Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၉၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">လောကီစိတ်နှလုံးကို ပျိုးထောင်ခြင်း (၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် ချင်းအန်းခရိုင်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p>ထိုအတောအတွင်း ဖျန့်ထျန်းသောင်းကျန်းသူတပ်မတော်သည် ချင်းအန်းခရိုင်မြို့ပြင်၌ သုံးရက်ကြာ စခန်းချပြီးနောက် မြောက်ဘက်ရှိ စီရင်စုမြို့တော်သို့ ချီတက်ကာ အကြီးအကျယ် ထိုးစစ်ဆင်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အတွင်းလူ၊ အပြင်လူတို့၏ အကူအညီဖြင့် တစ်လခွဲခန့်အတွင်း၌ပင် အင်အားတောင့်တင်းလှသော ဝက်ဝံမြို့တော်  ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ကြချေသည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်မှတစ်ပါး ချန်ယိစီရင်စုတစ်ခုလုံးသည် ဖျန့်ထျန်းသောင်းကျန်းသူတပ်၏ လက်အောက်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရပေပြီ။</p> <p> </p> <p>ရည်မှန်းချက်ကြီးမားလှသော လီကျိလီသည်လည်း မိမိ၏စစ်အင်အားကို ပြန်လည်စုဖွဲ့နေသကဲ့သို့ အိမ်နီးချင်းစီရင်စုနှင့် ခရိုင်များသို့ပါ ဩဇာဖြန့်ကျက်နိုင်ရန် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်အကဲခတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နန်လီနိုင်ငံတော်ကြီး ပျက်သုဉ်းရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေချေရာ သူရဲကောင်းတို့ အာဏာလုရန် အကောင်းဆုံးအချိန်အခါပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ပြင်ပမှ မုန်တိုင်းထန်နေသော အခြေအနေတို့သည် လောကနှင့် အဆက်ပြတ်သလောက်ရှိနေသည့် ချင်းအန်းခရိုင်အပေါ်၌မူ သက်ရောက်မှု မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုခရိုင်မြို့ကလေးမှာ အေးချမ်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ မြို့အတွင်း၌ လှိုင်းတံပိုးတို့ ထကြွလျက်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့သည် မိသားစုတစ်ခုလုံး ယွမ်ကျယ်စီရင်စုသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်ဟူသော သတင်းမှာ အချို့သောသူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖြန့်ဝေမှုကြောင့် တောသူတောင်သားများအထိ သိရှိသွားကြပြီး လူတိုင်းသိသော "လျှို့ဝှက်ချက်" တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ခရိုင်ဝန် ယဲ့ရှန့်မင်းနှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဝမ်ချန်ဟူသော ဤယောက္ခမနှင့် သမက်တော်အစုံမှာ ချင်းအန်းခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင် ဩဇာအရှိဆုံးပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြပြီး သူဌေးသူကြွယ်များမှသည် သာမန်အရပ်သားများအထိ လူတိုင်း၏ လေးစားယုံကြည်မှုကို ရရှိထားသူများ ဖြစ်ကြပေရာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ပူးပေါင်းအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ချင်းအန်းခရိုင်သူ ခရိုင်သားတို့၏ လူနေမှုဘဝမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။</p> <p>သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နှင့် လူကြောင့်ဖြစ်သော ဘေးဒုက္ခများ ကင်းဝေးသည့်အပြင် ဓားပြနှင့် လူရမ်းကားများလည်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခွန်အတုတ်နှင့် လုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုများမှာလည်း များစွာလျော့ပါးသွားခဲ့သည်။ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၏ အောက်ခြေအကျဆုံးသူများပင်လျှင် ကြိုးစားအားထုတ်လိုစိတ်ရှိပါက ဝမ်းရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုဘဲ ဗိုက်ဝအောင် စားနိုင်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>မိမိတို့၏ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ဘဝများမှာ ယဲ့ရှန့်မင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့ကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ယွမ်ကျယ်စီရင်စုသို့ ပြောင်းရွှေ့တော့မည်ဟူသော သတင်းကြောင့် တစ်မြို့လုံး အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခရိုင်ရုံးတော်သို့ အသနားခံစာများ အထပ်လိုက် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ သက်ကြီးရွယ်အိုများနှင့် မြို့သူမြို့သား အများအပြားမှာလည်း ရုံးတော်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ချင်းအန်းခရိုင်ရှိ လူပေါင်းတစ်သိန်းကျော်ကို ပစ်မထားခဲ့ရန် တောင်းပန်တိုးလျှိုးကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ခရိုင်ဝန် ယဲ့ရှန့်မင်းက "ပြည်သူသို့ အသိပေးချက်" ကို မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြား၌ ကပ်ထားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့မိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစုတို့ ချင်းအန်းခရိုင်မှ ပြောင်းရွှေ့မည်မှာ ကောလာဟလမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ပြင်ဆင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူဌေးသူကြွယ်များနှင့် ပြည်သူတို့အား အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းအန်းခရိုင်သားများထဲမှ လိုက်ပါလိုသူ မည်သူမဆို လိုက်ပါနိုင်ကြောင်းနှင့် မလိုက်ပါလိုသူများအနေဖြင့်လည်း မည်သည့်တာဝန်မှမရှိဘဲ မိသားစုအလိုက် မိမိတို့ဘာသာ ဆုံးဖြတ်နိုင်ကြောင်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤ "ပြည်သူသို့ အသိပေးချက်" ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ချင်းအန်းခရိုင်အတွင်း အယူအဆအမျိုးမျိုးဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အရာရှိနှစ်ဦးကို အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်ပြီး လိုက်ပါရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူများရှိသကဲ့သို့ မိမိတို့၏ ချက်မြှုပ်ဒေသကို မစွန့်ခွာလိုသူများက ပို၍များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဒေသခံသူဌေးအချို့မှာမူ ယဲ့မိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အာဏာဟာကွက်အပေါ်၌ အလွန်စိတ်ဝင်စားနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>မြို့ကလေးအတွင်း၌ မတည်ငြိမ်သော လှိုင်းအောက်ရေစီးကြောင်းများ စီးဆင်းနေသော်ငြားလည်း ထိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ပြဿနာမရှာဝံ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဝမ်ချန်၏ လက်အောက်ရှိ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသော မြို့စောင့်တပ်သား တစ်ထောင်ခန့်မှာ မည်သည့်ဆူပူမှုကိုမဆို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေတွင် ယဲ့ရှန့်မင်းသည် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချရင်း ပြောင်းရွှေ့မည့်အဖွဲ့ကို စုစည်းလေသည်။</p> <p>ခရိုင်ဝန်နှင့် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ရာထူးများကိုပင် ရောင်းချမည့်စာရင်းထဲ ထည့်သွင်းထားသည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာပင်။</p> <p> </p> <p>မိသားစုနှစ်စု ထွက်ခွာသွားပါက ချင်းအန်းခရိုင်၏ လုံခြုံရေးမှာ အလွန်စိုးရိမ်ရမည်ကို လူတိုင်းသိသော်လည်း ရရှိလာနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ်အတွက် စွန့်စားလိုသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများမှာ အမြဲရှိနေစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှန့်မင်းအနေဖြင့် အခြားသူတို့၏ အတွေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုက်သင့်သော တန်ဖိုးပေးနိုင်ပါက အရာအားလုံးကို ရောင်းချခဲ့လေသည်။</p> <p>ဤကဲ့သို့ လက်ကျန်ရှင်းလင်းရောင်းချခြင်းကြောင့် ဈေးနှိမ်ခံရမှုများ ရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် များပြားလှသော ငွေကြေးပမာဏကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သုံးလခန့်ကြာသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်မှုများပြီးနောက် ချင်းအန်းခရိုင်သား စုစုပေါင်း ငါးသောင်းခန့်သည် ယဲ့ရှန့်မင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် အထူးလေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်တစ်ထောင်နှင့် ပြည်သူ့စစ်နှစ်ထောင်တို့၏ စောင့်ရှောက်မှုဖြင့် ယွမ်ကျယ်စီရင်စုသို့ ခရီးစတင်ခဲ့ကြချေပြီ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ဤမျှများပြားသောသူများ လိုက်ပါလာလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>ချက်မြှုပ်ဒေသကို စွန့်ခွာရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။ အောက်ခြေလူတန်းစားများအတွက် မြေနှင့် အိမ်မှာ ၎င်းတို့၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်ပြီး စစ်ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် အလွယ်တကူ မစွန့်ခွာလိုကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ချင်းအန်းခရိုင်၌ ရာသီဥတုသာယာပြီး ကောက်ပဲသီးနှံများ အထွက်ကောင်းခဲ့ရာ လူတိုင်း သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိမိတို့၏ အိုးအိမ်နှင့် လုပ်ငန်းကို ရုတ်တရက်စွန့်ခွာကာ လုံးဝစိမ်းကားသော နေရာအသစ်သို့ သွားရန်မှာ မည်သူက အမှန်တကယ် လိုလားပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယဲ့ရှန့်မင်းက လိုက်ပါမည့်သူ နှစ်သောင်း သို့မဟုတ် သုံးသောင်းခန့်ရှိလျှင်ပင် တော်တော်ကောင်းနေပြီဟု အစောပိုင်းက ခန့်မှန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ မည်သူမျှ လိုက်မလာလျှင်ပင် ကိစ္စမရှိလှပေ။</p> <p>မဟာပါရဂူသခင်ဖြစ်သော ဝမ်ချန်နှင့်ဆိုပါက ကမ္ဘာပေါ်ရှိ မည်သည့်နေရာသို့မဆို သွားနိုင်ရာ သာမန်အရပ်သားများမှာ ၎င်းတို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူဦးရေ၏ ထက်ဝက်ခန့်မှာ မိမိတို့အိုးအိမ်ကို စွန့်ခွာကာ စွန့်စားပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ ဤလူနှစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသည့် ပြည်သူတို့၏ ကြီးမားလှသော ယုံကြည်မှုကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ပြောင်းရွှေ့သူတန်းရှည်ကြီးမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားနေပြီး စီမံခန့်ခွဲရန် ခက်ခဲလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းသည်မှာ ဤလူငါးသောင်းအနက် အများစုမှာ လူငယ်လူရွယ်များနှင့် ကလေးများဖြစ်ကြပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုများမှာမူ ချက်မြှုပ်ဒေသအပေါ် သံယောဇဉ်ကြီးမားမှုနှင့် ခရီးရှည်၏ ပင်ပန်းဒဏ်ကို မခံနိုင်မှုတို့ကြောင့် နေရစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အချုပ်ဆိုရသော် ယဲ့မိသားစုနှင့် ဝမ်မိသားစု ထွက်ခွာသွားခြင်းမှာ ချင်းအန်းခရိုင်၏ အနှစ်သာရများကို ယူဆောင်သွားခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး မြေယာများမှအပ ကျန်ရှိသမျှမှာ အကြွင်းအကျန်များသာ ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယာဉ်တန်းရှည်ကြီးမှာ တောင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချီတက်လာခဲ့ရာ တစ်လခွဲကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ယွမ်ကျယ်စီရင်စု နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖေဖေ"</p> <p>သေးငယ်သော ပုံရိပ်ကလေးတစ်ခုမှာ မြင်းပေါ်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ တက်လာပြီး ဝမ်ချန်၏ လည်ပင်းကို နောက်မှနေ၍ ဖက်လိုက်သည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က လှည့်ကြည့်ကာ မိမိ၏ ဆိုးနွဲ့သော သမီးငယ်လေးကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ပိုက်ရင်း "ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ထိုင်မနေနိုင်ပြန်ဘူးလား" ဟု ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သမီးငယ်လေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ "ဖေဖေ၊ မြင်းလှည်းထဲမှာ အရမ်းအိုက်တာပဲ၊ မောင်လေးကလည်း ငိုချင်းချနေတာ ဆူညံနေတာပဲ" ဟု ချွဲနွဲ့စွာ ပြောရှာသည်။</p> <p>ဝမ်ချန်က ကြင်နာစွာ ပြုံးမိသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးယန်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ကို တီထွင်ပြီးနောက် သူသည် ဤထူးခြားသော ကျင့်စဉ်ကို သူ၏ ချစ်လှစွာသော သမီးလေးထံသို့ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်းကလည်း သူ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူမသည် အလွန်လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် သင်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ကျင့်စဉ်နှင့်လည်း အလွန်လိုက်ဖက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>လအနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် သူမသည် "ကိုးယန်နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်' ၏ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူမ စုဆောင်းထားသော အတွင်းအားမှာ သာမန်ကိုယ်ခံပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ဝမ်ကျန်းကျန်း၏ မွေးရာပါ သွေးကြောတစ်ရာစလုံးမှာ ပိတ်ဆို့မှုကင်းစင်နေပြီး သန့်စင်သော ယန်ချီ  ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် သူမ၏ အတွင်းအားမှာ အလွန်အရည်အသွေး မြင့်မားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ကိုယ်ခံပညာ အစပြုမှုမှာ သာမန်လူတို့ထက် များစွာ သာလွန်နေချေပြီ။</p> <p>မွေးရာပါအတွင်းအားများ၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် ဆော့ကစားရသည်ကို နှစ်သက်သော ဤသမီးငယ်လေးကို ဝမ်ချန်မှအပ မည်သူမျှ ထိန်းမနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တိုက်ကလည်း ဝမ်ချန်ကို ကြည့်ကာ ကျန်းကျန်းကို အလိုအလိုက်ဆုံးမှာ ဝမ်ချန်ကိုယ်တိုင်သာ ဖြစ်ကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးလေသည်။</p> <p> </p> <p>သမီးဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကလေးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဝမ်ချန်က "သမီးမောင်လေးက အရမ်းငယ်သေးတယ်လေ၊ အစ်မကြီးဖြစ်တဲ့ သမီးက သူ့ကို ဂရုစိုက်ဖို့ သင်ယူရမယ်" ဟု ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင့်ရှင်းကို မွေးဖွားပြီးနောက် သူသည် သားဖြစ်သူ၏ ပါရမီကို စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ အားနည်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်း၏ အလားအလာမှာ ကိုယ်ခံပညာတွင် မဟာပါရဂူသခင် ဖြစ်လာနိုင်ရုံသာမကဘဲ ဝမ်ကျင့်ရှင်းမှာမူ မွေးရာပါပါရဂူသခင်အဆင့်မှာပင် အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး ထိုထက်ကျော်လွန်ရန်မှာ ကံတရားအပေါ်၌ များစွာ မူတည်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်ကမူ ဤသည်မှာ အလွန်ကောင်းသည်ဟု တွေးမိသည်။</p> <p>အနာဂတ်တွင် ဝမ်ကျန်းကျန်းက ကိုယ်ခံပညာကို အာရုံစိုက်ကာ ဝမ်မိသားစု၏ အားကိုးရာ တိုင်တစ်လုံး ဖြစ်လာနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင့်ရှင်းမှာမူ မိသားစုစီမံခန့်ခွဲမှုကို လေ့လာကာ မိသားစုမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ မောင်နှမနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>"ဖေဖေ၊ ဟိုမှာကြည့်၊ အရမ်းလှတာပဲ"</p> <p>ဝမ်ကျန်းကျန်းက ညာဘက်သို့ လက်ညှိုးညွှန်ကာ အံ့ဩတကြီး အော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်က သူမ ညွှန်ပြရာသို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ အဝေးရှိ ရေပြင်ပေါ်တွင် မြူနှင်းများ ဝေဆိုင်းနေပြီး မြူများကြားမှ မြို့တစ်မြို့ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရေနေငှက်များစွာတို့မှာလည်း လေကိုဆန်၍ ပျံသန်းနေကြရာ လူ့ဘုံရှိ နတ်သက်ကြွေသော နေရာတစ်ခုကဲ့သို့ လှပလွန်းလှပေသည်။</p> <p>ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဝမ်ချန်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးနုနုလေး တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save