Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း ၄၉၅</h2> <h2 style="text-align: center;">မိစ္ဆာတွင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့ နောက်ကို လိုက်လာကတည်းက သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်က လျှပ်စီးလို အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။ ဘယ်လို အဟန့်အတားမျိုးနဲ့မှ မကြုံခဲ့ရပါဘူး ။</p> <p>နှစ်အနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာကို သူတို့တွေက အားနည်းလှတဲ့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကနေ ကိုယ်ပွားအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကိုတောင် ရောက်နေကြပြီလေ ။</p> <p>အခု မသေမျိုးအဆင့်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကိုတောင် ထိတွေ့တော့မှာဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေမှာလဲ ။</p> <p>နဂါးနက် ကတော့ မှင်တက်နေတော့တယ် ။</p> <p>ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ ။</p> <p>ဘာဖြစ်လို့ သခင်က တခြားသူတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို မြှင့်တင်ပေးနေတာက ကစားနေသလိုမျိုး လွယ်ကူနေရတာလဲ ။</p> <p>သူ စဉ်းစားလို့ မဆုံးခင်မှာတင် လင်းချီယဲ့က အင်းကွက်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သားသတ်သမား ရဲ့ အဆင့်တက်မှုကို စတင် ကူညီပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဝမ်မုန့်ကလည်း အချိန်ကိုက် ပေါ်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>သတ္တုရောင်တွေ တောက်ပနေတဲ့ အနီရောင် ပင့်ကူနှင်းပန်းလေး တစ်ပွင့်ဟာ လင်းချီယဲ့ရဲ့ ဘေးမှာ ပျံဝဲနေတယ် ။ အဲ့ဒီရဲ့ အရောင်အသွေး စုံလင်လှတဲ့ အလင်းတန်းတွေက ကောင်းကင်ကို တောက်ပစေခဲ့သလို စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်တွေ အမြောက်အမြားကိုလည်း ဆွဲဆောင်လိုက်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး လေထဲမှာ ပေါ်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>အဲ့ဒါတွေက သူ သူ့ကိုယ်သူ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ဖို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားခဲ့တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ အခုတော့ သူ မလိုတော့ပါဘူး ။ သားသတ်သမား က အဲ့ဒီ အခွင့်အရေးကို ယူလိုက်လို့ ရပါတယ် ။</p> <p>အဲ့ဒီ အရင်းအမြစ်တွေက ထိပ်တန်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့အတွက် မလုံလောက်သေးဘူးဆိုရင်တောင်မှ သားသတ်သမား အတွက်ကတော့ ဒါက အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးပါပဲ ။</p> <p>ဒီ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်က သူ့ရဲ့ မူလ ခန္ဓာကိုယ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါလိမ့်မယ် ။</p> <p>“မင်း အရင်ဆုံး စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး မင်းရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အရင်လုပ်စမ်း။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်မှု ပြီးသွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါ မင်းကို ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်ခိုင်းမယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့!”</p> <p>သားသတ်သမား က လေထဲမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းလာတဲ့ အသားနဲ့ သွေးတွေကို ကြည့်ပြီး အရမ်းကို စိတ်လှုပ်ရှားနေတယ် ။</p> <p>သူ နောက်ဆုံးတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ပြီး ပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့မှာ ဖြစ်သလို မသေမျိုးတွေရဲ့ အဆင့်ကိုတောင် တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကိုတော့ သားသတ်သမား နဲ့ တခြားသူတွေက မဆန်းသလိုပဲ ကြည့်နေကြတယ် ။ အရာအားလုံးက သဘာဝကျနေသလိုပါပဲ ။</p> <p>သူတို့တွေက လင်းချီယဲ့ရဲ့ အံ့ဖွယ် ဖြစ်ရပ်တွေထက် ကျော်လွန်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မြင်ဖူးနေကြတာ ကြာပါပြီ ။ ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်ရတာ သူတို့အတွက် မထူးဆန်းပါဘူး ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ နဂါးနက် ကတော့ အရင်က မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူး ။</p> <p>သူက သာမန်မျက်စိနဲ့တောင် မြင်နိုင်တဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ စုစည်းလာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ပါးစပ် အဟောင်းသားနဲ့ မှင်တက်သွားရပြီး မယုံနိုင်စရာ ကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေတော့တယ် ။</p> <p>“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးတာက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လွယ်ကူနေရတာလဲ။ အညံ့ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ဆိုရင်တောင်မှ ဒီလောက်အထိ အမြန်ကြီး မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။”</p> <p>နဂါးနက် ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထုံကျင်သွားရတယ် ။</p> <p>သူက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော် ကျင့်ကြံလာခဲ့တာဆိုတော့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ သိပါတယ် ။</p> <p>သူ သိထားသလောက်ဆိုရင်တော့ မသေမျိုးအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ယောက်ကို သာမန် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု တည်ဆောက်ပေးဖို့အတွက်တောင်မှ အချိန်နဲ့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး သုံးရပါတယ် ။</p> <p>ပထမဆုံးအနေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သန့်စင်ရပါတယ်... ပြီးတော့ စွမ်းအင်ကို သုံးပြီး အဲ့ဒါတွေကို သန့်စင်ပြီး ပြုပြင်ရပါတယ် ။</p> <p>နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှုပ်ထွေးပြီး ပင်ပန်းလှတဲ့ တည်ဆောက်မှု အဆင့်ဆင့် ပြီးသွားမှပဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စစီ ပုံဖော်နိုင်တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ရက်ဝက်အတွင်းမှာ အပြီးလုပ်နိုင်ဖို့ဆိုတာတောင်မှ အရမ်းကို အံ့သြဖို့ ကောင်းနေပါပြီ ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့တင် ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်မှန်းတောင် သူ မသိလိုက်ပါဘူး ။ လေထဲမှာ သွေးနဲ့ အသားတွေရဲ့ ခြေရာတွေက ပေါ်လာနှင့်နေပြီ ။</p> <p>၁၅ မိနစ်တောင် မပြည့်ခင်မှာတင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အခြေခံ တည်ဆောက်ပုံက ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>အရိုးတွေ ၊ သွေးကြောတွေ ၊ ကြွက်သားတွေနဲ့ အရိုးအဆစ်တွေ ။</p> <p>အရာအားလုံးက စနစ်တကျနဲ့ စုစည်းနေကြတယ် ။</p> <p>“ဒါက ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး။ ငါတို့ သခင်မှာ တခြား နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။”</p> <p>ချန်ရှီ နဲ့ တခြားသူတွေက နဂါးနက် ကို ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ် ။ ဒါကို လုပ်နေတာက လင်းချီယဲ့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ ကိုယ်တိုင် လုပ်နေသလိုမျိုးပါပဲ ။</p> <p>နဂါးနက် ရဲ့ နှလုံးသားက တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပြီး လင်းချီယဲ့အပေါ်မှာ ထားတဲ့ ရိုသေမှုကလည်း ပိုပြီး ကြီးထွားလာခဲ့တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေ ဒီလောက်အထိ အမြင်ကျယ်နေအောင် ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်နေရမလဲဆိုတာ သူ စိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တော့ပါဘူး ။</p> <p>သူတို့ စကားပြောနေတုန်းမှာပဲ လင်းချီယဲ့က သားသတ်သမား ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးလို့ ပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>“မိုင် လေးထောင်လား... မဆိုးပါဘူး။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က သားသတ်သမား ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးပြလိုက်တယ် ။</p> <p>“သခင်... မွေးမြူပေးတဲ့အတွက် ကျေးရူးအများကြီး တင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ တကယ်လို့ သခင်သာ ကူညီမပေးခဲ့ရင် ကျွန်တော် မိုင် နှစ်ထောင်တောင် ဖွင့်နိုင်ပါ့မလား မသိပါဘူး။”</p> <p>လင်းချီယဲ့က သားသတ်သမား နဲ့ တခြားသူတွေကိုလည်း နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အခြေခံ ပုံစံက တစ်ဦးတစ်ယောက်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး စွမ်းအားကို ဆုံးဖြတ်ပေးတာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ပြောပြခဲ့ပါတယ် ။</p> <p>သားသတ်သမား ကိုယ်တိုင် မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့်ကို ရောက်စဉ်က သူ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်က မိုင် ၁၀၀၀ တောင် မပြည့်ပါဘူး ။</p> <p>သူ ခန္ဓာကိုယ် ရရှိပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို ထပ်ပြီး ချဲ့ထွင်နိုင်ဦးမယ်ဆိုရင်တောင်မှ မိုင် နှစ်ထောင်အထိ ရောက်ဖို့က ခက်ခဲပါလိမ့်မယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ လင်းချီယဲ့ရဲ့ အကူအညီနဲ့ နတ်ဘုရားလက်နက် ဝမ် ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင်တော့ သားသတ်သမား က သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ကို အလွယ်တကူ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီး မိုင် လေးထောင်အထိ ရောက်သွားခဲ့တာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>မိုင် လေးထောင် ဆိုတာက ဝမ် ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပါပဲ ။</p> <p>ဒါက အကူအညီပေးခံရတဲ့ လူရဲ့ ပါရမီပေါ်မှာလည်း မူတည်ပါသေးတယ် ။</p> <p>တကယ်တော့ ပါရမီတိုင်းကို ဒီလောက်အထိ အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး ။</p> <p>လင်းချီယဲ့လိုမျိုး ပါရမီရှင်တစ်ယောက်အတွက်ဆိုရင်တော့ ဝမ် ရဲ့ အကူအညီက သိပ်ပြီး ထိရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ။</p> <p>နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ကြီးလေလေ ၊ အတားအဆီးက ပိုပြီး ခိုင်မာလေလေဖြစ်ပြီး ဖောက်ထွက်ဖို့ ခက်ခဲလေလေပါပဲ ။</p> <p>သားသတ်သမား က သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဝမ်မုန့်ကလည်း သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပုံဖော်မှုကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးက နာရီဝက်တောင် မပြည့်ပါဘူး... သန့်စင်သောကလေးငယ်မြို့တော်ရဲ့ လေထုကို အနည်းငယ် ပြောင်းလဲစေခဲ့ပေမဲ့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>“သွားပြီး မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့!”</p> <p>သားသတ်သမား က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းဆည်းပြီး ဘေးကို ဆုတ်လိုက်တယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့က လိန်မွန်း နဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် အဆင့်တက်မှုအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်တော့တယ် ။</p> <p>အရာအားလုံးက လင်းချီယဲ့ရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူတို့တွေက လင်းချီယဲ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ဘာမှ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လိုက်နာနေကြတယ် ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေက ဘာအတွက်လဲဆိုတာ သူတို့ မသိကြရင်တောင်မှ ဘယ်သူမှ မေးခွန်းမထုတ်ကြပါဘူး ။</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖွင့်လိုက်ကြစမ်း... ဘာမှ ပြန်မတွန်းလှန်နဲ့။”</p> <p>“မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေ အကုန်လုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်... ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ခွင့်ပေးလိုက်စမ်း။”</p> <p>...</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးလိုက်ပြီး လိန်မွန်း တို့ကလည်း လိုက်နာလိုက်ကြတယ် ။</p> <p>နဂါးနက် ကတော့ မှင်တက်မနေဘဲ မနေနိုင်တော့ပါဘူး ။</p> <p>ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖွင့်ပေးလိုက်တာက ကိုယ့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို တစ်ပါးသူလက်ထဲ အပ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ... ဘယ်အချိန်မဆို ကျွန်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရနိုင်ပါတယ် ။</p> <p>ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တခြားသူကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ကိုယ့်ရဲ့ သေခြင်း ရှင်ခြင်းက တခြားသူရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>လိန်မွန်း တို့က လင်းချီယဲ့ကို ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်ကြလဲဆိုတာကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပါဘူး ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ လင်းချီယဲ့အပေါ်မှာ ဒီလောက်အထိ သစ္စာရှိကြတာလဲဆိုတာကို သူ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နားလည်လာခဲ့ပုံရတယ် ။</p> <p>လိန်မွန်း တို့က လင်းချီယဲ့ရဲ့ စကားကို နားထောင်ကြတာက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို ကြောက်လို့ မဟုတ်ဘဲ သူ့ကို ကိုးကွယ်ပြီး ရိုသေကြလို့သာ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>“ငါ ခံစားမိနေပြီ။ ဒါက မသေမျိုးတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားလား... ဟားဟားဟား!”</p> <p>နဂါးနက် တစ်ယောက် သူ့ရဲ့ အတွေးတွေထဲမှာ နစ်ဝင်နေတုန်းမှာပဲ ချန်ရှီ ရဲ့ အံ့သြတကြား အော်ဟစ်သံက သူ့ကို ချက်ချင်း နှိုးလိုက်သလို ဖြစ်သွားရတယ် ။</p> <p>“ငါ အခု မသေမျိုးတစ်ဝက်အဆင့် ရောက်သွားပြီ... ဟားဟားဟား!”</p> <p>သူတို့တွေရဲ့ အငွေ့အသက်တွေက အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ နဂါးနက် ကတော့ တကယ့်ကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားရတော့တယ် ။</p> <p>သူ သူ့ကို လျှော့တွက်နေတုန်းပဲလား ။</p> <p>လင်းချီယဲ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက နဂါးနက် ရဲ့ ကမ္ဘာအပေါ်မှာ ထားတဲ့ နားလည်မှုတွေကို တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် အသစ်တစ်ဖန် ပြုပြင်ပေးနေခဲ့တယ် ။</p> <p>အရင်တုန်းကတော့ သူက ဒီကပ်ဘေးကြီးထဲမှာ အသက်ရှင်နိုင်ဖို့အတွက် နောက်ခံတစ်ခုကို ရှာဖို့ လင်းချီယဲ့ဆီမှာ ခိုလှုံခဲ့တာပါ ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ တောင့်တမှုနဲ့ ရိုသေမှုတွေရဲ့ မီးတောက်တစ်ခုက စတင် လောင်ကျွမ်းနေပြီ ဖြစ်တယ် ။</p> <p>ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီ မီးတောက်က တားဆီးလို့ မရတဲ့ အရှိန်အဟုန်နဲ့ ပျံ့နှံ့နေပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံဖို့အတွက် သိပ်ပြီး အချိန်အများကြီး လိုမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး ။</p> <p>အဲ့ဒီနေ့မှာတင် သန့်စင်သောကလေးငယ်မြို့တော်ရဲ့ သူတော်စင်ငယ် ၅ ယောက်ဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်သွားခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းက မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>လူအုပ်ကြီးက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတုန်းမှာပဲ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံဆီကနေ သတင်းဆိုးတစ်ခု ရောက်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>“ရှနိုင်ငံမှာ မိစ္ဆာတွင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီ။”</p> <p>သန့်စင်သောကလေးငယ်မြို့တော်ရဲ့ လမ်းတကာမှာတော့ ရှနိုင်ငံရဲ့ သတင်းတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာကတော့ အခုအချိန်မှာ ရှုပ်ထွေးနေတော့တယ် ။</p> <p>“မုန်းစရာကောင်းလိုက်တာ... ရှေ့တန်းက အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ။ ဘာဖြစ်လို့ သွားပြီး စုံစမ်းတဲ့သူက အခုထိ သတင်းပြန်မပို့သေးတာလဲ။”</p> <p>ရှနိုင်ငံရဲ့ နန်းတော် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲမှာတော့ အရာရှိတစ်စုဟာ ထိုင်မရမတ်မရ ဖြစ်နေကြတယ် ။</p> <p>ဘုရင်မက ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတယ် ။ သူမရဲ့ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေပုံရပေမဲ့ လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိတယ် ။</p> <p>“သတင်းပို့ပါတယ်... ရှီးယန်မြို့ ကနေ ပေးစာ ရောက်လာပါတယ်။”</p> <p>သတင်းပို့တဲ့သူက အလျင်အစလို ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ခန်းမထဲကို ပြေးဝင်လာခဲ့တယ် ။</p> <p>“မြန်မြန် ဖတ်စမ်း။”</p> <p>ဘုရင်မက ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ် ။</p> <p>သတင်းပို့တဲ့သူက မနှောင့်နှေးဝံ့ပါဘူး... ပေးစာကို အဲ့ဒီနေရာမှာတင် ဖွင့်ပြီး သတင်းစကားကို ဖတ်ပြလိုက်တော့တယ် ။</p> <p>“ရှီးယန်မြို့ဟာ တိုက်ခိုက်ခံနေရပါတယ်။ ရန်သူရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မသိရသေးပါဘူး... မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ် ရှီးယွီ ကတော့ တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ မြို့ဝန် ကော့ဟွိုင်း ကတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရထားပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး... ကျေးရူးပြုပြီး အင်အားဖြည့်တင်းပေးဖို့ အမြန်ဆုံး စေလွှတ်ပေးတော်မူပါ။”</p> <p>“သတင်းပို့ပါတယ်... ဟွိုင်ယင်း မြို့က ကင်းထောက်တွေ ပြန်ရောက်လာပါပြီ။”</p> <p>ဘုရင်မနဲ့ အမတ်တွေက ဒီရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရတဲ့ သတင်းဆိုးကြောင့် မတည်ငြိမ်နိုင်သေးခင်မှာတင် နောက်ထပ် သတင်းပို့တဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရပြန်တယ် ။</p> <p>“သူ့ကို အထဲခေါ်ခဲ့စမ်း။”</p> <p>ခြေသံတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ဆူညံသွားခဲ့ပြီး မကြာခင်မှာပဲ လူတိုင်းဟာ အင်မတန်မှကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ လူငယ်တစ်ယောက် ခန်းမထဲကို လဲကျလာတာကို မြင်လိုက်ရတယ် ။</p> <p>“အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီး!”</p> <p>လူငယ်လေးက ခန်းမထဲကို တွားသွားဝင်လာခဲ့ပြီး အလယ်မှာ ဒူးထောက်လိုက်တယ်... သူ့ရဲ့ မျက်နှာမှာတော့ ကြောက်ရွံ့ မှုတွေ ပြည့်နှက်နေတုန်းပါပဲ ။</p> <p>“ဟွိုင်ယင်း မြို့ မရှိတော့ဘူး။ ဟွိုင်ယင်း မြို့ မရှိတော့ဘူး... အကုန်လုံး ပျက်စီးသွားပြီ။”</p> <p>သူ့ကို ကြည့်ရတာ စိတ်လွတ်နေပုံရတဲ့အတွက် အမတ်တွေရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေက ဒေါသအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ် ။</p> <p>​“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... သိက္ခာရှိရှိ ပြောစမ်း။ ဘာဖြစ်လို့လဲ။”</p> <p>သူက ကင်းထောက်လူငယ်လေးကို ပါးရိုက်လိုက်တယ် ။</p> <p>နောက်ဆုံးတော့ သူ နာကျင်သွားရပေမဲ့ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့တယ် ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က ကြောက်ရွံ့ မှုတွေကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားပါဘူး ။</p> <p>“အရှင်မင်းကြီး... ဟွိုင်ယင်း မြို့ကို မိစ္ဆာတွေ ကျူးကျော်သွားခဲ့ပါပြီ... မြို့ဝန်နဲ့ မြို့စောင့်ဗိုလ်ချုပ်တွေလည်း တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ မြို့ထဲမှာ ရှိတဲ့ ပြည်သူတစ်ယောက်မှ မလွတ်မြောက်ခဲ့ပါဘူး... သူတို့အားလုံး ကူးစက်ခံရပြီး မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပါပြီ။”</p> <p>“သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီ... အကုန်လုံး သေကုန်ကြပြီ။”</p> <p>သူ ပြောရင်းနဲ့ စိတ်တွေ ပြန်ပြီး လှုပ်ရှားလာခဲ့တယ် ။</p> <p>“ဘာလဲ။”</p> <p>“ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဟွိုင်ယင်း မြို့ဝန်က မြေကမ္ဘာမသေမျိုးတစ်ယောက်လေ။”</p> <p>အမတ်တွေ ထိတ်လန့်ကုန်ကြပြီ ။</p> <p>ဟွိုင်ယင်း မြို့ဝန်ဆိုတာက ဘုရင်မပြီးရင် ဒုတိယမြောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ... ဒါပေမဲ့ သူက ဘာသံမှ မကြားလိုက်ရဘဲ တိုက်ပွဲမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်ပေါ့ ။</p> <p>အဲ့ဒီ မိစ္ဆာတွေက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းနေလို့လဲ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save