ့မှာမူ မတူညီပေ။ ဤနေရာမှာ သူ၏ အခြေစိုက်စခန်း ဖြစ်ပြီး မြို့စောင့်နတ်မင်း ကျောင်းတော်၏ ဗဟိုချက်အတွင်းတွင် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>အစီအရင်၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ ဤနယ်မြေအပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ဆိုလျှင်ပင် ချဲ့ကားရာ မရောက်ပေ။</p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ ဤနယ်မြေအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ စွမ်းအားအရမူ သူသည် မြေကမ္ဘာ မသေမျိုးကိုပင် အောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ နောက်ခံက မသာမန်ဘူးပဲ"။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ဝမ်မုန့်၏ ထံသို့ လျှောက်သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်၏။ သူသည် သူမကို သေချာစွာ အကဲခတ်လိုက်ရာ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုကို သတိပြုမိလေသည်။</p> <p>ထိုလျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေမည်၊ ဝမ်မုန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက်ကြောင်းများစွာ ရှိနေသေး၏။</p> <p>သို့ရာတွင် ထိုအက်ကြောင်းများမှ သွေးထွက်ခြင်း မရှိဘဲ ထူးဆန်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်နေလေသည်။</p> <p>၎င်းမှာ ဝိညာဉ် စွမ်းအားနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း မတူညီပေ။</p> <p>"မင်းက လူသား မဟုတ်ဘူးလား"။</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ စကားကြောင့် ဝမ်မုန့်၏ ရင်ခုန်သံမှာ တစ်ချက် တုံ့သွား၏။</p> <p>သူမ အကြည့်လွှဲလိုက်သည့် ခဏမှာပင် လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ သံသယကို ချက်ချင်း အတည်ပြုလိုက်လေသည်။</p> <p>"မင်းဆီက သက်ရှိ စွမ်းအင်တွေ မခံစားရတာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ဘူး"။</p> <p>"မသေမျိုး လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ သက်မဲ့ အရာတစ်ခုလား။ မင်းက ရုပ်သေးရုပ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်က အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ ကြည့်ရတာ မင်းက နတ်လက်နက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်! ဟုတ်တယ်! နတ်လက်နက်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်ကသာ တကယ့် ဝိညာဉ်တစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်တာ!"</p> <p>ဝမ်မုန့်သည် လင်းချီယဲ့၏ သုံးသပ်ချက်များကို နားထောင်ရင်း ပို၍ ပို၍ အံ့ဩလာရလေသည်။</p> <p>သူမ၏ နောက်ခံကို အသေအချာ သိရှိသွားပြီ ဖြစ်၏။ သူမအား စောင့်ကြိုနေသည့် ကံကြမ္မာမှာ ကောလာဟလများအတိုင်း ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူမမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာသော နတ်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>မဟာစစ်ပွဲကြီး ပြီးနောက်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာသော နတ်လက်နက် အရေအတွက်မှာ လက်ချိုးရေ၍ ရနိုင်လေသည်။</p> <p>သူမသည် အတော်နောက်ကျမှ မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ် ရှိသော ကမ္ဘာပေါ်ရှိ နောက်ဆုံး နတ်လက်နက် ဖြစ်၏။</p> <p>သူမ မတိုင်မီက စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ် ရရှိခဲ့သော နတ်လက်နက် အနည်းငယ် ရှိခဲ့သော်လည်း အားလုံးမှာ ဆိုးရွားသော အခြေအနေနှင့်သာ အဆုံးသတ်ခဲ့ရလေသည်။</p> <p>သူတို့ ဖော်ထုတ်ခံရပြီးနောက် ဗျာဒိတ်တော်ထဲရှိ ဆိုးယုတ်သော အရာများ၏ လုယက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ပျက်စီးသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အသိစိတ်များမှာလည်း မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မသိရှိရပေ။</p> <p>သူမအား ကာကွယ်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားနန်းတော်က ဆိုးယုတ်သော ဝိညာဉ်များ မတွေ့ရှိနိုင်စေရန် လူသားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖန်တီးပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် ယနေ့၌ ဤ 'မိစ္ဆာကြီး' ၏ ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။</p> <p>ကောင်းမွန်သော ဘဝလေး စတင်ရုံရှိသေးသည်၊ ဤနေရာမှာတင် အဆုံးသတ်ရတော့မည်လား။</p> <p>သူမသည် နတ်ဘုရားနန်းတော်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက နတ်လက်နက်များ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသည့်အကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်များကို ပြန်လည် သတိရလိုက်၏။</p> <p>ဝမ်မုန့်သည် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သွားလေသည်။ သူမသည် လင်းချီယဲ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>"မိစ္ဆာကြီး! ငါ့ခေါင်းကို ခွဲပြီး ညှဉ်းပန်းဖို့ မစဉ်းစားနဲ့! မင်းကို ငါနဲ့အတူ အသေခံခိုင်းမယ်!"</p> <p>ဝမ်မုန့်သည် သေရမှာကို ကြောက်သော်လည်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရမှာကို ပို၍ ကြောက်လေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း နတ်ဘုရားနန်းတော်မှ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် သူမကို အပြင်သို့ လျှောက်မသွားစေရန် ခြောက်လှန့်ရန်အတွက်သာ နတ်လက်နက်များ ညှဉ်းပန်းခံရသည့် ဇာတ်လမ်းကို လုပ်ကြံပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ မသိရှိပေ။</p> <p>သို့ရာတွင် လင်းချီယဲ့မှာမူ ထိုသူတို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် အကျိုးဆက်ကို ခံစားရတော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p>ဝမ်မုန့်က ရုတ်တရက် အနေအထား ပြောင်းလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ လင်းချီယဲ့မှာ တုန်လှုပ်သွားရလေသည်။ သူသည် အစီအရင်၏ စွမ်းအင်ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ စွမ်းအားကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားလိုက်၏။</p> <p>"တောက်! မင်း ရူးနေတာလား။ ငါ မင်းကို ဘာလုပ်လို့လဲ။ အသက်နဲ့ရင်းပြီး လုပ်ရလောက်အောင် ဖြစ်လို့လား"။</p> <p>နတ်လက်နက်တစ်ခု၏ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်မှုမှာ မသေမျိုး အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးကို သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်လေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် ကာကွယ်ရေး အစီအမံများစွာ ပြုလုပ်ထားပြီး စွမ်းအားအကုန် သုံးနေသော်လည်း ဝမ်မုန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p>ဝူးးးးး!</p> <p>စွမ်းအင် လှိုင်းတစ်ခုသည် လင်းချီယဲ့၏ တားဆီးမှုကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး နောက်ဖေးဝင်း တံတိုင်းကို ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။</p> <p>ခဏချင်းမှာပင် အစီအရင်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော တံတိုင်းမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>ပြင်းထန်သော စွမ်းအင် ရိုက်ခတ်မှုကို အစီအရင်က လျှော့ချပေးခဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင် တုန်ခါမှုများမှာ တာတာကျေးရွာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေတော့သည်။</p> <p>ချန်ရှီနှင့် အခြားသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ နဂါးကျင်း တူးနေသော နဂါးနက်မှာလည်း လန့်ဖျန့်သွားလေသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်တာလဲ။ အရှင်သခင့် နေအိမ်ကို တစ်ယောက်ယောက် ကျူးကျော်တာလား"။</p> <p>"မြန်မြန် သွားကြည့်ကြစို့!"</p> <p>ချန်ရှီ၊ သားသတ်သမား၊ နဂါးနက်နှင့် အခြားသူများသည် မြို့စောင့်နတ်မင်း ကျောင်းတော်၏ နောက်ဖေးဝင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကြလေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်နေသော အရေးကြီးသည့် အချိန်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြ၏။ အကယ်၍ အင်အားကြီးသော ရန်သူ ပေါ်လာပါက တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များလေသည်။</p> <p>ဝူးးးးး!</p> <p>နောက်ထပ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ထပ်မံ ရိုက်ခတ်လာပြန်သည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ရိုက်ခတ်မှုမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ပြင်းထန်လေသည်။</p> <p>ခန်းမဆောင်ကြီး ကဲ့သို့သော နေရာများကို အစီအရင်များဖြင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသဖြင့် ထိခိုက်မှု မရှိသော်လည်း နောက်ဖေးဝင်းမှာမူ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ရလေသည်။</p> <p>လင်းချီယဲ့ ကိုယ်တိုင် ပျိုးထောင်ထားသော ဆေးပင်များ ပျက်စီးသွားပြီး အချို့သော အစီအရင်များ၏ ဗဟိုချက်များတွင်ပင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာလေသည်။</p> <p>"တောက်! ဒါကတော့ အရှုံးကြီးပဲ!"</p> <p>လင်းချီယဲ့၏ မျက်နှာမှာ နာကျင်မှုကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားရ၏။</p> <p>ထိုမိန်းကလေးငယ်အား အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သည်အထိ ဖြစ်အောင် သူ ဘာများ လုပ်ခဲ့မိသလဲ သူ မသိတော့ပေ။</p> <p>သူ ထပ်မံ မတွေးတောနိုင်မီ တတိယမြောက် စွမ်းအင်လှိုင်း ရောက်ရှိလာလေသည်။</p> <p>"သေပေတော့!"</p> <p>ဝမ်မုန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်မချင်းစီ ပြိုကွဲလာနေလေသည်။ ကျန်ရှိနေသော သူမ၏ အသိစိတ်ဖြင့် လင်းချီယဲ့အား သူမနှင့်အတူ သေတွင်းထဲသို့ ဆွဲခေါ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေ၏။</p> <p>သူသည် ဘဝပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသော်လည်း လင်းချီယဲ့မှာ ယခုကဲ့သို့ မတရားသဖြင့် ခံစားရသည်မျိုး တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသဖြင့် သူ၏ ဒေါသမှာ ပေါက်ကွဲသွားလေတော့သည်။</p> <p>"မင်းက သေခြင်းတရားကလွဲလို့ တခြားဘာမှ မစဉ်းစားတတ်ဘူးလား ကလေးမလေးရယ်!"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save