Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၇၈</h2> <h2 style="text-align: center;">အတွင်းသံ-အပြင်ကြေး အမြောက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမြောက်လုပ်ငန်းခွင်တွင် အကြိမ်ကြိမ်ကျရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် လီကျစ်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ရက်ပေါင်း ၂၀ ခန့် အချိန်ယူကာ နည်းပညာကိုအဖြေရှာနိုင်ခဲ့ပြီး သံပုံစံခွက်များအသုံးပြု၍ ကြေးအမြောက်များကို အောင်မြင်စွာသွန်းလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤနည်းလမ်းသစ်ဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားသော ကြေးအမြောက်များ၏ ကိုယ်ထည်တွင် ပျားအုံကဲ့သို့ လေပူဖောင်း အပေါက်ငယ်များမရှိတော့သဖြင့် ၎င်းတို့၏ အရည်အသွေးမှာ ရွှံ့ပုံစံခွက်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အမြောက်များထက် များစွာသာလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ဤသည်မှာ အမြောက်သွန်းလုပ်မှု အောင်မြင်နှုန်းကို တိုးတက်စေရုံသာမက အချောထည်အမြောက်များ ပစ်ခတ်စဉ် ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်ခြေကိုလည်း လျှော့ချပေးနိုင်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် သံပုံစံခွက်များဖြင့် အမြောက်သွန်းလုပ်ရာတွင် ပုံစံခွက်များကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ပုံစံခွက်အသစ်ပြုလုပ်ရမည့် အချိန်ကိုသက်သာစေသည်။ အမြောက်သွန်းလုပ်မှုနှုန်းမှာလည်း သိသိသာသာမြန်ဆန်လာပြီး ကြေးအမြောက်တစ်လက်ကို သုံးရက်အတွင်း သွန်းလုပ်နိုင်လာခဲ့သည်။</p> <p>သို့ရာတွင် လီကျစ်မှာ ယင်းမျှနှင့် အားရကျေနပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။ သူသည် ပန်းပဲဆရာများအား "အတွင်းသံ-အပြင်ကြေး" အမြောက်များကို ဆက်လက်သွန်းလုပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ အတွင်းသံ-အပြင်ကြေး အမြောက်ဆိုသည်မှာ အရင်ဆုံးသံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော အတွင်းအမြောက်ပြောင်းကို သွန်းလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအမြောက်ပြောင်း အေးသွားသောအခါ ပုံစံခွက်တစ်ခုအတွင်း ထည့်သွင်းပြီး သံအမြောက်ပြောင်း၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ကြေးရည်ကိုထပ်မံလောင်းထည့်ကာ အုပ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ အမြောက်ထုတ်လုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်း တရုတ်နိုင်ငံ၏ တီထွင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မူလသမိုင်းတွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လူသိများခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလ တရုတ်နိုင်ငံ၏ သွန်းလုပ်ရေးနည်းပညာမှာ အနောက်နိုင်ငံများထက် နိမ့်ကျခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ မင်နန်းတွင်းနှင့် နောက်ပိုင်းကျင်း တို့ကြားမှ ရေရှည်စစ်ပွဲများက အဆင့်မြင့်လက်နက်များ လိုအပ်ချက်ကိုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး ထိုလိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အတွင်းသံ-အပြင်ကြေးအမြောက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအမြောက်အမျိုးအစားသစ်မှာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအနည်းငယ်ဖြင့်ပင် ပြင်းထန်သော ပစ်ခတ်အားကိုခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် အမြောက်၏အလေးချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွန်းသံ သည် အရည်ပျော်မှတ်ပိုမိုမြင့်မားပြီး ပွတ်တိုက်မှုဒဏ်ကို ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိသဖြင့် ဤနည်းပညာသည် အမြောက်၏သက်တမ်းကို ရှည်ကြာစေသည်။ ထို့ပြင် ကြေးမှာ သံထက် ဈေးပိုကြီးသဖြင့် အတွင်းသံ-အပြင်ကြေး အမြောက်သည် ကြေးအသုံးပြုမှုကို သက်သာစေကာ အမြောက်သွန်းလုပ်မှု ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း လျော့ကျစေသည်။</p> <p>လီကျစ်သည် အမြောက်သွန်းလုပ်သူများအား ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ အမြောက်များ စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်ရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။</p> <p>လီကျစ် ပထမဆုံးရွေးချယ်လိုက်သော စစ်မြေပြင်သုံး အမြောက်အမျိုးအစားမှာ ထိုခေတ်က "မိနင်" အပေါ့စား အမြောက်ရှည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပြောင်းဝ ၈၄ မီလီမီတာရှိသော ၆ ပေါင်ဒါအမြောက် ဖြစ်ပြီး ပြောင်းဝမှ ယမ်းနှင့်ကျည်ဆန် ထည့်သွင်းရသော ၂ မီတာရှည်သည့် အမြောက်ဖြစ်သည်။ ဤအမြောက်သည် တိုက်ရိုက်ပစ်ခတ်မှု အကွာအဝေး မီတာ ၄၀၀ ရှိပြီး အဝေးပစ် အကွာအဝေး မီတာ ၃၂၀၀ အထိရှိကာ စံသတ်မှတ်ချက်အရ အလေးချိန် ၉၀၀ ကျင် ရှိသည်။ သို့သော် လီကျစ်၏ အတွင်းသံ-အပြင်ကြေးနည်းပညာဖြင့် သွန်းလုပ်မည်ဆိုပါက အမြောက်၏အလေးချိန်ကို သိသိသာသာ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ဤအမြောက်ကို ရွေးချယ်ရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ ၎င်း၏ အလေးချိန်နှင့် ပြောင်းဝအရွယ်အစားမှာ အလွန်သင့်လျော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောင်တွင် သူရင်ဆိုင်ရမည့် တိုက်ပွဲအများစုမှာ ခြေလျင်တပ်နှင့် မြင်းတပ်များ ရောနှောနေသော ရန်သူများနှင့် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ခိုက်ရမည့် တိုက်ပွဲများဖြစ်မည်ဟု လီကျစ် မျှော်လင့်ထားသည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်မှ နောက်ပိုင်းကျင်း တပ်များနှင့် အနောက်မြောက်ဘက်မှ ဓားပြတပ်များမှာ စစ်မြေပြင်တိုက်ပွဲများတွင် ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ခံတပ်မြို့များအတွင်းအောင်းနေခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် လီကျစ်အနေဖြင့် ရန်သူ့ခံတပ်များကိုဖျက်ဆီးနိုင်သည့် အမြောက်ကြီးများထက် စစ်မြေပြင်တိုက်ပွဲများတွင် သေနတ်ကိုင်တပ်သားများနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မည့် အပေါ့စားအမြောက်များကိုသာ ပိုမိုလိုအပ်သည်။</p> <p>ထိုလိုအပ်ချက်များအရ ၆ ပေါင်ဒါအမြောက်မှာ အလွန်ပင် သင့်လျော်လှသည်။</p> <p>အလေးချိန် ၉၀၀ ကျင်ရှိသော အမြောက်ကို အတွင်းသံ-အပြင်ကြေး နည်းပညာဖြင့် ပိုမိုပေါ့ပါးအောင်ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် လှည်းဖြင့်ဆွဲယူသွားနိုင်ကာ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် ပိုမိုအဆင်ပြေစေမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>အမြောက်သွန်းလုပ်သူများသည် စမ်းသပ်မှု အမျိုးမျိုးပြုလုပ်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သဖြင့် လီကျစ် လိုချင်သော အချောထည်ထွက်ပေါ်လာရန် အချိန်အတန်ကြာဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လီကျစ်သည် ထန်းကျင်းမြို့သို့ သွားရောက်ကာ နောက်ထပ်ပန်းပဲဆရာ ၅ ဦးကို ငှားရမ်းပြီး ဖန့်ကျားရွာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ကာ မူလ အမြောက်သွန်းလုပ်သူ ၅ ဦးထံတွင် လက်ထောက်နှင့် တပည့်များအဖြစ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် လီကျစ်သည်ထိုအလုပ်ကို အမြောက်သွန်းလုပ်သူများထံ လွှဲအပ်ခဲ့ပြီး အခြားကိစ္စရပ်များကို သွားရောက် ကိုင်တွယ်တော့သည်။</p> <p>ချုံကျန်း နန်းစံ ၈ နှစ်၊ ပထမလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဖန့်ကျားရွာမြို့သစ်၏ မြေနီမြို့ရိုးမှာ ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။</p> <p>မြို့ရိုးအသစ်မှာ မီတာ ၃၀၀၀ ပတ်လည်အရှည်ရှိပြီး ဖန့်ကျားရွာ မြို့သစ်တစ်ခုလုံးကို ဝန်းရံထားသည်။ မြို့ရိုးမှာ အမြင့် ၅ မီတာ၊ အောက်ခြေအကျယ် ၄ မီတာနှင့် အပေါ်ဘက်အကျယ် ၃ မီတာ ရှိကာ မီတာ ၂၀ တိုင်းတွင် ၃ မီတာခန့် အပြင်သို့ ထွက်နေသော ကင်းမျှော်စင်ငယ် များ ပါရှိသည်။ မြို့ရိုးအပြင်ဘက်တွင် ၅ မီတာကျယ်ပြီး ၃ မီတာနက်သော ကျုံးတစ်ခုလည်း ရှိသည်။</p> <p>မြို့ရိုးကို အတွင်းနှင့်အပြင်နှစ်ဖက်စလုံး အုတ်စီထားပြီး အပြင်ဘက်ခြမ်းတွင် ရန်သူကို ချောင်းမြောင်းပစ်ခတ်နိုင်သည့် ပစ်ပေါက်ငယ်များ ပါရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ လုံးဝ မပြီးစီးသေးပေ။ မြို့ရိုးပေါ်တွင် အမြောက်ကြီး ၁၆ လက် တပ်ဆင်နိုင်သည့် စင်မြင့် ၁၆ ခု ပါရှိပြီး မြို့ရိုးတစ်ဖက်လျှင် ၄ ခုစီ ရှိသည်။ ထိုစင်မြင့်များအတွက် လိုအပ်သော အမြောက်ကြီးများကိုမူ အမြောက်သွန်းလုပ်ရေး အလုပ်ရုံမှ နောင်တွင် ထုတ်လုပ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>မြို့ရိုး၏ အရှေ့၊ တောင်၊ အနောက်၊ မြောက် လေးဘက်စလုံးတွင် မုခ်ဦးမြို့တံခါး ၄ ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့ရာ အားလုံးပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သည်။ မြို့တံခါး ၄ ခုကို အရှေ့ဘက်တွင် "ရှီးချွန်း"၊ တောင်ဘက်တွင် "ချုံဝန်"၊ အနောက်ဘက်တွင် "ချင်းဖုန်း" နှင့် မြောက်ဘက်တွင် "ရှန့်ဝူ" ဟု အမည်ပေးထားသည်။ မြို့တံခါးတစ်ခုစီတွင် အမြင့် ၅ မီတာရှိသော နှစ်ထပ်တံခါးမျှော်စင်များ ပါရှိပြီး ထပ်ဆင့်အမိုးများဖြင့် ခန့်ညားစွာ တည်ဆောက်ထားသည်။ အမိုးကို မီးခိုးရောင် အုတ်ကြွပ်ပြားများနှင့် အစိမ်းရောင်အနားသတ်များဖြင့် မိုးထားကာ အမိုးအထိပ်တွင် အစိမ်းရောင်ကြွေပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သားရဲခေါင်းပုံစံရုပ်တုများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ တံခါးမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်မျက်နှာစာတွင် မြားပစ်ပေါက် ပြတင်းပေါက်ငယ်များ တပ်ဆင်ထားသဖြင့် အဝေးမှကြည့်လျှင် အလွန်ပင်ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။ ဤခေတ်ကာလမှာ အေးချမ်းမှုမရှိသဖြင့် သာမန်ပြည်သူများမှာ မြို့ရိုးများ၏ အကာအကွယ်ကိုရယူလိုကြသည်။ မြို့ရိုးတည်ဆောက်မှု ပြီးစီးသည့်နေ့တွင် ဖန့်ကျားရွာရှိ ပြည်သူအများအပြားမှာ ဗျောက်အိုးများဖောက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။</p> <p>မြို့ရိုးပြီးစီးသွားသည်နှင့် ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့ စစ်သည်များ၏ မြေတူးမြေဖို့ အလုပ်ကြမ်းများမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီး စစ်ရေးပြလေ့ကျင့်မှုများ တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများနှင့် အပြင်ဘက် ချီတက်မှုများကို စတင်လေ့ကျင့်ကြတော့သည်။ သေနတ်များ ထုတ်ပေးထားပြီးသော တပ်ခွဲအချို့မှာမူ နေ့စဉ် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပစ်ကွင်း၌ သေနတ်ပစ်လေ့ကျင့်ကြသည်။</p> <p>မြေနီမြို့ရိုး ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် လီကျစ်သည် သူ၏ မိသားစုကို ဖန့်ကျားရွာရှိ ဒုတိယတပ်မှူးကြီးရုံးသို့ တရားဝင်ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ လွန်ခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း လီကျစ်နှင့် သူ၏ညီ လီရှင်းတို့မှာ အလုပ်များသဖြင့် ဖန့်ကျားရွာတွင်သာ အနေများခဲ့ရာ သူတို့၏မိခင်ဖြစ်သူမှာ သားနှစ်ယောက်ကို မတွေ့ရသည်မှာ လဝက်ခန့် ရှိပြီဖြစ်သဖြင့် အလွန်ပင် လွမ်းဆွတ်နေရှာသည်။ ယခုအခါ မြို့ရိုးပြီးသွားသဖြင့် ဖန့်ကျားရွာမှာ ပိုမိုလုံခြုံသွားပြီဖြစ်ရာ လီကျစ်က သူ၏မိခင်ကြီးကို ဖန့်ကျားရွာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p>လီကျစ်သည် စောင့်ရှောက်ရေးတပ်သား ၄ ဦးနှင့်အတူ မြင်းကိုယ်စီစီးကာ ရထားလုံးတစ်စီးဖြင့် ကျင်းပြန်ရပ်ကွက်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် အနောက်ဘက်မှလာသော စစ်ဘက်အရာရှိတစ်ဦးကိုမြင်လျှင် ပြည်သူများမှာ လမ်းဘေးသို့ကပ်ပေးကြပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို ရပ်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p>"အို... ဟိုမှာ လာနေတာ လီချိန်ရဲ့သား လီကျစ် မဟုတ်လား"</p> <p>"လီကျစ်က အဲဒီလောက် ရာထူးကြီးတဲ့ အရာရှိဖြစ်သွားတာလား။ သူ့ရဲ့ အဆောင်အယောင် တံဆိပ်ကို ကြည့်ဦး ဒါက ပဉ္စမအဆင့် စစ်ဘက်အရာရှိပဲ"</p> <p>"ဟေ့... မင်း မသိသေးဘူးလား။ လီကျစ်က အနောက်ဘက်မှာ မြို့တစ်မြို့တောင် တည်ထားတာတဲ့ ခရိုင်မြို့တစ်မြို့လောက်တောင်ကြီးသတဲ့... ဖန့်ကျားရွာလို့ ခေါ်တယ်လေ"</p> <p>"တကယ်ပဲ ကံတရားကတစ်ပတ်လည်လာတာပဲ... မနှစ်က ဒီအချိန်မှာ လီကျစ်က ကြွေးမဆပ်နိုင်လို့ ဒုက္ခရောက်နေတုန်း ရှိသေးတာ"</p> <p>လီကျစ်သည် လူအုပ်၏ပြောဆိုသံများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏အိမ်ဆီသို့ ခန့်ညားစွာ စီးနင်းသွားခဲ့သည်။ လီမိသားစု၏ခြံဝင်းမှာ ပြုပြင်မွမ်းမံထားပြီးဖြစ်ကာ ခြံဝင်းတံခါးတွင် စောင့်ရှောက်ရေးတပ်သားနှစ်ဦးက တုတ်များကိုင်ကာ စောင့်ကြပ်နေကြသဖြင့် အတော်လေး ခန့်ညားနေသည်</p> <p>လီကျစ် အိမ်ရှေ့သို့ရောက်၍ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်စဉ် ကျောက်စိမ်းရောင် တိမ်တိုက်ပုံစံ ပိုးဝတ်ရုံနှင့် လူဟွာရုံ ပိုးလုံချည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဆွေဟယ်မှာ အစေခံမလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>ဆွေဟယ်၏နောက်တွင်တော့ ယခင်အတိုင်း ဇွဲကောင်းလှသော ရှောင်ကွမ်ဝေ့က ကပ်ပါလာသည်။</p> <p>ဆွေဟယ်သည် လီကျစ်ကို မြင်သည်နှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြေးလာကာ…</p> <p>"လီကျစ်… နင် ကျင်းပြန်ရပ်ကွက်ကို ပြန်မလာတာ ကြာပြီနော်… အခုတော့ နင်က ရာထူးကြီးတဲ့ အရာရှိ ဖြစ်နေပြီပေါ့"</p> <p>လီကျစ် မဖြေရသေးမီမှာပင် ရှောင်ကွမ်ဝေ့က အမောတကော ပြေးလာပြီး…</p> <p> "ဆွေဟယ်… လီကျစ်ကို ဂရုမစိုက်ပါနဲ့… သူက မြို့ပြင်ကို ပြောင်းတော့မှာ… သူက ငါတို့ ကျင်းပြန်ရပ်ကွက်က လူ မဟုတ်တော့ဘူး"</p> <p>ဆွေဟယ်က မြေကြီးကိုခြေစောင့်လိုက်ပြီး…</p> <p> "ရှောင်ကွမ်ဝေ့… နင် ငါ့နောက်ကိုဆက်လိုက်ပြီး နှောင့်ယှက်နေဦးမယ်ဆိုရင် ငါ့အဖေကို ပြောပြီး နင့်ကို ဆုံးမခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p>ရှောင်ကွမ်ဝေ့က ရယ်မောကာ…</p> <p>"မင်းအဖေမှာ ဘာနောက်ခံမှ မရှိပါဘူး။ ငါ့မိသားစုက စီမံရေးရုံးက အဘိုးကြီးချန်နဲ့ သိတာလေ။ မင်းအဖေက ငါ့ကို ဘယ်လိုများ ဆုံးမနိုင်မှာလဲ"</p> <p>ဆွေဟယ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် စကားပင်ထစ်ကုန်သည်။ သူမက လီကျစ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ…</p> <p>"လီကျစ်… နင် အခုအရာရှိဖြစ်နေပြီပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီ ရှောင်ကွမ်ဝေ့ကို မောင်းထုတ်ပေးပါဦး"</p> <p>လီကျစ်က ပြုံးလိုက်ပြီး…</p> <p> "ငါက ရှောင်ကွမ်ဝေ့ကို မောင်းထုတ်ပေးရင် ငါက ဘာပြန်ရမှာလဲ"</p> <p>ဆွေဟယ်က မျက်တောင်လေးခတ်လိုက်ပြီး…</p> <p>"ဒါဆို ငါ နင်နဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေ လုပ်မယ်လေ"</p> <p>"သူငယ်ချင်းကောင်းဆိုတာက ဘာလဲ။ မင်းက ငါ့ရဲ့ ချစ်သူပဲလေ… သူငယ်ချင်းထက်တောင် ပိုနီးစပ်သေးတယ်"</p> <p>ဆွေဟယ်က အလောတကြီးဖြင့်…</p> <p> "ဒါဆို မင်း ဘာလိုချင်တာလဲ"</p> <p> "ငါ ရှောင်ကွမ်ဝေ့ကို ရှင်းပေးရင် မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်ရမယ်"</p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆွေဟယ်မှာ မှင်တက်သွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားတော့သည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်ဟန်ဆောင်ကာ သူမ၏ အဝတ်အစားများကို မသိမသာ ဆွဲဆန့်ရင်း…</p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ မင်း ငါ့အိမ်ကို လာပြီး တရားဝင် စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းရမယ် ငါ့အဖေ သဘောတူ မတူတော့ ကြည့်ရမှာပေါ့" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>လီကျစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး…</p> <p> "ဒါဆို အရင်ဆုံး ရှောင်ကွမ်ဝေ့ကို ရှင်းလိုက်မယ်… ပြီးမှ မင်းအဖေဆီကိုလာပြီး စေ့စပ်ခွင့် တောင်းမယ်"</p> <p>ဆွေဟယ်၏ နီမြန်းနေသောမျက်နှာမှာ ထိုစကားကြောင့် ပို၍ပင်နီသွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။ သူမသည် မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ လမ်းဘေးတွင် ကျော့ရှင်းစွာ ရပ်နေသည်မှာ ပို၍ပင်လှပနေတော့သည်။</p> <p>ထိုအခါမှသာ လီကျစ်သည် ရှောင်ကွမ်ဝေ့ဘက်သို့လှည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p>"ရှောင်ကွမ်ဝေ့... မင်းက နေ့တိုင်း ဆွေဟယ်နောက်ကို လိုက်နှောင့်ယှက်ပြီး သူမရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးနေတာပဲ။ ဒါက ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ ပြစ်မှုလဲဆိုတာ မင်း သိလား"</p> <p>ရှောင်ကွမ်ဝေ့မှာ မှင်တက်သွားသည်။ လီကျစ် ဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိဝတ်စုံကိုကြည့်ကာ သူ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး…</p> <p>"လီကျစ်… မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ။ ငါ့အဖေက အဘိုးကြီးချန်နဲ့ သိတာနော်"</p> <p>လီကျစ်က ကိုယ်ရံတော်တပ်သား ၄ ဦးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီလူယုတ်မာက ငါ့ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူကို လာရောက်နှောင့်ယှက်နေတယ်။ ဒါက ခွင့်မလွှတ်နိုင်တဲ့ ပြစ်မှုပဲ... ဒီကောင့်ကို ဖမ်းပြီး တုတ်နဲ့ အချက် ၂၀ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်စမ်း"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p> <p> </p>


Save