Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၅၁၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်း (အပိုင်း - ၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဖြတ်တောက်စေ...”</p> <p>ထိုက်ဖျင်မသေမျိုးမြို့တော်မှ အသက်ဘေးလွတ်ရာသို့ ပြေးကြသူများ အားလုံးစုံလင်ပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် ဝမ်ချန်သည် မြို့လယ်ရှိ အစီအရင်ဗဟိုချက်ကို ပစ်မှတ်ထား၍ သူ၏ 'ချီကျွယ်' ဓားအစီအရင်ကို တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ တစ်ဖန်ပြန်လည် နှိုးဆော်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြို့တော်၏ အထက်ကောင်းကင်ယံ၌ ဝဲပျံနေသော အဆင့်မြင့်မှော်ရတနာ ပျံလွှားဓား ခုနစ်စင်တို့သည် ချက်ချင်းပင် တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားကြပြီးလျှင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ထက်မြက်သည့် ဓားအလင်းတန်းကြီးအသွင်ဖြင့် အောက်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးဆင်းသွားချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p>ဓားအလင်းတန်း ကျရောက်ရာ မြို့လယ်ဗဟိုဧရိယာသည် ခဏချင်း၌ပင် ဖုန်မှုန့်ဘဝသို့ ပြောင်းလဲသွားရရှာ၏။</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများသည်လည်း ပြင်းထန်လှသော ဓားချီများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပြိုကျပျက်စီးကုန်ပြီး အပျက်အစီးများမှာလည်း အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စင်သွားကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>[နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ် +၈၀၀]၊ [နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ် +၂၀၀၀]၊ [နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ် +၁၅၀၀]...</p> <p>သူ၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ အံ့ဩမှင်သက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားလှသော 'နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်' များ ရရှိကြောင်း အကြောင်းကြားချက်များ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ပေါက်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းအမှတ်များသည် မြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများ ထိခိုက်မှုကြောင့် ရရှိလာခြင်းဖြစ်မည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။</p> <p>သို့သော်ငြား ဝမ်ချန်၏ စိတ်နှလုံးမှာမူ တုန်လှုပ်ချောက်ချားခြင်း အလျဉ်းမရှိပါချေ။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမူကား ဝမ်ချန်သည် ထိုကျင့်ကြံသူများအား ဘေးလွတ်ရာသို့ ထွက်ခွာရန် လုံလောက်သော အချိန်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူသာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မြို့စောင့်အစီအရင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးမပေးခဲ့ပါက မြို့အတွင်းရှိ သောင်းနှင့်ချီသော လူတို့မှာ မြို့တော်နှင့်အတူ မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်ခံကြရမည်သာ ဖြစ်ပေရာ ယင်းသို့ ဘေးလွတ်ရာသို့ မထွက်ခွာဘဲ နေရစ်ခဲ့ကြသူများအတွက် ဝမ်ချန်အနေဖြင့် အပြစ်ရှိစိတ် ခံစားနေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>'ချီကျွယ်' ဓားအစီအရင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တောက်ပသည့် ဓားချီများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အဆောက်အအုံများကို ချေမှုန်းပြီးနောက် ထူထပ်လှသော မြေလွှာများကို ထိုးဖောက်သွားပြန်ရာ ပြည်တည်နာကြီးကို ဖောက်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ မည်းနီရောင် အရည်များ ပန်းထွက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရည်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပန်းတက်သွားပြီးလျှင် အနက်ရောင် အဆိပ်နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ချက်ချင်းပင် အသွင်ပြောင်းကာ ဟိန်းဟောက်မြည်တမ်းလျက် အဆိပ်ငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်၍ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဝမ်ချန်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ အကြည့်တို့သည် စူးရှသွားပြီးလျှင် လက်ချောင်းများဖြင့် ဓားအစီအရင်ကို ညွှန်ပြလျက် အဆိပ်နဂါးကြီးကို တိုက်ခိုက်စေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချွမ်း...</p> <p>'ချီကျွယ်' ဓားသည် ရုတ်ချည်းပင် ပြန့်ကျဲသွားပြီး ဝမ်ချန်၏ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းအောက်တွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လှပသော လမ်းကြောင်းများ ရေးထိုးကာ အဆိပ်နဂါးကြီးအား ထောင့်ပေါင်းစုံမှ ခုတ်ဖြတ်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်း... ရွှမ်း... ရွှမ်း...</p> <p>မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျံလွှားဓားခုနစ်စင်သည် အဆိပ်နဂါးကြီးအား ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့လိုက်ပြီးလျှင် ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းကာ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးအတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ချေဖျက်ပစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝမ်ချန်သည် 'ချီကျွယ်' ဓားကို ထိန်းချုပ်ရန် သူ၏ အာရုံစူးစိုက်မှု သုံးပုံတစ်ပုံကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူ၏ အဓိကအာရုံမှာမူ အောက်ဘက်ရှိ ထိုက်ဖျင်မသေမျိုးမြို့တော်နှင့် ထိုနေရာရှိ ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူ ကျိထိုက်ဖျင်ထံ၌သာ ရှိနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်မူ ဤမြို့၌ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သူ အနည်းငယ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ သွေးမြူတိမ်တိုက်များအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူခံလိုက်ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ဖျင်မသေမျိုးမြို့တော်၏ အောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှပေရာ ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံစွမ်းအားဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ကျိထိုက်ဖျင်၏ တည်နေရာကို တိတိကျကျ ဖမ်းယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ဝမ်ချန်သည် 'ချီကျွယ်' ပျံလွှားဓားကို ရုတ်ချည်းပင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးလျှင် ကောင်းကင်ထက်၌ ရုန်းကန်နေသော အဆိပ်နဂါးကြီးထံသို့ လက်ကမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်မောင်းတွင်ရှိသော 'နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်' မှာ အသွင်ပြောင်း၍ ပျံထွက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက် သည် စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာများ၊ သို့မဟုတ် ပဉ္စမအဆင့် ရတနာများထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်လှပေရာ ဝမ်ချန်သည် ဤရတနာကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းကိုမူ အတိအကျ မသိရှိရသေးချေ။</p> <p> </p> <p> အမှန်စင်စစ် ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးသည် ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာမက 'ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်' ကျင့်ကြံသူကြီးများကိုပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်လောက်သော ရတနာမျိုးဖြစ်ပေရာ ဝမ်ချန်သည် သူတစ်ပါး သိရှိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အရေးကြီးသော အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ လူအများရှေ့တွင် အသုံးမပြုဘဲ မိစ္ဆာနှင့် နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို သူခံစားမိလိုက်သဖြင့် ဤအဖိုးတန်ရတနာကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ချေသည်။ ခဏချင်း၌ပင် နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက် သည် ဧရာမပိုက်ကွန်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးလျှင် သတိမမူမိသော အဆိပ်နဂါးကြီးအား ဝိုင်းပတ်ဖမ်းဆီးလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဤအဆိပ်နဂါးမှာ မိစ္ဆာသက်ရှိတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေရာ ပိုက်ကွန်ကြီးသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား တင်းကျပ်စွာ ရစ်ပတ်လိုက်ပြီးလျှင် မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အငမ်းမရ စုပ်ယူပစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အဆိပ်နဂါးကြီးမှာမူ ပိုက်ကွန်၏ ချုပ်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေရပြီးလျှင် ပိုက်ကွန်ကြိုးများကို အရည်ပျော်စေရန် အဆိပ်မီးလျှံများကို အဆက်မပြတ် မှုတ်ထုတ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက် မှာ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာအားလုံး၏ ရန်သူတော်ဖြစ်ပေရာ နဂါးကြီးက ပိုမိုရုန်းကန်လေ ပိုမိုဖိနှိပ်စုပ်ယူလေ ဖြစ်နေသဖြင့် နဂါးကြီးမှာ အသက်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့ပါသော်လည်း ဝမ်ချန်၏ အဓိကပစ်မှတ်မှာ ထိုအဆိပ်နဂါး မဟုတ်ပေ။ နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက် ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်နဂါးအား နှိမ်နင်းစေခြင်းမှာ သူ၏လက်များကို အားလပ်သွားစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေရာ ဝမ်ချန်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဓားကို တစ်ဖန်ပြန်လည် နှိုးဆော်လိုက်ပြန်လေသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးသည် ချောက်နက်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းသွားပြီးလျှင် ကောင်းကင်ယံသို့ ပြန်လည်ပျံတက်သွားချေသည်။</p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ချန်သည်  ဓားကို အသုံးပြု၍ 'ထိုက်ယီ' ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>'ထိုက်ယီ' ဓားသိုင်းသည် ဝမ်ချန် တတ်မြောက်ထားသမျှထဲတွင် အမြင့်ဆုံးသော ဓားသိုင်းပညာရပ်ဖြစ်ပြီး 'ထိုက်ယီမူလဒြပ်ပေါင်း' စွမ်းအားကို အခြေခံထားသည့် သတ္တမအဆင့် မဟာယာနဓားသိုင်းပညာရပ်ဖြစ်ပေရာ ဘေးဒုက္ခကျော်လွှားခြင်းနယ်ပယ်အထိ ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ထိပ်တန်းဓားသိုင်းပညာဖြစ်ပြီး ဝမ်ချန်သည် သူ၏ 'လူသားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်' များစွာကို အသုံးပြု၍ ဤပညာရပ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကာ အခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်ပင် 'နတ်ဘုရားကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အမှတ်' တစ်သန်းခန့် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချန်သည် 'ထိုက်ယီ' ဓားသိုင်းကို နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိပါသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် လိုအပ်သော အမှတ်များမှာ အလွန်ပင် များပြားလွန်းလှသောကြောင့် ဖြစ်ချေသည်။ သို့သော် ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်မျှသာ ရှိသော 'ထိုက်ယီ' ဓားသိုင်းဖြစ်လင့်ကစား ဝမ်ချန်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဓားချက်သုံးချက်ကိုသာ မနည်းထုတ်ဖော်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်အကြား၌ ပြင်းထန်လှသော တရားမျှတသည့် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းစွမ်းအား၏ ဗဟိုချက်မှာမူ အတိုင်းအဆမရှိသော အလင်းတန်းများကို ဖြာထွက်နေသည့် နဂါချောက်နက်ဓားပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော ဤဓားပျံသည် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ခါနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ၎င်းသည် ကြွေလွင့်နေသော ကြယ်ပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ အောက်ဘက်ရှိ မြို့တော်ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုးဆင်းသွားပြီးလျှင် မိုင်တစ်ထောင်အတွင်း တောက်ပသွားစေလောက်သော အလင်းတန်းများ ပွင့်ထွက်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း...</p> <p>ဤဓားချက်၏ စွမ်းအားမှာ ယခင် 'ချီကျွယ်' ဓားထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆမျှ ပိုမိုပြင်းထန်လှပေရာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသည် ခဏချင်းမှာပင် မြေလှန်ခံလိုက်ရပြီး မြို့လယ်ဗဟိုမှာမူ ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ကျင်းအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။ ယင်းစွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြင်းထန်လှပေစွ။</p> <p> </p> <p>“အား...”</p> <p>တိုတောင်းပြီး စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံသည် ရုတ်ချည်း ထွက်ပေါ်လာချေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက်၌ အမြဲတစေ ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော ကျိထိုက်ဖျင်သည် ဝမ်ချန်၏ စိတ်အာရုံစုံစမ်းမှုကို ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသော စွမ်းအားအောက်တွင်မူ သူ၏ 'သွေးပင်လယ်အစီအရင်ကြီး' ကို အသုံးပြု၍ သူ၏ အကြံအစည်များကို ဆက်လက်အကောင်အထည်ဖော်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သာမက နှစ်ပေါင်းရာချီ၍ ကြိုးပမ်းတည်ဆောက်ခဲ့ရသော 'သွေးပင်လယ်အစီအရင်ကြီး' မှာလည်း အကုန်နီးပါး ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိသွားခဲ့ပေပြီ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ကျိထိုက်ဖျင်သည် အလွန်ပင် ကံဆိုးလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။ အခြားသော ဝိညာဉ်သန္ဓေသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးသာ ဖြစ်ပါက ဤသွေးပင်လယ်အစီအရင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးရန် လွယ်ကူမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> ၎င်းအပြင် သူသာ ဤအစီအရင်၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ပါက ဝိညာဉ်အသွင်ကူးပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိသူကိုပင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်မည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော်ငြား သူသည် ဝမ်ချန်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး ဝမ်ချန်၏ 'ထိုက်ယီ' ဓားသိုင်း၏ ဒဏ်ကို ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အကြံအစည်အားလုံးမှာ သဲထဲရေသွန် ဖြစ်သွားရလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်မလွှတ်ဘူး...”</p> <p>ဤမိစ္ဆာကျင့်ကြံသူသည် ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေ၍ မရတော့သဖြင့် နာကျည်းစွာဖြင့် ကျိန်ဆဲရင်း သွေးအလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အရှိန်မှာ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p>သို့ပါသော်လည်း ဝမ်ချန်သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ အဆိပ်နဂါးကြီးထံမှ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သော 'နတ်ဆိုးသတ်ကွန်ရက်' သည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ပွင့်ထွက်သွားပြီးလျှင် ကျိထိုက်ဖျင်၏ နောက်သို့ အမီလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save