Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၁၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"နွေဦးလေပြေသည် အခန်းပြင်ပရှိ ပန်းမာန်တို့ကို အသာအယာ တိုးဝှေ့တိုက်ခတ်နေ၏။ အခန်းတွင်း၌မူ ယဲ့တိုက်သည် ဝမ်ချန်၏အနားတွင် မှီတွယ်ရင်း စိတ်အေးချမ်းစွာဖြင့် နားနေလေသည်။ "</p> <p> </p> <p> ထိုစဉ် သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှ မျက်ရည်ဥများ ရုတ်ချည်း ဝဲတက်လာလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မိမိ၏ ဇနီးသည်မှာ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ မိန်းမ... ကိုယ် မင်းကို နာအောင် လုပ်မိလို့လား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်သည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး တိုးညှင်းသော လေသံဖြင့် "မောင်... ကျွန်မ မြို့ပြင်က လင်ရွှေဘုရားကျောင်းကို သွားပြီး ဗောဓိသတ်ဆီမှာ ဆုတောင်းရရင် ကောင်းမလားဟင်။ ကလေးရဖို့ ဆုပန်ရင် အရမ်းစူးရှတယ်လို့ ကြားမိလို့ပါ" ဟု ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမနှင့် ဝမ်ချန် လက်ထပ်ခဲ့သည်မှာ သုံးနှစ်တာကာလသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ညစဉ်ညတိုင်း အတူတူရှိနေပါလျက် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်မှာ ဖောင်းကြွလာခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းကိစ္စသည် ယဲ့တိုက်အတွက် ရင်ထဲက အနာဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပေပြီ။</p> <p>သူမသည် ထိုခံစားချက်ကို ရင်ထဲ၌သာ မြိုသိပ်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ "ဒါမှမဟုတ် သမားတော်နဲ့ပြပြီး ဆေးနည်းတောင်းကြည့်ရမလားဟင်" ဟု သူမ၏ ရင်တွင်းဖြစ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်အတွက်မူ ဝမ်ချန်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့ခြင်းသည် သူမဘဝ၏ အမှန်ကန်ဆုံးသော ဆုံးဖြတ်ချက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာအတွင်း သူမသည် အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်ခဲ့ရသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူမသာ သားသမီး မထွန်းကားခဲ့လျှင်၊ ဝမ်ချန်၏ မျိုးဆက်ကို မဆက်ခံနိုင်ခဲ့လျှင် ထိုသို့သော ပျော်ရွှင်မှုများသည် တစ်နေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဝမ်ချန်က ရယ်ရအခက် ငိုရအခက် ဖြစ်သွားပြီး "တိုက်အာ... ဒါ မိန်းမရဲ့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး၊ မောင်ရဲ့ ပြဿနာပါ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှင်..."</p> <p>ယဲ့တိုက်မှာ မှင်တက်သွားရ၏။ သူမသည် မိမိအပြင် အစေခံမလေး ရှောင်ယွီ ပင်လျှင် ကိုယ်ဝန်မရရှိသေးသည်ကို ရုတ်ချည်း သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်သည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတို့ဖြင့် "မောင်..." ဟု ခေါ်လိုက်မိ၏။ အပြစ်မှာ ဝမ်ချန်ကြောင့် ဖြစ်နေမည်ကို သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့သလို ယင်းကိစ္စကြောင့် သူ ဝမ်းနည်းသွားမည် သို့မဟုတ် ဒေါသထွက်သွားမည်ကိုလည်း စိုးရွံ့နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"မစိုးရိမ်ပါနဲ့..."</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဇနီးသည်၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ရိပ်စားမိသဖြင့် ညင်သာစွာ ချော့မော့လိုက်၏။ "မောင်က မိသားစုရဲ့ ကိုယ်ခံပညာကို ကျင့်ကြံနေတာလေ။ အခု ကိုယ့်ရဲ့ အဆင့်က 'အနှစ်သာရမှ ချီသို့ ပြောင်းလဲခြင်း'  အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးလို့ သားသမီး ရနိုင်စွမ်း မရှိသေးတာပါ။"</p> <p> </p> <p>"ကိုယ်က 'ချီမှ စိတ်ဝိညာဉ်သို့ ပျိုးထောင်ခြင်း' အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုရင်တော့ ဒီလို ပြဿနာမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p>ယဲ့တိုက်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>"မောင်က ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ယောက်လား..."</p> <p>'အနှစ်သာရမှ ချီသို့ ပြောင်းလဲခြင်း'၊ 'ချီမှ စိတ်ဝိညာဉ်သို့ ပျိုးထောင်ခြင်း' ဆိုသော ဝေါဟာရများမှာ အလွန်မြင့်မြတ်လှသဖြင့် သူမအဖို့ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ယဲ့တိုက်သည် ဝမ်ချန်မှာ သာမန်စာသင်သား တစ်ဦး မဟုတ်သည်ကို သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။ နေ့ရက်များစွာ အတူနေထိုင်လာခဲ့ရာတွင် ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ထူးခြားသော အရည်အချင်းများကို တစ်ခါတစ်ရံ ပြသမိတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ စွမ်းအားမှာ ယခုကဲ့သို့ စိတ်ကူးယဉ်ရန်ပင် ခက်ခဲသော အဆင့်သို့ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မတွေးတောမိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်..."</p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူမ၏ နဖူးပြင်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး "တကယ်တော့ မိန်းမကို စောစောစီးစီး ပြောပြသင့်တာပါ။ ဒါမှ  ဒီလောက်ကြာအောင် မလိုအပ်ဘဲ စိုးရိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ​ဒါမောင့်အမှားပါပဲ" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်တာ..."</p> <p>ယဲ့တိုက်မှာ ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး "ကျွန်မက စိတ်လောသွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မောင်... 'ချီမှ စိတ်ဝိညာဉ်သို့ ပျိုးထောင်ခြင်း' အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲဟင်"</p> <p> </p> <p>ဆယ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်လောက်များ ကြာဦးမှာလား။ အကယ်၍ ထိုမျှ ကြာမြင့်မည်ဆိုပါက မိသားစုက နားလည်ပေးနိုင်လျှင်ပင် ပြင်ပလူများအား ရှင်းပြရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့ဆိုလျှင် ကဲ့ရဲ့အတင်းစကားများလည်း ပေါ်ထွက်လာပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ ဖခင် ဖြစ်သူ ယဲ့ရှန့်မင်း ပင်လျှင် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"သုံးနှစ်အတွင်းပေါ့..."</p> <p>ဝမ်ချန်က " သုံးနှစ်အတွင်းမှာ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်အောင် လုပ်မယ်" ဟု ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> စင်စစ် ယင်းမှာ ယဲ့တိုက်အား စိတ်အေးစေရန် လုပ်ကြံပြောဆိုလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်၏။</p> <p>အမှန်တော ဝမ်ချန်သည် လောကီကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနေသော်လည်း သားသမီး မရရှိနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်အားလုံးကို ပိတ်ပင်ထားသော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ 'အညစ်အကြေးကင်းစင်သော မသေမျိုးခန္ဓာ'  ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ သာမန်လူသားများနှင့် သားသမီး မထွန်းကားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ မျိုးစိတ်နှစ်ခု ကွဲပြားနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ယခင်က တာအိုကျမ်းစာများနှင့် နည်းဥပဒေများကို များစွာ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးရာ ယင်းကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများ ရှိကြောင်း သိထား၏။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ယင်းကိစ္စကို ဂရုမထားမိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယဲ့တိုက်က စကားစလာပြီ ဖြစ်ရာ သူ အလေးအနက်ထား ဖြေရှင်းရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>"တော်သေးတာပေါ့..."</p> <p>ယဲ့တိုက်မှာ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး ရင်ထဲက အလုံးကြီး ကျသွားသည့်နှယ် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အိပ်စက်အနားယူသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ဝမ်ချန်သည် အစောတလျော် အိမ်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး မြို့ပြင်ရှိ ချင်းရွှေမြစ် ဆီသို့ ငါးမျှားတံကို ကိုင်ဆောင်လျက် ထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> လက်မထပ်မီက ဝမ်ချန်သည် ငါးမျှားခြင်းကို အလွန်ဝါသနာပါသူ ဖြစ်ပြီး စာသင်ကျောင်းတွင် ကလေးများကို စာပြသည့်အချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များကို ငါးမျှားရင်းသာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဖမ်းမိသော ငါးများကိုလည်း ကျောင်းသားများအတွက် ဟင်းအပိုအဖြစ် ကျွေးမွေးလေ့ရှိ၏။</p> <p>သို့သော် လက်ထပ်ပြီးနောက်တွင်မူ ငါးမျှားထွက်သည့် အကြိမ်ရေမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျောင်းကို တိုးချဲ့ပြင်ဆင်ခြင်းများဖြင့်လည်း အလုပ်ရှုပ်နေခဲ့ရာ တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်မျှသာ ငါးမျှားထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်ကမူ သူ ငါးမျှားထွက်ရန် လုံးဝ အချိန်မပေးနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် မြို့ပြင်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ ချင်းအန်းခရိုင် ပြင်ပ၊ ချင်းရွှေမြစ် တစ်လျှောက်ရှိ စိုက်ပျိုးမြေများတွင် စပါးပင်များ စိုက်ပျိုးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဒေသသည် မြစ်မကြီး၏ ရေကို ရရှိသဖြင့် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဆန်စပါး အထွက်ကောင်းရာ ခရိုင်အတွင်း ဆန်ဈေးနှုန်းကိုလည်း တည်ငြိမ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုကြည့်လိုက်ရာ စိုက်ပျိုးမြေအများစုမှာ ခြောက်သွေ့နေပြီး စပါးပင်များမှာလည်း ရေငတ်မွတ်မှုကြောင့် ဝါဂွမ်းရောင် သန်းနေပေပြီ။</p> <p> </p> <p>ချင်းရွှေမြစ်မှာ ရေမပြတ်သေးသော်လည်း ရေမျက်နှာပြင်မှာ သိသိသာသာ နိမ့်ကျသွားသဖြင့် ဆည်မြောင်းများနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ရေတင်စက်ယန္တရားမှာ မြစ်ရေပြင်နှင့် မမီတော့ဘဲ လယ်သမားများမှာ ရေသွင်းရန် ခက်ခဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် မြစ်ကမ်းပါးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ လယ်သမားတစ်စုမှာ ရေရဟတ်ကို ဝိုင်းကြည့်လျက် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြသည်ကို တွေ့ရ၏။ အချို့မှာ ကြိုးရှည်များဖြင့် ရေပုံးကို ချည်နှောင်ကာ မြစ်ထဲမှ ရေကို ခပ်ယူနေကြသော်လည်း ယင်းမှာ လယ်ကွင်းများအတွက် လုံလောက်မှု မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က "ဘာဖြစ်လို့ ရေတင်စက်ယန္တရားအသစ်တွေ မမှာကြတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p>အဖိုးအို တစ်ဦးက "သခင်ကြီး... သခင်ကြီး မသိလို့ပါ။ အခုရှိနေတဲ့ ရေတင်စက်ယန္တရားက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကမှ လူတိုင်း စုပေါင်းပြီး ဝယ်ထားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ရေမျက်နှာပြင်က အရမ်းမြန်မြန် ကျသွားလို့ပါပဲ"</p> <p>ဟု စိတ်ပျက်အားငယ်စွာ ဖြေကြားရှာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သက်ပြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ချလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ရေခပ်သော ရေတင်စက်ယန္တရားများမှာ ဈေးမပေါလှပေ၊ ယင်းကို ပြုလုပ်ရန် ကျွမ်းကျင်သော လက်သမားများ လိုအပ်သလို အလျားရှည်လေ ဈေးကြီးလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ရေတင်စက်ယန္တရားအသစ် ပြုလုပ်ပြီးကာမှ သုံးမရဖြစ်သွားခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန်ဆိုးရွားသော ကိစ္စပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အခြားလယ်သမား တစ်ဦးကလည်း "ချင်းအန်းမှာက ကံကောင်းပါသေးတယ်။ အိမ်နီးချင်း ခရိုင်မှာဆိုရင် ဒီထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်လို့ ကြားတယ်။ လူတွေတောင် အိုးအိမ်စွန့်ခွာ ပြေးနေကြရပြီတဲ့" ဟု တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"မကြာခင် ဆောင်းဦး ရောက်တော့မယ်၊ မိုးသာ မရွာရင်တော့ ငါတို့ စပါးပင်တွေလည်း သေကုန်တော့မှာပဲ။ အခုတောင် မြို့ထဲမှာ ဆန်ဈေးက နှစ်ဆလောက် တက်နေပြီ၊ ကောင်းကင်ကြီးက ငါတို့ကို နှိပ်စက်နေတာပဲ" ဟု လယ်သမား တစ်ဦးက မြည်တွန်တောက်တီးရာ အခြားတစ်ဦးက "စကားကို ဆင်ခြင်စမ်းပါ" ဟု ဆိုကာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုးခေါင်မှုမှာ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်နေပေပြီလော။ ဝမ်ချန်မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p>ဆန်ဈေးနှုန်း မည်မျှပင် တက်ပါစေ၊ သူ၏ မိသားစုကိုမူ အငတ်ဘေး မကျရောက်အောင် သူ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ ဤမိုးခေါင်မှုသာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေမည်ဆိုပါက အမြဲအေးချမ်းလှသော ချင်းအန်းခရိုင်သည် ကြီးမားသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ယင်းကို တွေးတောမိသောအခါ ငါးမျှားရန် စိတ်မပါတော့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ မြည်းနက်ကြီး ကို စီးလျက် မြို့ထဲသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးရုံးသို့ သွားကာ သူ၏ ယောက္ခမကြီး ဖြစ်သူ ယဲ့ရှန့်မင်းအား တွေ့ဆုံရန် ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ယခု ဂုဏ်ဒြပ်အရ ယဲ့ရှန့်မင်းအား တွေ့ဆုံရန်မှာ ခက်ခဲသော ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။ ယဲ့ရှန့်မင်းသည် သမက်တော် ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဝမ်ချန်နှင့် ယဲ့တိုက် လက်ထပ်ပြီး သုံးနှစ်တာအတွင်း ဝမ်ချန်သည် သူ့အား လာရောက်တွေ့ဆုံခြင်း ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ အရေးကြီးကိစ္စ တစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု သူ ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ယဲ့ရှန့်မင်းအား ပိုမို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဝမ်ချန် လာရောက်သည့် အကြောင်းအရင်းမှာ မိုးခေါင်မှုကိစ္စ ဖြစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>"ယောက္ခမကြီး..."</p> <p>ဝမ်ချန်သည် စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို ငှားရမ်းကာ ပုံစံငယ် တစ်ခုကို ဆွဲလိုက်ပြီး "ဒါက ကျွန်တော့် ဇာတိမြေက အလိုအလျောက် ရေတင်စက်ယန္တရား ပါ။ အဲ့တာက ရေခပ်မည့် အနက်ကို ညှိနိုင်တဲ့အပြင် လူအားဖြင့် လည်ပတ်ဖို့ မလိုတဲ့အတွက် အလွန်ပဲ အဆင်ပြေပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"အစိုးရရုံးကနေ လက်သမားတွေကို စုစည်းပြီး ဒါကို ပြုလုပ်ပေးမယ်ဆိုရင် မိုးခေါင်မှုကို သက်သာစေပြီး စပါးခင်းတွေကိုလည်း ကယ်တင်နိုင်မှာ " ဟု တင်ပြလိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save