Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၉၃</h2> <h2 style="text-align: center;"> နတ်ဘုရားနန်းတော်က ရှေးဟောင်း တည်ရှိမှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​“ဘာဖြစ်လို့လဲ... ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိလို့လား။”</p> <p>သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်က သူမ တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာကို သိလိုက်ကြတဲ့အတွက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>“မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မ သူမကို ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဟာ မဖီဆန်ဝံ့တော့ဘဲ ဘာမှ မတွန့်ဆုတ်တော့ပါဘူး ။ သူမက ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူမရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်တယ် ။</p> <p>ခဏအကြာမှာတော့ ပညာရှင်အားလုံးရဲ့ အကြည့်တွေအောက်မှာပဲ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ယောက်ဟာ တံခါးဝကနေ ဝင်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>သူမရဲ့ ရုပ်သွင်က အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးနဲ့ အတော်လေးကို ဆင်တူပါတယ် ။</p> <p>သူမ ခန်းမထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ပညာရှင်တွေရဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရပြီး အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဘက်ကို မေးခွန်းထုတ်တဲ့ ၊ တောင်းပန်တိုးလျှိုးတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြည့်လိုက်မိတယ် ။</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက သူမကို စိတ်အေးအောင် လုပ်ပေးတဲ့ အကြည့်မျိုး ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူမကို ခန်းမရဲ့ အလယ်ကို ဆွဲခေါ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>“နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးက မင်း ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ သိချင်နေကြတယ်... ပြောပြလိုက်စမ်း။”</p> <p>ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီး ထိတ်လန့်သွားရတယ် ။</p> <p>သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်က သူမရဲ့ ထိတ်လန့်နေတဲ့ ပုံစံကို မြင်တဲ့အခါ ချက်ချင်းဆိုသလို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>“ဘာဖြစ်တာလဲ... ပြောစမ်း။”</p> <p>သူတို့ သုံးယောက်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်ပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ စကားတွေက အမျိုးသမီးရဲ့ နှလုံးသားကို စည်တီးလိုက်သလိုပဲ ခံစားလိုက်ရတယ် ။</p> <p>မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးလည်း မပေါ့ဆဝံ့တော့ဘဲ ရိုသေစွာနဲ့ပဲ ပြန်ဖြေလိုက်တယ် “နတ်ဘုရားကြီးများကို တင်ပြလိုပါတယ်... ကျွန်မတို့ စောင့်ကြည့်နေတဲ့ ပစ်မှတ်က ပြင်ပနယ်ပယ်က လာတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်တဲ့အတွက် သူဟာ ‘ဖြေဆေး’ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်မတို့ သံသယဝင်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ။”</p> <p>သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်ဟာ အမျိုးသမီး ပြောပြတဲ့ ပုံပြင်ကို ဘာအမူအရာမှ မရှိဘဲ နားထောင်နေကြတယ် ။</p> <p>သူမ ပြောနေတဲ့ လူအကြောင်းကို သူတို့လည်း ကြားဖူးပါတယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူတို့က အဲ့ဒီလောက်အထိ အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး ။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ပြင်ပနယ်ပယ်က တည်ရှိမှုပေါင်းများစွာ ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့ ဟောကိန်းထုတ်ထားတဲ့အတိုင်း ‘ဖြေဆေး’ ဖြစ်လာတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး ။</p> <p>ဒီလိုမျိုးတွေ အများကြီး မြင်ဖူးလာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့တွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ထုံထိုင်းသွားကြတာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>“ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ သံသယကြောင့်ပဲ ဝမ်မုန့်ကို အတည်ပြုဖို့အတွက် တိတ်တဆိတ် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား။”</p> <p>သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်ရဲ့ အကြည့်တွေက မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးဆီ ကျရောက်သွားသလို သူမဘက်မှာ ရပ်နေတဲ့ အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဆီကိုလည်း မသိမသာ ကြည့်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်းပဲ ဖိအားတွေကို ခံစားလိုက်ရတယ် ။</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့ စွာနဲ့ ပြောလိုက်တယ် “နတ်ဘုရားကြီးများ ကျွန်မကို ခွင့်လွှတ်ပေးတော်မူကြပါ... ဝမ်မုန့်ကို ကွေ့နျန်း နဲ့အတူ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာက ကျွန်မပါပဲ။”</p> <p>ဝမ်မုန့် ဆိုတာက နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ အရမ်းကို ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုပါ ။</p> <p>သူမက အဲ့ဒီ နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးရဲ့ မုတ်ဆိတ်မွေးကို သွားဆွဲရင်တောင်မှ ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ။</p> <p>ဒီအချိန်တစ်လျှောက်လုံးမှာ ဝမ်မုန့်ကို နတ်ဘုရားနန်းတော်ရဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဒီမှာ ရှိနေတဲ့ မသေမျိုးတွေအားလုံးက သူမကို သိကြပါတယ် ။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ သူမကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ အပြင်ထွက်ခွင့် မပေးတာကလွဲလို့ သူမ ဘာလုပ်လုပ် ဘယ်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပါဘူး ။</p> <p>ဒီတစ်ခါမှာတော့ အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက လင်းချီယဲ့ဟာ ဟောကိန်းထဲက ‘ဖြေဆေး’ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ သံသယဝင်မိတဲ့အတွက် အထက်လူကြီးတွေကို သတင်းပို့ခဲ့ပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ရရှိခဲ့တဲ့ အဖြေကတော့ ‘ဆက်လက် စောင့်ကြည့်ပါ’ ဆိုတာ တစ်ခုတည်းပါပဲ ။</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက အောင့်အည်းနေနိုင်သေးပေမဲ့ မကြာသေးခင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ပေါ်လာတာကို မြင်တဲ့အခါမှာတော့ သူမ မနေနိုင်တော့ပါဘူး ။ သူမက နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးနဲ့ တွေ့ချင်ပေမဲ့လည်း သူတို့နဲ့ တွေ့ခွင့် မရခဲ့ပါဘူး ။</p> <p>ကူကယ်ရာမဲ့စွာနဲ့ပဲ သူမက ဝမ်မုန့်ဆီကို အာရုံလှည့်လိုက်ရတော့တယ် ။</p> <p>သူမက ဝမ်မုန့်ကို ဖျောင်းဖျပြီး ဝတုတ်ဘုန်းကြီး ကွေ့နျန်း နောက်ကို လိုက်သွားဖို့ ၊ တာတာကျေးရွာကို သွားပြီး လင်းချီယဲ့ဟာ ဟောကိန်းထဲက လူ ဟုတ်မဟုတ် အတည်ပြုဖို့ ခိုင်းခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ကွေ့နျန်း ဟာ တာတာကျေးရွာကို သွားတဲ့ လမ်းမှာတင် မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ကြုံခဲ့ရလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ပါဘူး ။</p> <p>သူမဟာ ကွေ့နျန်း နဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သလို ဝမ်မုန့်နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် မရတော့ပါဘူး ။</p> <p>ဒါက အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးကို ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့တယ် ။ သူမက လူလွှတ်ပြီး ရှာခိုင်းချင်ပေမဲ့လည်း ဒီသတင်းကို အပြင်မပေါက်ကြားဝံ့ပါဘူး ။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ သူမက သူမ ယုံကြည်ရတဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်ကိုပဲ ကွေ့နျန်း ရဲ့ ခြေရာနောက်ကို လိုက်ခိုင်းဖို့ ရှာတွေ့ခဲ့တယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ ညီမလေး ထွက်ခွာခါနီးမှာပဲ နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးရဲ့ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>“ထားလိုက်ပါတော့... ‘ဖြေဆေး’ ကို ရှာတွေ့ပြီဆိုမှတော့ မင်းရဲ့ အမှားကို ငါ ထပ်ပြီး အပြစ်မယူတော့ပါဘူး။ အခု သွားပြီး အဲ့ဒီ ဟောကိန်းထဲက လူကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့စမ်း။”</p> <p>သက်ကြီးရွယ်အို သုံးယောက်က အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြတယ် ။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့...”</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ် ။ သူမက သူမရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသမီးနဲ့အတူ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက် ခန်းမထဲကနေ ထွက်လာခဲ့ကြတယ် ။ အတော်လေး ဝေးသွားတဲ့အခါမှာတော့ မျက်နှာဖုံးစွပ် အမျိုးသမီးက မနေနိုင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်တယ် “အစ်မ... ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလူကို ခေါ်လာရမှာလား။ ဝမ်မုန့်က သူ့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်တာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။”</p> <p>နတ်ဘုရားနန်းတော်မှာ ရှိတဲ့ လူတိုင်းနီးပါးက ဝမ်မုန့်ဟာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီဆိုတာကို သိနေကြပေမဲ့ ဘယ်သူလဲဆိုတာတော့ မသိကြပါဘူး ။</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးရဲ့ မျက်နှာမှာ ခါးသီးတဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာတယ် ။</p> <p>အရင်တုန်းက ကွေ့နျန်း ဟာ ဘာသတိပေးချက်မှ မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သလို ဝမ်မုန့်နဲ့လည်း အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>သူမက ဝမ်မုန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ နတ်ဘုရားနန်းတော်က ချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်အသားကတစ်ဆင့် သူမကို ရှာဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ အဲ့ဒီ အမှတ်အသားကို တစ်ယောက်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီ အမှတ်အသားကို နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးက ပူးတွဲပြီး ရေးထိုးထားခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် အဲ့ဒါကို ဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလောက်အထိ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ရှိရပါလိမ့်မယ် ။</p> <p>ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာတော့ နတ်ဘုရားကြီး သုံးပါးရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ယှဉ်နိုင်တာဆိုလို့ ပြင်ပကမ္ဘာက မိစ္ဆာတွေပဲ ရှိတာပါ ။</p> <p>ဒါကြောင့် ဝမ်မုန့်က သခင်တစ်ယောက်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီလို့ ကြားတဲ့အခါ နတ်ဘုရားနန်းတော်က လူတွေက ဝမ်းသာနေကြပေမဲ့ သူမနဲ့ သူမရဲ့ ညီမလေးကတော့ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြတာပါ ။ ဝမ်မုန့်ကို မိစ္ဆာတစ်ကောင်က ခေါ်သွားပြီး အတင်းအဓမ္မ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခိုင်းလိုက်မှာကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြတာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>တကယ်လို့ အဲ့ဒီလိုသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် သူတို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ‘ဖြေဆေး’ လင်းချီယဲ့က...</p> <p>နတ်ဘုရားလက်နက် မရှိတော့ဘဲနဲ့ သူက ဟောကိန်းထဲမှာ ပြောထားသလို ပြင်ပကမ္ဘာက မိစ္ဆာတွေကို ဦးဆောင်ပြီး နှိမ်နင်းနိုင်ပါဦးမလား ။</p> <p>သူမရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကြောင့် ဟောကိန်းတွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အတွေးကြောင့် အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ပိုပြီး စိုးရိမ်လာရတယ် ။</p> <p>“တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။ ငါ အဲ့ဒီလူဆီကို အရင်သွားပြီး တွေ့ကြည့်ရမှာပဲ။”</p> <p>အပြာရောင်ဝတ်စုံနဲ့ အမျိုးသမီးက အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ထွက်ပေါက်ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားလိုက်တော့တယ် ။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ... ရှနိုင်ငံရဲ့ မြောက်ဘက်မှာတော့...</p> <p>မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ နှင်းဖုံးတောင်တန်းကြီးတွေဟာ မှောင်မိုက်မှုတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဒီနေရာဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ နယ်မြေ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ကောင်းကင်ယံ အမြင့်မှာတော့ မှောင်မိုက်တဲ့ တိမ်တိုက်တွေထဲကနေ ခေါင်းပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာနေတယ် ။</p> <p>သားရဲ ခေါင်းတွေ ရှိသလို အနည်းငယ် ပုံပျက်နေတဲ့ လူသားခေါင်းတွေလည်း ပါဝင်နေတယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီ ခေါင်းတစ်ခုချင်းစီက အရမ်းကို ကြီးမားလှပြီး ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှပါတယ် ။</p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့ အဲ့ဒီ ခေါင်းတွေအားလုံးက တောင်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်နေကြတယ် ။ သူတို့တွေက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး အသံတိုးတိုးနဲ့ ဟိန်းဟောက်နေကြတယ် ။</p> <p>“သူ အဆင့်တက်သွားပြီ။”</p> <p>“ဒီ စွမ်းအားက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။ အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ရွေးချယ်ထားတဲ့ လူဆိုတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။”</p> <p>“ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ... သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့အတွက် မိစ္ဆာတွင်း အသစ်တစ်ခုကို နှိုးရမလား။”</p> <p>“မလိုဘူး... ငါတို့ ပြင်ဆင်လာခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာဆိုတာက သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက်မှ မဟုတ်တာ။ အနီးဆုံး မိစ္ဆာတွင်းကို ဘယ်သူ တာဝန်ယူထားလဲ။”</p> <p>အဲ့ဒီ ခေါင်းပေါင်းများစွာဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆွေးနွေးနေကြပြီး မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က လက်ရှိ အခြေအနေကို မေးမြန်းဖို့ ရှေ့ထွက်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>“ကွေ့ဝူ ပါ။ သူက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် လူသားတစ်ယောက်ကို သွားတိုက်တုန်းက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရခဲ့တာ။ အခုထိတော့ သူ ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနေတုန်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။” ခေါင်းတစ်ခုက ပြောလိုက်တယ် ။</p> <p>“ကွေ့ဝူ...”</p> <p>ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့သူက ရေရွတ်လိုက်တယ် ။</p> <p>အရင်တုန်းက လင်းချီယဲ့ ကိုယ်ပွားအဆင့်ကို တက်လှမ်းစဉ်က ခေါင်းခုနစ်လုံးပါတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး သူ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပါတယ် ။ ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့က စွမ်းအင်စုဆောင်းတဲ့ အင်းကွက်ကို သုံးပြီး အဲ့ဒီ မိစ္ဆာကို ပြန်ပြီး ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာက မထင်ထားခဲ့ပါဘူး ။</p> <p>“ဒီလို အမှိုက်မျိုး... သူက မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအဆင့်မှာ ရှိနေတာတောင်မှ ကိုယ်ပွားအဆင့်လေးကို ရှုံးခဲ့တယ်ပေါ့။ ဒီတိုက်ပွဲ ပြီးသွားရင်တော့ သူ့နေရာမှာ အစားထိုးမဲ့သူ တစ်ယောက် ရှာဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ငါ ထင်တာပဲ။”</p> <p>“ဟွန်း... မင်းမှာ ငါ့နေရာကို အစားထိုးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိလို့လား။”</p> <p>မလိုက်ဖက်တဲ့ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ကြားဖြတ် ဝင်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>လေဟာနယ်ထဲမှာ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ် ။ ကြီးမားလှတဲ့ လက်သည်းကြီးတစ်ခုက အဲ့ဒီထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သလို တခြား လက်မောင်းတွေနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လက်သည်းတွေလည်း အတင်းအဓမ္မ ထွက်လာခဲ့ကြတယ် ။</p> <p>ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းက ဆက်ပြီး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းတွေ ပေါ်လာခဲ့တယ် ။ ဒါက လင်းချီယဲ့ အရင်က တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ခေါင်းခုနစ်လုံးပါ မိစ္ဆာပါပဲ ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါမှာတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်နေတယ် ။</p> <p>အသားလုံးကြီးလို ဖြစ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်သာတဲ့ ကိုယ်ထည်တစ်ခု ရှိလာခဲ့ပေမဲ့ လက်မောင်းတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ လက်သည်းတွေကတော့ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့မှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ ။</p> <p>ဒါ့အပြင် လင်းချီယဲ့ ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ခေါင်းတွေကလည်း ပြန်ပြီး ပေါက်လာခဲ့သလို နောက်ထပ် ခေါင်းသစ် တစ်ခုလည်း ပိုလာခဲ့ပါသေးတယ် ။</p> <p>“ကွေ့ဝူ!”</p> <p>“မင်း အဆင့်တက်သွားပြီလား။”</p> <p>ရောက်လာတဲ့သူကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ တိမ်တိုက်တွေပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ ခေါင်းပေါင်းများစွာက မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး ။</p> <p>“ဟဲဟဲ... အခွင့်အရေးဆိုတာက အမြဲတမ်း သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းကြားမှာ ရှိနေတာလေ။ မင်းတို့လို ကြောက်တတ်တဲ့ ကောင်တွေကတော့ အခွင့်အရေးရဲ့ လှပမှုကို ဘယ်တော့မှ ခံစားရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p>ကွေ့ဝူ ရဲ့ ခေါင်းရှစ်လုံးလုံးဟာ မြင့်မြင့်မော့ထားကြပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးထဲက အထင်သေးမှုတွေကို ဖုံးကွယ်မထားပါဘူး ။</p> <p>တိမ်တိုက်ထဲမှာ ဖုံးကွယ်နေတဲ့ ခေါင်းဆောင်ကတော့ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအဆင့်မှာ ရှိနေတာပါ ။ အရင်တုန်းကတော့ သူက ကွေ့ဝူ ကို နှိမ်ထားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့တွေက အဆင့်တူ ဖြစ်သွားကြပြီလေ ။</p> <p>သူ သူ့ကို အထင်သေးပြီး ပြောဆိုနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါဘူး ။</p> <p>“မင်းက ကံကောင်းတာပဲ... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူက မင်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပြဿနာ ရှာနေတာလေ။ တကယ်လို့ မင်းက ဒါကို သေသေချာချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင်တော့ အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ကို စောင့်နေလိုက်ရုံပဲ။”</p> <p>တိမ်တိုက်ထဲက ခေါင်းပေါင်းများစွာကတော့ လှောင်ပြောင်နေကြတယ် ။</p> <p>“အဲ့ဒါကို မင်းတို့ စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ ဒီကို လာတာက မြေကမ္ဘာမသေမျိုးအဆင့်အတွက် ဆုလာဘ်ကို လာယူတာပဲ။ ငါ့ကို ဘာမှ လျှော့မပေးနဲ့။”</p> <p>ကွေ့ဝူ က တိမ်တိုက်ထဲက ခေါင်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတွေကို မှေးလိုက်တယ် ။</p> <p>“ဟွန်း... အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ် ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ငါက ဖောက်ဖျက်မဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p>အဲ့ဒီ ခေါင်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင် ဘောလုံးလေးတစ်ခုကို ပစ်ပေးလိုက်တယ် ။</p> <p>ကွေ့ဝူ ရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ တောက်ပတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားတယ် ။ သူက သူ့ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ လက်သည်းကြီးနဲ့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ဘောလုံးလေးက သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို စုပ်ယူခံလိုက်ရတယ် ။</p> <p>“ဟဲဟဲ... သနားစရာကောင်းတဲ့ ကောင်တွေ။ မင်းတို့တွေကတော့ ဒီနေရာက အမှိုက်တွေနဲ့ပဲ အချိန်ဖြုန်းနေလိုက်ကြပေါ့။ ငါ အဲ့ဒီလူကို ရှင်းလင်းပြီးသွားရင်တော့ အမြင့်မြတ်ဆုံးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်ဆီက ရမဲ့ ဆုလာဘ်တွေက ငါ့ကို နောက်ထပ် တစ်ဆင့်တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာတွေရဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားစေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ ဟားဟားဟား!”</p> <p>ကွေ့ဝူ က လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး လေဟာနယ်ထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် ။ လှောင်ပြောင်ရယ်မောသံတွေသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့တယ် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save