Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်း၏ ရက်တစ်ရာပြည့် မွေးနေ့မင်္ဂလာအခါသမယတွင် ဝမ်ချန်သည် ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော ဂုဏ်ပြုစားပွဲတော်ကြီးကို ပြင်ဆင်ကျင်းပလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်းပေါင်း တစ်ရာတိတိ။</p> <p>ဝမ်အိမ်တော်အတွင်း၌ ထိုမျှများပြားလှသော စားပွဲဝိုင်းများကို ခင်းကျင်းရန် နေရာမဆန့်သည်ဖြစ်ရာ စားပွဲအများစုကို အိမ်တော်၏ ပင်မတံခါးဝမှသည် လမ်းကြားတစ်လျှောက်၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ပြင်ပလမ်းမကြီးပေါ်အထိ စီတန်းခင်းကျင်းထားရ၏။</p> <p> </p> <p>အနီးအနား ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အိမ်နီးနားချင်းများမှာ လူကုံထံဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲသားဖြစ်စေ၊ ကျားမ မရွေး၊ အရွယ်မရွေး မည်သူမဆို လာရောက်စားသောက်လိုက စားသောက်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်လက်ဆောင်မွန် သို့မဟုတ် ကြေးပြားတစ်ပြားတစ်ချပ်မျှ ပေးဆောင်ရန်မလိုဘဲ စိတ်ကြိုက်သုံးဆောင်ပြီးမှသာ နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြရုံပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စားပွဲပေါ်ရှိ ဟင်းလျာများမှာ တစ်ပွဲကုန်လျှင် တစ်ပွဲချင်း ချက်ချင်းလဲလှယ်ဖြည့်ဆည်းပေးသည့်အပြင် ပေါက်စီနှင့် မုန့်အမျိုးမျိုးတို့မှာလည်း လိုလေသေးမရှိ ပေါများလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မိမိသမီးငယ်၏ လပြည့်မင်္ဂလာပွဲအတွက် ခရိုင်အတွင်းရှိ နာမည်ကြီးစားဖိုမှူးအများစုကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ရုံမျှမက ဟင်းချက်စရာ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ ဝယ်ယူရန်အတွက်ပင် ငွေသားတန်ဖိုး တစ်ထောင်ကျော်မျှ အသုံးပြုခဲ့သည်ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စားပွဲသဘင်ကြီးမှာ ချင်းအန်းခရိုင်တစ်ခွင် ဟိုးဟိုးကျော် သွားခဲ့ရပြီး သတင်းကြားသိရသူ အပေါင်းတို့သည်လည်း လာရောက်ကြည့်ရှုကာ ပျော်ပွဲဆင်နွှဲကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် အားလုံးမှာ စားပွဲဝိုင်း၌ ထိုင်ခွင့်မရကြသော်ငြားလည်း လာရောက်ဂုဏ်ပြုသူတိုင်း လက်ဗလာဖြင့် ပြန်ကြရသည်ဟူ၍ မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>လူအများမှာလည်း ချီးမွမ်းစကားများ တသသ ပြောမကုန်နိုင်အောင် ရှိကြတော့သည်။</p> <p>ယခင်က သားရတနာထွန်းကားမှသာ ယခုကဲ့သို့ စားပွဲတော်ကြီးများ ကျင်းပလေ့ရှိသည်ဟု ကြားဖူးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်ချန်မှာ သမီးမိန်းကလေး မွေးဖွားခြင်းအတွက်ပင် ဤမျှခမ်းနားစွာ ကျင်းပပေးလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် သမီးငယ်အပေါ် မည်မျှအထိ ချစ်မြတ်နိုးကြောင်း သိသာလှပေတော့သည်။</p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်း၏ လပြည့်မင်္ဂလာပွဲမှာ အလွန်ပင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့သဖြင့် နောင်နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်သည့်တိုင်အောင် ချင်းအန်းခရိုင်ရှိ လူကြီးသူမများမှာ ထိုနေ့က စားသုံးခဲ့ရသော ပေါက်စီများ၏ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့နှင့် အရသာအကြောင်းကို အမြုံ့တသသဖြင့် ပြောမကုန်နိုင်အောင် ရှိကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အိမ်တော်ပြင်ပ လမ်းကြား၌ အများပြည်သူအတွက် စားပွဲများ ခင်းကျင်းထားစဉ် ဝမ်ချန်၏ အိမ်တော်အတွင်း၌မူ အထူးဧည့်သည်တော်များအတွက် ဧည့်ခံပွဲ ပြင်ဆင်ထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်အတွင်းရှိ နာမည်ကြီး လူကုံထံမိသားစုများနှင့် သူဌေးသူကြွယ် အားလုံးနီးပါးသည် တန်ဖိုးကြီး လက်ဆောင်မွန်များကိုယ်စီဖြင့် လာရောက်ဂုဏ်ပြုကြ၏။</p> <p> </p> <p>အချို့မှာမူ မဖိတ်ခေါ်ဘဲ လာရောက်သူများပင် ရှိနေပြီး မျက်နှာပြောင်တိုက်ကာ ထမင်းဝိုင်း၌ ပါဝင်စားသောက်ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရင်ခွင်ပိုက်အရွယ် ဝမ်ကျန်းကျန်းမှာလည်း စုစုပေါင်း အလေးချိန် သုံးရာကျော်ရှိသော ရွှေသားသက်ရှည်သော့ခလောက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လက်ဆောင်ရရှိခဲ့ရာ၊ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် ငွေဇွန်းကိုက်လျက် မွေးဖွားလာသူတစ်ဦးဟု ဆိုထိုက်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည်လည်း မိမိ၏ ပထမဦးဆုံးသော မြေးမလေးအပေါ် အလွန်ပင် အသည်းစွဲ ချစ်ခင်မြတ်နိုးလှသဖြင့် မိသားစု၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သော အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး တစ်စုံကို လက်ဆောင်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဝမ်ကျန်းကျန်းကို ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ပိုက်ထားပြီး ခရိုင်ဝန်တစ်ဦး၏ သိက္ခာကိုပင် မငဲ့ကွက်နိုင်တော့ဘဲ ပြုံးပျော်လျက် ရှိနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အဆုံးမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ တန်ခိုးတော်"</p> <p>မိသားစုဝင်အားလုံး ပျော်ရွှင်နေကြစဉ်မှာပင် လူတိုင်း၏ နားစည်ထဲသို့ ဟိန်းခနဲ မြည်ဟည်းသွားသော အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အနှီးဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော ကလေးငယ်မှာ လန့်နိုးသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ငိုယိုတော့မည့် ဟန်ပြင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားပြီး မြေးမလေးကို ယဲ့တိုက်ထံသို့ ကမန်းကတန်း ပြန်ပေးကာ ထိုအသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်သူအား ပညာပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သူက ဤမျှ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူရဲသနည်း။</p> <p>သို့သော်လည်း ပင်မတံခါးဝမှ ဝင်ရောက်လာသော တာအိုဆရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ အပြာရောင် တာအိုဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်ဖြူများဖြင့်၊ ဝတ်ရုံလက်ပွကြီးများ လွင့်ပျံနေကာ လက်ထဲတွင် မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် မသေမျိုးတစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဆံပင်ဖြူ တာအိုဆရာ၏ နောက်ကွယ်တွင် တည်ကြည်ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ပါလာခဲ့သည်။</p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်း၏ စိတ်ထဲ၌ ထင့်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆံပင်ဖြူ တာအိုဆရာ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် 'ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း' ၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကမ္ဘာ တံဆိပ်ကို အထင်အရှား တွေ့မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းမှာ နန်လီနိုင်ငံတော်ရှိ အဓိက တာအိုဘုရားကျောင်းကြီး သုံးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျော်ကြားခဲ့ကာ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာလည်း ကြီးမားသော တန်ခိုးအာဏာများနှင့် ပြည့်စုံသဖြင့် နန်းတော်၏ အထူးယုံကြည်လေးစားခြင်းကို ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းမှ သာမန် တာအိုဆရာတစ်ဦး ခရီးသွားလာလျှင်ပင် ဒေသန္တရ အရာရှိများက ရိုသေလေးစားစွာ ဆက်ဆံကြရစမြဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုရောက်ရှိလာသော ဆံပင်ဖြူ တာအိုဆရာမှာမူ သာမန်ထက် ထူးကဲနေသည်မှာ သိသာလှပေသည်။</p> <p>ဆိုရိုးစကား ရှိသည်မဟုတ်လော... 'လူကြီးလူကောင်း ရောက်လာခြင်းမှာ အကြောင်းရှိပေလိမ့်မည်' ။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ချင်းအန်းခရိုင်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ၊ အထူးသဖြင့် ဝမ်ချန်၏ သမီးငယ် လပြည့်ပွဲအတွင်း ရောက်လာခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းက ကျန်းရှောင်ရှန်း ဖြစ်ပါတယ်။ ခရိုင်ဝန်မင်း ယဲ့နဲ့ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်တို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဆံပင်ဖြူ တာအိုဆရာသည် ယဲ့ရှန့်မင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့ထံသို့ တည့်တည့်လျှောက်လာပြီး မြင်းမြီးယပ်တောင်ကို ဝေ့ယမ်းကာ ယဉ်ကျေးစွာ အလေးပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဪ... ဆရာကြီးကျန်းကိုယ်တိုင် ကြွရောက်လာတာကိုး၊ ကျုပ်တို့ဘက်က မဆင်မခြင် ဖြစ်သွားတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ အထဲကို ကြွပါဦး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်ရ၏။ ကျန်းရှောင်ရှန်းမှာ ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း၏ လက်ရှိဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဘုရားကျောင်းမှာ နန်လီနန်းတော်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းကို ခံထားရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အဆင့်သုံး အရာရှိနှင့် ညီမျှသဖြင့် အဆင့်ခုနစ်ရှိသော ခရိုင်ဝန်ထက် များစွာ မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်ကမူ တည်ငြိမ်စွာပင် "နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် ဆရာကြီးကျန်း" ဟု ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာ ကြင်နာတတ်သော မသေမျိုးနှင့် တူသော်ငြားလည်း ဝမ်ချန်ကမူ သတိထားလျက် ရှိပေသည်။</p> <p>မိမိသည် ယခင်က ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းမှ တာအိုဆရာတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်ကို သူ သိနေသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>"အားနာစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p>ကျန်းရှောင်ရှန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလျက် "ကျွန်တော် ဒီနေ့ မဖိတ်ဘဲ ရောက်လာတာကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ မကြာသေးခင်ကပဲ ကျွန်တော်ရဲ့ စိတ်အာရုံထဲမှာ တာအိုကြမ္မာပါတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ဦး မွေးဖွားလာတာကို သိမြင်ခဲ့ရလို့ ဒီအခွင့်အရေးကို လာရောက်ရှာဖွေတာပါ"</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ရိုးသားလှသော ကြည်နူးမှုများဖြင့် ဝင်းပနေပြီး "မထင်မှတ်ဘဲ အဲ့ဒီ တာအိုကြမ္မာပါတဲ့ ကလေးငယ်က ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်ရဲ့ သမီးဖြစ်နေတာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ဆူညံနေသော ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကြီးမားလှသည်ဖြစ်ရာ ဝမ်ချန်၏ သမီးငယ်မှာ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ထူး ပြောဆိုသည့် တာအိုကြမ္မာပါသော ကလေးငယ် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>မည်မျှ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာပါနည်း။</p> <p>ကျန်းရှောင်ရှန်းသည် ဝမ်ချန်၏ ဘေးရှိ ယဲ့တိုက်ကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ကတော်...  ကလေးမလေးရဲ့ အရိုးတည်ဆောက်ပုံကို စစ်ဆေးခွင့် ရနိုင်မလား"</p> <p>ယဲ့တိုက်မှာ သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သဖြင့် ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း ဂိုဏ်းချုပ်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း၊ မိခင်တစ်ဦး၏ ဗီဇအရ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိကာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဇနီးနှင့် သမီးဖြစ်သူတို့၏ ရှေ့တွင် ကာကွယ်ရပ်တည်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဆရာကြီးကျန်း... အနေနဲ့ မင်္ဂလာဝိုင် လာသောက်တာဆိုရင်တော့ ကျုပ်တို့ မိသားစုက ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြားကိစ္စတွေအတွက်ဆိုရင်တော့ ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ပါတော့"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုတာအိုအိုကြီး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မကောင်းနိုင်ကြောင်း ဝမ်ချန် အသေအချာ သိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်..."</p> <p>ဝမ်ချန်က ဤမျှအထိ ပယ်ပယ်နယ်နယ် ငြင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု ကျန်းရှောင်ရှန်း မထင်မှတ်ထားသဖြင့် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်... မင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်။ ကျွန်တော်က မင်းတို့ ကောင်းကျိုးအတွက် လာတာပါ"</p> <p>ဝမ်ချန်မှာ လူများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည်ကို အကြောက်ဆုံးသူ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီးကျန်း၊ လာရာလမ်းအတိုင်းသာ ပြန်လှည့်သွားပါတော့"</p> <p>"ဒီမှာ မင်းကို မကြိုဆိုနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်အိမ်တော် ရင်ပြင်အတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ အေးခဲသွားတော့မတတ် တင်းမာသွား၏။</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ဤမျှအထိ မျက်နှာမထောက်ဘဲ ဆက်ဆံလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မတွေးရဲခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန်ပင် ပြင်ဆင်ထားသေး၏။</p> <p>သူ ရူးသွားပြီလား။</p> <p> </p> <p>ကျန်းရှောင်ရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ခက်ထန်နေပြီး ထိုတာအိုအိုကြီးက မဟုတ်မဟတ်သော လေသံဖြင့် "ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်... ငါကတော့ မင်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ငဲ့ညှာပြီး အမှန်တရားကို မဖော်ထုတ်ဘဲ နေမလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းနေမှတော့ ငါလည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရတော့မှာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ သမီးက..."</p> <p>သူသည် ယဲ့တိုက်ကို လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ထိုးကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ "ငါရဲ့ နက္ခတ်ဗေဒင် တွက်ချက်မှုတွေအရ သူမဟာ 'ရေနတ်ဆိုး'  ဝင်စားလာသူပဲ။ ဘေးဒုက္ခတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဆိုးကြီးတွေကို ဖြစ်စေမယ့်သူပဲ"</p> <p> </p> <p>"လောကသားအားလုံးရဲ့ အကျိုးအတွက် ဒီဘေးဒုက္ခကို ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်းဆီ ခေါ်သွားပြီး တန်ခိုးတော်နဲ့ နှိမ်နင်းရလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်းက တားဆီးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်လောကလုံးကို ဆန့်ကျင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ယွန်းဘုရားကျောင်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် ဆံပင်နှင့် မုတ်ဆိတ်များ ထောင်ထနေအောင် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး သူ၏ အော်ဟစ်သံမှာ လူတိုင်း၏ နားစည်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ တုန်ခါသွားစေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ရှိနေသော ယဲ့တိုက်နှင့် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲမှ ကလေးငယ်သာလျှင် ထိုဒဏ်မှ ကင်းလွတ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော လူအများအပြားမှာမူ နားထဲ၌ ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားကာ ဝေဒနာ ခံစားကြရ၏။</p> <p>သူတို့သည် စိတ်ထဲ၌လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေနတ်ဆိုး ဝင်စားလာသူတဲ့လား။ ဘေးဒုက္ခရဲ့ အရင်းအမြစ်တဲ့လား။</p> <p>ဤမျှအထိ ပြင်းထန်သော စွပ်စွဲချက်များအောက်တွင် ဝမ်ချန်၏ သမီးငယ်လေးမှာ အသက်ရှင်ခွင့် ရနိုင်ပါဦးမည်လော။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save