Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၉၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၃၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ယောက္ခမကြီး...ဘယ်လို သဘောရလဲ"</p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်း၏ ပြောစကားတို့ကို အသေအချာ နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားဆင်ခြင်ကာ မေးမြန်းလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်တို့အနေဖြင့် စီရင်စုမြို့တော်၏ အမိန့်ကို နာခံသင့်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟန်ပြသက်သက်ပဲ လုပ်သင့်တယ်"</p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြား၏။ "မြို့တံခါးဝမှာ ဆုတော်ငွေထုတ်ပြန်တဲ့ ကြေညာချက်လွှာ ကပ်ထားဖို့ပဲ ငါ ရည်ရွယ်ထားတယ်၊ ဒါပါပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီနောက်သို့ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းမှာ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာသည့် လူမိုက်တို့၏ အလုပ်သာဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာနားလည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ မိမိသည် ချင်းအန်းခရိုင်၊ ဝမ်ချန်တို့နှင့် တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွား ဖြစ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ယဲ့ရှန့်မင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထား၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နန်းတော်မှ သူ့အား ချန်ယိစီရင်စု၏ ဘုရင်ခံအဖြစ် ခန့်အပ်လျှင်ပင် သူ ဤနေရာမှ ခွာမည်မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>လက်ရှိ ချင်းအန်းခရိုင်သည် ဆူပူသောင်းကျန်းနေသော ဤလောကကြီးထဲတွင် သီးခြားကင်းလွတ်နေသည့် ငြိမ်းချမ်းသော တိုင်းနိုင်ငံငယ်လေးတစ်ခုပမာ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်က ယဲ့ရှန့်မင်းသည် နိုင်ငံတော်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော ဇွဲထက်သန်သည့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း အုပ်ချုပ်ရေးလောကအတွင်း ထပ်တလဲလဲ ကျရှုံးမှုများ ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် နန်လီနန်းတော်အပေါ် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မထားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက ဖျန့်ထျန်းသောင်းကျန်းသူ တပ်မတော် ချင်းအန်းခရိုင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့စဉ်က စီရင်စုမြို့တော်သည် လက်ပိုက်ကြည့်နေခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်ကပင် ယဲ့ရှန့်မင်းသည် စီရင်စုမြို့တော်အပေါ် လုံးဝစိတ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါမှ သူ့အား ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီကို လိုက်လံနှိမ်နင်းခိုင်းခြင်းမှာ ရယ်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သူ့တွင် ဒေါသမာန်မရှိဟု ထင်မှတ်နေကြသလော။</p> <p> </p> <p>ယင်းမှာ စီရင်စုမြို့တော်ဘက်မှ ချင်းအန်းခရိုင်အပေါ် စမ်းသပ်လို၍လည်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ သံသယဝင်မိသည်။ သို့ဖြစ်ရာ သူသည် ထိုအလိုကျ ကပြရန် အလျင်းစိတ်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည်လည်း သူ၏ယောက္ခမဖြစ်သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"လီကျိလီ ချန်ယိကို ပြန်လာတာဟာ တောထဲကို ကျားတစ်ကောင် ပြန်ဝင်လာသလိုပါပဲ၊ တစ်ကျော့ပြန် ဆူပူမှုတွေ ဖြစ်လာဦးမှာမို့ ကျွန်တော်တို့လည်း သတိမပေါ့သင့်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် နောက်ထပ် အထူးလေ့ကျင့်ထားတဲ့ တပ်ဖွဲ့တစ်ခု တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်၊ လက်နက်ခဲယမ်းနဲ့ ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းတဲ့နေရာမှာ ယောက္ခမကြီး ကူညီပေးစေလိုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး "စစ်သည် ဘယ်နှယောက်လောက် ထပ်တိုးဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ" ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>လောလောဆယ်တွင် ချင်းအန်းခရိုင်၌ မြင်းစီးစစ်သည် ခုနစ်ဆယ်အပါအဝင် အထူးလေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည် ငါးရာရှိပြီး ကျေးရွာများတွင်လည်း ဒေသခံပြည်သူ့စစ်များ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ တရားဝင် လက်နက်ကိုင်တပ်ဖြစ်၍ အခြားလုပ်ငန်းများ မလုပ်ဆောင်ဘဲ အစိုးရရုံး၏ လစာရိက္ခာကိုသာ အားကိုးရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြည်သူ့စစ်များမှာမူ လယ်သမားများထဲမှ လူဦးရေစာရင်းအရ ရွေးချယ်ထားသူများဖြစ်ရာ ငြိမ်းချမ်းသည့်ကာလတွင် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းကိုသာ လုပ်ကိုင်ကြပြီး စိုက်ပျိုးရေးနားသည့် အချိန်မှသာ လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် မြို့ရိုးပြုပြင်ခြင်း၊ ရိက္ခာသယ်ယူခြင်းနှင့် မြို့စောင့်တပ်သားများကို ကူညီခြင်းတို့ကိုသာ အဓိက လုပ်ဆောင်ကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း စစ်သည်ငါးရာ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ချင်းအန်းခရိုင်အတွက် ကြီးမားလှပေရာ အထူးသဖြင့် မြင်းစီးစစ်သည်များမှာ ရိက္ခာအမြောက်အမြားကို စားသုံးကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းနှစ်များအတွင်း ချင်းအန်းခရိုင်၌ အခွန်အတုတ်များကို လျှော့ချပေးထားသဖြင့် စစ်သည်များအတွက် ကုန်ကျစရိတ်အများစုကို ဝမ်ချန်ကိုယ်တိုင်သာ ကျခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက အစိုးရရုံး၏ ဘဏ္ဍာရေးအခြေအနေမှာ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ - မဟာပါရဂူသခင် တစ်ဦးအဖို့ ငွေကြေးရှာဖွေခြင်းမှာ ခဲယဉ်းသည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် သုံးလ၊ ငါးလလျှင် တစ်ကြိမ် ခရိုင်မြို့မှ ခွာတတ်ပြီး အနည်းဆုံး သုံးငါးရက်မှ ဆယ်ရက်၊ နှစ်ပတ်ခန့်အထိ ကြာတတ်သည်။</p> <p>ထိုသို့သွားတိုင်းလည်း သူသည် လက်ဗလာနှင့် ပြန်လာလေ့မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ဤအချက်ကို သိရှိသော်လည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိုးရိမ်မိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>"နောက်ထပ် ငါးရာ ထပ်မံလေ့ကျင့်ပါမယ်"</p> <p>ဝမ်ချန်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဖြေကြားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"စစ်မြင်းစီးတပ်ကို နှစ်ရာအထိ တိုးချဲ့မယ်၊ ခြေလျင်တပ် ရှစ်ရာနဲ့ အရံပြည်သူ့စစ် သုံးထောင်လောက်ရှိရင် အနာဂတ်အခြေအနေတွေအတွက် လုံလောက်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>သူသည် ယောက္ခမဖြစ်သူကို ပြုံးပြရင်း ဆိုလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ စစ်သည်အသစ်တွေအတွက် လက်နက်၊ ရိက္ခာနဲ့ လစာကုန်ကျစရိတ်တွေကို ကျွန်တော်ပဲ တာဝန်ယူပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်တွင် စီစဉ်ပြီးသားရှိနေသဖြင့် ယဲ့ရှန့်မင်းလည်း ကန့်ကွက်ရန် မရှိတော့ပေ။ "ကောင်းပြီလေ"</p> <p>ဝမ်ချန်က ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ပြီး ယဲ့ရှန့်မင်းက လိုအပ်သည်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်သာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ချင်းအန်းခရိုင်သည် ယခုအခါ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေပမာ ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p>မကြာမီပင် ချင်းအန်းခရိုင် မြို့တံခါးနှင့် လမ်းမများ၌ စစ်သည်စုဆောင်းရေး ကြေညာချက်များ ကပ်ထားရာ လာရောက်လျှောက်ထားသူ အမြောက်အမြား ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>'လူကောင်းဆိုလျှင် စစ်ထဲမဝင်၊ သံကောင်းဆိုလျှင် သံမှိုမလုပ်' ဟူသော ဆိုရိုးစကားမှာ အခြားအရပ်တွင် မှန်ချင်မှန်မည်ဖြစ်သော်လည်း ချင်းအန်းခရိုင်တွင်မူ မမှန်ကန်ပေ။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်၏ မြို့စောင့်တပ်မှာ ရိက္ခာပြည့်စုံရုံသာမက သုံးရက်လျှင် တစ်ကြိမ် အသားပင် စားရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ထောက်ပံ့မှုမျိုးမှာ နန်လီနိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးရှိ နန်းတွင်းကိုယ်ရံတော်တပ်တွင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>ထို့အပြင် ဝမ်ချန်သည် ခွန်အားကြီးမားရုံသာမက တရားမျှတပြီး ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံသူလည်း ဖြစ်ရာ သူ၏ လက်အောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ရာသီဥတု သာယာပြီး ဒေသတွင်း တည်ငြိမ်မှုရှိခြင်းကြောင့် ချင်းအန်းခရိုင်တွင် ဓားပြနှင့် သူခိုးများ ကင်းစင်နေသဖြင့် အခြားအရပ်မှ လူများပင် လာရောက်အခြေချလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲတွင် သိုင်းလောကသားအချို့ပင် ပါဝင်သေး၏။</p> <p>ထိုသူစိမ်းများအတွက်မူ ချင်းအန်းမြို့စောင့်တပ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လျှောက်ထားသူ နှစ်ထောင်နီးပါးရှိသည့်အနက် ဝမ်ချန်ကိုယ်တိုင် လူငါးရာကို ရွေးချယ်ကာ ဝါရင့်စစ်သည်များနှင့်အတူ လေ့ကျင့်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သည်များအတွက် လစာနှင့် ရိက္ခာရန်ပုံငွေ ရရှိရန် ဝမ်ချန်သည် အထူးမြင်းစီးစစ်သည် ငါးဆယ်ကို ဦးဆောင်ကာ ချင်းအန်းခရိုင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြစခန်းအချို့ကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နေ့ရက်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ နန်လီနိုင်ငံတော်၏ နိုင်ငံရေး အခြေအနေမှာလည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နွေရာသီသို့ ရောက်သောအခါ အရပ်ရပ်၌ စစ်မီးများ လျင်မြန်စွာ တောက်လောင်လာပြီး ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီ အပါအဝင် ပုန်ကန်သူခေါင်းဆောင် တပ်ဖွဲ့ပေါင်း ဆယ့်ခုနစ်ဖွဲ့ ပေါ်ပေါက်လာကာ နန်လီနိုင်ငံ ပိုင်နက်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်မြို့များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆုံးလာသလို စီရင်စုမြို့ကြီးများပင် အသိမ်းပိုက်ခံလာရသည်။ သို့သော်လည်း အရည်အချင်းမရှိသော နန်လီနန်းတော်မှာ တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးနေခဲ့ပြီး စစ်သူကြီးများမှာလည်း မိမိတို့၏ တပ်များကိုသာ အပိုင်စီးထားကြကာ အမိန့်နာခံရန် ငြင်းဆန်ကြသဖြင့် အခြေအနေများမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဖရိုဖရဲ အခြေအနေမျိုးမှာ ခန့်မှန်းရမခက်ပေ။ နန်လီနိုင်ငံအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သော မငြိမ်မသက်မှုများ၊ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များနှင့် လူတို့ကြောင့်ဖြစ်သော ကပ်ဘေးများသည် နိုင်ငံတော်ကို ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှာ ထိုအနာဟောင်းများ ပြန်လည်ပေါက်ထွက်လာခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။</p> <p>သောင်းကျန်းသူ တပ်ဖွဲ့များ ရောက်ရှိမလာသေးသော ဒေသများတွင် တိုက်ရိုက်ထိခိုက်မှု မရှိသေးသော်လည်း လူတိုင်းမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ အခုလေးတင် သတင်းရတယ်..."</p> <p>ချင်းအန်းခရိုင် အစိုးရရုံးခန်းမအတွင်း၌ ယဲ့ရှန့်မင်းက လေးနက်သောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "ဖျန့်ထျန်းတပ်မတော်ဟာ ယုံဖိန်ခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကပဲ ခရိုင်မြို့တစ်ခုလုံးကို သူတို့ ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီတဲ့၊ အခုဆို သူတို့ ခရိုင်ငါးခုကို ပိုင်ထားပြီ"</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ဆင့် သူတို့ရဲ့ ပစ်မှတ်ဟာ ငါတို့ ချင်းအန်းခရိုင် ဖြစ်လာမှာကို ငါ စိုးရိမ်မိတယ်"</p> <p>ဝမ်ချန် ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပင် ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီသည် သူ၏ဇာတိမြေသို့ ပြန်လာပြီး ပိုမိုကြီးမားသော မုန်တိုင်းကို တိုက်ခတ်စေခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ် ပုန်ကန်မှုမှာ ယခင်ကျရှုံးမှုများမှ သင်ခန်းစာယူထားပုံရပြီး လီကျိလီကိုယ်တိုင် ပါရဂူသခင် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းကြောင့် တိုက်ပွဲများမှာ လျင်မြန်ရုံသာမက မြို့ရွာများကိုလည်း အောင်မြင်စွာ သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ငါးခု ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ စီရင်စုမြို့တော်မှအပ ချန်ယိစီရင်စု တစ်ခုလုံးမှာ ဖျန့်ထျန်းတပ်မတော်၏ လက်အောက်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေတွင် ချင်းအန်းခရိုင်သည် လီကျိလီအတွက် မျက်စိစပါးကြည် စရာဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှပြီး သူသည် ကလဲ့စားချေရန် ကြိုးပမ်းလာနိုင်ခြေ အလွန်မြင့်မားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ကျူးကျော်လာမည့် ဖျန့်ထျန်းတပ်မတော်သည် ယခင်ကလို အစီအစဉ်မရှိသော လူစုလူဝေးမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး"</p> <p>ဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ဆိုလိုက်၏။ "အခြေအနေ ပြောင်းလဲမှုတွေကို အရင်စောင့်ကြည့်ရအောင်၊ တကယ်လို့ ဖျန့်ထျန်းတပ်မတော် ကျူးကျော်လာမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လီကျိလီဆီ သွားပြီး စကားပြောပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကာ "မင်း ဆိုလိုတာက..." ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်၏။ "လီကျိလီဟာ ဘယ်လိုရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်ရမလဲဆိုတာကို သိလောက်အောင်တော့ ဉာဏ်ကောင်းလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ဝမ်ချန်က ဆက်လက်၍ "ဒါပေမဲ့ ချင်းအန်းခရိုင်ဟာ ရေရှည်အခြေချဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုမယ်" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ငါတို့ ဘယ်ကို ပြောင်းကြမှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလေသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်မှာ - "ယွမ်ကျယ်စီရင်စု ဆီကိုပေါ့"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save