Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၉၂</h2> <h2 style="text-align: center;"> နတ်ဘုရားနန်းတော်က ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ခဏတာမျှသာ အဟန့်အတား ဖြစ်သွားပြီးနောက်မှာတော့ ခရမ်းရောင် နဂါးကြီးဟာ ထောပတ်ကို ဓားပူနဲ့ လှီးသလိုမျိုး အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အဝေးကို ပျံသန်းသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>အတားအဆီးမှာ အပေါက်တစ်ခု ဖြစ်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ရပ်တန့်နေတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ဟာ ပြန်ပြီး ချဲ့ထွင်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ စိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့တင် ခရမ်းရောင် နဂါးကြီးက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး လျှပ်စီး ပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတွေက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ် ။ အဲ့ဒီ လျှပ်စီးတွေ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ စွမ်းအင်တွေကို ဝါးမျိုပြီး အသွင်ပြောင်းပစ်လိုက်တယ် ။</p> <p>ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတွေ ပိုပြီး များလာသလို ပြန့်နှံ့လာခဲ့တဲ့အတွက် မကြာခင်မှာပဲ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ ချဲ့ထွင်မှု အရှိန်အဟုန်ကလည်း ပိုပြီး မြန်ဆန်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>မိုင်ပေါင်း ကိုးထောင်အထိကို အလွယ်တကူပဲ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး ဒါက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာမဲ့ အနေအထားကို ပြနေတယ် ။</p> <p>“ဒီ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။ ဒီအတိုင်းဆိုရင် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံက မိုင်ပေါင်း နှစ်သောင်းအထိတောင် ကျယ်ပြန့်သွားနိုင်တယ် ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားရတယ် ။ ဝမ်မုန့်ရဲ့ အဆိုအရ ရှေးဟောင်းခေတ်က အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တွေတောင်မှ မိုင် ၈၀၀၀ ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြတာပါ ။</p> <p>တကယ်လို့ သူက မိုင် နှစ်သောင်းအထိ ချဲ့နိုင်မယ်ဆိုရင် သူက မအောင်မြင်နိုင်စရာ ဘာရှိတော့မှာလဲ ။</p> <p>ဝမ်မုန့်က လင်းချီယဲ့ မိုင် ၈၀၀၀ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်လုံးထဲက ထိတ်လန့်မှုနဲ့ နောင်တရမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး ။</p> <p>သူမက အသံတိုးတိုးနဲ့ ရေရွတ်လိုက်တယ် “ဒဏ္ဍာရီတွေက တကယ်ပဲ မှန်နေတာလား။”</p> <p>ရှေးဟောင်းခေတ်က ထိပ်တန်း ပညာရှင်တွေ အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံတွေဟာ မိုင် ရှစ်ထောင် အတွင်းမှာပဲ ရှိခဲ့တာပါ ။</p> <p>ဒဏ္ဍာရီလာ တည်ရှိမှု အနည်းငယ်ကသာ မိုင် ရှစ်ထောင်ကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုးကို ဘယ်သူမှ လက်တွေ့မှာ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပါဘူး ။ ရှေးအကျဆုံး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တွေတောင်မှ ဒဏ္ဍာရီတွေကိုပဲ ကြားဖူးခဲ့ကြတာဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မကြုံခဲ့ဖူးပါဘူး ။</p> <p>နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ ချဲ့ထွင်မှုကတော့ တားဆီးလို့ မရနိုင်တော့ပါဘူး ။ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး ပင်လယ်ကြီးရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ အဲ့ဒါက မိုင် တစ်သောင်း နယ်နိမိတ်ကို အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီ အမှတ်မှာတော့ လင်းချီယဲ့ဟာ လှုပ်ခါလို့ မရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ခံစားလိုက်ရပြန်တယ် ။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ နေရခက်သလို ခံစားလိုက်ရတယ် ။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းလေးတင်က ဘာမှ မတားဆီးနိုင်ခဲ့တာကို အခုကျမှ ဘာဖြစ်လို့ မြို့ရိုးကြီးကို သွားတိုက်မိသလို ဖြစ်သွားရတာလဲ ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ ဝမ်မုန့်က သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ် ။ လင်းချီယဲ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ဇဝေဇဝါဖြစ်နေမှုကို မြင်တဲ့အခါမှာတော့ သူမက အရင်က ဒဏ္ဍာရီကို ပြန်ပြီး သတိရသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>“ဒါက တကယ့် ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နိုင်တာပဲ...”</p> <p>“မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က ဝမ်မုန့်ကို နားမလည်နိုင်သလို ကြည့်လိုက်တယ် ။</p> <p>ဝမ်မုန့်က သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်တယ် ။</p> <p>“ရှေးဟောင်းခေတ်က လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့တယ် ။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ရဲ့ အခြေခံ ပုံစံ ကန့်သတ်ချက်က မိုင် တစ်သောင်းပဲ ဆိုတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်က အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တွေတောင်မှ မိုင် ရှစ်ထောင် ရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကိုပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ကြတာမို့လို့ ဒီကောလာဟလကို ဘယ်သူမှ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ကြဘူး။”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲ့ဒီ ကောလာဟလက မှန်ကန်နိုင်ခြေ အရမ်း များနေပြီ။”</p> <p>လင်းချီယဲ့ ကြောင်သွားရတယ် ။</p> <p>မိုင် တစ်သောင်း ဆိုတာက နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံရဲ့ ကန့်သတ်ချက်လား ။</p> <p>သူက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတွေကို ဆက်ပြီး ချဲ့ထွင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ အကုန်လုံးကို သုံးရင်တောင်မှ အဲ့ဒီ နယ်နိမိတ်ကို လုံးဝ လှုပ်ခါအောင် မလုပ်နိုင်တော့ပါဘူး ။</p> <p>ဒီခံစားချက်က အရင် မိုင် ရှစ်ထောင်တုန်းက တွေ့ခဲ့ရတဲ့ အတားအဆီးနဲ့ နည်းနည်း ကွဲပြားပါတယ် ။</p> <p>​သူ့အနေနဲ့ ဒါထက် ပိုပြီး ရှေ့တိုးဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို သူ ခံစားလိုက်ရတာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ဟာ အမြင့်မြတ်ဆုံးပုလဲ ထဲက အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို တစ်ချိန်က ခံစားဖူးပါတယ် ။ သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေတဲ့ ဒီအတားအဆီးကတော့ အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားထက်တောင် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပါသေးတယ် ။</p> <p>“မင်းက အဲ့ဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ အဆင့်ကို ရောက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဆရာ့ရဲ့ အမြင်က မှန်ကန်ခဲ့ပုံရတာပဲ။”</p> <p>“မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို မြန်မြန် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်တော့... ငါ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်တော့မယ်။”</p> <p>ဝမ်မုန့်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်းချီယဲ့ကို စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ထိန်းညှိဖို့ တိုက်တွန်းလိုက်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့လည်း ထပ်ပြီး မတောင်းဆိုတော့ဘဲ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပဲ အာရုံစိုက်လိုက်တော့တယ် ။</p> <p>မိုင် တစ်သောင်းရှိတဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ဟာ သန့်စင်သောကလေးငယ်မြို့တော်ကို လွှမ်းခြုံထားသလို ရှနိုင်ငံရဲ့ အနီးနားက မြို့တွေကိုပါ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဒီတစ်ခြမ်းကို လျှပ်စီး နယ်မြေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးတဲ့နောက်မှာ စိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့တင် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးက ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ အချိန်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တွေ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့တယ် ။ ကမ္ဘာကြီးက အရာတစ်ခုခုကို ဆွဲထုတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတယ် ။</p> <p>မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီဝေးတဲ့ နေရာမှာတော့... စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဆေးဖက်ဝင် အပင်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေတယ် ။</p> <p>အင်မတန် အစွမ်းထက်လှတဲ့ တည်ရှိမှုပေါင်းများစွာဟာ လေထဲကို ပျံတက်လာခဲ့ကြပြီး ထိတ်လန့်တကြားနဲ့ တစ်နေရာတည်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ။”</p> <p>“ဘယ်သူလဲ... အခုလေးတင် ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားကို တစ်ယောက်ယောက်က ဆွဲညှစ်လိုက်သလိုမျိုး ငါ ခံစားလိုက်ရတယ် ။”</p> <p>“နတ်ဘုရားနန်းတော်က ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုတွေများလား။”</p> <p>လေထဲမှာ လူပုံရိပ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်လောက် ပျံဝဲနေကြပြီး အသံတိုးတိုးနဲ့ ဆွေးနွေးနေကြတယ် ။ သူတို့ရဲ့ အသံတွေထဲမှာတော့ ရိုသေမှုနဲ့ ကြောက်ရွံ့ မှုတွေ ပါဝင်နေတယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက တောင်ထိပ်ပေါ်မှာတော့ ခမ်းနားထည်ဝါလှတဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ် ။</p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့ ခန်းမဆောင်ထဲမှာ လူပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး စုဝေးနေကြတယ် ။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ထူးခြားတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေကြပြီး အားလုံးဟာ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပညာရှင်တွေ ဖြစ်ကြတယ် ။</p> <p>“ဝမ် က ပိုင်ရှင်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ။ ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်လာပြီ ထင်တာပဲ။”</p> <p>ဆံပင်ဖြူဖြူနဲ့ သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်ဟာ ခန်းမဆောင်ရဲ့ အလယ်မှာ ယှဉ်ပြီး ထိုင်နေကြတယ် ။ သူတို့ရဲ့ အကြည့်တွေက လူအုပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းက တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေကြတယ် ။</p> <p>“ဒီတစ်ခါ စောင့်ကြည့်ရေး တာဝန်ယူထားတဲ့သူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ ဘာလို့ သတင်းမပို့ကြတာလဲ။”</p> <p>​အဲ့ဒီ မေးခွန်းကြောင့် ခန်းမဆောင်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံအဆင့် ပညာရှင်တွေအားလုံးဟာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဇဝေဇဝါနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီအချိန်မှာပဲ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>သူမက အပြာနုရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားပြီး သူမရဲ့ မျက်ခုံးထောင့်မှာ မှဲ့လေးတစ်လုံး ရှိနေတယ် ။</p> <p>သူမက သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်ကို ရိုသေစွာနဲ့ ဦးညွှတ်လိုက်တယ် ။</p> <p>“နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးကို တင်ပြလိုပါတယ်... ‘ဖြေဆေး’ ကို ကျွန်မရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ယောက်က စောင့်ကြည့်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။”</p> <p>ဟောကိန်းထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ ‘ဖြေဆေး’ ကို ရှာဖွေဖို့အတွက် နတ်ဘုရားနန်းတော်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက နေရာအနှံ့အပြားမှာ မွေးဖွားလာတဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ဆိုတာကလည်း သူတို့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ လူတွေထဲက တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပါတယ် ။</p> <p>စောင့်ကြည့်ရေး တာဝန်ခံက သူဟာ ‘ဖြေဆေး’ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ယူဆထားပေမဲ့ လူကြီးပိုင်းတွေကတော့ ဟောကိန်းက အတည်မပြုနိုင်သေးခင်အထိ သူ့ကို အဲ့ဒီလောက်အထိ အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး ။</p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စောင့်ကြည့်ခံနေရတဲ့ လူတိုင်းဟာ ‘ဖြေဆေး’ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ရှိနေလို့ပါပဲ ။</p> <p>“မင်းရဲ့ အစောင့်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့ကို အခုချက်ချင်း ခေါ်ခဲ့စမ်း။”</p> <p>နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးဟာ အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမဆီမှာ မမြင်နိုင်တဲ့ ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ နဖူးမှာ ချွေးတွေ စို့လာခဲ့သလို သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေကလည်း လှုပ်ခတ်နေတယ် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save