Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>စင်စစ်အားဖြင့် ဝမ်ချန်သည် ပြင်ပလောကမှ ရောက်ရှိလာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေရာ ချင်းအန်းခရိုင်အပေါ် သံယောဇဉ်ကြီးမားလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤအရပ်၌ အိမ်ထောင်ရက်သားကျ၍ သားသမီးများ ထွန်းကားခဲ့သည် ဆိုစေဦးတော့၊ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကား ဤမြေ၌ အမြစ်တွယ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း နန်လီနိုင်ငံတော်၏ အခြေအနေအရပ်ရပ် ပြောင်းလဲလာပုံကို ဝမ်ချန်သည် အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်နှင့်ပင်လယ်နယ်ပယ်၏ ကပ်ဘေးကြီး ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသရွေ့ ဤနိုင်ငံသည် အင်အားစုအသစ်များ အစားထိုးဝင်ရောက်မည့် အပြောင်းအလဲကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်ထား၏။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုဟောင်းများ ဆုတ်ယုတ်ပျက်သုဉ်း၍ အင်အားသစ်များ ထွန်းကားလာခြင်းဟူသည် လောကီမင်းဆက်များ၏ သဘာဝဖြစ်စဉ်သာ ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသည် ကောင်းကင်တာအို၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေရာ ဘယ်သောအခါမျှ ရပ်တန့်သွားမည်မဟုတ်ဘဲ ကပ်ဘေးကြီးနှင့်အတူ ပိုမိုပြင်းထန်လာရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်သည် ချန်ယိစီရင်စု၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး ယခုအခါ ချန်ယိစီရင်စုမှာ စစ်မီးလျှံများအကြား အလုအယက် နယ်မြေလုနေကြသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်အနေဖြင့် အေးချမ်းမှုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရန် မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ပေးဆပ်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ဤလောကီဘုံသို့ စိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ရန်သာ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မင်းဆက်အပြောင်းအလဲ တိုက်ပွဲများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အစကတည်းက ဆုတ်ခွာရန် လမ်းစကို ရှာဖွေပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချန်၏ အမြင်အရ ချင်းအန်းခရိုင်ရှိ လူပေါင်းတစ်သိန်းကျော်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ခိုလှုံရာမှာ တောင်ဘက်စွန်းရှိ ယွမ်ကျယ်စီရင်စုပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်ကျယ်စီရင်စုသည် ကျယ်ဝန်းလှပြီး ရေအရင်းအမြစ် ပေါများလှပေရာ မိုးခေါင်ရေရှားဘေးဒုက္ခနှင့်လည်း ကင်းဝေး၏။ မြေဆီလွှာ ကောင်းမွန်ပြီး ငါးဖမ်းလုပ်ငန်းလည်း ထွန်းကားသဖြင့် ရတနာပုံမြေအဖြစ် ကျော်ကြားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယင်းဒေသ၌ အဆိပ်ငွေ့များ ထူထပ်သောကြောင့် ခရိုင်ငါးခုသာ ရှိပြီး လူဦးရေမှာလည်း များပြားခြင်း မရှိလှပေ။ အကယ်၍ ချင်းအန်းခရိုင်တစ်ခုလုံး ပြောင်းရွှေ့အခြေချမည် ဆိုပါက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် နေရာလွတ်များစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>မှန်ပေသည်၊ မိမိတို့၏ နေရပ်ကို စွန့်ခွာ၍ ယွမ်ကျယ်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် လူတိုင်း လိုလားကြမည် မဟုတ်သော်လည်း ဝမ်ချန်ကမူ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို တောင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအစီအစဉ်ကို သူ၏ ယောက္ခမကြီးနှင့် ယခင်က ဆွေးနွေးခဲ့ခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p>ယခုမူ အချိန်တန်လေပြီ။</p> <p>ဝမ်ချန်၏ အကြံအစည်ကို ကြားရသောအခါ ယဲ့ရှန့်မင်း၏ စိတ်အစုံမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရချေသည်။</p> <p> </p> <p> တစ်ဖက်တွင်လည်း ဝမ်ချန် ပြောသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူ သိရှိနားလည်၏။ မင်းဆက်များ အပြောင်းအလဲဖြစ်၍ သူရဲကောင်းများ အားပြိုင်နေကြသည့် ဤခေတ်ကာလကြီးတွင် ပထဝီအနေအထားအရ အားနည်းချက်ရှိသော ချင်းအန်းခရိုင်သည် စစ်မှန်သော ငြိမ်းချမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ဘုံ ဖြစ်လာရန် မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှာ အလွန်ပင် လိုအပ်လှသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ချင်းအန်းခရိုင်သား စစ်စစ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘိုးဘေးဘီဘင်များမှာ ဤမြေ၌ပင် မျိုးဆက်အသွယ်သွယ် နေထိုင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> မိမိ၏ အမြစ်တွယ်ရာ မြေကို စွန့်ခွာရခြင်းမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသော ကိစ္စပင်။ ၎င်းအပြင် ယဲ့မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အစုစုမှာလည်း မြေကွက်ကြီးများနှင့် ဆိုင်ခန်းပေါင်းများစွာတွင် မြှုပ်နှံထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ စွန့်ခွာသွားကြမည် ဆိုပါက ဤစည်းစိမ်ဥစ္စာများသည် ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမည်။ ယင်းမှာ ပေးဆပ်ရမှု ကြီးမားလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ယောက္ခမကြီး... အေးအေးဆေးဆေး စဉ်းစားပါဦး"</p> <p>ဝမ်ချန်က "အခုလောလောဆယ်တော့ မလောပါနဲ့ဦး၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယဲ့ရှန့်မင်းက မပြောင်းရွှေ့လိုပါကလည်း ဝမ်ချန်က အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းမည် မဟုတ်ပေ။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ်တွင်သာ တည်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ ယောက္ခမကြီးသည် ပညာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိမ့်မည်ဟု ဝမ်ချန် ယုံကြည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလကုန်တွင် ယဲ့တိုက်သည် ဝမ်ချန်အတွက် သားရတနာတစ်ဦးကို ဖွားမြင်ပေးခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ယဲ့ရှန့်မင်းက မြေးဖြစ်သူကို 'ဝမ်ကျင့်ရှင်း' ဟု အမည်ပေးခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> ယင်းမှာ "မြင့်မားသော တောင်ကမ္ဘာကို မော့ကြည့်၍ မြတ်သော လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းခြင်း" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရပေသည်။</p> <p>ခရိုင်ဝန်မင်း၏ အိမ်တော်၌ ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ သားရတနာ ထွန်းကားခြင်းကို ဂုဏ်ပြုသောအားဖြင့် ချင်းအန်းခရိုင် တစ်မြို့လုံး သုံးရက်တိုင်တိုင် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများ ဆင်နွှဲခဲ့ကြပြီး လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်လအစတွင်မူ ဝမ်ချန်၏ မယားငယ်ဖြစ်သူ ရှောင်ယွီ  တွင်လည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရပြန်သည်။ စစ်မှန်သော မင်္ဂလာနှစ်ထပ်ကိန်းပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ထိုလလယ်၌ပင် ဖျန့်ထျန်း သောင်းကျန်းသူတပ်မတော်သည် ချန်ယိစီရင်စုအတွင်းရှိ ချင်းအန်းခရိုင်မှလွဲ၍ ကျန်ခရိုင်အားလုံးကို သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး စီရင်စုမြို့တော်ကိုလည်း ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ဝမ်ချန်ထံသို့ ကင်းထောက်များထံမှ အရေးပေါ် သတင်းပို့ချက် ရောက်ရှိလာ၏။</p> <p>လီကျိလီကိုယ်တိုင် စစ်သည်အင်အား အလုံးအရင်းဖြင့် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်လာနေပြီဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာ ချင်းအန်းခရိုင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စီရင်စုမြို့တော်ကို မသိမ်းပိုက်မီ အတားအဆီးတစ်ခုဖြစ်သည့် ချင်းအန်းခရိုင်ကို အမြစ်ဖြတ်ရန် ဖျန့်ထျန်းသခင်က ကြံရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယခင်က ချင်းအန်း၌ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးသည့် အရှက်ရမှုကိုလည်း ဆေးကြောလိုဟန် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့... သူတို့ လာကြပြီပဲ"</p> <p>သတင်းကို ကြားရသောအခါ ယဲ့ရှန့်မင်းမှာ သက်ပြင်းကြီးတစ်ချက်ကို ချလိုက်မိသည်။ ရင်ထဲ၌ လေးလံစွာ ဖိစီးနေသော ကျောက်တုံးကြီးမှာ လွတ်ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤခံစားချက်မှာ ထောင်ထဲတွင် စီရင်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရသကဲ့သို့ပင်။ ယခင်က အသေအရှင်ကို မသိရဘဲ မိမိ၏ ကံကြမ္မာမှာ သူတစ်ပါး လက်ထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စိုးရိမ်ကြောင့်ကြခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အခြေအနေများ ရှင်းလင်းသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အတွေးများမှာလည်း ကြည်လင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ဝမ်ချန်ကို "သမက်တော်... အခုတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီသည် လက်ရွေးစင် တပ်သားများကို စုစည်းလာခြင်း ဖြစ်ပေရာ ချင်းအန်းခရိုင်၏ အင်အားမျှဖြင့် သူတို့ကို ဟန့်တားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မြို့စောင့်တပ်သား အင်အားကို နှစ်ဆတိုးလိုက်စေဦးတော့၊ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်မှာ ခဲယဉ်းလှသည်။ အကြောင်းမူကား ဖျန့်ထျန်းတပ်မတော်သည် ယခုအခါ ပုန်ကန်ခြားနားသော အဖွဲ့ (၁၇) ဖွဲ့အနက် အင်အားအကြီးဆုံးအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ ချန်ယိစီရင်စု တစ်ခုလုံးကိုသာ သူတို့ ဝါးမြိုနိုင်ခဲ့ပါက သူတို့၏ အရှိန်အဟုန်ကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဝမ်ချန်က ပြုံးလျက် "မစိုးရိမ်ပါနဲ့" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p> ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ချင်းအန်းခရိုင် မြို့ရိုးအောက်၌ အနိုင်အရှုံးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် အစီအစဉ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းက ဆက်လက်၍ "သမက်တော်... ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ ငါ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ယွမ်ကျယ်စီရင်စုကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ သဘောတူတယ်" ဟု ပြောကြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က ခေါင်းညိတ်၍ "ကောင်းပါပြီ" ဟု ဆို၏။ ယင်းသည် သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယုံဖိန်ခရိုင်အတွင်း၌ အောင်လံတလူလူ လွှင့်ထူထားသော စစ်တပ်ကြီးတစ်တပ်သည် တောင်ဘက်သို့ ချီတက်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p> ဦးဆောင်လာသော 'ဖျန့်ထျန်း' အလံကြီးမှာ လေထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ် လွင့်နေပြီး အလွန်ပင် ထင်ရှားလှပေသည်။ နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ချီတက်ပြီးနောက် ထိုစစ်တပ်သည် မြစ်တစ်စင်း၏ ဘေးတွင် စခန်းချခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သေနာပတိကြီး..."</p> <p>ဗဟိုကွပ်ကဲမှု တဲနန်းအတွင်း၌ ချပ်ဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်သည်တစ်ဦးက ကျားရေခင်းထားသော ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေသည့် စစ်သူကြီးအား သတင်းပို့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"မြင်းစီးကင်းထောက် လေးဖွဲ့ဟာ ချင်းအန်းခရိုင် နယ်မြေထဲကို ဝင်ရောက်သွားပါပြီ၊ အခုထိတော့ ရန်သူ့ကင်းထောက်တွေကို မတွေ့ရသေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အရပ်မြင့်မြင့်၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် တောင့်တင်း၍ တည်ကြည်လှသော မျက်နှာထားနှင့် ထိုစစ်သူကြီးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ဖျန့်ထျန်းသခင် လီကျိလီပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် စန်းထိုက်ခရိုင်ရှိ ထင်ရှားသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက စစ်ပညာ၌ ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရွယ်ရောက်သောအခါ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း သူ၏ သိုင်းပညာကို မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး မိတ်ဆွေများစွာကိုလည်း ဖွဲ့ခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ အဝေးသို့ ရောက်နေစဉ်အတွင်း သူ၏ မိသားစုမှာ စန်းထိုက်ခရိုင်ဝန်၏ မတရားစွပ်စွဲ နှိပ်စက်မှုကို ခံခဲ့ရသဖြင့် မိသားစုတစ်ခုလုံး ပျက်စီးပြုန်းတီးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လီကျိလီ ပြန်ရောက်လာသောအခါမှသာ မိမိမိသားစု၏ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုကို သိရှိခဲ့ရ၏။ ရေနတ်ဆိုးကြောင့် ဖြစ်ပွားသော မိုးခေါင်ရေရှား ကပ်ဘေးကြီးအတွင်း၌ သူသည် ပုန်ကန်မှုအလံကို စတင်လွှင့်ထူခဲ့ပြီး ဒုက္ခသည်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ဦးဆောင်ကာ ခရိုင်မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်များစွာအတွင်း ဤဖျန့်ထျန်းသခင်သည် အတက်အကျများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး လောကကို သိမ်းပိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် စစ်မြေပြင်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သိပြီ"</p> <p>လီကျိလီက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလျက် "အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း... ဒီည တစ်စခန်းလုံး သတိနဲ့နေကြ၊ ရန်သူ့ရဲ့ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို သတိထားစောင့်ကြည့်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>လီကျိလီ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကမူ သဘောမတူသည့် ဟန်ဖြင့် "သေနာပတိကြီး... ကျွန်တော်တို့မှာ လက်ရွေးစင်တပ်သား သုံးသောင်းရှိတာပဲ၊ သေးငယ်တဲ့ ချင်းအန်းခရိုင်လေးကို သိမ်းပိုက်ဖို့က အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီလောက်ထိလည်း..." ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီကျိလီ၏ အေးစက်သော အကြည့်အောက်တွင် သူ၏ အသံမှာ တိုးဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံး၌ ပါးစပ်ပိတ်သွားရချေသည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အရင်တုန်းက ချင်းအန်းတိုက်ပွဲမှာ မပါခဲ့ဖူးတော့ အခြေအနေကို မသိတာ မဆန်းပါဘူး"</p> <p> </p> <p>လီကျိလီက သက်ပြင်းချရင်း "ချင်းအန်းခရိုင်က သေးငယ်ပြီး မြို့စောင့်တပ်ကလည်း တစ်ထောင်လောက်ပဲ ရှိတာ မှန်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ခရိုင်ဝန် ဝမ်ချန်ဟာ သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူဟာ မဟာပါရဂူသခင် အဆင့်ရှိတယ်လို့တောင် သတင်းတွေ ထွက်နေတာ" ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်နိုင်တာ"</p> <p> ပြန်လည်ငြင်းခုံပြန်သည်။ "နန်လီနိုင်ငံတော်မှာ မဟာပါရဂူသခင် ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ဒီသတင်းတွေက ကောလာဟလတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ။ ချင်းအန်းခရိုင်က လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့အတွက် လွှင့်ထုတ်ထားတာ ဖြစ်တန်ရာတယ်။ နောက်ပြီး သေနာပတိကြီးဆီမှာ 'မသေမျိုး လက်ဖွဲ့' ရှိနေတာပဲ၊ မဟာပါရဂူသခင် ရှိရင်တောင် ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>လီကျိလီက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လျက် "မင်းက အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက် ပြင်ဆင်ထားရတယ်ဆိုတာကို မသိဘူးလား။ အကယ်၍ ဝမ်ချန်ဟာ တကယ်ပဲ မဟာပါရဂူသခင် ဖြစ်နေခဲ့ရင် သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ငါတို့ရဲ့ လက်ရွေးစင်တပ်သား သုံးသောင်းလုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ ငါ စိုးရိမ်တာက ဒီလက်ဖွဲ့ရှိနေရင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်မှာကိုပဲ" ဟု ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>လီကျိလီ စကားပြော၍ပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် တဲနန်းအတွင်း၌ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ဟိန်းထွက်လာ၏။</p> <p>"ဘယ်လို မသေမျိုးလက်ဖွဲ့လဲ... ငါ့ကိုလည်း ပြပါဦးလား"</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save