Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၈၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရေနွေးတစ်ခွက်စာမျှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဝမ်ချန်သည် သောင်းကျန်းသူတပ်သားများကြားသို့ အတင်းအဓမ္မ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဝမ်ချန်၏ ရှေ့မှောက်၌ စစ်ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်စွဲထားသည့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ကြီးမားလှသော လူသန်ကြီးတစ်ဦးမှတစ်ပါး အခြားသော ရန်သူဟူ၍ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုလူသန်ကြီးသည် ဝမ်ချန်ကို ပြင်းထန်လှသော အာဃာတ၊ ရန်ငြိုးတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေ၏။ ယင်းနောက် သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကာ လက်ထဲမှ စစ်ပုဆိန်ကြီးကို တောင်ကြီးတစ်တောင်ကိုပင် နှစ်ခြမ်းခွဲနိုင်လောက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝမ်ချန်ထံသို့ လွှဲယမ်းခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဝမ်ချန်သည် လျင်မြန်ပါးနပ်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီးလျှင် သူ၏ ဓားရှည်ကို အလျားလိုက်ကိုင်စွဲကာ ထိုသောင်းကျန်းသူလူသန်ကြီးထံသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ထိုးနှက်လိုက်ပေရာ၊ အလျားရှည်သော လက်နက်ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ရန်သူ၏ စစ်ပုဆိန် မရောက်မီမှာပင် သောင်းကျန်းသူ၏ ရင်ဘတ်ကို လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထိုးဖောက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဗုန်း" ဟူသော အသံနှင့်အတူ လူသန်ကြီးသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ စစ်ပုဆိန်ကြီးမှာ ဝမ်ချန်၏ ဓားသွားပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> "ချွင်" ဟူသော လက်နက်ချင်း ထိခတ်သံနှင့်အတူ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ဓားမှာ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လျင်မြန်စွာ လှည့်လိုက်ရာ ဓားရှည်မှာ ဝဲကဲ့သို့ လည်သွားပြီးလျှင် ရန်သူ၏ ရင်ဘတ်၌ အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသောင်းကျန်းသူသည် ဝမ်ချန်ကို စိန်းစိန်းဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ရင်း ဝမ်ချန် ဓားကို ပြန်နှုတ်ယူလိုက်သည့် ခဏ၌ပင် နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်သွားရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မိမိ၏ လက်ရွေးစင် စစ်သည်တော် သုံးရာတို့သည် ထွက်ပြေးနေကြသော သောင်းကျန်းသူများကို အပြင်းအထန် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရ၏။</p> <p> </p> <p> သောင်းကျန်းသူတို့မှာ ဝမ်ချန်၏ လက်ချက်ဖြင့် ငိုယိုကာ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကိုပင် စွန့်ပစ်လျက် စစ်ရှုံး၍ ပြေးကြရလေပြီ။ ၎င်းတို့သည် ခြေထောက် နှစ်ချောင်းထက် ပိုပါလာပါက ပို၍ မြန်မြန်ပြေးနိုင်မည်ဟုပင် တောင့်တနေကြဟန် တူ၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကျယ်ပြန့်၍ ပြန့်ပြူးနေသဖြင့် ပုန်းကွယ်စရာ နေရာဟူ၍ မရှိပေရာ၊ သောင်းကျန်းသူ အများအပြားမှာ နောက်ကျောမှ မြားဒဏ်သင့်၍သော်လည်းကောင်း၊ လိုက်လံတိုက်ခိုက်သူတို့၏ လက်ချက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း သေဆုံးကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ၊ ညည်းညူသံများနှင့် အသက်ဘေးမှ ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်သံတို့သည် နေဝင်ဆည်းဆာအောက်တွင် အတန်ကြာအောင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီးမှ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လွင်ပြင်ထက်၌ ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီသော ရုပ်အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေပြီး မြက်ရိုင်းတောများကြား၌ သွေးနီရောင် အလျဉ်တို့ စီးဆင်းနေပေသည်။ အဝေးဆီမှ ကျီးကန်းများ၏ အော်မြည်သံကို ကြားနေရ၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးဝမ်..."</p> <p>သွေးရဲရဲသုတ်ထားသော အစောင့်အကြပ် တစ်ဦးသည် ဝမ်ချန်ထံသို့ လျှောက်လာကာ အလေးပြုရင်း "သောင်းကျန်းသူတွေကို ကျွန်တော်တို့ အပြတ်အသတ် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် အလွန်တရာ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း မျက်နှာထက်၌မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အားရကျေနပ်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"အင်း"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်လိုက်ပြီးလျှင် "အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ... စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီး စခန်းကို ပြန်ကြမယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အမိန့်ကို လျင်မြန်စွာပင် ဆင့်ဆိုလိုက်ကြသဖြင့် သောင်းကျန်းသူများကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော စစ်သည်များ ပြန်လည်စုရုံးလာကြပြီး ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုခြင်းနှင့် စစ်မြေပြင်ရှင်းလင်းခြင်းတို့ကို စတင်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသောင်းကျန်းသူတို့မှာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲမွဲတေနေသော ဒုက္ခသည်များ မဟုတ်ကြပေရာ ၎င်းတို့ထံမှ ရရှိသော သိမ်းဆည်းရမိ ပစ္စည်းများမှာ အတော်အတန် အဖိုးတန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပြီး စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် မှောင်ရီပျိုးစ ပြုနေပြီ ဖြစ်၏။ စခန်းအတွင်း၌ မီးပုံများ တောက်လောင်နေပြီး စစ်သည်တော်များ၏ မျက်နှာထက်၌လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ဝင်းလက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် အဖွဲ့နှင့်အတူ ပါလာသော စာရင်းကိုင်ကို သိမ်းဆည်းရမိ ပစ္စည်းများအား စာရင်းပြုစုစေပြီးနောက် ငွေစများပါသော သေတ္တာကြီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သူတိုင်းအား ထိုက်ထိုက်တန်တန် ဆုလာဘ်များ ခွဲဝေပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ချင်းအန်းကုန်သည်အသင်းသည် တိုက်ပွဲ၌ သောင်းကျန်းသူ တစ်ထောင်ကျော်ကို သုတ်သင်နိုင်ကာ တောက်ပသော အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း မိမိတို့ဘက်မှလည်း အကျအဆုံး ရှိခဲ့ပေသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သည် ဆယ့်နှစ်ဦးထက်မနည်း ကျဆုံးခဲ့ရပြီး ဒဏ်ရာရသူများလည်း အများအပြား ရှိခဲ့၏။ ဝမ်ချန်သည် ကျဆုံးသူများအတွက် နစ်နာကြေးငွေများ သတ်မှတ်ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ ရုပ်အလောင်းများကို မီးသင်္ဂြိုဟ်ကာ အရိုးပြာအိုးများဖြင့် နေရပ်သို့ ပြန်လည်သယ်ဆောင်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ မွန်းတည့်ချိန်တွင် ကုန်သည်အဖွဲ့သည် ရုပ်အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော မြေပြင်ကို နောက်၌ ထားရစ်ခဲ့ကာ ခရီးစဉ်ကို ဆက်လက်ထွက်ခွာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p> ဤမြင်ကွင်းသည် အခြားသော သောင်းကျန်းသူများကိုလည်း များစွာ ခြောက်လှန့်စေခဲ့သဖြင့် ချင်းအန်းကုန်သည်အသင်းမှာ နေရပ်ပြန်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ခရီးနှင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် တစ်လကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ကုန်သည်အဖွဲ့သည် များပြားလှသော ရိက္ခာဆန်များနှင့်အတူ ချင်းအန်းခရိုင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေ၏။ ခရိုင်ဝန် ယဲ့ရှန့်မင်း ကိုယ်တိုင် မြို့ပြင်သို့ ထွက်၍ ကြိုဆိုခဲ့သလို လမ်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း မြို့သူမြို့သား အပေါင်းတို့က စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြပေရာ ၎င်းမြင်ကွင်းမှာ လူအများအတွက် တစ်သက်စာ မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်တရ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း သူ၏ ဇနီးနှင့် မယားငယ်ဖြစ်သူ ယဲ့တိုက်နှင့် ရှောင်ယွီတို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ နှစ်ဦးသားမှာ ဝမ်းသာအားရ ငိုကြွေးကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်လနီးပါးခန့် သူတို့သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဝမ်ချန်ကို လွမ်းဆော်နေခဲ့ရပြီး သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ကာ ဆင်းရဲခက်ခဲစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ကြရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ကင်းစင်ကာ စိတ်လက်အေးချမ်းသွားကြရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သို့ရာတွင် ဝမ်ချန်သည် ကုန်သည်အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ မိသားစုနှင့် ချက်ချင်း ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဆန်ရိက္ခာများကို ဂိုဒေါင်သွင်းပြီး ကုန်သည်အဖွဲ့ကို လူစုခွဲပြီးနောက် ယဲ့ရှန့်မင်းက ဝမ်ချန်ကို အစိုးရရုံးခန်းသို့ ဖိတ်ကြားကာ သီးသန့် ဆွေးနွေးလေသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ ဆွေးနွေးသည်မှာ သောင်းကျန်းသူများ အရေး ဖြစ်၏။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျန့်ထျန်းအရှင်ဟု ကြေညာထားသော လီကျိလီသည် ချင်းအန်းခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပြီးနောက် အခြားမြို့တစ်မြို့သို့ လှည့်ပတ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ ဆယ့်ငါးရက်ခန့် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ပြီးနောက် သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အင်အားမှာ ပြန်လည် တောင့်တင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် စီရင်စုမြို့မှ စေလွှတ်လိုက်သော နှိမ်နင်းရေး တပ်မတော်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ဖျန့်ထျန်းသောင်းကျန်းသူ တပ်မတော်မှာ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ကာ ချန်ယိစီရင်စုအတွင်းမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ချန်ယိစီရင်စုအတွင်း အခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီး သိမ်းပိုက်ခံခဲ့ရသော ခရိုင်မြို့များကိုလည်း ပြန်လည် ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်</p> <p> </p> <p>ပြဿနာမှာ သောင်းကျန်းသူတပ်မတော်၏ ဖျက်ဆီးမှုများကြောင့် ပျက်စီးသွားသော အရာများကို ပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အချိန်များစွာ ယူရဦးမည် ဖြစ်ခြင်းပင</p> <p> </p> <p> ထို့ပြင် ချန်ယိစီရင်စုအတွင်း မိုးခေါင်ရေရှားမှုမှာလည်း လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ ချင်းရွှေမြစ်၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ကျဆင်းနေသဖြင့် ရေတင်စက်ယန္တရားများမှာလည်း အလှပြပစ္စည်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်၏ နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်အဖြစ် ချန်ယိစီရင်စု၏ ယခုနှစ် ဆောင်းသီးနှံထွက်နှုန်းမှာ ပုံမှန်ထက် သုံးပုံတစ်ပုံအောက်သို့ လျော့နည်းသွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>အချို့သော နေရာများတွင် သောင်းကျန်းသူများ၏ ဖျက်ဆီးမှုကြောင့် သီးနှံများ လုံးဝ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်ရှိ ဆောင်းစပါးများမှာ ရိတ်သိမ်းပြီးဖြစ်သော်လည်း ဆုံးရှုံးမှုမှာ အလားတူပင် ပြင်းထန်လှပေရာ၊ ခရိုင်အတွင်း၌ ဆန်ဈေးနှုန်းများမှာ အလွန် မြင့်မားနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အချို့သော ကုန်သည်များမှာ ဆန်များကို သိုလှောင်ကာ ဈေးကစားနေကြသဖြင့် ယဲ့ရှန့်မင်းမှာ အတော်ပင် ခေါင်းခဲနေရ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဤအခြေအနေအတိုင်း ဆက်သွားပါက ခဲခဲယဉ်ယဉ် တည်ဆောက်ထားရသော ချင်းအန်းခရိုင်၏ တည်ငြိမ်မှုမှာ တစ်ဖန် ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝမ်ချန်သည် ဆန်ရိက္ခာ အမြောက်အမြားနှင့်အတူ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်သည်အဖွဲ့ သယ်ဆောင်လာသော ဆန်မှာ ယခုနှစ် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် မလုံလောက်သေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ပြည်သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာ တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်ပြီး ဆန်ဈေးနှုန်းကိုလည်း ထိန်းညှိပေးနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ချစ်လှစွာသော သမက်တော်... ငါ့ကို ကူညီဖို့ အစိုးရရုံးကို လာခဲ့ပါ" ဟု ယဲ့ရှန့်မင်းက တက်ကြွစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး "မင်းကို ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရာထူး  အတွက် ငါ အဆိုပြုပေးချင်တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ချင်းအန်းခရိုင်၏ အာဏာအားလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားသူ ဖြစ်သော်လည်း စစ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရေး တာဝန်နှစ်ရပ်လုံးကို ထမ်းဆောင်နေရခြင်းမှာ သူ၏အဖို့ များစွာ ဝန်ပိလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ခရိုင်ဝန်နှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တာဝန်နှစ်ရပ်ကို တွဲဖက်ထမ်းဆောင်နေရခြင်းမှာ ယာယီအစီအစဉ်သာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။</p> <p> </p> <p> အခြေအနေ တည်ငြိမ်သွားသည်နှင့် စီရင်စုရုံးမှ ခန့်အပ်မှုအသစ်များ ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ခရိုင်ဝန်ရာထူးမှာ မြဲသော်လည်း အကယ်၍ သူနှင့် စိတ်သဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်သော ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး တစ်ဦးကို ခန့်အပ်လိုက်ပါက များစွာ အခက်တွေ့ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ထို့ကြောင့် များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်ချန်ကို ထိုရာထူး၌ ခန့်အပ်လိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် အရာရှိ ရာထူးများ၌ စိတ်ဝင်စားမှု မရှိကြောင်းကိုလည်း သူ သိရှိထားသဖြင့် "ငါ့ကို ကူညီတဲ့အနေနဲ့ပဲ သဘောထားပါ" ဟု ရိုးသားစွာပင် ဖျောင်းဖျလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ယောက္ခမကြီးဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင် အနူးအညွတ် တောင်းဆိုလာပေရာ ဝမ်ချန်လည်း ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲသွားပြီး "ကောင်းပါပြီ" ဟုသာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတယ်..."</p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီး၍ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒီကိစ္စကို အတည်ပြုပေးဖို့ စီရင်စုရုံးကို ငါ ချက်ချင်း တင်ပြလိုက်မယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ဝန်နှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ခန့်အပ်ပိုင်ခွင့်မှာ စီရင်စုရုံး၌သာ ရှိပေရာ ယဲ့ရှန့်မင်းသည် မလိုအပ်ဘဲ ကြန့်ကြာမှု မရှိစေရန် အထူးမြင်းသည်တော်ဖြင့် အဆိုပြုစာကို စီရင်စုမြို့သို့ ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တလခွဲခန့် ကြာပြီးနောက် စီရင်စုမြို့မှ ခန့်အပ်လွှာများ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ သောင်းကျန်းသူများကို နှိမ်နင်းရာတွင် ထူးချွန်သော စွမ်းဆောင်ရည် ရှိခဲ့သည့်အတွက် ဝမ်ချန်အား ချင်းအန်းခရိုင်၏ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်လေတော့သတည်း။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save