Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၉၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် မိမိ၏သမီးငယ်အား သိုင်းပညာသင်ကြားခွင့်ပြုရန် သဘောတူညီခဲ့သော်ငြားလည်း ချက်ချင်းလက်ငင်း သင်ကြားပြသပေးခြင်းတော့ မပြုသေးချေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား ကျန်းကျန်း၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ထူးခြားထွေပြားလှသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>သူမသည် မွေးဖွားလာကတည်းကပင် ကိုယ်တွင်းအကြောအသေများ အားလုံး ပွင့်လင်းနေပြီးသားဖြစ်ရာ 'မွေးရာပါသိုင်းခန္ဓာ'  ဟု ခေါ်ဆိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ထူးခြားချက်ကြောင့် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရာ၌ အဟန့်အတားဟူသမျှ မရှိဘဲ မွေးရာပါနယ်ပယ်  သို့ တိုက်ရိုက်တက်လှမ်းနိုင်ကာ ပါရဂူသခင်  အဆင့်သို့ လွယ်ကူစွာ ရောက်ရှိနိုင်စွမ်းရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် မွေးရာပါအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်၍ မဟာပါရဂူသခင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်မှာ မွေးရာပါသိုင်းခန္ဓာ ရှိရုံမျှနှင့် မလုံလောက်သေးဘဲ အခြားသော အချက်အလက်များလည်း လိုအပ်ပေသေးရာ ကျင့်စဉ်ကို မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်နိုင်မှုသည် အလွန်ပင် အရေးပါလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ အယူအဆအရ လောကတွင် ရှိနှင့်ပြီးသား ဖြစ်သော သိုင်းကျမ်းများမှာ သူ၏သမီးငယ် ကျန်းကျန်း၏ ပါရမီထူးနှင့် ယှဉ်လျှင် ထိုက်တန်မှု မရှိဟု ယူဆမိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ဖြစ်ပေရာ သူသည် သမီးငယ်အတွက် သီးသန့်ရည်ရွယ်၍ မဟာပါရဂူသခင် အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အထူးသိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တီထွင်ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုထက်မက အရေးကြီးသည်မှာ ယင်းကျင့်စဉ်သည် 'စစ်မှန်သောနေမီးလျှံ'  ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်အသုံးချနိုင်ရန်ပင် ဖြစ်ချေသည်</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဝမ်ချန်သည် စာကြည့်ဆောင်အတွင်း သုံးရက်တိုင်တိုင် အောင်းနေခဲ့ပြီး အပြင်လူဟူသမျှကို တွေ့ဆုံခြင်းမပြုဘဲ သိုင်းကျမ်းတစ်စောင်ကို ရေးသားပြုစုလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုကျင့်စဉ်ကို 'ကိုးယန်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်'  ဟု အမည်ပေးလိုက်၏။</p> <p>ဤအမည်မှာ သူ၏ အတိတ်ဘဝကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသည့်အပြင် ဟာသသဘောလည်း အနည်းငယ် ပါဝင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ချန် တီထွင်လိုက်သော ဤကျင့်စဉ်၌ လောကီသိုင်းပညာ၏ အမြင့်ဆုံး အသိအမြင်များနှင့် တာအိုတရား၏ အနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်းလျက် ရှိချေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်းကျန်းသာ ဤကျင့်စဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပါက ဟောက်ထျန်းနယ်ပယ်  သို့ ဧကန်မုချ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ နောင်တစ်ချိန်တွင် သားအဖနှစ်ဦး ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကိုလည်း ဤကျမ်းစာ၌ ထည့်သွင်းနှင်းအပ်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ကျမ်းစာမူကြမ်းကို ရေးသားပြီးနောက် ခုနစ်ရက်တိုင်တိုင် အမှားအယွင်းများကို ပြင်ဆင်တည်းဖြတ်ကာ တစ်ဆယ်ရက်မြောက်သောနေ့၌ စာကြည့်ဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မောင်..."</p> <p>ဇနီးဖြစ်သူ ယဲ့တိုက်သည် စာကြည့်ဆောင်အတွင်းသို့ အားဖြည့်စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ကိုယ်တိုင်လာရောက် ပို့ဆောင်ရင်း "သမီးအတွက် ကျင့်စဉ်ရေးတာ အရေးကြီးပေမဲ့ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးကိုလည်း ဂရုစိုက်ရဦးမယ်လေ" ဟု အပြစ်တင်စကား ဆိုရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆယ်ရက်အတွင်း ဝမ်ချန်သည် အစားမစား၊ အသောက်မသောက်ဘဲ အခန်းအောင်းနေခဲ့သဖြင့် ယဲ့တိုက်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ"</p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဇနီးသည်ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး နောင်တွင် ဤသို့မဖြစ်စေရဟု ကတိပေးကာ နှစ်သိမ့်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်သည် ခေါင်းညိတ်ပြရင်း သူမ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ပွတ်သပ်ကာ "သူလေးက ကျွန်မကို ထပ်ကန်ပြန်ပြီ" ဟု ပြုံးလျက် ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်တွင် ဒုတိယမြောက် ရင်သွေးရတနာ သန္ဓေတည်နေသည်မှာ ယခုဆိုလျှင် ခြောက်လကျော် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင်က ခရိုင်ဝန် ယဲ့ရှန့်မင်းသည် နာမည်ကြီး သမားတော်ကို ဖိတ်ကြား၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သားယောက်ျားလေး ရမည်ဟု အတည်ပြုထားသဖြင့် မိသားစုဝင်အားလုံး စိတ်အေးနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"လူဆိုးလေး..."</p> <p>ဝမ်ချန်က ဇနီးသည်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တို့ထိလိုက်ရင်း "ထွက်လာရင်တော့ ဖင်ကို ရိုက်ပစ်မယ်" ဟု ကျီစယ်လိုက်ရာ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ကလေးငယ်က လက်ဖဝါးကို ပြန်လည်ကန်ကျောက်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်က "မောင်ကလည်း... သူလေးက အကုန်ကြားနေတာကို" ဟု မျက်စောင်းလေးထိုးကာ ဆို၏။ ထို့နောက် သူမက "မောင်... ရှောင်ယွီ့ကိုလည်း ကလေးတစ်ယောက်လောက် ပေးသင့်ပြီနော်၊ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အာရုံစိုက်မနေပါနဲ့" ဟု ဖြည့်စွက်ပြောကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယွီမှာ ယဲ့တိုက်နှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် အစေခံမလေးဖြစ်ပြီး ဝမ်ချန်နှင့် လက်ထပ်ချိန်တွင် မယားငယ်အဖြစ် ပါဝင်လာခဲ့သူ ဖြစ်၏။ ဝမ်ချန်သည် ဇနီးနှင့် မယားငယ် တစ်ယောက်စီရှိပြီးနောက် ထပ်မံ၍ အိမ်ထောင်မပြုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ရှောင်ယွီ ကိုယ်ဝန်မရသေးခြင်းမှာ မိမိ၏ ထိန်းချုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသဖြင့် ယခုအခါ သူမကို ရင်သွေးပေးရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး စကားလက်ဆုံကျနေစဉ် အစေခံမလေးတစ်ဦးက အပြင်မှနေ၍ "သခင်ကြီး... သခင်ကြီးအို ရောက်လာပါပြီ" ဟု လာရောက်အကြောင်းကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သခင်ကြီးအို ဆိုသည်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ချင်းအန်းခရိုင်ဝန် ယဲ့ရှန့်မင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန် အပြင်ထွက်လာသောအခါ သမီးငယ် ကျန်းကျန်းက သူမ၏အဖိုးဖြစ်သူ ယဲ့ရှန့်မင်း၏ မုတ်ဆိတ်မွေးကို ဆွဲရင်း "အဖိုး... သိလား၊ ဖေဖေက သမီးကို သိုင်းပညာသင်ပေးတော့မတဲ့" ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ငါ့မြေးမလေးက တော်လိုက်တာ၊ နောင်ကျရင် ပါရဂူသခင်ကြီး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်" ဟု ယဲ့ရှန့်မင်းက ရယ်မောကာ ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူးအဖိုး... သမီးက မဟာပါရဂူသခင် ဖြစ်ချင်တာ" ဟု ကျန်းကျန်းက ပြန်လည်ချေပ၏။</p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် "အင်း... ဖြစ်စေရမယ်၊ အဖိုးက အပြည့်အဝ ထောက်ခံတယ်" ဟု ဆိုကာ မြေးမလေးကို ချော့မြှူလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်း ရောက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ မြေးမလေးကို လာတွေ့ရုံသာမက အစိုးရရေးရာ ကိစ္စရပ်များကို ဝမ်ချန်နှင့် တိုင်ပင်ရန်လည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ရုံးမတက်ဘဲ ပျက်ကွက်နေသဖြင့် ခရိုင်ဝန်မှာ အလုပ်များလွန်း၍ ဖိစီးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖျန့်ထျန်း သောင်းကျန်းသူခေါင်းဆောင် လီကျိလီ ပြန်ရောက်လာပြီ"</p> <p>စာကြည့်ဆောင်အတွင်းသို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့ရှန့်မင်းက လေသံနှိမ့်၍ "အခု ချန်ယိစီရင်စုအတွင်းမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်၊ စီရင်စုမြို့တော်ကလည်း သူ့ကို ဖမ်းဆီးဖို့ စစ်သည်တွေကို စေလွှတ်ထားတယ်" ဟု ပြောပြလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီကျိလီ ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဝမ်ချန်၏ စိတ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားရ၏။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက လီကျိလီသည် စန်းထိုက်ခရိုင်မှနေ၍ ပုန်ကန်မှုကို စတင်ခဲ့ပြီး သောင်းကျန်းသူတပ်မတော်ကို ဦးဆောင်ကာ မြို့ရွာများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချင်းအန်းခရိုင်ကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏တပ်များမှာ ဖရိုဖရဲ ကွဲလွင့်သွားခဲ့ရဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"စီရင်စုမြို့တော်က ကြားရတဲ့သတင်းအရ လီကျိလီဟာ အခု ပါရဂူသခင်အဆင့်ကိုတောင် ကျော်လွန်သွားပြီလို့ သိရတယ်၊ အဲဒါကြောင့် သူ့ကိုဖမ်းဖို့ ငါတို့ကို အကူအညီတောင်းထားတယ်" ဟု ယဲ့ရှန့်မင်းက ဆက်လက် ပြောကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ရယ်မောမိ၏။</p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်တာကာလပတ်လုံး စီရင်စုမြို့တော်၏ လျစ်လျူရှုခြင်းကို ခံထားရသော်လည်း၊ ယင်းကာလအတွင်း ရာသီဥတု သာယာဝပြောကာ လူထုမှာ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>စီရင်စုမြို့တော်နှင့် အဆက်ပြတ်နေသော်ငြားလည်း ချင်းအန်းခရိုင်၏ စီးပွားရေးမှာ ပိုမို၍ပင် ထွန်းကားစည်ပင်လျက် ရှိနေပါတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save